تازه های آسمونی
خانه > چهره ها > بیوگرافی بزرگان دین > زندگینامه امام کاظم (ع)
  • ساحل گشت - تور کانادا
  • کوهک
  • تبلیغات در آسمونی
  • زندگینامه امام کاظم (ع)

    emam-kazem

    موسی بن جعفر ملقب به کاظم، امام هفتم شیعیان، متولد سال ۱۲۸ قمری در قریه «ابواء» (میان مکه و مدینه). آن حضرت پس از شهادت پدرش امام جعفر صادق(ع)، از سال ۱۴۸ تا ۱۸۳، به مدت ۳۵ سال امامت شیعیان را بر عهده داشت و در بیست و پنجم رجب سال ۱۸۳ در زندان بغداد به دست سندی بن شاهک مسموم شد و به شهادت رسید.

    ابن حجر هیثمی(درگذشت ۹۷۴ق)، از علمای اهل سنت می‌گوید: او را به سبب گذشت و بردباری بسیارش، “کاظم” خواندند و در نزد عراقیان به باب قضاء الحوائج عندالله معروف و عابدترین، داناترین و بخشنده‌ترین مردم زمانه‌اش بود.

    گفته‌اند که امام کاظم(ع) ۳۷ فرزند داشته است. معروف‌ترین پسران وی امام رضا(ع)، احمد، حمزه، محمد و معروف‌ترین دختر وی، حضرت معصومه(س) است.

    نام: موسى‏ بن جعفر.

    کنیه: ابو ابراهیم، ابوالحسن، ابوالحسن اوّل، ابوالحسن ماضى، ابوعلى و ابواسماعیل.

    القاب: کاظم، صابر، صالح، امین و عبدالصالح.

    نکته: آن حضرت در میان شیعیان به «باب الحوائج» معروف است.

    منصب: معصوم نهم و امام هفتم شیعیان.

    تاریخ ولادت: هفتم ماه صفر سال 128 هجرى. برخى نیز سال 129 را ذکر کردند.

    محل تولد: ابواء (منطقه‏اى در میان مکه و مدینه) در سرزمین حجاز (عربستان سعودى کنونى).

    نسب پدرى: امام جعفر بن محمد بن على بن حسین بن على بن ابى‏طالب علیهم السلام.

    نام مادر: حمیده مصفّاه. نام‏هاى دیگرى نیز مانند حمیده بربریه و حمیده اندلسیه نیز براى او نقل شده است. این بانو از زنان بزرگ زمان خویش بود و چندان فقیه و عالم به احکام و مسائل بود که امام صادق علیه السلام زنان را در یادگیرى مسائل و احکام دینى به

    ایشان ارجاع میداد. و درباره ‏اش فرمود: «حمیده، تصفیه شده است از هر دنس و چرکى؛ مانند شمش طلا. پیوسته فرشتگان او را حفاظت و پاسبانى نموده تا رسیده است به من، به خاطر آن کرامتى که از خداى متعال براى من و حجت پس از من است.»

    مدت امامت: از زمان شهادت پدرش، امام جعفر صادق علیه السلام، در شوال 148 هجرى تا رجب سال 183 هجرى، به مدت 35 سال. آن حضرت در سن بیست سالگى به امامت رسید.

    تاریخ و سبب شهادت: 25 رجب سال 183 هجرى، در سن 55 سالگى، به‏ وسیله زهرى که در زندان سندى بن شاهک به دستور هارون ‏الرشید به آن حضرت خورانیده شد.

    محل دفن: مکانی به نام مقابر قریش در بغداد (در سرزمین عراق) که هم اکنون به «کاظمین» معروف است.

    همسران و فرزندان امام کاظم (ع)

    تعداد همسران امام روشن نیست اما نقل شده بیشتر آنان کنیزانی بودند که حضرت آنها را می‌خرید و آزاد می‌کرد و یا با آنان عقد می‌بست. نخستین آنها، نجمه مادر امام رضا(ع) است.

    همسران: 1- فاطمه بنت على 2- نجمه.

    imammusakazim

    فرزندان امام کاظم (ع):

    درباره تعداد فرزندان آن حضرت چند قول وجود دارد. بنابر نقل یکى از آنها، آن حضرت 37 فرزند داشت که 18 تن از آنان پسر و 19 تن دختر بودند.

