ثبت نام لاتاری گرین کارت آمریکا ثبت نام لاتاری آمریکا کلیک کنید !

روشن کردن آتش در طبیعت

بوی دود چوب! این بو مرا به یاد خاطرات گشت‌و‌گذار با دوستان در دل طبیعت، روشن کردن آتش در شب هنگام و گرما گرفتن از آتش اردوگاه می‌اندازد. وقتی همه شادند، شعله‌های آتش نوری شعف‌انگیز به محفل می‌بخشد و وقتی گروهی ناراحتند، گرمای آتش نیمه خاموش، یخ دل‌ها را آب می‌کند. انگار زندگی برای من، بدون آتش اردوگاه غیرقابل تصور است.

اگر از بعد کاربردی به آتش نگاه کنیم، می‌بینیم که چیزی بسیار ضروری است. آتش لباس‌های ما را خشک می‌کند، هنگام سرما به ما گرما می‌بخشد، غذایمان را می‌پزد، آبمان را تصفیه می‌کند، در تاریکی به ما روشنایی می‌دهد، حشرات موذی را دور می‌کند و خیلی استفاده‌های دیگر دارد که در این مجال نمی‌گنجد.

اینها نشان می‌دهد توانایی روشن کردن و روشن نگه داشتن آتش مهارتی است که همه گردشگران باید فرا بگیرند. این کار ساده نیست. بارها افرادی را دیده‌ام که حتی با وجود این که کبریت ضدآب و خاموش نشو داشته‌اند، نتوانسته‌اند آتش روشن کنند.

توانایی روشن کردن آتش و میزان روحیه، ارتباط نزدیکی با هم دارند که تنها در طبیعت‌گردی‌ها خود را نشان می‌دهد. به همین دلیل من به افراد توصیه می‌کنم، در صورتی که از موفقیت خود اطمینان ندارند، سعی نکنند در هوای بد آتش روشن کنند. آتش روشن کردن از مهارت‌هایی است که باید بارها تمرین کنید تا بتوانید روز یا شب، زیر آفتاب یا در برف، بدون تلف کردن وقت آتش را روشن کنید.

همیشه باید در تجهیزات خود لوازم این کار را داشته باشید. ما اینجا روشن کردن آتش را به روش اجدادمان، یعنی بدون کبریت یاد می‌گیریم، زیرا وقتی در این کار استاد شدید، روشن کردن آن با استفاده از تجهیزات بسیار ساده خواهد بود.

 

 

چگونه آتش روشن کنیم؟

یکی از مهارتهای اولیه که هر عضو تیم عملیات در شرایط اضطرار باید آنرا به خوبی فرا بگیرد طریقه صحیح و موثر آتش درست کردن است. خصوصا که این امر در فصول سرد سال که ممکن است به خاطر شرایط بد جوی،شب ماندنی های اجباری در طبیعت صورت گیرد یا اینکه به هر علتی(گرم شدن،غذاپختن،خشک کردن لباس و…)احتیاج به آتش داشته داشته باشیم ،حالتی کاملا حیاتی پیدا می کند.

کلیات

ما برای روشن کردن آتش به سه عامل اساسی احتیاج داریم

1-آتش زنه:وسیله ای که میتواند اولین شعله یا جرقه را برای تولید آتش ایجاد کند،از قبیل:کبریت-فندک-ذره بین و…

2-آتش گیر:موادی هستند که به سرعت مشتعل می شوند و میتوان هسته اولیه آتش رابا آنها تولید کرد،از قبیل:خارو خاشاک،برگهای خشک،کاغذ،نفت،الکل و …

3-سوختها:موادی که اشتعال آنها هدف نهایی آتش روشن کردن است از   قبیل: چوب ،فضولات خشک حیوانات، بته و ..

قسمت اول:آتش زنه ها

همانطور که پیشتر گفته شد؛آتش زنه ها وسایلی هستند که اولین شعله یا جرقه را برای تولید آتش ایجاد می کنند.که فندک و کبریت معمولی ترین نوع این وسایل هستند.

 

1- فندکها:

اگر توجه کرده باشید انواع و اقسام فندک با مکانیزمهای مختلف در بازار موجود میباشد ولی انواعی که به کار بحث ما می آیند از این قرارند:

-بهترین نوع فندکی که می توان از آن در طبیعت و شرایط بد جوی استفاده کرد از نوعی هست که به فندک المنتی مشهور هست .این فندکها به خاطر خاصیت ضد باد بودنشان از کارایی بسیار خوبی در طبیعت برخوردارند و لی باید در اسفاده از آنها این نکته را همیشه به خاطر سپرد که:مصرف سوخت این فندکها بسیار بالاست و حتما بعد از چند بار استفاده باید شارژ مجدد شوند.

– فندکهای موسوم به که از سوخت مایع استفاده می کنندالبته به شرطی که از انواع مرغوب آنها استفاده شود.

استفاده از فندکهای معمولی گازی مخصوصا نوع موسوم به مگنتی به خاطرعدم کارایی در هوای بادی به هیچ وجه توصیه نمیشود.

 

2- کبریت:

مشخصات یک کبریت خوب: دارای چوب بلند باشد، گوگرد سر آن زیاد باشد.

کبریت متداولترین نوع آتشزنه هست ولی حساسیت آن به رطوبت بزرگترین نقطه ضعف آن می باشد.پس همیشه یادمان باشد که حداقل یک بسته کبریت را در خشکترین جای ممکن قرار دهیم به طوری که مطمئن باشیم اگر وسایلمان ساعتها در زیر باران یا در معرض رطوبت قرار گیرد،کبریتها از خیسی در امانند اصولا نگه داری کبریت در لباس توصیه نمیشود چرا که حتی اگر رطوبت بیرون نتواند آن را خراب کند،رطوبت داخل خود لباس که ناشی از عمل تعرق است،ممکن است سبب خیسی آن گردد. حال ببینیم چگونه می توانیم یک کبریت ضد آب داشته باشیم:

برای ضد آب کردن کبریت دو روش را مورد بحث قرار می دهیم:

روش اول :ضد آب کردن تک تک چوب کبریت ها که با غوطه ور کردن آنها در پارافین مایع حاصل می شود.که البته خودم به این روش اعتقاد چندانی ندارم زیرا در این حالت کبریتها در هوای سرد به خوبی روشن نمیشوند و پارافین موجود در سر آنها سبب خرابی سمباده کبریت می شود. اگر از این روش استفاده می کنید برای رفع این عیب حتما یادتان باشد قبل از کبریت کشیدن حتما پارافین موجود در سر کبریت را جدا کنید و سپس کبریت بکشید!

