معرفی داروی کدئین

 


موارد مصرف‌: كدئين‌

براي‌ كنترل‌ دردخفيف‌ تا متوسط بكار مي‌رود.کدئین در درمان سرفه‌های ناشی از بیماری مزمن ریوی تاثیر ندارد نتایج یک مطالعه نشان می‌دهد تاثیر کدئین در درمان سرفه‌های ناشی از بیماری مزمن ریوی بیشتر از دارونما نیست. کدئین ماده معمول مورد استفاده در داروهای ضد سرفه است. محققان دانشگاه منچستر با نصب میکروفون‌هایی بر روی یقه لباس بیماران مبتلا به بیماری مزمن انسداد ریوی ، آنها را مورد مطالعه قرار دادند.کارشناسان می‌گویند، کدئین می‌تواند سرفه‌های مبتلایان به بیماری مزمن انسداد ریوی را برطرف کند ، اما آن را درمان نمی‌کند.

 

دکتر “ژاکلین اسمیت” از مرکز ریه “نورت وست” گفت: اگر قرار است استفاده درمانی از کدئین ادامه یابد، باید تحقیقات بالینی دیگری در این زمینه انجام شود.حققان مرکز ریه نورت وست در بیمارستان “ویتن شاو” با استفاده از اسید “سیتریک” ‪ 24‬بیمار مبتلا به بیماری مزمن انسداد ریوی را وادار به سرفه کردند.

 

 

این افراد سپس تحت درمان قرار گرفتند و وضع سرفه‌های آنها ‪ 10‬ساعت در زمان‌های بیداری ، حرکت کردن و خواب بررسی شد. در این مطالعه دیده شد سرفه افرادی که دارونما مصرف کردند از زمان متوسط ‪ 8/27‬ثانیه در ساعت به ‪ 7/22‬ثانیه کاهش یافت.

بیمارانی که کدئین مصرف کردند سرفه آنها به ‪ 6/41‬ثانیه در ساعت کاهش یافت.دکتر اسمیت سرپرست این مطالعه گفت: “از دیرباز کدئین داروی استاندارد ضد سرفه تلقی می‌شد، اما تاکنون اطلاعات کمی در مورد تاثیر آن در مبتلایان به بیماری‌های مزمن ریوی

بدست آمده است.

 

 

وی افزود: با وجود آنکه دوز کدئین مورد استفاده در این تحقیق از دوز آن در داروهای ضد سرفه که داروخانه می‌فروشند بیشتر بود، اما از نظر آماری تفاوتی بین کدئین و دارونما مشاهده نشد.

 

 

مكانيسم‌ اثر داروی کدئین :

اين‌ دارو از يك‌ طرف‌ آستانه‌احساس‌ درد را افزايش‌ داده‌ و از طرف‌ديگر موجب‌ مي‌شود كه‌ درد براي‌ بيمارناخوشايند و آزاردهنده‌ نباشد. كدئين‌ ازطريق‌ اتصال‌ به‌ گيرنده‌هاي‌ اختصاصي‌خودش‌ در سيستم‌هاي‌ اعصاب‌ مركزي‌ ومحيطي‌، اثرات‌ خود را ايجاد مي‌كند.

فارماكوكينتيك‌: از طريق‌ خوراكي‌ بخوبي‌جذب‌، در كبد متابوليزه‌ و از طريق‌ كليه‌ دفع‌مي‌شود.

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌:  داروی کدئین :

در مواقعي‌ كه‌ فشارداخل‌ جمجمه‌ افزايش‌ يافته‌، يا در حالات‌ضربه‌ مغزي‌، نارسائي‌ شديد كليه‌ يا حمله‌حاد آسم‌ نبايد مصرف‌ شود.

 

 

هشدارهایی در مورد داروی کدئین :

 1 ـ در موارد زير مصرف‌ اين‌ داروبا احتياط كامل‌ انجام‌ شود: كمي‌ فشار خون‌،كم‌كاري‌ غده‌ تيروئيد، آسم‌، كم‌بودن‌ ذخيره‌تنفسي‌، نارسايي‌ كبدي‌ يا نارسايي‌ كليوي‌.

2 ـ مصرف‌ فرآورده‌هاي‌ حاوي‌ كدئين‌ دركودكان‌ زير يك‌ سال‌ توصيه‌ نمي‌شود.

3 ـ مصرف‌ مكرر اين‌ دارو، ممكن‌ است‌موجب‌ وابستگي‌ و تحمل‌ به‌ اثرات‌ داروگردد.

 

 

عوارض‌ جانبي‌: داوی کدئین :

تهوع‌ و استفراغ‌ (در ابتداي‌مصرف‌)، يبوست‌، خواب‌آلودگي‌، كاهش‌فشار خون‌ و تضعيف‌ تنفس‌ با مصرف‌مقادير زياد، اشكال‌ در ادرار كردن‌،اسپاسم‌ صفرا يا مثانه‌، خشكي‌ دهان‌،تعريق‌، سردرد، گرگرفتگي‌ صورت‌،سرگيجه‌، كاهش‌ ضربان‌ قلب‌، طپش‌ قلب‌،افت‌ فشار خون‌ وضعيتي‌، افزايش‌ فشارخون‌ ريوي‌، كاهش‌ دماي‌ بدن‌، توهم‌، حالت‌خماري‌، تغيير خلق‌ و خو، وابستگي‌،اختلال‌ در تفكر، تنگي‌ مردمك‌ چشم‌،بثورات‌ جلدي‌، كهير و خارش‌ از عوارض‌جانبي‌ دارو هستند.

 

 

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌:،داروی کدئین :

اگر بطور هم‌ زمان‌ باساير داروهاي‌ مضعف‌ CNS مصرف‌شود، تضعيف‌ CNS تشديد شده‌ مي‌تواندموجب‌ ايجاد ضعف‌ تنفسي‌ و كاهش‌ فشارخون‌ بشود. مصرف‌ هم‌زمان‌ با داروهاي‌شبه‌ آتروپيني‌ نيز موجب‌ تشديد احتباس‌ادرار و يبوست‌ شده‌ ممكن‌ است‌ انسدادفلجي‌ روده‌ ايجاد نمايد.

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: برای داروی کدئین :

اين‌ دارو با ايجادخواب‌آلودگي‌، ممكن‌ است‌ بر انجام‌ اعمالي‌كه‌ نياز به‌ مهارت‌ و دقت‌ دارند (مثل‌رانندگي‌) تأثير گذارد.

 

 

 

مقدار مصرف‌: داروی کدئین :

بزرگسالان‌: مقدار 30-60 ميلي‌گرم‌ كه‌ درصورت‌ لزوم‌ هر 4 ساعت‌ تكرار مي‌شود(تا حداكثر mg/day 240 مصرف‌ مي‌شود).

كودكان‌: 1-12 سال‌ mg/kg 3 در مقاديرمنقسم‌ مصرف‌ مي‌شود.

 

 

اشكال‌ دارويي‌: داروی کدئین :

Coated Tablet : 30 mg

ثبت نظر درباره «معرفی داروی کدئین»

پرسش ها و دیدگاهتان را درمورد این مطلب بنویسید