    الف) پسران‏ :امام کاظم (ع) به نام های زیر بوده اند:

    1- امام على بن موسى الرضا(ع).

    2- ابراهیم.

    3- عباس.

    4- قاسم.

    5- اسماعیل.

    6- جعفر.

    7- هارون.

    8- حسن.

    9- احمد.

    10- محمد.

    11- حمزه.

    12- عبداللّه.

    13- اسحاق.

    14- عبیداللّه.

    15- زید.

    16- حسین.

    17- فضل.

    18- سلیمان.

    ب) دختران  امام کاظم (ع) به نام های زیر بوده اند:

    1 فاطمه کبرى.

    2- فاطمه صغرى.

    3- رقیّه.

    4- حکیمه.

    5- ام ابیها.

    6- رقیّه صغرى.

    7- کلثوم.

    8- ام جعفر.

    9- لبابه.

    10- زینب.

    11- خدیجه.

    12- علیّه.

    13- آمنه.

    14- حسنه.

    15- بریهه.

    16- عائشه.

    17- ام سلمه.

    18- میمونه.

    19- ام کلثوم.

    یکى از دختران آن حضرت به نام فاطمه، معروف به حضرت معصومه علیهاالسلام که براى دیدار برادرش امام رضا علیه السلام عازم ایران شده بود، در شهر قم بیمار شد و پس از چند روز بیمارى، وفات یافت و در این شهر مدفون گردید. هم اکنون مقبره ایشان زیارتگاه شیعیان سراسر جهان و دانشگاه عالمان و مجتهدان شیعى است.

    قبر دختر امام کاظم با نام فاطمه در قم از زیارتگاه‌های معروف شیعیان است که فاطمه کبری بوده و در آثار محدثان بزرگ شیعه از جمله شیخ صدوق و ابن قولویه قمی روایاتی درمورد ثواب زیارت وی نقل شده که با عنوان فاطمه دختر موسی از وی یاد شده است.فاطمه‌ی دیگری مشهور به فاطمه صغری دختر موسی بن جعفر(ع) وجود داشته که بنا بر نقلی در باکو مدفون است و به بی‌بی هیبت شهرت دارد.

    emam-kazem (2)

    نسب، کنیه‌ها و القاب امام کاظم (ع)

    نسب امام کاظم(ع) چنین است: موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب(ع). نام مادرش حمیده بربریهو کنیه‌های وی، ابوابراهیم، ابوالحسن اول، ابوالحسن ماضی و ابوعلی است. آن حضرت به سبب کثرت زهد و عبادت به «عبد صالح» معروف بود و او را از آن جهت که در برابر بدرفتاری دیگران، خشم خویش را فروبرده، صبر پیشه می‌کرد «کاظم» می‌گفتند. از القاب دیگر آن حضرت «باب الحوائج» است.

    ولادت و شهادت امام کاظم (ع)

    امام کاظم(ع) در سال ۱۲۸ یا ۱۲۹ه‍.ق هنگام بازگشت امام صادق(ع) و همسرش حمیده از حجدر قریه ابواء -محلی بین مکه و مدینه- به دنیا آمد.برخی مکان ولادت او را مدینه ذکر کرده‌اند.بنا به روایت برقی در محاسن، امام صادق(ع) پس از ولادت این نوزاد، سه روز پیاپی ضیافت برپا کرد و به مردم طعام داد.در مورد ماه و روز ولادت اختلاف است، بعضی بدون ذکر ماه و روز، فقط به مکان ولادت اشاره کرده‌اند برخی گفته‌اند: ماه تولد در هیچ منبعی نیامده و تنها به سال اکتفا شده‌است. ولی این سخن، درست نیست چون برخی از جمله طبری آن را در ماه ذی الحجه و بعضی از جمله طبرسی آن را در هفتم ماه صفر می‌دانند.

    شهادت امام کاظم(ع) در ۲۵ رجب سال ۱۸۳ه‍.ق. در بغداد رخ داد.

    امامت امام کاظم (ع)

    ایشان پس از شهادت پدر در سال ۱۴۸ه‍.ق. امامت شیعیان را به مدت ۳۵ سال بر عهده گرفت. هر چند امام صادق(ع) برای از بین بردن توطئه خلیفه عباسی در به قتل رساندن امام کاظم(ع)، پنج وصی، از جمله خود خلیفه را معرفی کرد اما شیعیان واقعی، امامت امام کاظم را پذیرفتند.

