تازه های آسمونی
صفحه اصلی > مد و زیبایی > پوست و مو > انواع بیماری های موی سر
تبلیغات اینترنتی

انواع بیماری های موی سر

Hair diseases انواع بیماری های موی سر

بیماری‌های مختلفی وجود دارند که در کنار عوامل ژنتیکی و تغذیه بر رشد و سلامت موها تأثیر می گذارند و گاهی اوقات نیز باعث ریزش دائم یا موقت موها می شوند.

برخی از بیماری‌های رایجی که امروزه وجود دارند به دلیل مشکلات تغذیه ای در افراد ایجاد می شوند. مخصوصاً افرادی که با رژیم‌های شدید غذایی ناگهان وزن زیادی کم می‌کنند ممکن است دچار مشکلات تغذیه ای و کمبود مواد اساسی در بدن می شوند که ممکن است حدود یک تا سه ماه بعد شاهد ریزش‌های شدید موی خود باشند.

برخی از بیماری های رایج موی سر را اکنون در آسمونی برای شما شرح میدهیم. پس با ما همراه باشید:

شوره سر:
شوره سر، نتیجه پوسته شدن غیر طبیعی لایه رویی پوست سر است.شوره، قطعاتی ریز، پولک مانند و تقریباً گرد است که معمولا روی هم جمع شده و از پوست سر جدا می شود.ابتلا به شوره سر، می تواند به شکل موضعی باشد(فرضاً پیشانی، شقیقه ها، یا گردن)و یا در تمام سر گسترش یابد.به طور کلی دو نوع شوره سر بر حسب ساختار و چسبندگی آن وجود دارد:
شوره سر خشک که معمولا کوچک و سفید بوده و به پوست سر نمی چسبد. و هنگام شانه زدن مثل برف می ریزد و از نظر زیبایی ناخوشایند استشوره خشک، معمولا مملو از میکروارگانیسم های انگلی و قارچ های خیلی ریز است که به آنها اسپور دو مالاسه گفته می شود.این میکروفلورهای بیماری زا، در صورت خارش پوست سر تشدید می شود.
شوره سر چرب که از شوره های خشک بزرگتر است زیرا به خاطر چرب بودن به یکدیگر می چسبد.این شوره ها تقریباً سفید رنگ است زیرا چربی سر که به عنوان سیمان بین آنها به کار می رود، کمی آنها را تیره می کند.این شوره ها به پوست سر می چسبد و نوعی حالت گلی متراکم، چرب و ناراحت کننده را بوجود می آورد که پوست سر را کلفت و خفه می کند.این مساله معمولا باعث ریزش موی سر می گردد
شوره سر، یک ناراحتی رایج پوست سر است و دارای علل گوناگونی از قبیل عوامل عصبی،کمبود ویتامین های آ و ای و تغذیه نامناسب، ابتلا به یبوست،اختلال در کارایی تیروئید ، هیپوفیز و لوزالمعده، عوامل ژنتیکی و … می باشد.
پر مویی:
برخی از آقایان( و همچنین بعضی از خانم ها)دچار اغراق در رویش موهای بدن خود هستند.بدن این گونه افراد کاملاً پوشیده از مو است و این موها خصوصاً در بالاتنه روی پشت دست ها، پاها،اطراف ریش و سبیل حتی روی گونه ها می روید.این پدیده را هیپرتیریکو لانوژنیوز می نامند (لانوگو، پوشش کرکی است که جنین را در طول زندگی درون رحمی او پوشانده و قبل از تولید یا چند روز پس از آن از بین می رود.)
هیپرپلازی:
بعضی از آقایان، دچار مشکلی در سیستم موی خود هستند که به آن هیپرپلازی یا پدیده موهای غول آسا گفته می شود.در این حالت، دو، سه و یا حتی چهار تار مو در یک ریشه گرد هم می آید و معمولاً این وضعیت در ریش یا سبیل مشاهده می شود.اصلاح چنین وضعی، کار خیلی دقیقی است زیرا این موهای بلند و معمولا سیاه رنگ به سختی اصلاح می شود و البته، تنها راه حل آن جراحی است.
غدد پوست سر:
معمولاً ، در دوران بلوغ، غدد خوش خیمی روی پوست سر نوجوان بروز می کند که برزگی آنها می تواند از یک ذره خیلی کوچک شروع شده و گاهی به اندازه یک تخم مرغ نیز برسد.اصلاح سر کسی که دارای غده هایی روی پوست سر می باشد، کار حساسی است و علاوه بر آن، موهای این منطقه نیز چون دیگر به خوبی تغذیه نمی شود، می ریزد.معالجه این مشکل از طریق عمل جراحی و برداشتن غده ها با استفاده از بی حسی موضعی امکان پذیر است.
کچلی:
اگر چه این بیماری از انواعی است که با پیشرفت های بهداشتی زمان حاضر دیگر چندان اثری از آن باقی نمانده است، اما احتمال سرایت بیماری کچلی از طریق حیوانات خانگی(سگ و گربه)همیشه وجود دارد .امروزه با گسترش نگهداری این گونه حیوانات در منازل بایستی در این مورد محتاط بود.عامل پیدایش کچلی، قارچ های میکروسکوپی است.به طور کلی دو نوع کچلی وجود دارد که یکی به پوست سر حمله ور شده و نوع دوم، مو را مبتلا می سازد.در هر دو مورد، قارچ های انگلی لایه شاخی پوست و مو از کراتین تغذیه می کنند.در این رابطه، اگر خود متوجه بیماری شده اید یا آرایشگر و یا پزشک عمومی چنین تشخیصی داد،بایستی به متخصص مراجعه کنید.

