بیماری پدوفیلی چیست؛ دلایل ابتلا و درمان آن

بیماری پدوفیلی

Pedophilia

بیماری پدوفیلی چیست و پدوفیل به چه کسی می‌گویند؟ پدوفیلی یا میل جنسی به کودکان (Pedophilia)، نوعی انحراف جنسی است که در آن فرد در مواجهه با برخی تصورات و تخیلات دچار برانگیختگی و رضایت جنسی می‌شود و دست به رفتارهای جنسی نابهنجار و شدید می‌زند. افراد مبتلا معمولا در تصورات خود یا واقعیت، وارد رابطه‌ی جنسی با کودکان (۱۳ ساله یا کمتر) می‌شوند. پدوفیل‌ها معمولا مرد هستند و ممکن است به یک جنس یا هر دو جنس دختر و پسر گرایش داشته باشند. نوع ارتباط آنها با بزرگسالان از جنس مخالف نیز متغیر است. در این مقاله می‌آموزیم بیماری پدوفیلی چیست و دلایل ابتلا، روش‌های تشخیص و درمان آن چگونه است.

پدوفیلی چیست و پدوفیل کیست؟

این بیماری که یک ناهنجاری روانی است، به‌صورت تحریک جنسی شدید نسبت به کودکان کمتر از ۱۳ سال بروز می‌کند. اختلال پدوفیلی را می‌توان در افرادی که به افشای این انحراف جنسی تمایل دارند، مشاهده کرد و حتی آن را در افرادی که با وجود شواهد عینی ابتلا به آن را انکار می‌کنند، تشخیص داد. برای اینکه فردی را پدوفیل بدانیم، او باید برای ارضای میل جنسی خود دست به عمل بزند یا در نتیجه‌ی این تمایل و تصورات جنسی خود، دچار آشفتگی شود. بدون وجود این دو معیار، ممکن است فردی صرفا تمایل جنسی پدوفیلی داشته باشد، اما به این اختلال مبتلا نباشد. شیوع اختلال پدوفیلی کاملا مشخص نیست، اما شایع‌ترین احتمال این بیماری در جمعیت مردها، نسبتا ۳ تا ۵ درصد است و وجود این اختلال در زن‌ها، نسبت به مردها، بسیار کم است.

بنابر تخمین‌های انجام‌شده، ۲۰ درصد از کودکان آمریکایی، آزار جنسی دیده‌اند و این مسئله نشان می‌دهد که پدوفیلی، نوعی انحراف جنسی رایج است. متجاوزان هم معمولا از دوستان خانوادگی یا اقوام بوده‌اند. تحقیقات نشان می‌دهد کودکانی که در معرض کم‌توجهی قرار دارند یا احساس تنهایی می‌کنند، بیشتر در معرض کودک آزاری جنسی قرار می‌گیرند.

روش‌های تشخیص پدوفیلی

پدوفیلی چیست، کودکان قربانی

پدوفیلی چیست، کودکان قربانی

بروز هریک از علائم زیر نشان می‌دهد که فرد به اختلال پدوفیلیا مبتلاست:

  • وجود افکار و تخیلات جنسی شدید تکرارشونده، تمایل یا اقدام به رفتارهایی شامل فعالیت جنسی با یک کودک نابالغ (به‌طور کلی ۱۳ سال سن یا کمتر) که در مدت زمان حداقل ۶ ماه در شخصی مشاهده شود.
  • این تمایلات جنسی فرد را به عمل وا دارد یا او از نظر بالینی دچار آشفتگی شود؛ به‌طوری‌که روی توانایی اجتماعی، حرفه‌ای یا دیگر حوزه‌های مهم عملکردی او اثر منفی بگذارد.
  • فرد مبتلا حداقل ۱۶ سال داشته باشد و از کودک قربانی، حداقل ۵ سال بزرگ‌تر باشد. اما افرادی که در اواخر نوجوانی با افراد ۱۲ یا ۱۳ ساله وارد رابطه جنسی می‌شوند، پدوفیل نیستند.

تشخیص اختلال پدوفیلی با مشکلاتی همراه است. افرادی که به این اختلال مبتلا هستند، به‌ندرت داوطلبانه از کسی کمک می‌خواهند. درواقع بیشتر مشاوره‌ها و درمان پس از گرفتار شدن فرد پدوفیل در چنگ قانون و دادگاهی شدن او، شروع می‌شود. برای تشخیص بهتر علائم پدوفیلی، می‌توان به مصاحبه‌ها، نظارت‌ها یا گزارش‌های اینترنتی که به‌واسطه‌ی تحقیقات جنایی در دسترس قرار می‌گیرند، توجه کرد. این موارد می‌توانند شواهد مفیدی برای تشخیص این اختلال در اختیار قرار دهند. تماشای بسیارِ هرزه‌نگاری کودکان نیز ابزار تشخیصی مفیدی است. علاوه‌برآن، می‌توان تحریک جنسی تناسلی را به‌وسیله محرک‌های جنسی در آزمایشگاه اندازه‌گیری کرد و به احتمال وجود اختلال پدوفیلی در فرد پی برد.

