کرونا ویروس و تاثیرات روحی و روانی آن و سينما

نوشته ی مرجان دلپسند
اختصاصی آسمونی

کروناویروس” ویروسی که با وجود بی وزنی قدرتى عجيب دارد. ویروسی که کوچک، بزرگ، کشور و ملیت نمی شناسد. سوپرایزی ناخوشایند که به نظر می رسد؛ ازجانب بسیاری از مردم در جهان همچنان جدی نگرفته شده است.

اگر به تاریخچه این بیماری نگاهی بياندازيم ؛ می بینیم که تاکنون هفت مورد ویروس کرونا شناسایی شده است که قابلیت انتقال به انسان را داشته است. اما در دسامبر سال ۲۰۱۹ درشهر ووهان چین نوع دیگری از این ويروس شیوع پیدا كرد و سپس به سایر کشورهای دنیا منتقل شد. ویروسی که با مشکلات تنفسی همراه است. ویروسی که علائمی مانند بیماری انفولانزا دارد اما در نهایت اگر به موقع شناسایی نشود، می تواند خطرناك باشد و به مرگی خاموش و بی صدا مبدل شود.

از اوایل بهمن ماه سال گذشته و با اعلام شیوع این بیماری و ویروس در کشورمان ترس عجیبی بسیاری از مردم را فرا گرفت. شاید یکی از علت های آن، اطلاعات غلط و شایعاتی بود که از طریق رسانه های اجتماعی مانند تلگرام، واتساب و اينستاگرام و…منتشر شد و باعث دل نگرانی و ایجاد استرس شد. کم نبودند سودجویانی که از این بی اطلاعی مردم سو استفاده كردند و با تبلیغ های پر رنگ و لعاب فراوان اقدام به فروش محصولاتی کردند که شاید درگذشته جز الویت های مردم نبوده است. فروش محصولاتی از قبیل (دستگاه های دست خشک کن ، لامپ های فرابنفش ، اسکنرهای حرارتی و…). هم چنین فروش محصولاتی که قبلا در عطاری ها صرفا از طریق افراد مسن و قدیمی تر ها خریداری می شد. ازقبیل ، عنبر النسا و…). حتی نباید از فروشندگانی که با فروش الکل صنعتی به جای الکل خوراکی به مردم نیز نهایت استفاده را کردند؛ غافل شد. این افراد نیز به نحوی باعث شدند تا جان مردم و بعضا کودکان بی گناه به خطربيافتند.

همانطور که در اخبار و دیگر رسانه های اجتماعی و گروهی نیز به سمع و نظر مردم رسید، چالش های خرید ماسک، دستکش و الکل نیز جای خود دارد که در این صفحه نمی گنجد. اما این بیماری و کمبود ماسک و دستکش خود باعث شد تا مردم دست به کار شده و اقدام به تولید آن نمایند. یک گروه برای کسب درآمد و گروهی دیگر در راه رضای خدا وسلامت همنوعانشان. شاهد این مسئله را نیز در رسانه های اجتماعی و گروهی توانستیم ببینیم. اما کرونا ویروس این سوپرایز ناخوانده به لحاظ روحی و روانی توانست تاثیرات مثبت و منفی بسیاری بر روی مردم بگذارد. علارغم سعی و کوشش کادر درمانی در بیمارستانها بودند کسانی که با ابتلا به این بیماری از بین ما رفتند بدون آنکه مجال آن باشد که مرگشان را باورکنیم یا برایشان سوگواری كنيم.

در پس این ناباوری با مشکلی به نام ” افسردگی بعد ازمرگ عزیزانمان”روبرو شدیم. زیرا به لحاظ روانی روبرو شدن به جسد فرد متوفی به باور ما، مبنی بر اینکه او دیگر در میان ما نیست؛ کمک شایانی می کند. اما این ویروس مهلک و کشنده اجازه حضور اطرافیان بیمار را در کنار فرد متوفی نمی دهد. اما با شیوع این ویروس بین مردم و تمهیداتی که “دولت و وزارت بهداشت و درمان” در این خصوص اندیشیدند؛ به یک راه حل به نام”قرنطینه خانگی”رسیدند. هر خانه یک بیمارستان .”قرنطینه ای” که شاید در ابتدا سخت به نظر می رسید. اما همین قرنطینه باعث شد تا خانواده ها بیشترین زمان را درخانه و در بین عزیزانشان بگذرانند تا بتوانند بیشتر با فرزندان خود وقت سپري كنند و بیشتر به تکالیف درسی آنان برسند. زیرا ازسوی دیگر تعطیلی مدارس نیز مزید بر علت شد تا موضوع قرنطینه را بیشتر جدی بگیرند.

