خودزنی تیم ملی فوتبال ایران قبل از مسابقات بزرگ (بخش چهارم)

خودزنی تیم ملی فوتبال ایران قبل از مسابقات بزرگ (بخش چهارم)

تیم دایی چگونه از رسیدن به جام جهانی بازماند ؟/ اختصاصی آسمونی - مهدی زارعی

خودزنی فوتبال ایران قبل از مسابقات بزرگ (بخش چهارم)

مساله تضعیف تیم ملی قبل از مسابقات مهم ، تنها به دلیل انتقادات و انتظارات نابه جا از تیم ملی به وجود نمی آید . بلکه گاهی اوقات، یک مربی می تواند با اشتباهات بزرگ ، یک تنه امیدهای تیمی را از بین ببرد . اتفاقی که در مقدماتی جام جهانی 2010 برای تیم ملی ایران رخ داد ... در آن زمان شایعه پشت شایعه درباره تیم ملی مطرح می شد اما از آنجا که به رسانه ها دستور داده شده بود حامی تیم ملی باشند ، کسی نمی توانست از کادر فنی تیم ملی سوالی بپرسد . اما بعدها در مجلات همشهری و هفته نامه دنیای ورزش به شکلی دقیق به این مسائل پرداخته شد که مطالب پیش رو را از نوشته های این رسانه ها در سال 88 نقل می کنیم : از جمله اولین شايعات زماني رخ داد كه بازي ايران و ازبكستان لغو شد . شايعه‌پردازان مي‌گفتند : لغو بازي به دليل سفر مربي تيم‌ملي به آمريكا بود تا ويزايش باطل نشود ! كسي براي مشخص شدن صحت و سقم اين شايعه تحقيق نكرد. در حقيقت امكان آن وجود نداشت ( ! ) مدتي پیش از آن ، تيم‌ملي عازم اسپانيا شد تا با « منتخب گاليسيا » مسابقه دهد. باز هم شايعه‌پردازان گفتند كه قرار بود تيم با منتخب باسك مسابقه دهد اما پس از لغو اين بازي هم « دستور داده شد» كه اين سفر حتماً انجام شود . ظاهراً سرمربي تيم‌ملي در اسپانيا كار داشت ! ( البته از نوع تجاري ) . باز هم صحت و سقم اين شايعه مشخص نشد ... اما مشخص بود كه هزينه فراواني براي اين‌گونه سفرها دور انداخته شد . در این دوره مشکلات تیم ملی و باشگاهها در راه صعود ایران به جام جهانی ، بیش از پیش نمایان شد . این بار در مسیر جام جهانی آفریقای جنوبی ، علی دایی سرمربی وقت تیم ملی معتقد بود که باشگاهها باید تحت هر شرایطی گوش به فرمان تیم ملی باشند و هرگاه تیم ملی به بازیکن نیاز داشت ، باشگاهها در دادن بازیکن به تیم ملی مضایقه نکنند . اوج اختلافات مربی تیم ملی و باشگاهها وقتی به چشم خورد که چهار تیم سپاهان ، ذوب آهن ، استقلال و پرسپولیس اولین بازی خود را در جام باشگاههای آسیا انجام داده بودند و یک هفته بعد باید در دومین مسابقه خود در این مسابقات حضور می یافتند . اما دایی اصرار داشت که بازیکنان این چهار تیم باید برای برگزاری یک دیدار دوستانه به ایران بیایند . سرانجام فدراسيون و كميته انضباطي با « ارعاب » چهار باشگاه ايراني حاضر در جام قهرمانان آسيا را مجبور كردند كه بازيكنان خود را به تيم‌ملي بدهند . در جدال باشگاهها و تیم ملی ، این دایی بود که پیروز مطلق بود . زیرا هم بازیکنان را از تیم های باشگاهی شان گرفت و هم تیم منتخب او با تیمی آفریقایی بازی کرد که به دلیل نداشتن لباس مناسب ، از پیراهن های مارک « دایی » استفاده می کرد ! پس از آن بازیکنان چهار نماینده ایران بلافاصله به تیم های خود اضافه شدند و طبیعی بود که با چنین فشاری از آن ها انتظار نتیجه نمی شد داشت . از قضا همه چهار باشگاه پس از آغازي درخشان در بازيها ، پس از اين بازي تداركاتي و به واسطه استفاده از ملي‌پوشان خسته ، سقوط خود را آغاز كردند . ضرري هنگفت به تيم‌ها وارد شد و كسي هم توان مخالفت نداشت !
نتیجه چه شد؟
1- فدراسیون هم پس از مدتی نتیجه اعتماد بی جا به مربی تیم ملی را گرفت و آن زمانی بود که ایران در انتخابی جام جهانی از عربستان باخت . آن هم مقابل ضعیف ترین عربستان تاریخ ، عربستانی که حتی از پس کره شمالی و بحرین هم برنیامد و در خانه خود شاهد بود که چگونه کره شمالی راهی جام جهانی شد . اما همین تیم عربستان با دو تعویض طلایی از باخت مقابل ایران ، برد ( 2 - 1 ) ساخت . باخت خانگی مقابل سعودی ها به منزله پایان کار دایی در تیم ملی بود و به این ترتیب استبداد دایی نه به سود تیم ملی نشد و نه به سود باشگاهها ! 2- بعدها علي دايي « به اصطلاح » سكوت را شكست و از مسائلی صحبت کرد كه مانع پيروزي ايران در خاك امارات و كسب تنها امتياز امارات در قهرماني جام‌جهاني شد اما او هرگز به این نکته اشاره نکرد که در مرحله اول در همين تهران مقابل امارات متوقف شده بود . حتي پيروزي ( 1 ـ 0 ) مرحله اول برابر اين تيم هم با چاشني شانس به دست آمده بود . درست مثل امتيازهايي كه در مقدماتي جام‌جهاني با دايي از عربستان ، كره شمالي و كره جنوبي گرفتيم و در همه آنها « مهدي رحمتي » ستاره ميدان بود . 3- بدتر از همه، این بود که دایی نزدیک 2 ساعت در برنامه 90 از پرونده حقوقی خود صحبت کرد و این که قراردادش 50 میلیون بوده و پاداشی 750 میلیونی برایش منظور شده بود . ( علی کفاشیان معتقد بود قرارداد 600 میلیون بوده و پاداشی 200 میلیونی برای صعود در نظر گرفته شده بود ) آن هم فقط برای این که از بین تیمهای ایران ، کویت ، امارات و سوریه، ایران به عنوان یکی از دو تیم اول یا دوم به دور بعد صعود کند ! این آمار مربوط به سال 87 است و با توجه به نرخ تورم می توان پی به مقدار بالای این قرارداد برد . اما یک دهه بعد ، دایی با صدا و سیما قهر کرد و هنوز هم با همین بهانه در کنفرانس های بعد از بازی حضور پیدا نمی کند . اما راستی ... چه کسی فرصت می کند پرونده خصوصی خود را به تلویزیون آورده و دو ساعت درباره آن صحبت کند ؟!!!

ثبت نظر درباره «خودزنی تیم ملی فوتبال ایران قبل از مسابقات بزرگ (بخش چهارم)»

پرسش ها و دیدگاهتان را درمورد این مطلب بنویسید