روش دوم :ساختن یک قوطی کبریت ضد باد

برای این کار به یک قوطی خالی فیلم ،یک شمع،مقداری پنبه  و مقداری چسب برق احتیاج داریم. یک قوطی خالی فیلم تقریبا گنجایش یک بسته کبریت پر را دارد. در چیدن کبریتها در داخل قوطی به این روش عمل کنید:

-یک لایه نازک پنبه در ته قوطی قرار دهید؛این لایه پنبه ای مانند محافظی سر های گوگردی چوبها را در بر میگیرد و مانع سایش آتها به هم می شود.

-دو کاغذ سمباده کبریت را هم ببرید و در داخل قوطی قرار دهید.

-کبریتها را طوری بچینید که که سرهای گوگردی آنها در کف قوطی و بر روی پنبه قرار گیرد؛این نحوه چیدن به این خاطر است که در هنگام استفاده اگر با دست خیس مجبور به برداشتن کبریت بشویم رطوبت دست باعث خیسی سر گوگردی نشود.

-کبریتها را به طور متراکم کنار هم بچینید به طوری که جای بازی نداشته باشد،البته نه آنقدر که سبب شکستگی سر های گوگردیشان شود.

-اگر طول چوب کبریتها کمتر از طول قوطی بود روی آنها یک گلوله پنبه ای قرار دهید تا بعد از بستن درقوطی نتوانند از جای خود تکان بخورند و بر روی هم بلغزند.

-بعد از اینکه از کاملا بسته شدن در قوطی مطمئن شدید ور در قوطی را کاملا با پارافین مذاب آب بندی کنید برای اینکار میتوانید از یک شمع روشن استفاده کنید.

-خیلی سریع تا پارافین کاملا نبسته،با استفاده از چسب برق دور در قوطی را 6-5 دور محکم چسب بپیچید.

از مزایای این قوطی این است که حتی اگر داخل آب بیفتد بر روی آن شناور میماند و کبریتهای داخل آن از رطوبت مصون می باشند.

توجه:از این کبریت در مواقع کاملا اضطراری استفاده نمایید و در حالت عادی از دیگر کبریتهایی که باید حتما به همراه داشته باشید استفاده کنید.

نکته :در شرایطی که باد میوزد و کبریت روشن کردن مشکل است میتوان به جای یک کبریت از چند کبریت استفاده کرد به این ترتیب که کبریتها را طوری بگیرید که سر کبریت  دوم مماس بر انتهای گوگرد کبریت اولی باشد (به شکل پله) و سپس کبریت بکشید.

 

قسمت دوم: آتش گیر ها

همانطوری که پیشتر ذکر شد آتش گیر ها موادی هستند که به آسانی آتش می گیرندو ما برای به وجود آوردن هسته اولیه آتش از آنها استفاده می کنیم،به عنوان مثال نفت ، الکل، برگ خشک درختان،خارو خاشاک،بته های کوچک،کاغذ ،پنبه، قرصهای الکل جامد و…از جمله این مواد هستند. اگر قرار به انتخاب در بین این مواد باشد؛من خودم نفت را به همه اینها ترجیح میدهم،اگر چه این انتخاب ممکن است غیر حرفه ای بنماید ولی مزایایی دارد که نمی توان  به سادگی از آنها چشم پوشید،از جمله اینکه  میتوان مطمئن بود که هر چوبی را هر قدر که خیس شده باشد (به شرط آرایش درست چوبها)میتوان روشن کرد،و این نکته در فصلهای  خیس سال بسیار حائز اهمیت است. از نفت که بگذریم در مورد الکل باید بگویم که شعله آن قوت چندانی ندارد و در برابر باد نیز شعله آن مقاومت شعله نفت را ندارد،پس اگر قرار به بردن آتش گیر مایع باشد همان نفت خیلی کاراتر و بهتر است ،البته به شرطی که خوب آن را بسته بندی کنید به طوری که هیچ نشتی به داخل دیگر  وسایل نداشته باشد. بعد از آتشگیر های مایع بقیه آنهایی که ذکر شد در یک رده قرار میگیرند و اولویت خاصی نسبت به هم ندارند.

توجه :در فصلهای خیس سال حتما آتشگیر به همراه خود داشته باشید،چند برگ روزنامه یا یک شیشه کوچک نفت یا چندتا قرص الکل جامد میتوانند در این شرایط خیلی به شما کمک کنند!

طرز تهیه فتیله پارافینی

 برای درست کردن این فتیله احتیاج به نخ قرقره ،پنبه،پارافین مذاب(میتوانید شمع را بر روی حرارت خیلی ملایم ذوب کنید) و مقداری سیم نازک آهنی (سیمهایی که در گل سازی مصرف دارند) داریم. ابتدا یک گلوله  نسبتا بزرگ پنبه را بر میداریم و آنرا به شکل یک نوار 10 سانتی در می آوریم قطر این نوار باید به حدی باشد که وقتی آنرا فشرده می کنیم کمی از یک مداد معمولی ضخیم تر باشد(حدود 7-6 میلیمتر)سپس از سیم یک قطعه به طول 20 سانتیمتر می بریم و آن را در طول نوار پنبه ای فرو میکنیم به طوری که از طرف مقابل حدود 1 سانتیمتر بیرون بزند سپس با نخ قرقره به صورت کاملا فشرده دور نوار پنبه ای را می پیچیم در این هنگام فتیله شما باید به شکل فشفشه در آمده باشد! سپس فتیله را به مدت 15 دقیقه در پارافین مذاب غوطه ور میکنیم و سپس آن را در معرض هوای آزاد قرار می دهیم تا پارافین جذب شده به خوبی ببندد. به این روش 5-4 عدد فتیله درست کنید  وبه دور هر کداو ورق نازکی از کاغذ بپیچید تا به هم نچسبند،و انها را در جایی مصون از رطوبت و گرمای زیاد قرار دهید. از سیم آهنی میتوانید به عنوان دسته استفاده کنید یا اینکه اگر خواستید از فتیله به عنوان منبع روشنایی استفاده کنید براحتی می توانید آن را در هر شکاف یا خاکی فرو کنید.

