اين تكميل كننده هاى محترم

(به بهانه سيمرغ هاى نقش مكمل در سى و هشتمين جشنواره فيلم فجر)

اختصاصی آسمونی
نوشته علی جعفرزاده

١-مكمل يا فرعى؟

بازيگران نقش مكمل عناصرى كليدى در ساختار يک اثر سينمايى هستند كه بسته به اهميت نقش و توانمندى ايفا كننده آن، گاه در گلوگاههاى اساسى و حساس، تعيين كننده جهت دراماتيک اثر و پوشاننده حفره هاى احتمالى اند. نقش مكمل و ايفا كنندگان آن حتى گاه مى توانند فراتر از نقش هاى اصلى بدرخشند و ديده شوند و به بهتر ديده شدن فيلم كمک كنند.

از ارائه مصداق چه از نوع وطنى و چه فرامرزى اجتناب كرده و تنها به اين نكته بسنده مى كنم كه ايفا گران نقش مكمل شهروندان درجه دو نيستند و فرعى بودنشان به معنى بى اهميتى نيست و وقتى بازيگرى با نام بسيار بزرگ” على نصيريان” سيمرغ نقش مكمل مى گيريد به تريج قبايمان برنخورد و آن در چهارچوب توهين به استاد و كوچك شمرده شدن جايگاه بى بديل ايشان تلقى نكنيم و قص عليهذا…

٢-امير آقايى

در دوره اخير جشنواره فيلم فجر “امير آقايى “به دليل ايفاى نقش “هاشم” ، لمپن گردن كلفت جنوب شهرى ، با گريمى سنگين و گويشى اصيل و مختص همان جغرافياى مورد اشاره در اثر ، برنده جايزه سيمرغ بلورين نقش مكمل مرد شد. نقشى با ظرايف و پيچيدگى مخصوص به خود و اساساً متفاوت از تمام نقش هاى پيشين امير “آقايى”.

“آقايى “ساخته شده است براى نقش هاى درون گرا. اساساً “امير آقايى “چهره اى آرام و به قول دوستى نكته سنج ، گريم خور دارد. با تن صدايى حاوى آرامش و اكت هاى خاص بازيگرانى كه از تئاتر وارد سينما مى شوند. بازى درونى شد و عميق؛ كاراكترهايى به شدت باورپذير كه ويژگى “امير آقايى “در آنها ، ايجاد حس تعليق در مخاطب در انتظار طغيانى احتمالى است. چه از نقش عجيب و غريب و خاصش در فيلم “چهارشنبه ١٩ ارديبهشت “، چه از نقش پزشك مستاصلى كه در دوگانه حيثيت و شرافت در بدون تاريخ بدون امضا گير كرده است تا نقش پليس ،خلافكار ،مرد خيانت كار ،مرد وفادار خانواده و …
“امير آقايى “توان بازى در نقش كاراكترهايى با ظرفيت هر تحول ناگهانى در نقش را دارد.
اما نقش “هاشم “در “شناى پروانه از معدود تيپ سازيهاى وی در سينماست كه با شخصيت پردازى درست و اشراف عميق و ظاهراً زيست شده او به بار نشسته است.

٣- طناز طباطبايى

عجيب و كم سابقه نيست دو بازيگر از يك فيلم جايزه يك جشنواره را بگيرند. عصيان كاراكتر “هاشم “در شناى پروانه مظلوميتى باوركردنى و همدلى برانگيز مى خواست كه مناسبترين بازيگر سينماى اين سالهاى ما براى اين نقش “طناز طباطبايى “بوده است و بس.

هر چقدر “امير آقايى “از انگاره هاى ذهنى ما دور است اتفاقا طناز همان هميشگى است. اساساً او  ساخته شده تا نقش انسانهاى اسير جبر اجتماعى و در آستانه آسيب را بازى كند. چه وقتى در  مجموعه “ميوه ممنوعه “بر اقتدار كاريزماتيك پدر مى شورد ؛ چه زن اغواگر و خانمان برانداز “خشم و هياهو “؛ چه قاتل “هيس دخترها فرياد نمى زنند “؛ چه مادر حق طلب “ويلايى ها “و چه دختر آلوده به اعتياد “مرهم”. طناز طباطبايى با چهره اى شكستنى و نقش آفرينى خاص خويش وادارات مى كند دلت براى كاراكترش بسوزد؛ قربانى ،تصورش كنى و گاه در عين ناباورى حق را هم به او بدهى. چه برسد به اينكه در مناسبات تيزى محور گنده لات هاى جنوب شهر بى گناهى اش را فرياد بكشد و اشك بريزد و ديده و شنيده نشود. بى پناهى غريب كاراكتر “پروانه “نمى توانست به سيمرغ نرسد.

5/5 ( 1 نظر )


منبع : فیلم و سینما آسمونی

نظر خودتان را ارسال کنید