    دلائل امامت

    برخی از خواص فقهاء و یاران مورد اعتماد امام صادق(ع) سخنان وی بر امامت امام کاظم(ع) را نقل کرده‌اند. از جمله: مفضل بن عمر جعفی، معاذ بن کثیر، عبدالرحمن بن حجاج، فیض بن مختار، یعقوب سراج، سلیمان بن خالد، صفوان جمال.

    در روایتی آمده است که امام صادق(ع) فرمودند: خداوند به من پسری عطا کرد که بهترین مخلوقات خداست و در حدیث دیگری فرمود: دوست داشتم غیر از او فرزند دیگری نداشتم تا هیچ کس در علاقه‌ام به موسی شریک نمی‌شد.

    زمامداران و خلفای معاصر امام کاظم (ع):

    امام کاظم(ع) در دوران امامت خویش با شش تن از خلفای عباسی معاصر بود:

    1- مروان بن محمد اموى – معروف به مروان حمار- (126 – 132 ق.).

    2- ابوالعباس سفاح عباسى (132 – 136 ق.).

    3- منصور عباسى یا دوانیقی (136 – 158 ق.).

    4- مهدى عباسى (158 – 169 ق.).

    5- هادى عباسى (169 – 170 ق.).

    6- هارون الرشید (170 – 193 ق.).

    امام موسى کاظم علیه السلام در عصر خلافت منصور عباسى به مقام امامت نایل آمد. از آن زمان تا سال 183 هجرى، سال وفات آن حضرت، چندین بار توسط خلفاى عباسى دستگیر و زندانى گردید. تنها در دوران خلافت هارون الرشید به مدت چهار سال زندانى و در همان زندان به شهادت رسید.

    انشعابات شیعیان امام کاظم (ع)

    نوشتار‌های اصلی: ناووسیه، اسماعیلیه، فطحیه و واقفیه

    برخی از شیعیان در زمان حیات امام صادق(ع) معتقد به امامت اسماعیل بودند و با اینکه وی در زمان حیات پدرش از دنیا رفت، مرگش را باور نکردند و او را همچنان امام می‌دانستند. پس از شهادت امام صادق(ع)، عده‌ای که از حیات اسماعیل مأیوس گردیدند پسر وی «محمد بن اسماعیل» را امام دانستند که به فرقه «اسماعیلیه» شهرت یافتند.

    برخی دیگر از شیعیان، پس از شهادت امام صادق(ع)، جانب عبدالله افطح را گرفتند و از او پیروی کردند که به «فَطَحیه» موسوم هستند. از دیگر فرقه‌های عصر امام می‌توان از «ناووسیه» پیروان شخصی به نام ناووس که در امامت امام صادق(ع) توقف کردند و همچنین عده‌ای که به امامت محمد بن جعفر معروف به دیباج معتقد شدند، نام برد.

    پس از شهادت امام کاظم(ع) نیز، کسانی که به امامت امام رضا(ع) اعتقاد نداشتند، بر امامت موسی بن جعفر(ع) توقف کردند و بر مهدویت و قائم بودن او معتقد بودند که «واقفه» نامیده شدند.جریان مهدویت و قائمیت، برخاسته از اصول اساسی شیعیان و برگرفته از روایات معصومین(ع) است که فردی با عنوان «قائم» و «مهدی» از خاندان پیامبر(ص)، عدالت را در جهان می‌گستراند.

    قیام‌های شیعی در زمان امام کاظم(ع)

    نوشتار اصلی: واقعه فخ

    حسین بن علی بن حسن مثنی معروف به شهید فخّ علیه عباسیان قیام کرد ولی نهضتش با شکست مواجه شد. هر چند امام(ع) امر به قیام نکرد اما از شکل‌گیری آن آگاه و با حسین بن علی در ارتباط بود. توصیه امام(ع) به کوشا بودن در پیکار و جهاد و خبر از شهادت او، نشان از آگاهی امام(ع) نسبت به قیام شهید فخ دارد.

    نوشتار اصلی: ادریسیان

    از دیگر قیامهای سادات علوی می‌توان به قیام یحیی بن عبدالله و ادریس بن عبدالله اشاره کرد.

