زندگینامه ابراهیم بن مالک اشتر نخعی

ابراهیم بن مالک اشتر نخعی که بود؟

از افرادی که در تاریخ برای خود یل و قدرت عظیمی بود  وبزرگان پیرامون او بسیار سخن گفته اند ، ابراهیم بن مالک اشتر می باشد که در این بخش از پورتال آسمونی به آشنایی بیشتر پسر مالک اشتر ، آن مرد رزم آور و شجاع سپاه  امام علی (علیه السلام ) می پردازیم .
ابراهیم فرزند برومند مالک اشتر یار صمیمی و صحابی خاص امیرالمؤمنین علی(ع) است.

ابراهیم سرور قبیله نخع و یکه تاز آنان از فرماندهان شریف و با سیادتی بود که به شجاعت و تدبیر مشهور بود. بسیاری از مورخان او را در شجاعت ستوده اند.و از قهرمانی ها و شجاعت هایش در میدان جنگ که به مانند صاعقه بی امان بر قلب دشمن می تاخت و از یمین و یسار از کشته پشته می ساخت با شگفتی یاد کرده ، سخن ها گفته اند.
از دیگر مواردی که مورخان در وصف شجاعتش گفته اند، حضور او در جنگ صفین است. او با وجود آن که نوجوانی کم سن و سال بود، در این جنگ حضور یافت و در کنار امیرالمؤمنین(ع) و پدرش مالک اشتر رشادت ها از خود نشان داد.
ابراهیم نه تنها در شجاعت و شهامت ؛ بلکه در سخاوت و جوانمردی و ایمان و اخلاق و محبت به اهل بیت(ع) نیز برترین مردم عراق بود .
علامه سید محسن امین نیز او را در کتابش اعیان الشیعه چنین می ستاید: « ابراهیم مردی شجاع، سلحشور، با شهامت، صف شکن و رئیس بود، او دارای طبعی عالی و همتی بلند و طرفدار حق بود و دارای طبع شعر و زبانی فصیح و هوادار و دوستدار خاندان عصمت و طهارت؛ همان گونه که پدرش مالک اشتر نیز دارای چنین صفات و امتیازات عالی بود و حق هم همین است که چنین فرزندی مجسمه چنین پدری باشد .»

ابراهیم و قیام مختار

یکی از افرادی که در قیام مختار نقش مهم و مؤثّری داشت ، ابراهیم ابن مالک اشتر بود که به جرأت می توان گفت که در این قیام نقشی فعّال داشت .
چهره ای مانند ابراهیم موجبات اعتلای هر چه بیشتر مختار را فراهم آورده بود و موفقیت های بسیاری را نصیب قیام کرده بود.
ابراهیم پذیرفت و با مختار بیعت کرد و به همراه او قیام بزرگ شیعیان عراق را به راه انداخت . او پس از آغاز قیام و بدست گرفتن امور کوفه به عنوان فرمانده کل سپاه مختار انتخاب شده، اقدامات بسیاری را در کوفه و عراق به انجام رسانید
شخصیت نافذ ابراهیم و فکر بلند و شجاعت و کاردانی او در امور جنگ از یک سو و علاقه شدید و اخلاص او نسبت به ساحت مقدس اهل بیت پیامبر(ص) از سوی دیگر و سایر صفات برجسته ای که در وجود ابراهیم جمع شده بود، مختار و سران شیعه عراق را به پیوستن او به قیام امیدوار کرده بود. آن ها او را مایه امید و پشتیبانی قوی و فرماندهی لایق برای قیام می دانستند،پس تصمیم گرفتند که با ابراهیم ملاقات و او را به قیام دعوت نمایند ؛ از این رو پس از فراهم آمدن مقدمات قیام و پیش از اعلان آن تنی چند از سران شیعه با مختار ملاقات کردند و پیشنهاد دادند که اگر مردی چون ابراهیم فرزند مالک اشتر به ما بپیوندد، امید زیادی به پیروزی خواهیم داشت.
مختار از این پیشنهاد استقبال کرد و آن ها را نزد ابراهیم فرستاد تا مسأله را با او در میان بگذارند. در مذاکراتی که بین سران و مختار با ابراهیم پیش آمد ، آن ها نزد ابراهیم رفتند و ضمن بیان موضوع هدف از قیام خود را تنها خون خواهی امام حسین(ع) و اهل بیت او بیان کرده و متذکر شدند که از سوی اهل بیت پیامبر(ص) در این کار اجازه نیز دارند . ابراهیم در این جلسه در پاسخ به بزرگان کوفه شرط کرد که در صورتی دعوتشان را می پذیرد که فرماندهی قیام با او باشد ؛ اما سران شیعه نپذیرفته ، رهبر قیام را مختار معرفی کردند که از سوی محمد بن حنفیه عهده دار این امر گردیده است.
سه روز پس از این جلسه مختار و ده نفر از سران قوم به خانه ابراهیم رفتند، پس از تعارفات معمول مختار، نامه ای به ابراهیم داد و مدعی شد که نامه حنفیه است که برای ابراهیم فرستاده است.
ابراهیم به جهت عنوان نام «مهدی» بعد از نام محمد حنفیه، در صحت نامه تردید کرد؛ اما مختار و بزرگانی که همراه مختار آمده بودند، به صحت مفاد نامه شهادت دادند.ابراهیم پذیرفت و با مختار بیعت کرد و به همراه او قیام بزرگ شیعیان عراق را به راه انداخت . او پس از آغاز قیام و بدست گرفتن امور کوفه به عنوان فرمانده کل سپاه مختار انتخاب شده، اقدامات بسیاری را در کوفه و عراق به انجام رسانید .

