نیم قرن قطع برق در استادیوم های فوتبال ایران

نیم قرن قطع برق در استادیوم های فوتبال ایران

نیم قرن قطع برق در استادیوم های فوتبال ایران

تبعات برگزاری بی دلیل مسابقات در شب

اختصاصی آسمونی / مهدی زارعی

قطع برق در میان مسابقات فوتبال کشورمان سابقه ای بیشتر از نیم قرن دارد. در انواع و اقسام مسابقات نیز فوتبال ما با چنین معضلی روبه رو شده است. رقابت بین المللی، جام حذفی، لیگ برتر در شهرستان و در بزرگ ترین استادیوم کشور یعنی ورزشگاه آزادی.

بعد از قطع برق چه باید کرد؟

با وجود تکراری بودن این اتفاق، نه مسوولان به فکر تکرار نشدن این معضل هستند و خیلی وقت ها، مسوولان، مربیان و بازیکنان نیز توجیه نیستند که در این شرایط چه باید کرد. یک دهه قبل و سال 1385 بود که در استادیوم حافظیه شیراز در دیدار فجر سپاسی و پاس تهران برق ورزشگاه رفت و بازی نیمه تمام ماند. در این شرایط غلام پیروانی مربی فجر می گفت این مسابقه باید از اول تکرار شود چون مسابقه نیمه کاره از نظر قانونی معنایی ندارد.

البته در آن مسابقه فجر عقب بود و طبیعی بود که پیروانی چنین نظری داشته باشد. اما مسوولان لیگ اعلام کردند بازی باید از دقیقه قطع شدن برق به بعد برگزار شود. سرانجام هم زور مسوولان سازمان لیگ چربید و پیروانی نیز تیمش را به مسابقه تکراری نفرستاد تا  فجر(3-0) بازنده شود.

مثلا یوگسلاوی سه دهه قبل!

البته قطعی برق تنها مختص فوتبال ایران نیست. سال 1999 در رقابتهای انتخابی یورو در دیدار بین یوگسلاوی و کرواسی برق ورزشگاه قطع شد و بعد از سی دقیقه برق نیامد. تلویزیون ایران هم از خدا خواسته 30 دقیقه ای آگهی بازرگانی پخش کرد. اما سرانجام مسابقه نیمه کاره اعلام شد و چندی بعد رقابت تکراری از ابتدا برگزار شده و مسابقه(2-2) خاتمه یابد. یوگسلاوها قبلا هم چنین اتفاقی را تجربه کرده بودند. در جام باشگاههای اروپا در فصل 89-88 ستاره سرخ بلگراد در حالی که از میلان با 2 گجل پیش بود و میلان هم 10 نفره شده بود، ناگهان استادیوم خود را غرق در خاموشی یافت! به این ترتیب مسابقه تکرار شد و این دیدار(1-1) مساوی شد تا میلان ناباورانه به دور بعد صعود کرده و سرانجام قهرمان اروپا شود!

تکرار قطعی برق در آزادی

البته چنین اتفاقاتی تنها مربوط به دهه های قبل است و این بسته به خودمان است که دلمان را خوش کرده و مثلا با سه دهه پیش یک کشور کمونیستی خودمان را مقایسه کنیم. در طول یک دهه اخیر بارها در همین استادیوم آزادی اتفاقاتی افتاد که دو دهه می شود در اروپا رخ نداده است. قطع برق در بازی پرسپولیس و ملوان، مسابقه پرسپولیس و استقلال و نیمه نهایی جام حذفی در بازی پرسپولیس و صبا در وقت اضافی که می رفت حدود 120 دقیقه تلاش بازیکنان دو تیم را باد هوا کند!

هفته های برباد رفته

فکر  کرده اید که چرا مسوولان لیگ ایران به دنبال برگزاری بازی در شب هستند؟ جواب مشخص است. به همان دلیلی که رقابت ها را از مرداد آغاز می کنند و در بهار به پایان می رسانند! برگزار کنندگان لیگ چون می بینند که مسابقات اروپا این گونه برگزار می شود، پس به این نتیجه رسیده اند که بهترین زمان برگزاری لیگ به این صورت است. به این ترتیب باشگاههای ما بهترین و خوش آب و هواترین هفته های سال را از دست می دهند. آن وقت مجبور می شوند در فصول سرد سال در هوای آلوده تهران، هوای مملو از ریزگردهای اهواز و البته سرمای هولناک تبریز بازی کنند. بعد چه می شود؟ برخی مسابقات در اثر بارش برف برگزار نمی شود، سرما چمن ها را خراب و شرایط بازی در استادیوم ها را دشوار می کند. در حالی که همین بازیها اگر در فصول گرم برگزار شود هیچ اتفاقی نمی افتد!