خارش پوست سر:
یافتن علل خارش آسان است: ممکن است پوست سر به خاطر تحریکات شیمیایی که روی آن انجام می شود(بی رنگ کردن،رنگ کردن، صاف کردن مو برای رنگ و غیره) دچار خارش شده باشد.این گونه خارش ها نیز بایستی به عنوان هشداری محسوب شود زیرا غالباً نشان دهنده مشکلاتی نظیر آلرژی،اگزما یا ناراحتی های دیگری است که نیاز به مشورت با یک متخصص دارد.به هر حال، بایستی خیلی مراقب این گونه خارش ها بود زیرا این حالت نوعی واکنش اعتراض گونه از سوی بدن محسوب می شود که با مواد شیمیایی مصرف شده برای به اصطلاح زیبا شدن مو مخالفت می کند.
حداقل برای مدتی استفاده از مواد شیمیایی و این گونه دستکاری ها را که هم به پوست سر و هم به بدن آسیب می رساند کنار بگذارید و تا حد امکان برای شستشو سر و یا برای هر گونه معالجه و مراقبت از مو (شستشو با روغن) یا بعد از شامپو زدن(ماساژ با لوسیون) از روش های طبیعی استفاده کنید.البته ضمادها را نیز که دارای آثار بسیار سودمندی در این مورد است، نباید فراموش کرد.

شکنندگی موها:
این مشکل که روز به روز وسعت بیشتری می یابد، معمولا افرادی را که زیاد موهای خود را دستکاری می کنند مبتلا می سازد.در این حالت موها شکننده شده و تقریبا در فاصله یک سانتی متری پوست سر می شکند. در این مورد نیز عامل ایجاد کننده شکنندگی همان موارد قبلی است: استفاده از مواد شیمیایی و دستکاری بیش از حد موها(چه از نظر حرارتی و چه از نظر مکانیکی).
معالجه موهای شکننده، تقریباً شامل همان مواردی است که در رابطه با مو خوره مطرح شد.تنها تفاوت موجود این است که قبل از هر کاری بایستی موها را تا حد امکان کوتاه کرد. در حالی که در مورد موهای مبتلا به موخوره کافی ایست نوک آنها کوتاه شود.
بیماری مروارید:
این بیماری، شامل متورم شدن مو در یک یا چند نقطه از آن می باشد.و چون حالت آن شبیه به دانه های خیلی ریز مروارید می باشد، به آن بیماری مروارید می گویند.ظهور این نقاط تورمی، نشانگر ضعف مو در این نقاط است و منجر به پارگی و شکسته شدن مو در این ناحیه می گردد.عامل اصلی، استفاده از شوک های حرارتی نظیر خشک کردن مو با حرارت زیاد، استفاده بیش از حد از وسایل فر زدن و یا صاف کردن مو و غیره است که ایجاد حرارت می کند.
این مشکل را می توان با استفاده از روش شستشو با روغن که به دفعات انجام می گیرد معالجه کرد.

کندن موی سر:
بیماری کندن موی سر که از نظر علمی تیریکو تیلومنی نامیده می شود، خیلی هم کمیاب نیست و عواقب ناراحت کننده ای خصوصاً از نظر زیبایی بر جای می گذارد(به ویژه از نظر روانی، در صورتی که بزرگسالان به آن دچار شوند). دراکثر اوقات، کودکان هم به این مشکل مبتلا می گردند.این عمل بیمارگونه، هنگامی که شخص دراز کشیده قبل از خواب)، در طول روز و یا حتی در هنگام خواب اتفاق می افتد.نکته اساسی این است که کشیدن و کندن موچه به صورت خودآگاه و یا ناخود آگاه(که نتیجه هر دو یکسان است)، همیشه در یک نقطه از سر انجام می شود.این مساله از نظر زیبایی،نتایج اسفباری دارد زیرا این قسمت از پوست، به تدریج موی خود را از دست می دهد.
معالجه این مشکل اسان است: موهای کودکی را که به این بیماری دچار شده تا حد امکان کوتاه کنید.می توان دستکش های بدون انگشت را نیز به دست او کرد.البته من فکر می کنم این راه حل موقتی است و بهترین راه ، مراجعه به پزشک متخصص اختلالات رفتاری(روان شناس) است.
بعضی از افراد که به این مشکل مبتلا می شوند، موهای خود را نمی کشند بلکه این کار را با ابروهای خود انجام می دهند.در اینجا نیز مشکل به همان اندازه است زیرا آنها همیشه یک قسمت مشخص ابرو را می کشند.

اگر به سلامت پوست و موی خود اهمیت میدهید میتوانید سایر مطالب در این زمینه را در لینک زیر در آسمونی دنبال کنید:

پوست و مو

< اشتراک این مطلب در شبکه های اجتماعی >

🔗 لینک کوتاه: http://www.asemooni.com/?p=128046
تبلیغات اینترنتی

اینم جالبه !

laser-hair-removal-has-side-effects1

لیزر موهای زائد عوارض دارد؟

در مدتی که از معرفی لیزرها برای درمان موهای زائد گذشته است ثابت شده برای …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.