بارزترین عرصه ظهور ابراهیم

جنگ نهر خازر بارزترین عرصه ظهور و بروز قابلیت های فرماندهی این فرمانده شجاع بود.

ابراهیم، در قیام مختار بن ابی عبیده ثقفی، موقعیت مهمی بر عهده داشت و نام آورترین مرد این قیام، پس از مختار بود و از سوی مختار در شمال عراق، با سپاهیان شام به جنگ بزرگی پرداخت و پیروزی های فراوانی بدست آورد، در این جنگ سپاه بیست هزار نفری عراق بر لشکر هشتاد و سه هزار نفری شام به فرماندهی عبیدالله بن زیاد فائق آمد و ابن زیاد نیز در نبردی تن به تن با ابراهیم به هلاکت رسید و بدین ترتیب انتقام خون شهدای كربلا از سپاهیان شام گرفته شد.

ابراهیم پسر مالک اشتر بعد از مختار چه كرد؟ 

برخلاف آنچه كه در سریال مختارنامه به تصویر درآمد، اختلافات ابراهیم مالك اشتر و مختار ثقفی بسیار عمیق و جدی بود به طوری كه بعد از قتل مختار توسط سپاه معصب بن زبیر در كوفه، مالك اشتر با مصعب بیعت كرد.

بله دشمن از هر ابزاری برای تفرقه استفاده می کند !
در جنگ ها در میان راه دشمن ، عده ای در میان مختار و ابراهیم اختلاف افکنده و به تفرقه افکنی پرداختند. این حیله دشمن موجب شد که میان ابراهیم ومختار جدایی و فاصله ایجاد شود

ابراهیم بعد از اتمام كار از موصل به نصیبین رفت و كارگزاران خود را به نواحی مختلف جزیره فرستاد و آنجا را فتح کرد. گویا ابراهیم در ادامه كار از نهضت مختار كناره گرفته بود،

از این رو در پی حادثه حمله مصعب بن زبیر در پیوستن به مختار تعلل و سستی می ورزید و حتی گفته شده به نامه های مکرر و پشت سر هم مختار پس از شکست اولیه اش از قوای مصعب ، توجهی نکرده، نزد او باز نگشت .

شاید بتوان حضور نداشتن ابراهیم در كوفه را از دلایل عمده شكست مختار از سپاه مصعب بن زبیر برشمرد و نیز ممكن است بتوان گفت، همین كناره­گیری او از مختار باعث شده بود كه بعد از شهادت مختار مصعب بن زبیر از یك سو و عبدالملك مروان از سوی دیگر در او طمع ببندند تا ابراهیم را كه مردی پر نفوذ و مدیر بود، را با خود همراه سازند؛ از این­رو مصعب نامه­ای به ابراهیم نوشته به او وعده داد كه در صورتی كه حكومت ابن­زبیر را بپذیرد، امارت مناطق شمالی عراق را به او می­سپارد نامه­ ی مشابهی نیز از سوی عبدالملك مروان -خلیفه اموی شام- به دست ابراهیم رسید.