 

قسمت سوم : سوختها

همانطور که گفته شد سوختها موادی هستند که اشتعال آنها هدف نهایی پروسه روشن کردن آتش است؛از عمده ترین این مواد می توان به چوب،فضولات خشک حیوانات،زغال و… اشاره کرد. لازم به ذکر است که چوب یا زغال هرچه سبکتر باشند تندسوزتر هستند و البته سریعتر هم آتش می گیرند.چوب درختان سوزنی برگ مثل سرو و کاج به علت داشتن صمغی که خوب می سوزد،خیلی سریع آتش می گیرند(البته به شرطی که خشک باشند). چوبهای تازه درخت به هیچ عنوان سوخت خوبی به شمار نمیایند و هنگام سوختن دود بسیار غلیظی در هوا منتشر می کنندکه به هیچ وجه مطلوب نیست،در صورت استفاده از این چوبها باید ابتدا آنها را در اطراف آتشقرار داد تا خشک شوند و سپس از آنها استفاده نمود. فضولات خشک حیوانات نیز سوخت بسیار مطلوبی به شمار می آیند و می توانید از آنها نیز به عنوان سوخت استفاده نمایید.  نکته : در فصل زمستان از به همراه داشتن مقداری زغال سبک چوب (زغال لیمو یا نارنج برای کار ما مطلوب نیستند) هیچگاه ضرر نخواهید کرد،این زغال ها میتوانند به عنوان هسته اولیه به کار روند و حرارت ناشی از آنها میتواند چوبهای آبدیده زمستانی را به خوبی خشک کند! روشهای روشن کردن آتش روشهای زیادی بسته به نوع و اندازه چوبهای موجو دبرای آتش روشن کردن وجود دارد،من در اینجا دو روش بسیار ساده و کاربردی را توضیح میدهم:
روش اول: اگر در بین چوبهایی که جمع آوری کرده اید کنده(چوب قطور) هم هست از این روش استفاده کنید: کنده را بر روی سطح صافی قرار دهید به طوریکه امتداد طول کنده در جهت وزش باد باشد سپس یک طرف یا دو طرف(بسته به حجم آتش مورد نیاز)طول کنده را به طور کاملا فشرده از مواد آتش گیر مانند خاروخاشاک و.. پر کنید.سپس چوبهای نازکتر را به طور اریب به صورتی که با کنده زاویه 90 درجه بسازند را روی کنده بچینید سپس مواد آتش گیر را روشن کنید وقتی خوب شعله ور شدند مقداری از همان مواد را هم روی چوبها بریزید تا چوبهای نازکتر خوب مشتعل شوند.این نوع آتش احتیاج زیادی به مراقبت ندارد فقط هر از چند گاهی به آن چوب اضافه کنید . روش دوم: اگر کنده در اختیار ندارید و چوبها همه نازکند از این روش استفاده کنید: چاله کوچکی در زمین درست کنید و آن را به طور فشرده مملو از مواد آتش گیر کنید سپس چوبها را  به صورت شعاعهای دایره ای که مرکز آن وسط چاله است بچینید به طوری که سرهای آنها بر روی هم قرار گیرد و حالت طبقاتی پیدا کنند.مواد زیرین را روشن کنید و وقتی خوب مشتعل شدند باز هم از مواد اتش گیر بر روی چوبها بریزید تا چوبها خوب بگیرند،این آتش احتیاج به نگه داری دارد و باید با عوض کردن جای چوبها  و اضافه کردن چوب از خاموش شدن آن جلو گیری کنید.
نکات تکمیلی:

1-برای جلو گیری از هدر رفتن حرارت آتش می توانیم با ساختن یک دیواره سنگی یا چوبی به شکل نیم دایره بر دور آتش حرارت آن را به سمتی  که می خواهیم(جهت مقابل دیواره) رفلکت کنیم.

2-در فصل زمستان و هنگام برف هیچگاه در زیر درختی که برف بر روی آن نشسته است آتش روشن نکنید و اگر مجبور به این کار هستید قبل از آن برف درخت را بتکانید.

3-هیچگاه مستقیما بر روی برف آتش درست نکنید،برای اینکار قبلا محلی را برای درست کردن  آتش با استفاده از سنگ یا چوب بسازید. توجه: نکات بعدی در مورد تعهد ما نسبت به طبیعت و آتشی است که در آن برافروخته ایم:

4-اگر در محیطی آتش روشن می کنید که مملو از چوب،خا رو خاشاک و مواد سوختنی است؛ابتدا مکانی را که میخواهید در آن آتش روشن کنید را به طور کامل از مواد سوختی پاک کنید و سپس با چیدن سنگ به دور آن یک دیوار کوتاه درست کنید تا آتش نتواند بر اثر وزش باد گسترش پیدا کند و باعث یک آتش سوزی نا خواسته شود.

5-جز در مواقع واقعا اضطراری از شاخه های سبز و تازه درختان به عنوان سوخت استفاده نکنید.

6-اگر برای روشن کردن آتش از بته استفاده می کنید؛حتی الامکان آنها  را از ریشه در نیاورید بلکه با استفاده از یک وسیله تیز(کارد،داس…)قسمتی از آنها را که بیرون از خاک است ببرید.

خیلی مهم:

7-به عنوان یک طبیعت دوست متعهد مسئولیت کامل آتشی را که برافروخته اید به عهده بگیرید و در هنگام ترک محل از خاموش بودن آن اطمینان کامل حاصل کنید. 