اگر چند ماهی به عقب برگردیم ؛به زمانی که خبری از انتشار این ویروس نبود؛ این ساعت ها و زمان ها را در خیابان ها، اتوبوس، مترو و یا در خودروی شخصی در حال رفتن به محل کار و یا بازگشت به خانه بودیم. اما در پس این قرنطینه “همدلی و درک متقابل ” بین والدین و فرزندان نیز بیشتر شد. شاهد این مسئله را نیز می توان در دابسمش و ویدیوهایی جذاب و خنده داری که توسط خانواده ها در قرنطینه گرفته و سپس در فضای مجازی مانند اینیستا منتشر می شد، به وضوح دید.

به لحاظ روانشناسی نیز این ویدیوهای ضبط شده به نوعی حامل احساساتی بود که در دل و جان این افراد بود و فقط زمانی مناسب مانند قرنطینه باعث برون ریزی آنها شده بود. قرنطینه در نوع خود باعث شد تازوجین، والدین و فرزندان در خانواده ها به لحاظ عاطفی و احساسی رابطه نزدیک تری بایکدیگر داشته باشند. بدون اینکه به بیان مسائلی مانند روزمرگی، ترافیک مثال زدنی تهران ومشکلات کار در محیط خانه بپردازند. با هم بحث و گفتگو نمایند و حرفهای ناگفته شان را به یکدیگر بگویند.

اما در این بین نمی توان از حواشی اتفاقاتی که در حوزه سینما و فیلم ها گذشت ؛ بی تفاوت بود . تعطیلی سالن های سینما، آن هم همزمان با اکران فیلم های جدید سینمایی آن هم درست در زمان اوج اعلام کرونا ویروس که خود یک مشکل لاینحل به نظر می رسید.

اما تعطیلی سالن های سینما نیز نتوانست مانع اکران و پخش فیلم سینمایی از جمله ( خروج ساخته ابراهیم حاتمی کیا، خوب بد جلف ۲ ارتش سری و… ) شود . در آپارات فیلیمو برای اولین بار توانستیم با اکران و فروش بالای فیلم سینمایی” خروج ” همراه شویم. رسانه ملی و تلویزیون نیز سهم بسزایی در سرگرم نمودن مردم در ایام قرنطینه داشت.

این رسانه ملی نیز با پخش سریال هایی مانند ( پایتخت ۶ ، نون خ ۲ وشام ایرانی و … ) سهم بسزایی در این امر داشت. در حال حاضر نیز با پخش سریال هایی در ماه مبارک رمضان سعی بر آن دارد تا مردم بیشتر در خانه بمانند و همچنان سعی  از زنجیره انتقال کرونا ویروس انسانی بکاهد.

اما هستند مشاغلی که همچنان با رعایت فاصله اجتماعی به محل کار خود می روند و به ارائه خدمت می پردازند. مشاغلی از قبیل خدمات بانكي، كارمندان ادارات دولتی، خبرنگاران و نقشی که آنها در گسترش نمودن خبرهای موثق در خصوص این ویروس دارند.

همچنين پزشكان و پرسنل بیمارستانها که در ارتباط مستقیم با بیماران ‌مبتلا هستند و در صف مقدم مبارزه با كرونا مشغول خدمت هستند. بهتر است بدانیم که تنها راه کمک به این افراد كه با بیماران سرو کار مستقیم دارند ، اجتناب از سفرهای غیرضروری و در خانه ماندن است.

0/5 ( 0 نظر )


منبع : فیلم و سینما آسمونی

نظر خودتان را ارسال کنید