تازه های آسمونی
صفحه اصلی > مناسبت های روز > نامه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به پادشاهان بزرگ دنیا – 6 ه ق
تبلیغات اینترنتی

نامه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به پادشاهان بزرگ دنیا – 6 ه ق

letter messenger to the king of the world نامه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به پادشاهان بزرگ دنیا   6 ه ق

پس از آن‏که مسلمانان از محل و منطقه پیمان صلح حدیبیه باز گشتند، رسول خدا ملاحظه کرد وقت آن رسیده تا رسالت اسلام را که خداوند وى را براى گسترش آن برانگیخته، به همه جهانیان اعلان دارد:

«وَما أَرْسَلْناکَ إِلّا کافَّهً لِلنّاسِ بَشِیراً وَنَذِیراً وَلکِنَّ أَکْثَرَ النّاسِ لا یَعْلَمُونَ»

پیامبر خدا(ص) نامه هایى توسط فرستادگان خویش به پادشاهانى که در دوران او فرمانروایى مى‏کردند فرستاد و در آن نامه‏ها آنان را به اسلام دعوت فرمود و با مهرى که نقش آن «محمد رسول الله» بود آنها را ممهور ساخت.

نامه پیامبر به پادشاه روم

رسول اکرم(ص) دحیه کلبى را با نامه‏اى نزد امپراتور روم فرستاد. در آن نامه آمده بود:

«بسم الله الرحمن الرحیم. نامه‏اى است از محمد فرستاده خدا به هِرقِلْ، بزرگ روم. درود بر پیروان هدایت، من تو را به آیین اسلام دعوت مى‏کنم.اسلام آور تا در امان باشى، خداوند به تو دو پاداش مى‏دهد، اگر از آیین اسلام رو گردانى، گناه دهقانان نیز بر تو خواهد بود، و اى‏اهل کتاب، ما شما را به یک اصل مشترک دعوت مى‏کنیم و آن این‏که غیر خدا را نپرستیم و کسى را همتاى او قرار ندهیم و برخى از ما بعضى دیگر را به خدایى نپذیرد، [اى محمد] هرگاه آنان از پذیرش آیین حقّ سر برتافتند، بگو: گواه باشید که ما مسلمانیم».

نامه حضرت به پادشاه ایران

رسول خدا(ص) عبدالله بن حُذافه بن سهم را با نامه‏اى به دربار کسرى‏ پسر هرمز شاه ایران فرستاد، در آن نامه چنین آمده بود: «بسم الله الرحمن الرحیم. از محمد فرستاده خدا به کسراى بزرگ ایران. درود بر پیروان هدایت و کسى که به خدا و پیامبر او ایمان آورد و گواهى دهد که جز او خدایى نیست و شریک و همتایى ندارد و محمد بنده و فرستاده اوست. من به دستور الهى تو را به سوى او فرا مى‏خوانم، او مرا براى هدایت همه مردم فرستاده تا آنها را از خشم او بیم دهم. و حجت را بر کافران تمام نمایم. اسلام بیاور تا در امان باشى و اگر از آیین اسلام سر برتافتى، گناه مردم مجوس برگردنت خواهد بود».

نامه رسول خدا(ص) به پادشاه حبشه

پیامبر اکرم(ص) نامه‏اى را توسط جعفر بن ابى طالب نزد پادشاه حبشه فرستاد. در نامه حضرت این گونه آمده بود: «بسم الله الرحمن الرحیم. نامه‏اى است از محمد پیامبر خدا به نجاشى زمامدار حبشه. درود بر شما، من خدایى را که جز او معبودى نیست ستایش مى‏کنم، خدایى که از عیب و نقص منزه است و بندگان فرمانبردار او از خشم وى در امانند و او بر بندگان ناظر و گواه است. گواهى مى‏دهم که عیسى فرزند مریمْ روحى است از جانب خدا و کلمه‏اى است که در رحم مریم پارسا و پاکدامن قرار گرفته است.

خداوند با همان قدرت و نیرویى که آدم را بدون پدر و مادر آفرید، عیسى را نیز بدون پدر به وجود آورد. من تو را به سوى خداى یگانه که شریک ندارد فرا مى‏خوانم و از تو مى‏خواهم همیشه مطیع و فرمانبردار او باشى و از آیین من پیروى نمایى. ایمان به خدایى آورى که مرا به رسالت خود مبعوث فرمود. هان، من پیامبر خدا هستم و پسر عمویم و جمعى از مسلمان‏ها را نزدت فرستادم … شما و تمام لشکریان و هوادارانت را به سوى خداى عزیز دعوت مى‏کنم. من رسالتم را ابلاغ کردم و پند و اندرز دادم، پند مرا بپذیر، درود بر پیروان هدایت».

و نیز آن حضرت نامه‏هایى به همین مضمون به مقوقس، بزرگ قبطیان و به پادشاه مصر و نصاراى نجران و پادشاهان عمان و به همه سران کشورهایى که در آن زمان در همسایگى جزیره العرب مى‏زیستند ارسال داشت.

اطمینان به پیروزى

قابل ملاحظه است نامه‏هایى که رسول اکرم(ص) به سران کشورها فرستاد، در زمانى بود که هنوزتسلط کامل بر جزیرهالعرب پیدا نکرده بود، ولى اطمینان آن حضرت به وعده پیروزى که خدا به او داده بود، و این‏که این اسلام بر تمام ادیان دیگر در زمان او غلبه خواهد یافت، از جمله انگیزه‏هایى بود که حضرت را به انجام این کار وا داشت، و وعده الهى در این آیه شریفه که پس از پیمان صلح حدیبیه نازل گشته تجسّم یافت:

هُوَ الَّذِى أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‏ وَدِینِ الحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ وَکَفَى‏ بِاللَّه شَهِیداً؛

او خدایى است که رسول خدا را با هدایت و دین حقّ فرستاد تا آن را بر سایر ادیان پیروز گرداند، هر چند مشرکان خرسند نباشند.
اسلام بر کلیه کشورهایى که پیامبر(ص)، فرستادگان خویش را بدان‏جا اعزام کرد، استیلایافت. مدتى بیش از ده سال بعد از رحلت آن بزرگوار، آیین اسلام بر همه ادیانى که در زمان آن حضرت وجود داشتند غلبه یافت. تردیدى نیست، محقق شدن این وعده الهى از بزرگ‏ترین دلایلى است که قرآن وحى الهى بوده و حضرت محمد(ص) در ادعاى نبوت خویش صادق بوده است.

< اشتراک این مطلب در شبکه های اجتماعی >

🔗 لینک کوتاه: http://www.asemooni.com/?p=78800
تبلیغات اینترنتی

اینم جالبه !

studant

روز دانشجو

کاربران شبکه اجتماعی اینستاگرام با انتشار پست های مختلف و جالب این روز را تبریک …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.