برانکو ، تیم ملی و بازگشت به گذشته

این عادت ایرانی است که هر گروه جدید پس از روی کار آمدن، تلاش می کند که تمام آثار گذشتگان را از بین برده و همه چیز را از نو آغاز کند. سازمانی که در سال 1384 اختیار تربیت بدنی را در دست گرفت نیز با همین تفکر روی کار آمد.

برانکو ، تیم ملی و بازگشت به گذشته-Branko National team and return to the past

برانکو ، تیم ملی و بازگشت به گذشته-Branko National team and return to the past

مثل قلعه حیوانات!!!!

اختصاصی آسمونی / مهدی زارعی

این روزها صحبت از حضور برانکو ایوانکوویچ در راس کادر فنی تیم ملی است. مرد موفقی که در دوران حضور خود در پرسپولیس سه قهرمانی و یک نایب قهرمانی لیگ و یک جام حذفی برای سرخپوشان به ارمغان آورد و پرسپولیس را به نایب قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا رساند. اما بد نیست ببینیم دوران مربیگری برانکو در تیم ملی چگونه گذشت؟

خانه ای ویران شده از پای بست

تیم فوتبال کشورمان در حالی پای به جام جهانی 2006 نهاد که پیش از شروع جام جهانی، مسوولان ورزش کشورمان اطمینان فراوانی به موفقیت این تیم داشتند و حتی رییس وقت سازمان تربیت بدنی معتقد بود که تیم کشورمان در برابر تیم های مکزیک، پرتغال و آنگولا با دو برد و یک تساوی راهی دور دوم خواهد شد. خوش بینی بی سابقه ای اطراف تیم ملی وجود داشت که البته با توجه به نتایج تیم ملی طی 4 سال پیش از آن طبیعی به نظر می رسید. اما خانه از پای بست ویران بود و تنها نقش ایوان شرایطی طبیعی داشت.

ثبات عامل موفقیت ایران در 4 سال

در حقیقت تیم ملی اعزامی به جام جهانی 2006 از چهار سال قبل شکل گرفته بود. اولین قدم ایجاد ثبات بود و در شرایطی که تیم میروسلاو بلاژویچ به جام جهانی نرفته بود اما فدراسیون محسن صفایی فراهانی هدایت تیم ملی را به برانکو سپرد. مردی که هم در یورو 96 و جام جهانی 1998 در کنار بلاژویچ در کادر رهبری کرواسی حضور داشت و هم در زمان مربیگری بلاژ در ایران در کنار وی بود. برانکو طی حدود دو سال با حضور در تورنمنت های مختلف، مجموعه ای از جوانان را در کنار هم گرد آورد که همزمان می توانستند در تیم ملی امید و بزرگسالان ایران توپ بزنند. به این ترتیب تیمی ایده آل شکل گرفت که در بازی های آسیایی 2002 بوسان با برتری مقابل تیم هایی چون کره جنوبی و ژاپن قهرمان آسیا  شد. هرچند که محمد دادگان رئیس جدید فدراسیون این افتخارات را به نام خود ثبت کرد اما فوتبالدوستان فراموش نکرده بودند که صفایی فراهانی در هنگام رفتن از فدراسیون فوتبال گفته بود: فوتبال را به نامادری اش سپردم!

پس از قهرمانی بوسان هر چند که محمد دادگان مدتی اشتباه گذشتگان را کرد و رهبری تیم ملی را از برانکو گرفت. اما یک سال بعد و به دنبال نتایج نه چندان مقبول همایون شاهرخی، برانکو باز هم به تیم ملی بازگشت که نتیجه بازگشت ثبات به تیم ملی قهرمانی در جام بین قاره ای، کسب عنوان سوم آسیا بدون شکست و همچنین صعودی آسان به جام جهانی بود. اما تمام این ها در فاصله یک سال تا جام جهانی 2006 نابود شد..

تبعات روی کار آمدن یک دولت جدید

این عادت ایرانی است که هر گروه جدید پس از روی کار آمدن، تلاش می کند که تمام آثار گذشتگان را از بین برده و همه چیز را از نو آغاز کند. سازمانی که در سال 1384 اختیار تربیت بدنی را در دست گرفت نیز با همین تفکر روی کار آمد. استفاده از الفاظ و رویاهای دهان پر کن تنها انتظارات را از تیم ملی بالا می برد. اما برای موفقیت در جام جهانی نیاز بود قبل از هر چیز اختلافات فدراسیون فوتبال و سازمان تربیت بدنی پایان یابد که این اتفاق هرگز رخ نداد. دول جدید در اقدامی بی سابقه حاضر شد ضرری 600 میلیون تومانی( با شرایط مالی سال 1384 و دلار هزار تومانی) به فدراسیون فوتبال وارد کند و از برگزاری مسابقات چهار جانبه با نام جام LG در ایران جلوگیری کند. در شرایطی که رقبا بازی های تدارکاتی را یکی پس از دیگری برگزار می کردند، ایران به دلایلی کاملا غیر ورزشی موفق به برگزاری مسابقات تدارکاتی نمی شد و در آن شرایط مسوولان دولت وقت معتقد بودند که اگر ایرانی بازی کنیم صعود خواهیم کرد!