 

روشهای روشن کردن آتش

 آتش زنه براي درست کردن آتش بدون کبريت ابتدا بايد مقداري آتش زنه بسيار خشک تهيه نمود و آنها را از باد و رطوبت محافظت کرد.

 

انواع آتش زنه:

پوست درختان، مانند درخت کاج که اگر چوب آن خيس هم باشد باز آتش ميگيرد، قسمت داخل درختان پوسيده، الياف لباس، طناب يا ريسمان نخي، برگ خشک درخت نخل، خاک اره خشک، تراشه هاي خشک پوست درختان، خاکه چوبي که معمولاً توسط حشرات در زير تنه درختان مرده انباشته ميشود، الياف لانه پرندگان، قارچهاي خودروي روي تنه درختان، الياف پشم مانند درخت بيد خشک. ميتوان اين آتش زنه ها را به بنزين، گازوئيل و يا الکل موجود در حشره کشها آغشته نمود. براي استفاده کردن از آنها، آتش زنه ها را در دستهاي خود خرد کنيد به شکل قطعات بسيار ريز درآوريد تا سطوحي که توسط جرقه ها مي بايست حرارت داده شوند تا آتش روشن شود، به حداقل برسد. براي حفظ اين آتش زنه ها براي مصارف بعدي آنها را در محفظه هاي ضد آب نگهداري کنيد.

آتش گيرانه: موادي هستند که براي ساختن آتش به آنها نياز داريم. آتش گيرانه ها در مرحله بعدي آتش زنه ها قرار ميگيرند و به هنگام درست کردن آتش در مواقع بسيار سخت از آنها استفاده ميشود. به عنوان مثال مواقعي که فندک و يا کبريت دردسترس نيست.

 

انواع آتش گيرانه ها:

شاخه هاي باريک درختان، پوست درختان، چوبهاي باريک از درختان خشک، برگهاي نخل، برگهاي سوزني درختان کاج و علفهاي خشک. (آنها را قبل از اينکه داخل آتش بياندازيد کاملاً قطعه قطعه کنيد.) از معمول ترين آتش گيرانه هاي موجود در طبيعت چوب‌هاي پوسيده هستند. اين چوبهاي پوسيده را حتي در آب و هواي مرطوب با ضربه زدن به قسمتهاي خارجي تنه پوسيده درختان به وسيله چاقو، عصا، و يا حتي دستانتان تهيه کنيد. از بنزين و کاغذ نيز ميتوانيم به عنوان آتش گيرانه استفاده کنيم. حتي در هواي مرطوب نيز صمغ موجود در پستي بلندي هاي تنه درختان را ميتوان آتش زد. پوست درخت نخل حاوي صمغي است که به راحتي آتش ميگيرد. آتش گيرانه ها را به شکل مخروطي روي هم بگذاريد تا جريان هوا به حداکثر برسد.

صمغ يا شيره درختان ماده اي چشبنده است که به روي تنه قديمي درختان کاج و يا دراثر ايجاد برشهايي، روي تنه درختان نخل ديده ميشود. اين صمغها روي قسمتهاي تحتاني درختان انباشته ميشود. قديمي ها و سرخ پوستها اعتقاد عجيب و محکمي به کاربرد اين صمغها در ساختن آتش دارند. چند تراشه کوچک از اين صمغ ها در مجاورت يک چوب کبريت روشن به سرعت آتش ميگيرد. هر کجا اين صمغها را يافتيد مقداري از آن را براي مصارف بعدي خود ذخيره کنيد. اين صمغها را به روي تنه پوسيده درختان نيز ميتوان يافت، رنگ آنها زرد است و بر روي تنه درختان مانند ورقه اي براق به نظر مي آيد. به دنبال تنه قديمي درختاني باشيد که زرد رنگ به نظر مي آيد. به دنبال تنه قديمي درختاني باشيد که زردرنگ به نظر مي آيد. اگرتنه درخت خاکستري باشد و پوسيده و قديمي به نظر برسد بر روي آن نميتوان صمغي يافت.

تکه چوب و هيزم هاي پرزدار يک شاخه از درختان سوزني را ببريد و مطمئن باشيد برگهاي سوزني آن محکم و ثابت بوده و از شاخه اصلي جدا نميشوند. اين شاخه ها را ميتوان وارونه و به صورت مخروطي شکل به روي برشهايي از پوست درختان قرار داد. آنها را از زير آتش بزنيد، خواهيد ديد که در مدت چند دقيقه آتش خوبي فراهم خواهد شد. چوبهاي قطور و سنگين تري نيز دردسترس داشته باشيد تا درصورت نياز به آتش اضافه کنيد.

آتش گيرانه از پوست درخت نخان پوست انواع درخت نخان به ويژه نخان کاغذي مناسبترين گزينه برايآتش گيرانه است. اين پوستها مملو از صمغ هايي است که به راحتي شعله ور شده و حتي در باد نيز به خوبي ميسوزد.

 

آتش به وسيله مته و کمان
مته دستي ناواجواين روش به مراتب از روش دستي مته و کمان راحت تر است زيرا حيطه چرخش مته بين دو دست کم ميباشد. از اين روش در آب و هواي خشک که چوبهاي بسيار خشک هستند استفاده ميشود. نام چوبي که استفاده ميشود يوکاست. از کود حيواني خشک شده جلوي آفتاب نيز ميتوان به عنوان آتش گيرانه استفاده کرد. سرخپوستان اين مته ها را همواره در تيردان خود حمل ميکردند. مته را به طرف پايين فشار دهيد و به طور يکسان و به طول دستها، بين دو دست خود بچرخانيد. دستها به طور معمول بر روي مته به طرف پايين سر ميخورند. طول مته معمولاً 6 سانتيمتر (2 فوت) ميباشد.

مته دستي اسکيمويي در اين روش مته توسط يک تکه استخوان يا چوب که در دهان گذاشته شده محکم نگاه داشته ميشود. اسکيموها معمولاً از ظروفي شبيه به ماهي تابه براي حفظ آتش استفاده ميکنند.

