اولین تصویر از غواصان شهید دست بسته که زنده به گور شده بودند

1394/3/18

به گزارش آسمونی صبح دیروز در معراج شهدای تهران و در نشست خبری سردار باقر زاده پیکر مطهر یکی از 175 شهید غواص تفحص شده عملیات کربلای 4 برای همگان نمایش داده شد.

این پیکر مطهر در حالی به معرض دید گذاشته شد که دستان این شهید بزرگوار در زمان شهادت بسته شده بود.

martyr-diver-discovered-buried-alive-with-hands-first-picture(1)

martyr-diver-discovered-buried-alive-with-hands-first-picture(2)

martyr-diver-discovered-buried-alive-with-hands-first-picture(4)

martyr-diver-discovered-buried-alive-with-hands-first-picture(5)

martyr-diver-discovered-buried-alive-with-hands-first-picture

martyr-diver-discovered-buried-alive-with-hands-first-picture(7)

به گزارش آسمونی جهان نیوز نوشت پس از واکنشهای متعدد نسبت به بازگشت پیکرهای مطهر ١٧٥ غواص شهید در عملیات کربلای ۴ رضا صیادی سردبیر هفته نامه همشهری آیه در این ماهنامه نوشت:
نمی‌دانم دستانتان را از پشت بسته بودند یا از روبه‌رو ولی حتما خیلی وقت گذاشتند كه یكی یكی دستانتان را به هم ببندند و دورش طناب بكشند. نمی‌دانم آنها چند نفر بودند كه شما ١٧٥ نفر را به دام انداختند. نمی‌دانم چه گودال عظیمی حفر كردند تا ١٧٥ سرباز را داخلش بیندازند. نمی‌دانم نشسته بودید یا ایستاده، نمی‌دانم یكی یكی داخل گودال پرتتان كردند یا گروهی.

اصلا چه می‌دانم كه در آن روز، شاید هم شب چه آمد بر سر شما. نمی‌دانم در آن روزهای زمستانی سال ۶۵ با چه نقشه‌ای غافلگیرتان کردند. نمی‌دانم آن فرمانده سنگدل، چطور دلش آمد به چشم‌های معصوم شما نگاه کند و چنین برنامه‌ای برای کشتن‌تان بریزد.

نمی‌دانم لحظه‌های آخر که نمی‌توانستید دست‌های هم را بگیرید و خداحافظی کنید، چه حرف‌هایی بین‌تان رد و بدل شد. چه قرارهایی با هم گذاشتید. اصلا چه شوخی‌هایی با هم کردید ولی کاش دستانتان باز بود تا قبل از آن مرگ گروهی، سیر یکدیگر را در آغوش می‌کشیدید.

نمی‌دانم وقتی داخل گودال روی هم افتاده و منتظر بودید تا سیل خاک رویتان آوار شود، زیر لب چه ذکری می‌گفتید. حتما به تأسی از اربابتان در گودال قتلگاه «لا معبود سواک، یا غیاث المستغیثین» روی لب‌هایتان بود. یا شاید هم ساده‌تر، احتمالا یکی از شما ۱۷۵ نفر فریاد زده: «برادرها! وعده ما کربلا» و بعد همه با هم ‌فریاد زده‌اید: یا حسین… حتم دارم دل آن سرباز بعثی که پشت لودر نشسته بود تا خاک رویتان بریزد، با شنیدن این یا

”حتم داشته باشید که ما دستان بازمان را مقابل دشمن دراز نخواهیم کرد. شما هم دعا کنید برایمان.“

حسین‌ها‌ لرزید اما به روی خودش نیاورد.

حتم دارم وقتی چشم آن سرباز عراقی به چشم آن نوجوان افتاد که گوشه گودال سرش را به‌سوی آسمان گرفته بود و یا زهرا می‌گفت، دلش لرزید اما به روی خودش نیاورد. حتم دارم وقتی آن گودال بزرگ پرشد و صدای فریادهایتان خاموش شد، دل آن فرمانده لعنتی لرزید اما به روی خودش نیاورد. حتی سیگارهای مکرر هم نتوانست تصویر چهره‌های معصوم شما در آن لحظه‌های پایانی را از خاطره‌اش محو کند.