ابراهیم با یاران و مشاورانش در این باب به مشورت پرداخت و سرانجام تصمیم گرفت با مصعب بن زبیر همراه شود ، پس نامه ای به مصعب نوشت و با گروهی از یاران خود از موصل یا نصیبین – مقر حکومت خود – حرکت کرد و به کوفه آمد و با مصعب ملاقات کرد .

وی پس از قتل مختار بن ابی عبیده ثقفی به دست سپاهیان عبدالله بن زبیر، از دو جناح متخاصم باقیمانده، یعنی سپاه شام به فرماندهی عبدالملك بن مروان و سپاه حجاز و عراق به فرماندهی عبدالله بن زبیر، دعوت به همكاری شد.

ولی او ترجیح داد كه به سپاه عبدالله بن زبیر بپیوندد، تا هدف های خویش را در ریشه كن كردن شجره خبیثه بنی امیه، جامه عمل بپوشاند.

پس از پیوستن ابراهیم بن مالك اشتر به مصعب، برادر عبدالله بن زبیر در عراق، شامیان به وحشت افتاده و برای جنگ با آنان به سوی عراق هجوم آوردند. سرانجام دو سپاه در غرب عراق و در ناحیه مِسكن، در كنار نهر دُجیل، در نزدیكی سامرا، به هم رسیده و به نبرد خونین پرداختند.

در این جنگ خونین، سپاهیان شام به فرماندهی عبدالملك بن مروان پیروز شده و سپاهیان عراق را به هزیمت و شكست بزرگ واداشتند و در نتیجه تعدادی از سپاهیان عراقی، از جمله ابراهیم بن مالك اشتر نخعی، مصعب بن زبیر (فرمانده سپاه و عامل عبدالله بن زبیر در عراق)، عیسی فرزند مصعب بن زبیر و مسلم بن عمرو باهلی كشته شدند و عبدالملك بن مروان، خونریزی بزرگی به راه انداخت و پس از آن، كوفه و سایر شهرهای عراق را به تصرف خویش درآورد.

عبدالملک قبل از این كه به جنگ مصعب بیاید، با نامه هایی فرماندهان و فرمانداران او را تطمیع كرد. از جمله برای ابراهیم نیز نامه ای نوشت و به او قول حكومت عراقین را داد. ابراهیم نامه را به مصعب نشان داد و گفت: یقیناً او برای بقیه فرماندهان نیز چنین نامه هایی نوشته؛ آن ها را فرابخوان و اگر قول مساعد داده اند، گردن آنان را بزن. مصعب چنین نكرد و خود را برای جنگ آماده ساخت.

عبدالملك نیز لشكری به فرماندهی برادرش محمد بن مروان، به جانب عراق گسیل داشت و سپاه دیگری برای جنگ با عبداللّه بن زبیر به مكه فرستاد. دو لشكر محمد بن مروان و ابراهیم در «اوانا» نزدیك نهر «دجیل» در دیر «جاثلیق» در «مسكن» نزدیك بغداد رو به رو شدند. ابراهیم به مصعب گفته بود كه عتاب بن ورقاء را به كمكش نفرستد؛ زیرا او منافق است و با عبدالملك مكاتبه دارد؛ اما علی رغم توصیه ابراهیم، مصعب، عتاب بن ورقاء را به لشكر ابراهیم ملحق كرد. در لحظات حساس جنگ، عتاب بن ورقاء فرار كرد و عدّه زیادی را هم فراری داد. بدین ترتیب ابراهیم در محاصره افتاد.

ناگهان با نیزه ها به طرف او هجوم بردند.و او را كه به شدت مقاومت می كرد؛ به قتل رساندند. آن گاه قاتل ابراهیم، عبیدبن میسره، یكی از غلامان قبیله بنی عذره، سر ابراهیم را جدا كرد و برای عبدالملك بردند و سپس غلامان «حصین بن نمیر» به سبب كینه ای كه از ابراهیم داشتند، بدن این قهرمان خستگی ناپذیر را با آتش سوزاندند

قتل ابراهیم بن مالک اشتر در 13 جمادی الاولی در سن چهل سالگی ، مصعب بن زبیر و سایر فرماندهان عراقی، در پانزدهم و به روایتی در سیزدهم جمادی الاول، سال ۷۲ و به روایتی سال ۷۱ هجری قمری واقع گردید.

منابع روایی شیعه و سنی از ابراهیم بن مالك اشتر به عنوان یكی از روات حدیث نام برده­اند. او یكی از راویان روایت­های پدرش مالك بن اشتر برشمرده شده، روایت­هایی را از او نقل كرده است كه حدیث وفات ابوذر در ربذه از آن جمله است.