کارکردن با مته و کمان  به وسيله يک بند کفش و تسمه اي چرمي يک کمان بسازيد. تکه چوبي که سر آن را به شکل فنجان برعکس ساخته ايد روي چوب قرار دهيد و با اندکي فشار و به وسيله کمان آن را روي صفحه اصلي بچرخانيد. اين حرکت دوراني به همراه فشار وارده بر روي صفحه اصلي سبب گرم شدن چوب شده و کم کم پودر سياه و داغي توليد ميشود که از طريق سوراخ تعبيه شده روي صفحه اصلي بر روي آتش گيرانه ها مي ريزد. آتش گيرانه ها به تدريج شروع به دود کردن ميکنند وقتي دودها زياد شد، صفحه اصلي را برداريد و به آتش گيرانه ها بدميد. آتش روشن خواهد شد. اکنون قطعات کوچک چوب را به آرامي به آتش اضافه کنيد.

سرچوب فنجاني شکل تکه اي چوب به ضخامت 4/1 اينچ لازم است. ميتوانيم از يک تکه سنگ نيز استفاده کنيم.

چوب مته  4/3 اينچ قطر، 12 الي 15 اينچ طول. سرچوب را گرد کرده و ته آن را روغن بماليد و يا خيس کنيد تا از اصطکاک، سائيدگي و توليد گره جلوگيري کنيد. انتهاي چوب را تميز نگه داريد. به هنگام انجام اين عمل مته را به صورت عمودي نگاه داشته و حرکت را به شکل دائمي و يکنواخت ادامه دهيد. کار را به سرعت و با فشار کم آغاز کنيد. با مشاهده دود به سرعت و فشار خود بيافزائيد. صفحه اصلي و آتش زنه ها را روي تکه مسطحي از چوب قرار دهيد، اين عمل به شما کمک ميکند پس از آتش گرفتن آتش زنه ها آنها را به محل دلخواهتان منتقل کنيد.

مته و صفحه اصلي  تکه اي از چوب درخت حنا را ببريد. به ترتيب اولويت چوب درختان زير را انتخاب کنيد: سرو، سياه کاج و يا چوب پنبه.

مشکلات روشن کردن آتش با مته يا پمپ  مشکل دليل و راه حل آن  آتش گيرانه ها را پودري تيره رنگ مي پوشاند. اين پودرها بايد زدوده شوند. پودر قهوه اي روشن چوب زير فشار مناسبي قرار ندارد و يا سرعت شما کافي نيست. پودر سياه رنگ فشار زياد است پس اين پودر قبل از اينکه به آتش زنه ها برسد مي سوزد. مته از داخل چوب زيرين خارج ميشود. عمق سوراخ تعبيه شده بر روي صفحه کافي نيست و يا قطر آن کوچکتر از قطر مته است. تسمه روي مته مي لغزد. تسمه گشاد است. فشار روي صفحه چوبي زيرين زياد است. تسمه روي مته بالا و پايين ميرود. تسمه بايد در وسط مته قرار گرفته و کمان بايد نسبت به مته عمود باشد. از خود چوب زيرين دود بلند ميشود. فشار زياد است. سختي چوب زيرين نسبت به چوب مته کمتر است. از کمي روان کننده (گريس، آب روغن) استفاده کنيد.

 

آتش به روش سايش

در اين روش از دو تکه چوب استفاده ميشود که يکي از آنها با حرکتي اره مانند بر روي ديگري کشيده ميشود. از اين روش معمولاً در جنگلها استفاده ميکنيم. يک قطعه چوب ني را از وسط به دو نيم کنيد و از آن به عنوان تخته آتش استفاده کنيد. براي سايش نيز از تکه چوبي نرم استفاده نماييد. پرزهاي قهوه اي رنگ روي تنه نخل و يا درخت نارگيل نيز مفيد هستند.
آماده کردن ني: آتش زنه ها را در قسمت دروني ني بريزيد، از بيرون و دقيقاً مقابل آنها شياري ايجاد کنيد و سايش را شروع کنيد.

 

آتش به روش تسمه نواري

به ضخامت يک چهارم اينچ (6/0 سانتي متر) و به طول دو فوت از خيزران خشک و يک تکه چوب خشک تهيه کنيد. يک طرف چوب را روي زمين قرار داده و طرف ديگر را به وسيله يک تکه سنگ يک متر از روي زمين بلند کنيد. روي انتهاي تکه چوب شياري ايجاد نماييد. دهانه شيار را گشادتر کنيد. مقداري آتش زنه در انتهاي شيار قرار دهيد ولي فضايي را براي حرکت تسمه در شيار پيش بيني کنيد. چوب را به وسيله پا يا زانو بر روي زمين محکم کرده و عمل کشيدن تسمه به طرفين را آغاز کنيد. آتش به روش مته پمپي (تلمبه اي) سرخپوستان از چرخ زواري در مته هاي خود استفاده ميکردند. در مرکز اين چرخ دوار سوراخي تعبيه شده بود که مته را از آن رد ميکردند. يک تخته عرضي از جنس چوب سخت به وسيله ريسمان يا تسمه چرمي به مته متصل شده و آزادانه روي اين مته حرکت ميکرد. مته و صفحه اصلي از يک جنس بوده و سوراخها و ابعاد و نوع آتش زنه ها معمولاً مانند روش مته و کمان بودند با اولين چرخش چرخ دوار صفحه ارزي به طرف بالا حرکت کرده و مته شروع به کار ميکند. سپس صفحه عرضي بايد به سمت پايين فشار داده شود. اين حرکت سبب ميشود که صفحه عرضي دوباره برخلاف جهت و به سمت بالا حرکت کند. اين حرکت تا توليد پودر سياه، دود و آتش ادامه مي يابد.