حتم دارم اگر‌ آن فرمانده زنده باشد، هنوز هم چهره‌های شما را خوب به‌خاطر دارد، با جزئیات. حتم دارم هنوز هم از شما می‌ترسد؛ حتی با همان دست‌های بسته. حتم دارم هنوز صلابت نگاه شما کابوس روز و شبش باشد.

چشمان نگرانتان از روزی كه این خبر را شنیدم مقابل چشمانم ایستاده و خیره خیره نگاهم می‌كند. دوست دارم زندگینامه یك یك شما را بخوانم. تعدادتان آنقدر زیاد است كه بین‌تان از هر گروه و دسته‌ای وجود داشته باشد؛ از مجرد و عاشق گرفته تا کاسب و هنرمند و زن و بچه‌دار. فقط با خودم آرزو می‌کنم ای کاش دستانتان باز بود که قبل از آن مرگ گروهی، با دو انگشت‌تان علامت پیروزی نشان می‌دادید.

راستش را بخواهید این روزها دلم عجیب شور غرور شما را می‌زند. برای تكاوران سخت است كه دستانشان را مقابل دشمن بگیرند كه طناب‌پیچش كنند. بارها شنیده‌ایم که غواص‌ها از آماده‌ترین نیروهای رزمی هستند. بازوان و سینه‌های ستبر شما از همین لباس‌های‌های چسبیده غواصی پیداست. بعثی‌ها همین غرور را نشانه گرفته بودند وگرنه در چند دقیقه همه شما را تیرباران می‌كردند و خلاص.

غرور شما اما زیر آن خاک‌ها دفن نشد. مثل یک نامه پستی از همان گودال ارسال شد برای ما. برای ما که درس مقاومت را از شما آموختیم و قسم خورده‌ایم که مثل خودتان تا لحظه آخر مقابل دشمن کرنش نکنیم. غرور شما به ما رسیده تا دلمان از عربده‌های تو‌خالی این و آن نلرزد. شما با دست‌های بسته مقاومت کردید. حتم داشته باشید که ما دستان بازمان را مقابل دشمن دراز نخواهیم کرد. شما هم دعا کنید برایمان. دعای شما ۱۷۵ نفر برگشت نمی‌خورد؛ این را هم مطمئنم.

 

همچنین خبر این موضوع که چند هفته پیش منتشر شد را از لینک زیر می توانید ببینید:

کشف ۱۷۵ شهید غواص که با دستان بسته زنده به گور شده بودند !

0/5 ( 0 نظر )


دیدگاه های این مطلب

  1. نویسنده دیدگاه: سلامی
    30 اردیبهشت 1398

    شهدا ما تا ابد شرمنده شماییم
    درایام شهادت غواصان بنده هم درجبهه زبیدات بودم آرزویم همراهی باشما بود
    اما ماندیم تا ببینیم عده ای ازخدا بیخبر چگونه یکباره مایحتاج مردم را احتکار وچندین برابر میفروشند یقین دارم این محتکران درزمان جنگ تحمیلی مشغول کار خود وانباشته کردن مال دنیا بودند

  2. نویسنده دیدگاه: سعیدسالک غلامی
    24 بهمن 1397

    سلام نمیدونم چی بگم زبونم واقعاقاصرازگفتن است انشاالله همه این شهدابااخلاص شفیع مادر روز محشرباشند خوشابه حال مادرانی که چنین فرزندانی رازاییدند همین فرزندان بودندکه دنیای اخرت راانتخاب کردند نه این دنیای فانی چه کنیم که پیام شهدا که بعدازماشماچه کردید در روزمحشرچه کسانی باید جواب این خون سرخ شهدارابدهند خدایاهمه ماراهدایت بفرما

  3. نویسنده دیدگاه: مهدی از هشترود
    29 مهر 1394

    مردونه رفتین برادرا.مردونه.نوکر همه ی شما هستم.هشدار میدم به همه ی دشمنای ایران.ما چاکران حضرت ابالفضل برای دفاع از خاک و ناموسمون برای شکست شما همیشه در صحنه حاضریم و از مرگ به هر شکلی نمیحراسیم.