تقلیدی مسخره از اروپایی ها

کافی است تماسی با سعید فتاحی داشته باشیم. اولین مساله در تماس با او( در صورتی که گوشی تلفن را بردارد) صدای فوق العاده بلند او و حالت هجومی وی است. خودش معتقد است برنامه ریزی مسابقات را با مطالعه فراوان انجام داده و اگر هر کس دیگری برنامه بهتری داشته باشد، او و سازمان لیگ از آن استقبال می کنند. ولی آیا می توان پذیرفت وقتی کسی در تماس تلفنی داد و فریاد می کند، بتواند انتقادها را بپذیرد؟ راستی چرا برنامه لیگ ما مطابق برنامه تیمهای اروپایی است؟

فکر می کنیم اگر لیگ را به فشردگی آنها برگزار کنیم و تعطیلاتمان هم دقیقا در روزهای فیفا باشد، می توانیم مثل آنها با تیمهای ریز  و درشت بازی دوستانه برگزار کنیم؟ ما که همیشه در روزهای فیفا حسرت می خوریم که چرا رقبایمان بازی می کنند و هیچ تیمی حاضر نیست با ما بازی کند!

مترو ساعت چند تعطیل می شود؟

در مورد قطعی برق هم می توان یک کار آسان انجام داد. خیلی خیلی آسان! فقط کافی است در ایام گرم سال مسابقات دو ساعت مانده به غروب برگزار شود و در ایام سرد سال حتی زودتر؛ مثلا ساعت 2 بعد از ظهر. در این شرایط هم آن تماشاگر بخت برگشته ای که خود را به استادیوم می رساند راحت تر می تواند به خانه برگردد و هم نیازی به برق ایجاد نمی شود.

راستی امثال فتاحی و دیگر مسوولان سازمان لیگ اصلا یک بار بدون وسیله شخصی راهی قلعه حسن خان و ورزشگاه شهرقدس شده اند؟ اصلا می دانند که ساده ترین اصل برای میزبانی یک استادیوم این است که در نزدیکی خطوط اتوبوس و مترو باشد تا تماشاگران راحت به داخل شهر بروند؟ مطمئنا مسوولان سازمان لیگ ایران حتی نمی دانند که متروی تهران از ساعت 11 شب تعطیل است!

***

در کشورهای اروپایی، شبکه های تلویزیونی به تیمها حق پخش می دهند و برمبنای تعداد بیننده های آنان است که ساعات بازیها مشخص می شود. به این ترتیب امسال قرار بود که ال کلاسیکو عصر برگزار شود تا در شرق دنیا، بینندگان بیشتری مسابقات را ببینند. حالا برای تلویزیون دولتی ایران چه فرقی دارد که تبلیغات فراوان خود را ساعت 3 عصر پخش کند یا 8 شب؟ به هر حال تلویزیون که دیناری به تیمها نمی دهد!

فرض کنیم که بازی استقلال و گل ریحان البرز و مسابقه استقلال و پارس جنوبی جم ساعت 3 عصر برگزار می شد. مثلا هواداران استقلال بازی تیم خود را از تلویزیون نمی دیدند؟ آن هم در دورانی که با یک موبایل هم می شود بازی را دید و دیگر لازم نیست حتما در خانه بود؟

درد فوتبال ایران و لیگ آن یک مساله ساده است. آدمهایی فاقد تخصص که نه جامعه خود را می شناسند و نه جهان خارج را!

***

گفتیم بیش از نیم قرن است که با مشکل قطع برق روبه رو هستیم. در ادامه درباره نیم قرن قبل بیشتر خواهیم گفت…

اختصاصی آسمونی / مهدی زارعی

0/5 ( 0 نظر )


منبع : ورزشی آسمونی

نظر خودتان را ارسال کنید