 

درست کردن آتش زير باران

يک کنده درخت پيدا کنيد، آن را به دو نيم کرده و با آن آتش درست کنيد. در روزهاي باراني ميتوان از زير صخره هاي شيب دار، داخل کنده هاي پوسيده درختان سوخت خشک پيدا کرد. به دنبال درخت افتاده اي بگرديد که به سمت جنوب روي زمين افتاده باشد زيرا پوست و چوب قسمت زيرين آن خشک خواهد بود. اگر جهت بارش باران ثابت است از يک پارچه کرباس روغني اندود و يا پارچه اي ضد آب استفاده کنيد تا جلوي بارش باران را بگيريد. فاصله اين پارچه تا آتش بايد مناسب باشد تا دراثر وزش باد شعله به آن سرايت نکند.

 

آتش به روش درياهاي جنوب

اين روش را بومي هاي درياي جنوب استفاده ميکردند. کوبه اي را در دست گرفته و مکرراً به برگهاي پوسيده داخل سيلندر ضربه ميزدند تا حرارت هواي داخل سيلندر تحت فشار زياد بالا رفته و درنتيجه آتش زنه ها کم کم آتش بگيرند.

 

آتش به وسيله منيزيم

محفظه مورد نياز اين کار را ميتوانيد از فروشگاههاي لوازم ورزشي تهيه کنيد. اين محفظه از جنس آلومينيوم است و حاوي منيزيم ميباشد. تراشه هاي جدا شده از اين محفظه توسط چاقو به وسيله ضربه زدن روي آتش زنه اي که در گوشه اين محفظه تعبيه شده است شعله ور خواهد شد.

 

درست کردن آتش بدون کبريت

به وسيله شمع حفره اي بکنيد. تعدادي ترکه نازک و خشک را به شکل مخروطي روي هم قرار داده و شمع را زير آن روشن کنيد. پس از روشن شدن آتش شمع را برداشته و براي مصارف بعدي نگهداري کنيد.

 

هيتر

با قوطي حلبي قلوه سنگ هايي تهيه کنيد ودر مجاورت آتش حرارت دهيد، سپس آن را درون قوطي حلبي قرار دهيد. از چند تا از اين قوطي ها که گرمايي بدون دود و سالم و بسيار مطبوع دارند ميتوانيد براي گرم کردن چادرها استفاده کنيد.

 

شيشه و خورشيد

استفاده از يک لنز دوربين و يا يک عدسي محدب دوربين دو چشمي و يا عدسي تلسکوپ، ته بطري نوشيدني هاي گازدار و يا ذره بين روي قطب نما براي متمرکز کردن اشعه هاي خورشيد بهتر از همه آئينه هاي محدب است ولي کارگران با آن کمي مشکل است و به يک بازتابنده بزرگ نياز دارد. از آئينه اصلاح صورت و يا آئينه اتومبيل نيز ميتوان استفاده کرد.

 

باطري

باطري را از روي ماشين و يا قايق جدا کنيد. دو رشته سيم را به قطبهاي مثبت و منفي آن متصل کنيد. دو رشته سيم را در نزديکي توده هاي آتش گيرانه و به مدت يک ثانيه به هم متصل کنيد. جرقه هاي ايجاد شده آتش گيرانه ها را مشتعل خواهند کرد. توجه: اين عمل اگر تکرار شود باعث تخليه باطري شده و به باطري آسيب ميزند. اگر باطري از قايق يا اتومبيل شما جدا نشده ممکن است موتور آن آتش بگيرد. اين عمل را ميتوان با باطري چراغ اضطراري اتومبيل نيز انجام داد. از فندک اتومبيل نيز براي آتش زدن دستمال يا پارچه ميتوان استفاده کرد.

 

يافتن سنگ چقماق يا کوارتز سنگ چقماق

به رنگ سياه و بسيار سخت است. بر اثر فرسايش سوراخ سوراخ به نظر ميرسد. درصورت يافتن سنگي با اين مشخصات آن را به سنگ ديگر بکوبيد، اگر چقماق باشد به سادگي شيشه مي شکند و سطح داخلي آن سياه و براق است سنگ چقماق را در بستر رودخانه‌ها و يا دامنه کوهها و يا صخره هاي لق و سست پيدا خواهيد کرد. سنگ کوارتز: به رنگ سفيد بوده و شبيه شيشه مات پنجره ميباشد ولي رنگ آن بنا بر منطقه و مجاورت با مواد معدني تغيير ميکند. بستر رودخانه ها، مناطق صخره اي و خط الرأس ها معمولاً پوشيده از تکه هاي بزرگ کوارتز هستند. رگه هايي از کوارتز شيشه اي سفيد را در مناطق کوهستاني ميتوان پيدا کرد. سرخپوستان و اسکيموها قبل از ورود سفيدپوستان به آمريکا از سنگ آهن به جاي آهن استفاده ميکردند. سرخپوستان همواره سنگ چقماق يا سنگ آهن را درون کيسه اي بر کمر خود حمل ميکردند. چاقوي فولادي يا آهني در تماس با هر سنگ شيشه اي مانند کوارتز، چقماق، عقيق جرقه توليد ميکند و باعث آتش گرفتن آتش گيرانه ميشود.

فولاد و چخماق درصورت فقدان کبريت بهترين راه براي درست کردن آتش استفاده از فولاد و سنگ چقماق است. از چقماق و ته محفظه ضد آب استفاده کنيد. آن را هرچه نزديکتر به آتش گيرانه ها نگه داريد و با پشت تيغه چاقو و يا تکه اي فولاد به آن ضربه بزنيد. اين اعمال را به نحوي انجام دهيد که جرقه ها درست به مرکز آتش گيرانه ها اصابت کند. وقتي توليد دود شروع شد آنها را باد بزنيد يا به آنها بدميد تا آتش شعله ور شود. سپس قطعات کوچک را به آتش بيافزائيد و درصورت لزوم شعله ها را به محل مورد نظر انتقال دهيد.

