پاری سن ژرمن- المپیک مارسی؛ ریشه های اختلاف فرهنگی دو شهر و دو تیم

پاری سن ژرمن- المپیک مارسی؛ ریشه های اختلاف فرهنگی دو شهر و دو تیم

اختصاصی آسمونی

نوشته از مهدی زارعی

  وقتی دو تیم برای چند سال، رقابت شدیدی برای فتح عناوین قهرمانی با یکدیگر داشته باشند، ناخودآگاه حساسیت بین هواداران دو تیم بالا می رود و می توان انتظار تنش را در نبردهای دو تیم داشت. اما بسیاری اوقات، اختلافات فرهنگی، تاریخی و حتی جغرافیایی دو تیم می تواند باعث شود که هواداران آنها هرگز رابطه خوبی با هم نداشته باشند. حتی اگر دو تا تیم، مدعی فتح هیچ جامی هم نباشند. زمانی که تیم پاری سن ژرمن، تو فوتبال فرانسه کار خود را شروع کرد، تقابل این تیم با المپیک مارسی کافی بود که هواداران دو تیم را از یکدیگر متنفر سازد؛ بدون نیاز به این که دو تیم برای قهرمانی بجنگند. دلیلش ساده بود. بندر مارسی، دروازه ورود آفریقایی ها به فرانسه هست و هیچ ناسیونالیست افراطی از این شهر و مردم آن، خوشش نمی آید. از طرف دیگر پاری سن ژرمن که سال 1970 تاسیس شده بود، خیلی زود اجازه ورود به لیگ یک را پیدا کرد و در فصل 72-71 نخستین حضور خود را در لیگ یک جشن گرفت؛ در فصلی که مارسی برای چهارمین بار قهرمان فرانسه می شد. برای هواداران مارسی هم غیرقابل تحمل بود که پاریسی ها از برج ایفل- که نماد کشور فرانسه بود- به عنوان لوگوی خودشان استفاده کنند؛ ظاهرا پاریسی ها می خواستند به همه بفهمانند که آنها نماینده فرانسه هستند. اما از اوایل دهه 90 بود که احساسات دو تیم نسبت به هم، پیچیده تر هم شد و این اتفاق از زمانی بود که برنارد تاپی- یک تاجر پاریسی که علاقه مند به دوچرخه سواری بود، ولی در پاریس و در رشته محبوب خود، مورد توجه قرار نگرفت- مالک مارسی شد. بازی فوتبال پاری سن ژرمن و المپیک مارسی بازی فوتبال پاری سن ژرمن و المپیک مارسی طعنه آمیز بود که روزهای شکوه مارسی با این مرد پاریسی رقم خورد و پاری سن ژرمن به دوم شدن بعد از مارسی عادت کرد. حتی تاپی به پاری سن ژرمن – که آن روزها، با مشکلات مالی دست به گریبان بود-  هم کمک کرد اما، روابط هواداران دو تیم هرگز دوستانه نشد. تا زمانی که تاپی با رییس مجهور فرانسه- فرانسوا میتران- روابط نزدیکی داشت، مارسی در اوج بود. اما وقتی این روابط تیره و تار شد، مارسی هم ناگهان وارد روزهای سیاه خودش شد. ناگهان 3 بازیکن به عنوان شاهد ادعا کردند که مارسی تاپی، نتایج بعضی از بازیهای لیگ فرانسه را تعیین کرده تا فشار کمتری به تیم بیاید و آنها راحت بتوانند قهرمان اروپا شوند. مارسی سال 1993 میلان را شکست داد و قهرمان اروپا شد و چند روز بعد به باشکوه ترین شکل ممکن، با برتری مقابل پاری سن ژرمن قهرمان لیگ فرانسه هم شد. اما دادگاه مارسی را محکوم کرد و این تیم به خاطر match fixing هم قهرمانی فصل 93-92 خودش را از دست داد و هم محکوم شد که دو فصل را تحت هر شرایطی در دسته دوم بگذراند؛ حتی اگر بلافاصله قهرمان دسته دوم می شد نیز، باید فصل دوم را هم در این لیگ سپری می کرد. شاید تمام اینها، ناشی از روابط تاپی و میتران بود. اما هر چه بود، پاری سن ژرمن – که توسط میشل دنیسو( صاحب شبکه تلویزیونی پلاس) اداره می شد- به همین راحتی از مارسی فاصله گرفت. روزهای شکوه پاری سن ژرمن در راه بود و طی دورانی که مارسی به لیگ یک برگشت و فقط یک بار در سال 2010 قهرمان فرانسه شد، پاری سن ژرمن خود را به پرافتخارترین تیم فرانسه تبدیل کرد. تیم پاریسی که تا قبل از دهه 90، فقط یک بار فاتح لیگ شده بود، در دهه اخیر هفت بار قهرمان مسابقات سراسری فرانسه شده تا با 9 قهرمانی، پر افتخارترین تیم تاریخ فرانسه باشد. فرق نمی کند مارسی و پی اس جی  در کجای جدول فرانسه باشند. هواداران مارسی حس می کنند که افتخارات دهه 90 آنها، توسط پاریسی ها به سرقت رفته و البته پاریسی ها هم خودشان را تیم اول فرانسه می دانند و نگاهشان به مارسی، نگاهی تحقیرآمیز و از بالا به پایین است. همه اینها باعث می شود که حساسیت طرفداران دو تیم نسبت به یکدیگر، هیچ گاه تموم نشود. پاری سن ژرمن- المپیک مارسی پاری سن ژرمن- المپیک مارسی

ثبت نظر درباره «پاری سن ژرمن- المپیک مارسی؛ ریشه های اختلاف فرهنگی دو شهر و دو تیم»

پرسش ها و دیدگاهتان را درمورد این مطلب بنویسید