نگاهی به فيلم ٢٣ نفر

نقد از مرجان دلپسند
اختصاصی آسمونی

فيلم سینمایی”۲۳ نفر” در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر نيز نشان داده شد و به عنوان تنها فیلم سینمایی ارائه شده در ژانر دفاع مقدس انتخاب شد و در آذر ١٣٩٨ اكران شد.

اين فيلم اقتباسی است از خاطرات ٢٣ نوجوان كه در جنگ تحميلی به اسارت در آمدند. نويسندگی وکارگردانی اين اثر به عهده “مهدى جعفری “است که در كارنامه اش ساخت فیلم های سینمایی “ایستگاه اتمسفر”،”بلوگا”و “نقش و نقاش “ديده می شود.

همچنين فیلم های کوتاه داستانی “با مادربزرگ”، “زیارت”، “برکه”، “همه روزهای خوب”، “کمی بالاتر”، “پنجره ” و فیلم های مستند “قصه ها”، “هرکجا بروم آسمان مال من است”، “نام ونشان” و مجموعه مستند ۲۳نفر”را نیز در کارنامه خود دارد.

فیلم سینمایی”۲۳نفر” نیز توانست جایزه”سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه ملی”را از آن خودکند. فیلمی که تمامی بازیگرانش(نوجوانان بازیگر و تمامی آزادگان که این داستان بر اساس خاطرات آنها در دوران اسارت) مورد تشویق حضار و وزیرمحترم فرهنگ و ارشاد اسلامی قرارگرفتند.

فیلمی که مورد توجه “سردارسلیمانی” سردار دلها قبل از شهادت ایشان قرار گرفت. فیلمی که به همت موسسه فرهنگی اوج ساخته شده است كه در ساخت سریال ها و فیلم های سینمایی دیگری با مضمون جنگ مانند “تنگه ابوغریب “، “ایستاده درغبار”، به وقت شام و…نیز همکاری داشته است.

فیلم سینمایی”۲۳نفر” نیز برگرفته از کتاب”۲۳نفر”و کتاب خاطرات”ملا صالح قاری”می باشد. فیلمی که مملو از خاطرات و شکنجه های زجرآور و طاقت فرسای اسرا و آزادگان بوده است.

فیلمی که روایت گر داستان اسارت بیست وسه نوجوان(۱۸_۱۳)ساله است. فیلمی که هر چند کوتاه،که داستان هشت سال اسارت این نوجوانان را در یک فیلم سینمایی روایت می کند. اما اسارت این نوجوانان رنگ و شکل دیگری در آن دوران داشت. شاید بتوان علت آن را سو استفاده تبلیغاتی”صدام”رئیس جمهور وقت کشور عراق از این نوجوانان دانست.

صدام رئیس جمهور وقت عراق در آن زمان با بازیچه قراردادن این اسرای نوجوان و انجام اقداماتی از قبیل پوشاندن لباس فرم مدرسه، بردن آنها به شهربازی، خریدن بستنی و فیلم برداری از آنها و پخش ویدیو های گرفته شده در تلویزیون عراق و مصاحبه با آنها و وادارنمودن آنها به دادن پاسخ های ضدونقیض در مصاحبه ها و چاپ مصاحبه های تحریف شده درمجلات نمود.

نوجوانانی که برخی از آنها هنوز در لبه باریک نوجوانی خود به سر بودند. اما با هدف والایی که در این سن و دوران برای خود رقم زده بودند؛ تبدیل به بزرگ مردانی شدند که تمام دنیا از آنان سخن می گفت. اقداماتی که “صدام”در آن زمان انجام می داد؛ تنها با یک هدف انجام می شد از سوی دیگر شعارهایی که صدام برای این ۲۳ نوجوان اسیر به کار برده بود؛ نیز خود برهانی بر اثبات این هدف شوم او بوده است.

اما شخصیت دیگر در این فیلم سینمایی”ملاصالح قاری”است. شخصیتی که تنها در سکانس های ابتدایی و پایانی این فیلم به بازجويی از او پرداخته می شود. اما به نظرمی رسد؛ با نگاهی به کتاب”ملاصالح قاری و کتاب۲۳ نفر” این شخصیت در زمان حضور این اسرای نوجوان در زندان عراق حضوری پررنگ داشته است. ولی در این فیلم سینمایی کمتر و با رعایت محدویت هایی به فعالیت های وی در آن دوران اشاره شده است.

به نظرمی رسد؛این فیلم در این مدت صد دقیقه نتوانسته است ؛شخصیت او را کامل به مخاطبانش نشان بدهد. آن هم شخصیتی که سکانس ابتدایی فیلم با او و بازجویی هایی که از او می شود؛ رقم می خورد. اما ناگهان با سکانسی از جبهه و نحوه اسارت این۲۳نوجوان ادامه می یابد. در نهایت در سکانس پایانی و سرشار از احساس این فیلم نیز می بینیم که تمامی این۲۳نفر در مقابل خانه وی حضور می یابند؛ به جز یک نفر از این جمع که به مقام رفیع شهادت رسیده است.

یکی از نکات قوت این فیلم سینمایی استفاده از نوجوانانی است که علاوه بر آنکه تجربه اول خود را در یک فیلم سینمایی دارند، آن هم حتی در اوج سن حساس و مهم نوجوانی به ایفای نقش یک اسیر جنگی می پردازند. بازیگرانی که با شیطنت ها و تصمیمات خاصی از قبیل دست به اعتصاب غذا زدن، عدم همکاری با مصاحبه گری که قصد کوچک تر جلوه دادن شخصیت این نوجوانان را در شبکه های خبری عراق داشتند و تصمیم نهایی شان مبنی بر اینکه آنها نیز می بایست در بین دیگر اسرا باشند، همگی نشان از کسب هویت یه سان یک بزرگ مرد و حتی آزاده را در آنها نشان می دهد.

0/5 ( 0 نظر )


منبع : فیلم و سینما آسمونی

نظر خودتان را ارسال کنید