پرمنگنات پتاسيم يک قاشق چايخوري از کريستالهاي پرمنگنات پتاسيم را روي يک تکه کاغذ، يک برگ خشک و يا يک تکه پارچه بريزيد و چند قطره ضد يخ از رادياتور اتومبيل خود به آن اضافه کنيد (مقدار زياد مايع ضد يخ واکنش گرمايي را به تأخير مي اندازد) و آن را محکم مچاله کرده و به صورت گلوله درآوريد (اين عمل حرارت را حفظ ميکند و آن را تا درجه احتراق کاغذ يعني 450 درجه فارنهايت (232 درجه سانتي گراد) افزايش ميدهد). واکنش گرمايي باعث ايجاد شعله در گلوله ميشود و آتش شعله ور ميگردد. اگر به هر دليلي اين واکنش موفقيت آميز نبود، گلوله را در محيط قابل اشتعال قرار ندهيد، زيرا ممکن است در هر زماني دوباره واکنش صورت گرفته و آتش سوزي رخ ميدهد. گلوله را باز کنيد و اجزاي آن را جداگانه در حفره اي قرار داده و روي آن آب بريزيد.

 

آتش با اسلحه

از اسلحه اي با کاليبر بالا استفاده کنيد. آتش گيرانه اي مناسب پيدا کنيد. قسمت سربي گلوله را از پوکه جدا کنيد. دوسوم باروت پوکه را روي پارچه خشکي بريزيد. پارچه را درون لوله تفنگ قرار دهيد. با اسلحه به سمت آسمان يا هدفي جامع در فاصله چند فوتي خود شليک کنيد، پارچه شعله ور تنها چند فوت آن طرف تر خواهد افتاد. پارچه را با چوبدستي که قبلاً آماده کرده ايد برداشته و زير آتش گيرانه هاي آماده قرار دهيد. درصورت لزوم از دميدن يا باد زدن نيز ميتوانيد استفاده کنيد. هرگز از اين روش درصورتي که گازهاي قابل اشتعال در فضاي اطراف وجود دارد استفاده نکنيد

 

روشن کردن و مدیریت آتش

هنگام روشن کردن آتش، به دنبال خشک‌ترین شاخه‌ها باشید. این شاخه‌ها ترجیحا شاخه‌های شکسته روی درختان هستند. شاخه‌های شکسته‌ای که روی زمین افتاده‌اند نیز می‌سوزند، ولی رطوبت بیشتری دارند و روشن کردن آتش با آنها سخت‌تر است. در هوای مرطوب یا وقتی باد می‌آید اطمینان حاصل کنید مقادیر زیادی شاخه نازک دارید؛ این شاخه‌ها سریع‌تر و راحت‌تر می‌سوزند و مرکز آتش شما را داغ می‌کنند.

همچنین به یاد داشته باشید که آتش دوست دارد به صورت عمودی بسوزد و بالا برود. آتش‌های تخت و کم‌ارتفاع زود خاموش می‌شوند، در حالی که آتش‌های بلند، شعله‌ور می‌شوند و بادوام هستند. پس هنگامی که آتش روشن می‌کنید، چوب‌ها را به طور عمودی بچینید تا شعله‌ور شود.

ولی روشن کردن آتش، تنها شروع کار است. آتش ابزاری چندمنظوره است که می‌توان آن را برای موقعیت‌های مختلف مورد استفاده قرار داد. اگر آتش را صحیح مدیریت کنید، می‌توانید همیشه استفاده‌ای را که از آن انتظار دارید، ببرید و در صورت عدم نیاز به آن می‌توانید آن را با شعله خیلی کم‌ روشن نگه دارید به طوری که نیاز به حداقل مراقبت داشته باشد.

با دیدن رفتار شخصی که در این کار کاملا حرفه‌ای است ممکن است فکر کنید این کار خیلی آسانی است، ولی واقعیت این است که چند سال طول می‌کشد شخص به این درجه از مهارت برسد. به یاد داشته باشید که این کار نیاز به استعداد ذاتی هم دارد و هر چه این استعداد در فردی بیشتر باشد، زودتر می‌تواند خبره شود. این موضوع را هم به یاد داشته باشید که نوع آتش‌هایی که برای نور، گرما و پخت و پز درست می‌شوند، با هم  تفاوت دارد.

اگر به یک فضای سبز یا پارک ملی بروید، ممکن است کنار رودخانه با صحنه‌هایی مثل آتش خاموش شده روی چمن و قوطی‌های فلزی زنگ زده که در اطراف ریخته شده‌اند، روبه‏رو شوید. با وجود این که زمین پس از این سوءاستفاده دوباره حیات خود را باز می‌یابد، ولی این کار نشان از بی‌احترامی به طبیعت دارد و باعث صدمه دیدن و خراب شدن آن می‌شود و افرادی که در آینده به آنجا خواهند آمد تا مدت‌ها نمی‌توانند آنچنان که باید و شاید از آن استفاده کنند.

هنگام روشن کردن آتش، ما مسوولیم کاری کنیم که اثری از آتش بر جای نگذاریم. پس همیشه جایی را برای روشن کردن آتش انتخاب کنید که به طبیعت صدمه‌ای نزند، زمین بدون پوشش گیاهی گزینه مناسبی است. همچنین باید حواستان به خطر ایجاد آتش‌سوزی نیز باشد؛ آتش باید همیشه در جایی که به شعاع 4 متر باز و عاری از درخت و بوته است، روشن شود.

چیدن سنگ دور آتش شاید به نظر کاری کاملا طبیعی و درست بیاید، ولی تنها سودی که با این کار عاید شما می‌شود، سوختن و سیاه شدن سنگ‌هاست که اثرش تا سال‌ها از بین نخواهد رفت.

در برخی مناطق طبیعی و کنترل شده، تنها زمانی می‌توانید آتش روشن کنید که خطر آتش‌سوزی وجود نداشته باشد. اگر روشن کردن آتش در منطقه‌ای که هستید، ممنوع است به نفع خودتان و همه است که این کار را نکنید. با وجود این که آتش بعضی مواقع باعث تسریع رشد گیاهان و درنتیجه رساندن سود به محیط طبیعی می‌شود، آتش‌سوزی جنگل خطری بسیار بزرگ و جدی است.