    دستگیری و زندان امام کاظم (ع)

    نقل قولهای متفاوتی از علت دستگیری امام کاظم(ع) بیان شده است که جایگاه و موقعیت موسی بن جعفر(ع) در میان شیعیان را روشن می‌سازد. بنا بر گزارش تاریخ نویسان علت دستگیری امام(ع)، بدگویی یحیی برمکی یا یکی از برادران امام نزد هارون بود. امام کاظم(ع) دو بار به دست هارون به زندان افتاد که درباره اولین بار آن، مدت زمانی قید نشده ولی مرتبه دوم را از سال ۱۷۹ق تا ۱۸۳ق ذکر می‌کنند که به شهادت آن امام منجر شده است.

    هارون الرشید، امام را در سال ۱۷۹ق در مدینه دستگیر کرد. ایشان هفتم ذی حجّه در زندان بصره، معروف به زندان عیسی بن جعفر، محبوس گردید. سپس وی را به زندان فضل بن ربیع در بغداد روانه کردند. زندان فضل بن یحیی و زندان سندی بن شاهک، زندانهایی بود که حضرت تا پایان عمر در آن زندانی بود.

    Untitled-1

    چگونگی شهادت امام کاظم (ع)

    شهادت امام کاظم(ع) در ۲۵ رجب سال ۱۸۳ در بغداد و زندان سِندی بن شاهک رخ داد. پس از شهادت امام(ع)، سِندی دستور داد جنازه امام را روی پل بغداد نهادند و به مردم اعلام کرد که به مرگ طبیعی از دنیا رفته است.در باب شهادت امام کاظم(ع) نقلهای متفاوتی است. بیشتر تاریخ نویسان قائل به مسمومیت امام(ع) شده و یحیی بن خالد و سندی بن شاهک را قاتل او معرفی می‌کنند اما برخی گفته‌اند: با پیچیدن در فرش، وی را خفه کردند و عده‌ای نیز قائل به ریخته شدن سرب گداخته در حلق امام کاظم(ع) شده‌اند.

    مدفن و ثواب زیارت  امام کاظم (ع)

    نوشتار اصلی: حرم کاظمین

    شیعیان پس از دریافت خبر شهادت امام کاظم(ع) پیکر او را تشییع و در قبرستانی معروف به «قبرستان قریش» بغداد دفن کردند که امروزه در شهر کاظمین قرار دارد. امام رضا(ع) می‌فرماید: «کسی که قبر پدرم را زیارت کند مانند آن است که قبر رسول خدا(ص) و علی بن ابی طالب(ع) را زیارت کرده است» و در بیانی دیگر اجر زیارت قبر پدر خویش را بسان ثواب زیارت قبر امام حسین(ع) می‌شمارد.

    سخن خطیب بغدادی
    خطیب بغدادی از حسن بن ابراهیم ابوعلی خلال -شیخ حنبلی‌ها در زمان خودش- نقل می‌کند که:

    «هیچ مشکلی برایم پیش نیامد که کنار قبر موسی بن جعفر بروم و بدو متوسل شوم مگر اینکه خدای تعالی آنچه را دوست داشتم برایم آسان می‌نمود.»

    اصحاب ویاران امام کاظم (ع):

    تعداد یاران، اصحاب و راویان امام موسى کاظم علیه السلام بسیار است. در این جا نام تعدادى از اصحاب بزرگ آن حضرت ذکر مى‏گردد:

    1- على بن یقطین.

    2- ابوصلت بن صالح هروى .

    3- اسماعیل بن مهران.

    4- حمّاد بن عیسى.

    5- عبدالرحمن بن حجّاج بجلى.

    6- عبداللّه بن جندب بجلى.

    7- عبداللّه بن مغیره بجلى.

    8- عبداللّه بن یحیى کاهلى.

    9- مفضّل بن عمر کوفى.

    10- هشام بن حکم.

    11- یونس بن عبدالرحمن.

    12- یونس بن یعقوب.

    اصحاب و راویان امام کاظم (ع)

    اسامی اصحاب و راویان فراوانی که از امام(ع) حدیث نقل کرده‌اند در کتب معتبر نقل شده است. شیخ مفید می‌گوید: امام هفتم فقیه‌ترین عالم زمان خود بود و مردم روایات بسیاری از وی نقل می‌کردند. شیخ طوسی تعداد راویان و اصحاب امام کاظم را ۲۷۲ نفر ذکر می‌کند.