مقبره ابراهیم

مرقد او بین جاده قدیمی به بغداد است. این قبر تا سامرّا ۸ فرسخ و تا دجله ۴ فرسخ فاصله دارد و مرقد او همان محل کشته‌شدن اوست که به قبر «شیخ ابراهیم» شهرت دارد و در جای بلندی قرار دارد و گنبد این بقعه با گچ، سفید شده‌است. بر روی سنگی که بالای درب این مرقد است؛ نوشته شده: «هذا قبر مرحوم السید ابراهیم بن مالک الاجدر النخعی، علمدار رسول اللّه صلی الله علیه و آله وسلم » البته به اشتباه به جای اشتر، اجدر نوشته اند، و از کلمه «علمدار» معلوم می شود که این عبارت، کار ایرانیان است.

 

  • مشاهده زندگینامه پدر ابراهیم:

مالک اشتر نخعی

5/5 ( 1 نظر )


دیدگاه های این مطلب

  1. نویسنده دیدگاه: نقی سلیمانی
    03 آبان 1397

    هرچی در مورد ابراهیم نوشتید دروغه

  2. نویسنده دیدگاه: Mokhtar
    21 آذر 1395

    سلام.اول ازهمه خدالعنت کنه دشمنان اهل بیت پیامبر را و همچنین ال زبیر رو,مختار برای پیروزی بر مصعب نیاز چندانی ب ابراهیم نداشت خودمختار جنگجوی ماهری بود اگه یارانش بهش خیانت نمیکردن و در جنگ یاریش میکردن صددرصد مختار پیروز میدان بود حیف ک اینطوری نشد.روزی هزار مرتبه مصعب و لعنت میکنم.دوستان اگه عاقبت قاتلین حسین (ع)را سرچ کنید حتما مطالب دقیقی بدست میارید.اگه اونروزا برمیگشت بخدا قصم در رکاب مختار میجنگیدم حتی اگه کشته میشدم…مختار هرچی بود اما هیچوقت حکومت طلب نبود و دیدید ب راحتی ازحکومت گذشت خدا انشاالله بهترین درجات الهی رو بهش بده.منکه دلم میخواد مصعب و تیکه تیکه کنم.خداروشکر ک پسرعموی مختار زائده اخرش مصعب و میکشه و نمیذاره خون مختار رو زمین بمونه.مختار و باید مثل امامان پرستید..مختار دوستت دارم.من حتی احادیث امامان را راجب مختار دارم مختار برگزیده حضرت علی (ع)

  3. نویسنده دیدگاه: Narges
    05 آذر 1395

    سلام دوستان
    در قضاوت هاتون شجاعت و تدبیر ابراهیم و خدماتی رو که به قیام مختار داشت در نظر داشته باشید
    و اینکه هر جا در تاریخ ضربه خوردیم از اختلاف افکنی های زیرکانه دشمنان بوده
    تفرقه بینداز حکومت کن

  4. نویسنده دیدگاه: دریا
    06 آبان 1395

    اصلا خوشم نیومد
    گاو نه من شیرده به این ابراهیم میگن
    حیف از اسم مالک اشتر که این با خودش یدک میکرد
    چطور تونسته با قاتل صمیمی ترین دوستش بیعت کنه
    خیانت و عدم انسانیت تا کجا ؟؟

  5. نویسنده دیدگاه: مرتضی
    05 آبان 1395

    دوستان محترم ! انسان که نمی تواند هم خوب باشد هم بد!!! ابراهیم علاوه بر خیانت به مختار وخونخواهان حسین ، با قاتلانشان که عده کمی نیز نبودند بیعت کرد قاتل 7000 شیعه!! آنهایی که بر ابراهیم رحمت می فرستند چه جور آدمی هستند… ابراهیم باعث نسل کشی شد و با نسل کشان بیعت کرد… مگر نه اینست که مختار به هواخواهی سجاد ومحمد حنفیه برخاسته بود و اینان تحت ظلم آل زبیر بودند و ابراهیم این را نیز می دانست……آن کسی که باید تحسین شود کیان ایرانی است نه این کثافت قدرت طلب ! …. عموی پیغمبر ابولهب بود و ابولهب وابولهب ….. پسر مالک اشتر هم ابراهیم خائن است وابراهیم خائن وخائن!!!!!!