 

فرآیند شعله‌ور شدن آتش

آتش برای روشن شدن به 3 عامل نیاز دارد: سوخت، اکسیژن و گرما. برای سوختن مناسب از هر کدام از این 3 عامل باید به اندازه کافی وجود داشته باشد. برای روشن کردن آتش، معمولا چوب به صورت تصادفی روی هم چیده می‌شود، در حالی که فاصله بین چوب‌ها باید به اندازه‌ای باشد که هوا (اکسیژن) بتواند از بین‌شان عبور کند؛ در ضمن این فاصله باید به اندازه‌ای کم باشد که گرما بتواند از یک تکه چوب به تکه دیگر سرایت کند.

اگر چوب‌ها خیس یا خیلی بزرگ باشند، آتش دود می‌کند یا خاموش می‌شود. بسیاری از مبتدی‌ها هنگامی که آتش روشن می‌کنند یا آتش دود می‌کند یا فاصله کمی برای عبور جریان هوا دارد یا به دلیل فاصله زیاد چوب‌ها از هم و عدم سرایت گرما خاموش می‌شود.

 

مواد لازم برای روشن کردن آتش

شاخه‌های خیلی ریز:‌ پیش از هر چیز به شاخه‌های نازک نیاز داریم، شاخه‌های ریز 30 سانتی با قطری به اندازه چوب کبریت. این شاخه‌ها باید با کبریت آتش بگیرند. از این چوب‌ها باید حداقل به عرض 2 کف دست جمع کنید.

شاخه‌های ریز:‌ این شاخه‌ها ضخیم تر از چوب کبریت ولی نازک‌تر از مداد و خشک و شکننده هستند. از این چوب‌ها به مقدار زیاد جمع کنید.

چوب معمولی:‌ منظور چوب خشک و شکننده به قطر مداد است. این نوع چوب به روشن شدن و جان گرفتن آتش کمک خیلی زیادی می‌کند. از آنها به مقدار زیاد جمع کرده به قطعاتی به طول کف دست تقسیم‌شان کنید. این چوب‌ها بهترین نوع چوب برای ایجاد آتش کنترل شده برای پخت و پز هستند.

سوخت کوچک: ‌به چوب‌هایی می‌گویند که ضخیم‌تر از مداد هستند، تقریبا به ضخامت انگشت شستتان. این چوب‌ها شروع‌کننده آتش به آن معنا که ما تصور می‌کنیم، هستند.

سوخت اصلی: ‌چوب‌هایی ضخیم‌تر از انگشت شستتان که بتوانید روی زانو بشکنیدشان. برای اکثر آتش‌های موقت این بزرگ‌ترین سوختی است که به آن نیاز دارید. چوب‌های بزرگ‌تر با اسم «سوخت بزرگ» شناخته و برای آتش‌های ثابت و آتش‌های مخصوص به کار برده می‌شوند.

 

روشن کردن آتش

1 ـ مکان مناسبی برای روشن کردن آتش پیدا کنید؛ تمام چوب‌های مورد نیاز را جمع کرده و با استفاده از سوخت کوچک سکویی به اندازه 30 سانتی‌متر درست کنید. این چوب‌ها، چوب‌های ریز را از رطوبت زمین حفظ کرده و قلب آتش را تشکیل می‌دهند.

2 ـ یک دسته الیاف نازک چوبی روی سکو قرار دهید.

3 ـ دو دسته چوب خیلی ریز بردارید و روی الیاف چوبی به شکل سقف شیروانی قرار دهید.

4 ـ کبریت را روشن کنید و به الیاف بزنید. وقتی شعله زبانه کشید، چوب‌های معمولی را روی شعله‌ها قرار دهید. وقتی اینها نیز شروع به سوختن کردند، چوب‌های بزرگ‌تر را روی آتش بگذارید. این کار را ادامه دهید تا نوبت به سوخت اصلی برسد.

5- از مکانهاي بادگير دور شويد. چون آتش زبانه کشيده و از کنترل خارج ميگردد. درصورت نياز از يک بادشکن و بازتابنده هاي غير از جنس چوب و يا سنگ استفاده کنيد. در اين راستا ميتوانيد گودالي نيز حفر کنيد. بازتاب حرارت آتش را در جهت مورد نظر متمرکز ميکند.

6- قبل از درست کردن آتش فضاي پناهگاه را از مواد قابل اشتعال پاک نماييد. تمام برگهاي پوسيده و مواد قابل اشتعالي را که روي زمين ريخته نزديک محل روشن شدن آتش جمع کنيد و برعکس مواد دافع و خاموش کننده آتش را از محل دور کنيد.

7- هرگز نزديک به کنده هاي قديمي و تنه هاي درختان آتش را روشن نکنيد زيرا امکان آتش‌سوزي هست. قبل از ترک محل آتش را با استفاده از آب، خاک مرطوب و شن خاموش کنيد و از خاموش شدن کامل آتش و حتي خاکستر آن مطمئن شويد.

8- اگر زمين موردنظر براي درست کردن آتش خيس يا پوشيده از برف است با استفاده از شاخه هاي سبز و يا کنده هاي درختان يا سنگ ريزه سطح زمين را بپوشانيد. هرگز از سنگهاي بزرگ يا خيس استفاده نکنيد، زيرا ممکن است که اثر حرات منفجر شوند.

روشن کردن آتش با استفاده از فندک، به دلیل نوع شعله آن ممکن است سخت باشد و باعث سوختن دستتان شود. در این صورت می‌توانید از پوست درخت غان کمک بگیرید، البته اگر در دسترس باشد. پوست درخت غان به دلیل روغن‌هایی که دارد، خوب می‌سوزد. ولی هنگام سوختن به بالا برمی‌گردد و جمع می‌شود. برای جلوگیری از این حالت، پوست درخت را به صورت بادبزن تا بزنید و با فندک روشن کنید.

0/5 ( 0 نظر )


دیدگاه های این مطلب

  1. نویسنده دیدگاه: ناشناس
    06 دی 1394

    اه اه خیلی راحته

  2. نویسنده دیدگاه: ناشناس
    06 دی 1394

    این خیلی راحت بود

نظر خودتان را ارسال کنید