نگاهی به چند فيلم كوتاه، به بهانه نمايش آنها در خانه سينما

نگاهی به چند فيلم كوتاه، به بهانه نمايش آنها در خانه سينما-Take a look at some of the short films because of showing them in cinema house

نگاهی به چند فيلم كوتاه، به بهانه نمايش آنها در خانه سينما-Take a look at some of the short films because of showing them in cinema house

اختصاصی آسمونی
نقد از لاله عالم

روز يكشنبه اول دی ماه ، منتخبی از برگزيدگان جشنواره فيلم كوتاه تهران در خانه سينما به نمايش در آمد و به همين مناسبت، نگاهی داريم به اين فيلم ها.

اولين فيلم “جونده ” بود كه جايزه بهترين فيلمبرداری را گرفته است. اين فيلم نوزده دقيقه ای به كارگردانی “نويد صولتی” و بر اساس فيلمنامه ای از” كريم لک زاده” می باشد. همچنين در “جونده ” بابک كريمی، عليرضا مهران، عليرضا لبيبيان و ازاده مشعشعی بازی می كنند.”جونده” تا نزديك به انتهای فيلم می تواند تماشاگر را با خود همراه سازد و با شروع خوبی آغاز می شود، لوكيشن ايستگاه قطار به خودی خود برای وقايع يك فيلم جالب است، فيلمبرداری آن نيز از ديگر ويژگی های مثبت آن می باشد اما در نزديك به انتهای فيلم، تماشاگر درك نمی كند كه صحنه كتك كاری فيلم برای چيست و چرا پيرمرد به سمت گروه شكار می رود. بهرحال به بخش انتهائی فيلم ايرادهايی وارد است، هرچند كه خود سوژه انسان در كسوت جونده  از جذابيت برخوردار است.

فيلم كوتاه “دابر ” يكی ديگر از فيلم های به نمايش در آمده است كه كارگردان آن “سعيد نجاتی “است. او برای اين فيلم جايزه ويژه هيات داوران را دريافت كرده است. دابر داستان دختر بچه ای است كه در كشاكش اختلافات پدر و مادرش به مرحله ديگری از زندگی قدم می گذارد، جايی كه بايد مادر در كنارش باشد نه پدر، در حقيقت فيلم نقدی است بر اختلافات خانوادگی و جدال های زن و شوهری كه چوب آن را فرزندان می خورند.

فيلم از درون يك رنگرزی شروع می شود، جايی كه مادربزرگ كودك در آن كار می كند و پدر برای بردن فرزندش و جدا كردن او از مادر به آنجا آمده. بازيگر مرد به خوبی توانسته نقش يك پدر خشن را ايفا كند، فرد خشنى كه معلوم است، علی رغم آنچه كه واقعا هست از خودش شخصيت ديگری نشان می دهد و شايد فيلم نقدی است به آدم هايی كه می توانند مهربان و منعطف تر عمل كنند  تا خانواده آنها از هم نپاشد و فرزندان آنها در محيطی پر از تنش و استرس بزرگ نشوند. دخترك نيز در نقش آفرينی خود به خوبی توانسته اضطراب و استيصال موقعيتی كه در آن قرار دارد را نشان دهد.

جايزه بهترين كارگردانی در بخش تجربی به فيلم “به سبک زمين” از پيام رضائی تعلق گرفته است، فيلم ديگری كه به نمايش در آمد. فيلم به سبك زمين يك كار تجربی و فرم گرايی است. اين كار از جهتی جالب است كه تمام اتفاقات و داستان فيلم در لانگ شات فيلم برداری شده و ما هيچ رخدادی را در نمای متوسط يا نزديک نمی بينيم، خب از نظر اينكه اين فيلم، يك شيوه تازه برای داستان گويی پيدا كرده جالب است اما اگر كارگردان با اين شيوه موفق می شد، داستان فيلمش را به مخاطب خوب انتقال بدهد، كار بی نقص بود. اما در اينجا كارگردان فقط يك كار فرم انجام داده كه البته جسارت و ورود وی به حيطه های كمتر آزمايش شده، قابل تحسين است. اما يادمان نرود كه سينما يك رسانه است و يك وسيله ارتباطی كه بايد بتواند با مخاطب ارتباط برقرار كند و  مفاهيم خود را انتقال دهد.

فيلم “ بی ريختی” از “محمد رحمتی ” از ديگر فيلم های موفق جشنواره فيلم كوتاه بوده است . “بی ريختی “، موضوع جالبی دارد، فيلم داستان دارد و كارگردان توانسته در بيان داستان فيلمش موفق عمل كند، بازی ها فوق العاده و ميزانسن ها دقيق است. فيلمبرداری هم كه مشخص است، كار پيچيده ای بوده به خوبی انجام شده، از ايراداتی كه به فيلم وارد شده، ديالوگ های زياد است كه البته به نظر من با اينكه فيلم ديالوگ محور است اما به كار خللی وارد نكرده است و در تاريخ سينما بسيار فيلم های مطرحی وجود دارند كه پر از ديالوگ است.

امتحان ” به كارگردانی ” سونيا حداد” فيلم مطرح ديگری است كه اشاره ای دارد به وضعيت فرزندانی كه خانواده هايشان به نوعی درگير اعتياد و مواد مخدر هستند. اين فيلم نيز به دليل فيلمنامه داستانی و نحوه صحيح كارگردانی قادر به ارتباط با مخاطب هست. بازيگر  نوجوان فيلم نيز توانسته، بازی خوبی از خودش ارائه كند.

عزيز“فيلم تحسين شده ديگری است كه توانست چند جايزه در جشنواره بدست بياورد و به عنوان بهترين فيلم در بخش ملی شناخته شود ، اين فيلم هم داستان جالبی دارد، هم كارگردان به خوبی توانسته در ارتباط با مخاطب موفق عمل كند. عزيز درباره زنی است كه به مراسم ختم پدر يك خانواده می رود و ناگفته هايی را می گويد. يكی از دلايل جذابيت فيلم ، استفاده از گويش محلی همراه با زير نويس است كه هم فيلم را قابل باورتر می نمايد و هم تماشاگر ديالوگی را از دست نمی دهد. گرچه يكی از اصول ساختن فيلم كوتاه اين است كه بايد تعداد بازيگر كم باشد اما كارگردان اين فيلم و همچنين بی ريختی ثابت كردند كه با تعداد نسبتا زياد هم می توان فيلم جذاب ساخت و هردوی اين فيلم ها با كمی تغيير و شاخ و برگ قابليت سينمايی شدن را هم دارند.

0/5 ( 0 نظر )


منبع : فیلم و سینما آسمونی

نظر خودتان را ارسال کنید