  6. نویسنده دیدگاه: مرتضی
    05 آبان 1395

    حسین ویارانش 72 تن بودند که اکنون هم داغ آنها بردل مسلمانان زنده است کسانی که یاران اورا کشتند نماز میخواندند مانند عمرسعدوشمرو اشعث و… ابراهیم بن مالک اشتر نیز ازهمین قماش بلکه صدها برابر پست تر از اینها شد …عمل این خائن درپشت کردن به یکی از یاران امام حسین موجب کشته شدن وقیحانه 7000 نفر شد تازه رفت وبا قاتل 7000 تن از یاران مختار ، بیعت کرد آخه عقل وذکاوت شما کجا رفته ؟ کسی که با دستور مختار عبیدالله زیاد راکشت نمیشود آدم خوب نامیدچون پس از آن با پناهنده قاتلان اصلی کربلا وهمچنین قاتل مختار و7000 تن از یارانش بیعت کرد…. او از اول هم سودای امارت داشت وبا به چنگ آوردن موصل نمی خواست آنجا را رها کند ….او به مختار و اسلام ناب خیانت کرد واز ترس بنی امیه با مصعب پیمان بست ….چرا در سریال مختار سعی در نشان دادن شخصیت پهلوانی وی شده نمی دانم … این خائن کثیف اگر با مختار بود الان گردش روزگار طور دیگری رقم میخورد….همانطور که مردم کوفه به حسین خیانت کردند ! همانطور که مردم کوفه به مختار خیانت کردند! همانطور هم ابراهیم هم خیانت کرد ودر زمره ملعونها شد…. لعنت خدا بر او

  7. نویسنده دیدگاه: hamid
    04 آبان 1395

    از نظر من ابراهیم که اون همه در رکاب و در راه امام جهاد کرد نباید اجر خودشو با
    بیعت با ال زبیر خراب می کرد/

  8. نویسنده دیدگاه: جاويد
    28 مهر 1395

    خيلی حال کردم معلوم که حقيقت روبا اگاهی ودانش نوشتيدقلبا ازشماممنونم /ج م

    • نویسنده دیدگاه: سعید زنگنه
      29 مهر 1395

      زنده باشید عزیز

  9. نویسنده دیدگاه: آشنا
    25 مهر 1395

    سلام ممنون مطالبتون عالی بود. اما حیف به ابراهیم که اینطوری مرد بی ثمر، حیف به مالک اشتر !!!
    این عاقبت کسی هست که از ولایت رو برگردونه، ابراهیم اگه به بیعتش با مختار باقی میماند و از روی غرور و طمع به مختار پشت نمی کرد الان دلاورانه شهید میشد و با افتخار ازش یاد میکردیم مثل مختار. اما …
    پس یادمون باشه همیشه پشت رهبری باشیم حتی اگه کاری میکنه یا حرفی میزنه که به نظرما درست نیست.
    قربان همه تان

    • نویسنده دیدگاه: نمن
      03 آبان 1395

      اول صحبتت قشنگ بود بعدش ولی نه…

  10. نویسنده دیدگاه: روح اله
    07 بهمن 1393

    درو د بر روح پر فتوح ابراهیم و پدرش مالک که یگانه عالم بود ومطیع ولایت… یا علی

  11. نویسنده دیدگاه: اکبر
    15 آذر 1393

    اگر می شود کتاب و منابع تاریخی زندکی نامه ابراهیم بن مالک اشتر نخعی نامببرد.
    و کتابی درست به فارسی معرفی کنید!!!

  12. نویسنده دیدگاه: علی
    12 آذر 1393

    بچه ها راستی فیلم مختارنامه اشکالایی هم داره که بهتره سرچ کنین بدونین مثلا کشتن شمر و حرمله و اینا اونجوری که تو منابع قدیمی نوشته شدن نیست توی فیلم دیدیم که مختار حرمله رو به دوئل دعوت کرد و کشت درصورتی که دوئل مال اروپایی ها و مسیحی هاست ولی در اسلام دوئل وجود نداره مختار حرمله رو دستگیر میکنه و جفت پاهاشو (هابه هر دلیلی) قطع میکنه (من نمیگم خودم خوندم تو منابع قدیمی) و روی جسدش هیزم جمع میکنه و میسوزونتش