  4. نویسنده دیدگاه: ناشناس
    13 تیر 1394

    آن فرمانده یا فرماندهانی که دستان این غواصان معصوم و پاکباخته را بستند و در زیر خاک مدفونشان کردند، بنا به ادعا و گفته همه ما بعثی و از خدا بی خبر و دشمن قسم خورده ما بودند که می بایستی دستکم سزای نقض قوانین مربوط به جنگ درخصوص اسراء را ببینند. اما بعداز سالها ازاتمام جنگ سئوال اینجاست که آن فرماندهان نالایق و ابله و کوته فکر و جزم اندیش و فرصت طلب خودی که با خبط و خطای فاحش واحمقانه خویش باعث به اسارت رفتن این غواصان مظلوم به دست دشمن شدند کجایند و چه عقوبتی درانتظارآنها می بایست باشد؟فرمان حضرت اما درباره اعدام آنان چه شد؟

  5. نویسنده دیدگاه: قاسم
    28 خرداد 1394

    پس از گذشت سالها, همچنان شهدا با قدوم خود سرآمد آرامش در كشور هستند.هر چند که بر حسب ظاهر دستان مبارک آنها بسته و بیش از 30 قبل عروج کرده باشند

  6. نویسنده دیدگاه: حامد
    26 خرداد 1394

    پرواز با بالهای بسته نشان از حمیت و غیرت دارد. نمی دانم چه بگویم …

    • نویسنده دیدگاه: حامد
      26 خرداد 1394

      ما شرمنده ایم. بی حجابی در کشورمان بیداد میکند

  7. نویسنده دیدگاه: علی فکری
    25 خرداد 1394

    مرحبا ای زائران ای جان نثاران مرحبا

  8. نویسنده دیدگاه: بی نام
    24 خرداد 1394

    حتم دارم فرمانده هایی هم که از لو رفتن این عملیات خبر داشتن دیگه هیچ وقت نتونستن تو چشم این آدم ها نگاه کنند.
    بی شک آدم های دیگه ای بودند که به عشق خدا و وطن بی هیچ حرفی وسط میدون مرفتن و دیگه بر نمی گشتن.
    صحنه سازی خوبی کردین
    ولی با احساسات آدم ها بازی کردن گناه خیلی از فرمانده ها و بزرگان اون زمان رو پاک نمی کنه.
    کاش کمی منصفانه به این ماجراها نگاه می کردین.

  9. نویسنده دیدگاه: ناشناس
    24 خرداد 1394

    خوش اومدین برادرای با غیرتمون

  10. نویسنده دیدگاه: مصطفی
    19 خرداد 1394

    خداوکیلی مدیون تک تک شون هستیم
    انشاالله اون دنیا بتونیم تو چشاشون نگاه کنیم

  11. نویسنده دیدگاه: ناشناس
    19 خرداد 1394

    يا زهرا يا صاحب زمان اين ها گلهاي بهشت هستند خوش به سعادتشان من كه از خودم خجالت ميكشم خدا كنه شرمندشون نشيم

  12. نویسنده دیدگاه: ناشناس
    19 خرداد 1394

    خداوندجای عدل است .همان بلایی که عراقی ها سر رزمنده های ما در اوردند خدا بسرشون دراورد

  13. نویسنده دیدگاه: حسین
    19 خرداد 1394

    روحشان شاد یادشان گرامی

    • نویسنده دیدگاه: شيرخان عسكري
      21 خرداد 1394

      ماكه در حضور شهدا شرمنده ايم

نظر خودتان را ارسال کنید