افراد مبتلا به انحراف جنسی معمولا دچار اختلال‌های چندابتلایی هستند. منظور از چندابتلایی، وجود هم‌زمان یک یا چند بیماری روانی علاوه‌بر اختلال و بیماری اولیه است. افراد منحرف جنسی معمولا به همان اندازه‌ی اختلال جنسی خود، به اضطراب، افسردگی شدید یا اختلال روحی و روانی و همچنین اختلال‌های سوء‌ِمصرف مواد نیز مبتلا هستند.

دلایل ابتلا به پدوفیلی

دلایل ابتلا به پدوفیلی (و البته انحراف‌های جنسی دیگر) مشخص نیست. اما این اختلال معمولا در خانواده‌هایی که چنین تاریخچه‌ای دارند، بیشتر دیده می‌شود. بااین‌حال مشخص نیست که پدوفیلی ژنتیکی است یا رفتاری آموخته‌شده به‌حساب می‌آید. از طرفی هنوز به اثبات نرسیده که عواملی مانند ناهنجاری در هورمون‌های مردانه یا سروتونین شیمیایی مغز می‌توانند عامل ایجاد پدوفیلی یا انحراف جنسی باشند یا خیر. همچنین گفته می‌شود، داشتن تجربه سوء‌ِاستفاده جنسی در کودکی نیز می‌تواند عامل بالقوه‌ای در ایجاد پدوفیلی باشد که این موضوع هم به اثبات نرسیده است.

بنابر الگوهای یادگیری رفتاری، کودکانی که قربانی یا شاهد رفتار جنسی نامناسبی باشند، یاد می‌گیرند چنین اعمالی را تقلید کنند و این نوع رفتارها در آنها تقویت می‌شود. این افراد از تماس‌های اجتماعی و جنسی عادی محروم شده‌اند و با انجام رفتارهایی که چندان مورد پذیرش جامعه نیست، احساس لذت و خشنودی می‌کنند. الگوهای فیزیولوژی در خصوص اختلال پدوفیلی، روی روابط بین هورمون‌ها، رفتار و سیستم اعصاب مرکزی متمرکز می‌شود و به رفتارهای تهاجمی و هورمون‌های جنسی مردانه توجه می‌کند.

برخی از افراد ممکن است هنگام بلوغ، متوجه علاقه‌ی جنسی خود به کودکان شوند. ممکن است پدوفیلی وضعیتی مادام‌العمر باشد، اما این اختلال دربرگیرنده عناصری است که احتمال دارد در گذر زمان تغییر کنند. از این عناصر می‌توان به آشفتگی، اختلال روانی اجتماعی، گرایش به عمل در واکنش به تمایلات جنسی اشاره کرد.

درمان پدوفیلی

 

آزار جنسی کودکان

آزار جنسی کودکان

پیش‌بینی درمان پدوفیل کاری بسیار دشوار است. معمولا افراد مبتلا به پدوفیلی نمی‌توانند تصورات جنسی طولانی‌مدت خود درمورد کودکان را به‌راحتی کنار بگذارند. پزشکان می‌توانند با تلاش فراوان از شدت تصورات پدوفیلی در افراد مبتلا کم کنند و ترفندهای مقابله با آن را به بیمار بیاموزند. اما پیش از این، فرد مبتلا باید بپذیرد که به این اختلال مبتلاست و تمایل به درمان داشته باشد. در این صورت است که درمان موفقیت‌آمیز خواهد بود. هریک از روش‌های درمان مانند روان‌درمانی پویا، تکنیک‌های رفتاری، روش‌های شیمیایی و درمان‌های جراحی، نتایج متفاوتی به همراه دارند. مراقبت مادام‌العمر می‌تواند رویکردی واقع‌بینانه و عملی باشد.

پدوفیلی‌ها، مردان یا زنان؟

اکثر بیماران پدوفیلی مردان هستند. طبق تحقیقاتی که توسط انجمن روانپزشکی آمریکا انجام شده، 3 تا 5 درصد از مردان دچار پدوفیلی هستند. این بیماری مختص مردان نیست و زنان هم به آن دچار میشوند، اما مسئله‌ای که باید به آن توجه کرد این است که تعداد زنانی که بهپدوفیلی مبتلا بوده اند در برابر مردان ناچیز است.

چگونه کودک خود را در برابر بیماران پدوفیلی مصون نگه دارم؟

پدوفیل یک بیماری غیرقابل درمان نیست، این افراد هم تا حد بسیار زیادی با انتخاب خود به این مشکل دچار نشده اند و نمیتوان آنها را محکوم دانست. اما هیچکس با هیچ جایگاهی حق ندارد امنیت و آرامش کودکان که نسل آینده بشر و ضامن حفظ زندگی هستند را برهم زند. اقداماتی وجود دارد که بر اساس آن میتوان امنیت کودک را تا حد بیشتری برقرار کند.

 

همچنین ببینید:

شرایط سرپرستی کودکان بی سرپرست

مادر رومینا اشرفی : قصاص می خواهم

 

0/5 ( 0 نظر )


منبع : آسمونی

نظر خودتان را ارسال کنید