    • نویسنده دیدگاه: سکینه
      02 آبان 1395

      منم باشماموافقم

  13. نویسنده دیدگاه: علی
    12 آذر 1393

    ممنون از مطالب خوبتون منم یه چیزایی خونده بودم ولی به این دقیقی نبودن خیلی عالیه

  14. نویسنده دیدگاه: سیدحسن میرصانع
    10 آذر 1393

    کار ابراهیم خوب ولی بیعت با زبیر(مصعب) غیرقابل پذیرش است جون کسی که بیعت کرده ابراهیم مالک اشترنحعی است.
    راستی ممنون از مطالبی در اختیارمان گذاشتیم.
    اجرتون با حضرت زهرا (س)

  15. نویسنده دیدگاه: ناشناس
    19 آبان 1393

    ممنون خوبه

  16. نویسنده دیدگاه: ناشناس
    09 آبان 1393

    لعنت ب عرب

    • نویسنده دیدگاه: علی
      06 اسفند 1393

      بگو لعنت به دشمنان اهل بیت نه به عرب. من خودم عرب ساکن ایرانم و شیعه ی حضرت علی.

      • نویسنده دیدگاه: amirali
        06 آبان 1395

        عرب عربه فرقی نمیکنه ی مشت خر نفهم ک نجات دهندگان بشرییتو ب راحتی کشتن ??

  17. نویسنده دیدگاه: سورنا سوری
    08 آبان 1393

    سلام آسمونی های عزیز نفستون گرم و دماغتون چاق و دلتون شاد باشد به خاطر این اطلاعات خوب که گذاشتین.
    امید است که در هدفتون استوار باشین.

    • نویسنده دیدگاه: --> آسمونی
      28 آذر 1393

      خیلی ممنون از لطفتون

  18. نویسنده دیدگاه: مختار
    13 فروردین 1393

    عالی بودالکی الکی

  19. نویسنده دیدگاه: farzad
    06 دی 1392

    man fekr mikardam bade ghatle mokhtar ebrahim donbaleie ghiamo migire hamuntor ke too film neshun dad. akhe chera ebrahim ba mokhtar dargir shodan?mohallab in karo kard? pas chera donbaleie ghiamo nagerefto ba doshmane mokhtar . mosab beyat kard?

    • نویسنده دیدگاه: --> آسمونی
      09 دی 1392

      به جهت قدرت و مقام

      • نویسنده دیدگاه: farzad
        09 دی 1392

        bebakhshin asemuni jun khob age bekhatere ghodrato magham bashe ke unam eyne esmaeel posht kard be mokhtar /pas bayad ta unja ke be ghiam zahmat keshid hamash dood she bere hava pishe khoda

  20. نویسنده دیدگاه: محمد
    14 آذر 1392

    خوب بود ولی اگر طمع نمی کرد مختار الن زنده بود

  21. نویسنده دیدگاه: مهدی
    11 آذر 1392

    خیلی مطالب جالب بود من خیلی گشتم که زندگی نامه ابراهیم مالک را پیدا ومطاله کنم که خوشبختانه آسمونی عزیز همیشه به موقعه به فکر بچه ها طرفدار آسمونی است

    • نویسنده دیدگاه: --> آسمونی
      11 آذر 1392

      مهدی عزیز از همراهی شما ممنونیم
      سعی کردیم در این بخش، به طور کامل و اختصاصی به زندگینامه ابراهیم مالک اشتر بپردازیم

      • نویسنده دیدگاه: ارمین
        03 خرداد 1395

        سلام ابراهیم ومختار هردو قدرت طلب بودن و همین یکی از عوامل اصلی جدایی مختار و ابراهیم هستش. وبعدشهادت مختار ابراهیم برای نجات جان خود ویارانش مجبور به بیعت با مصعب میشه. ویکی ازدلایل اصلی شکستش در مقابل مروانیها خیانت فرماندهان لشکرش بود وگرنه ابراهیم کسی نبود که جان خودش الکی ازدست بده ممنون دوستان

  22. نویسنده دیدگاه: مهسا
    10 آذر 1392

    سلام به آسمونی عزیز و همه دوستان آسمونی. تو مدتی که نبودم دلم واسه همتون مخصوصا ساحل ونفس عزیز تنگ شده بود.امیدوارم هرجا که هستین موفق و مؤید باشین. آسمونی جون مطلب جالب و عالی ای بود.ممنون ازتون.خسته نباشین.

    • نویسنده دیدگاه: --> آسمونی
      10 آذر 1392

      زنده باشین، خوشحالیم که مطالب سودمند بوده، از حضور مجدد شما خوشحالیم

نظر خودتان را ارسال کنید