    برخی از مهمترین آنها عبارتند از:

    حماد بن عیسی
    علی بن یقطین
    هشام بن حکم
    ابو صلت هروی
    صفوان بن مهران
    صفوان بن یحیی
    محمد بن ابی عمیر ازدی
    ابان بن عثمان
    مفضل بن عمر.

    رویدادهاى مهم زمان امام کاظم (ع):

    1- شهادت امام جعفر صادق علیه السلام، پدر ارجمند امام موسى کاظم علیه السلام، به دست منصور دوانیقى، در سال 148 هجرى.

    2- پیدایش انشعاباتى در مذهب شیعه، مانند: اسماعیلیه، اَفْطَحیه و ناووسیه، پس از شهادت امام صادق علیه‌السلام و معارضه آنان با امام موسى کاظم علیه السلام در مسئله امامت.

    3- ادعاى امامت و جانشینى امام جعفر صادق علیه السلام، توسط عبدالله اَفْطَحْ، برادر امام موسى کاظم علیه السلام و به وجود آوردن مذهب افطحیه در شیعه.

    4- اعراض بیشتر اصحاب امام صادق علیه السلام از عبدالله اَفْطَحْ، و گرایش آنان به امام‏ موسى کاظم علیه‌السلام.

    5- مرگ منصور دوانیقى، در سال 158 هجرى، و به خلافت رسیدن ابوعبدالله مهدى عباسى، فرزند منصور.

    6- احضار امام موسى کاظم علیه السلام به بغداد و زندانى نمودن ایشان در آن شهر، به دستور مهدى عباسى.

    7- زندانى شدن امام موسى کاظم علیه السلام در بغداد، در دوران حکومت هادى عباسى.

    8- مبارزات منفىِ امام موسى کاظم علیه السلام با دستگاه حکومتىِ هارون‏الرشید، در مناسبت‏هاى گوناگون.

    9- بدگویی و سعایت على بن اسماعیل، برادرزاده امام موسى کاظم علیه السلام از آن حضرت، نزد هارون الرشید با توطئه‏چینى یحیى برمکى، وزیر اعظم هارون.

    10- دستگیرى امام کاظم علیه السلام در مدینه و فرستادن آن حضرت به زندان عیسى بن جعفر در بصره، به دستور هارون‏الرشید، در سال 179 هجرى.

    11- انتقال امام علیه السلام از زندان بصره به زندان فضل بن ربیع در بغداد.

    12- انتقال امام علیه السلام از زندان فضل بن ربیع به زندان فضل بن یحیى برمکى.

    13- مراعات کردن حال امام علیه السلام در زندان، توسط فضل بن یحیى و عکس‏العمل شدید هارون به این قضیه.

    14- مضروب و مقهور شدن فضل بن یحیى، توسط هارون، به خاطر مراعات حال امام علیه السلام در زندان.

    15- انتقال امام علیه السلام از زندان فضل بن یحیى به زندان سندى بن شاهک.

    16- مسموم کردن امام علیه السلام با خرماى زهر آلود، توسط سندى بن شاهک در زندان.

    17- شهادت امام کاظم علیه السلام به خاطر مسمومیت در زندان سندى بن شاهک، در 25 رجب سال 183 هجرى.

    18- انتقال پیکر مطهر امام موسى کاظم علیه السلام به جِسر (پل) بغداد و فراخوانىِ مردم براى دیدن آن توسط مأموران هارون‏الرشید.

    19- انزجار سلیمان بن جعفر بن منصور دوانیقى از تحقیر پیکر امام موسى کاظم علیه السلام، توسط مأموران حکومتى، و دستور او به تجهیز و تکفین مناسب شأن پیکر آن حضرت و به خاک سپارى در مقابر قریش بغداد.

    + سایر موضوعات در تلگرام، کلیک نمایید


    امتیاز شما به این صفحه:
    1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
    Loading...

    < اشتراک این مطلب در شبکه های اجتماعی >

    🔗 لینک کوتاه: http://www.asemooni.com/?p=36825
    loading...
  • تبلیغات در آسمونی
  • شبکه اشتراک ویدئو واو
  • ترنج - مجری دکوراسیون داخلی
  • کانال تلگرام آسمونی
  • اینم جالبه !

    حضرت شاه عبدالعظیم

    در این مقاله، نگاهی کوتاه بر زندگی یکی از شیعیان برجسته به نام حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) خواهیم …

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.