 

بازیکنان بی ظرفیت؛ مردم فراموشکار!

وقتی اختلاف بین دو گروه متخاصم به اوج می رسد، هر دو نیاز به ابزارهایی دارند که به آنچه می خواهند برسند. در این میان بزرگ ترین عامل برای نابودی تیم ملی نفراتی بودند که در همان تیم حضور داشتند و ناخواسته بهترین مهره های سازمان تربیت بدنی شده بودند. بازیکنانی چون علی کریمی که حتی در جام جهانی در برابر مربی تیم ملی ایستادند و از رفتن به زمین مسابقه امتناع کردند. یا نفراتی چون نکونام که از دادن تست دوپینگ خودداری کردند! اما مردم ایران بدی ها را زود فراموش می کنند و حداقل این که اگر شخصیتی را دوست داشته باشند تمام بدی هایش را نادیده می گیرند. چنین شد که بی انضباط ترین بازیکن ایران در جام جهانی 2006 به سرعت شخصیتی اسطوره ای پیدا کرد؛ مجسمه اش ساخته شد و با شکوه از فوتبال کناره گرفت و حتی یک نفر هم نپرسید چرا تا آن حد در جام جهانی افسارگسیخته بوده است؟ نکونام هم بعدها کاپیتان تیم ملی شد و رکورددار بازی ملی در تمام تاریخ فوتبال ایران.

دستور به عذرخواهی..

وقتی ایران در جام جهانی مطابق انتظار مسوولان نتیجه نگرفت، همه چیز مطابق برنامه پیش رفت. انتقادات از کادر فنی و فدراسیون به اوج رسید و حتی اعلام شد برانکو باید از ملت ایران عذرخواهی کند! محمد دادگان برکنار شد و فدراسیون تعلیق شد. پس از آن یک بار دیگر اتفاقاتی که بارها و بارها در تاریخ ایران رخ داده بود تکرار شد؛ تیم ملی به بزرگ ترین منتقد مربی سابق دواگذار شد و امیر قلعه نویی نیز در اولین اقدام خود تیمی با 6 استقلالی را به ترکیب اصلی تیم وارد کرد. اما تنها یک توقف (1-1) در استادیوم آزادی مقابل سوریه کافی بود تا مشخص شود بازیکنانی چون فرهاد مجیدی اگر در دوران برانکو به تیم ملی دعوت نمی شدند، نه بر اساس اغراض شخصی بلکه به دلیل ناآمادگی آن ها بوده است.

 

حسرتی چند میلیون دلاری

وقتی سقوط تیم ملی آغاز شد، همه به یاد روزهای خوش دوران برانکو افتادند. ابتدا دستیارانش به لیگ برتر بازگشتند، بعد جانشینان برانکو یکی بعد از دیگری از تیم ملی اخراج شدند و کم کم تیم ملی از تمام بازیکنان دو رگه خود نیز استفاده کرد. منتقدان یادشان رفته بود که قبلا می خواستند بابت دعوت از فریدون زندی، برانکو را به چهار میخ بکشند!

سرانجام برانکو سال 1394 به ایران بازگشت و دورانی باشکوه را آغاز کرد. فقط کسی نفهمید چرا عذرش خواسته شد و به چه قیمتی یک جام جهانی، دو جام ملتها و البته میلیون ها دلار پول را بابت جانشینان بی لیاقت او از دست دادیم؟!

 

جورج اورول نویسنده مشهور کتابی دارد به نام قلعه( مزرعه) حیوانات. ماجرایی مربوط به حیواناتی که در یک مزرعه انقلاب می کنند اما پس از آن که انسان ها را از مزرعه بیرون می کنند، خود تمام قوانین انسان ها را مورد استفاده قرار می دهند و به این ترتیب تنها اربابان تغییر می کنند ولی تفکر عوض نمی شود. حکایت فوتبال ایران در این سال ها نیز همین امر بوده است. گروهی آمده اند و یادگارهای گروه قبلی را تخریب کردند. آن گاه دوباره همه چیز از صفر شروع شده است…

 

5/5 ( 1 نظر )


منبع : ورزشی آسمونی

نظر خودتان را ارسال کنید