درگذشت استاد حسین دهلوی و پیام های تسلیت

استاد حسین دهلوی و حسین علیزاده

استاد حسین دهلوی و حسین علیزاده

حسین دهلوی، رهبر پیشین ارکستر سمفونیک ملی ایران و خالق قطعه مشهور سبکبال، صبح امروز پس از یک دوره طولانی مبارزه با بیماری دارفانی را وداع گفت.

دهلوی در سن ۹۲ سالگی، پس از آنکه به روایت فرزندش هومن دهلوی، حافظه خود را به کلی از دست داده بود، در زادگاهش تهران، درگذشت.

حسین دهلوی، در سال ۱۳۰۶ در تهران به دنیا آمد. او موسیقی را از پنج سالگی نزد پدرش، معزالدین دهلوی که از شاگردان علی اکبر شهنازی بود، آغاز کرد و در ۹ سالگی با تشویق مادرش به ساز ویولن علاقه‌مند شد. دهلوی در محضر  ابوالحسن صبا به یادگیری ویلون پرداخت و در هنرستان عالی موسیقی نزد حسین ناصحی و هایمو تویبر آهنگسازی را فرا گرفت. «باله بیژن و منیژه» و «سبکبال» از مشهورترین آثار  حسین دهلوی هستند.

حسین دهلوی علاوه بر ساخت و تنظیم آثار متعدد و رهبری ارکستر  آر زمینه موسیقی به رشته تحریر درآورده است. یکی از مهم‌ترین آثار حسین دهلوی کتاب پیوند شعر و موسیقی آوازی است که حاصل بیش از ۴۰ سال تجربه وی در تلفیق موسیقی با شعر است. این کتاب جایزه کتاب سال را بدست آورد.

آخرین کوشش دهلوی در زمینه کارهای جمعی موسیقی ملی، پایه‌گذاری ارکستر مضرابی است که با همکاری ۶۶ نفر از نوازندگان سازهای مضرابی ایرانی تشکیل شد و در سال ۱۳۷۲ روی صحنه رفت.

 

پیام مدیر کل دفتر موسیقی به مناسبت درگذشت استاد حسین دهلوی

تنها اوست که می ماند

استاد حسین دهلوی، جان ارجمند و زلال هنر شریف موسیقی، صبح امروز، ۲۳ مهرماه، پس از سالهای مدید بیماری و شکیبایی، به خلوت جاودان نغمه ها پیوست.

شخصیت ارزشمندی که علاوه بر آراستگی به توانمندی های سرشار در عرصه های آهنگسازی، نوازندگی، تالیف و درخشش در زمره ی چهره های ماندگار این مرز و بوم، به تمامی دوستدار شفیق مردم و فرهنگ وزین ایران بود.

برای آن روح گرامی، آرامش و آمرزش الهی و برای همسر هنرمند و همیشه همراه و فرزند برومندش و نیز جامعه ی پیوسته ی موسیقی کشور، اجر و صبر مسئلت دارم.

 

سید مجتبی حسینی، معاون امور هنری در پیام تسلیتی برای درگذشت استاد حسین دهلوی نوشته است:

آثار استاد دهلوی را از نوجوانی می‌شنیدم، به شورم می‌آورد و شعوری نغز در آنها جاری بود. استاد دهلوی از نوگرایان موسیقی ایرانی بود اما با شناختی عمیق که از سنت موسیقایی ایرانی داشت، راه نوآوری در موسیقی را می گشود، به نوآوری و همگامی با زمانه در موسیقی ایرانی باور داشت و موسیقی و هنر را راهی برای اعتلا و توسعه جامعه می دانست.

شناخت، معرفت، دقت و انضباط استاد دهلوی و آثارش در خانه ذهنم پدیده ای ممتاز و کم نظیر ساخته بود و آرزو داشتم این پدیده را که ساعت ها به شنیدنش دل و جان سپرده بودم، از نزدیک ببینم و از او بیاموزم. بعدها که دوستانی از خیل شاگردان استاد یافتم بیشتر با استاد آشنا شدم، چند باری استاد دهلوی را دیدم و همیشه شوق دیدارش را داشتم. امروز و در این خزان خبر رسید که استاد دهلوی خرقه تهی کرد و سفر کرد، غمی سخت در جانم ریخت که تا هستم بر دلم خواهد ماند. استاد دهلوی غم رفتنت همیشه در دلم می ماند اما در ذهنم تصویر استوار و سرحال و منضبط استاد در حال رهبری ارکستر، روشن است.

استاد دهلوی آهنگساز، رهبر ارکستر و آموزگار عاشق موسیقی و خالق آثار ماندگاری بود که نوای گوش نواز و دلنشین آثارش در یاد و جان می ماند، موسیقی از حیث نظر و عمل در ذهن و جان استاد دهلوی جمع و جاری بود چنانکه موسیقی و شعر و پیوندشان را به درستی می شناخت در آهنگسازی و رهبری هم شورآفرینی می کرد. استاد دهلوی در هنرستان عالی موسیقی، آموخته بود و سال ها مدیر و آموزگار ارزشمند هنرستان ملی موسیقی بود و با آموزش، تألیف، آهنگسازی، اجرا و نوآوری در موسیقی ایرانی برای موسیقی و هنر و فرهنگ این سرزمین، قدم برداشت.

استاد حسین دهلوی یادت در جان ایران جاودان خواهد ماند.

 

 

0/5 ( 0 نظر )


منبع : موسیقی آسمونی

نظر خودتان را ارسال کنید