گفتگوی ویژه با فریبا متخصص : به عشق نابینایان در رادیو اجرا می کنم

فریبا متخصص گفت: وقتی من می‌دانم که بسیاری از کسانی که برنامه‌های ما را در رادیو می‌شنوند نابینا هستند، برایم لذت‌بخش تر است که کاری برایشان انجام بدهم و به عشق اینکه آنها ما را می‌شنوند این کار را می‌کنم.

به عشق نابینایان در رادیو اجرا می کنم - I perform in radio for the blinds

به عشق نابینایان در رادیو اجرا می کنم – I perform in radio for the blinds

خبرگزاری فارس- گروه رادیو و تلویزیون: تقریبا «فریبا متخصص» را همه می شناسند. او هنرپیشه با سابقه ای است که فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۶۰ با تئاتر آغاز کرد و بعد از آن هم در اوایل دهه60 پایش به تلویزیون باز شد. در سریال های بسیاری حضور داشته که از جمله آنها می توان به گالش‌های مادربزرگ، وزیرمختار، مزد ترس، همسایه‌ها، باغ گیلاس، آوای فاخته، تولدی دیگر، در چشم باد، به کجا چنین شتابان، رهایم نکن و … اشاره کرد و یکی از بازیهای درخشان خود را در شهرزاد به نمایش گذاشت.

اما شاید خیلی هم ندانند که این هنرپیشه محبوب و مردمی، در همه این سالها و درحالی که جلوی دوربین بوده، در رادیو هم حضور فعالی داشته و به تازگی از رادیو بازنشسته شده است.

اما بازنشستگی برای او مفهومی ندارد و همچنان با عشق در رادیو فعالیت می کند و هرقدر هم بگویند دیگر این روزها تعداد افرادی که برنامه های رادیو را گوش می دهند، زیاد نیستند، او نمی پذیرد و البته برای این حرف هم دلیل محکمی دارد.

فریبا متخصص به تازگی هم تندیس جشنواره، لوح تقدیر و جایزه نقدی در بخش جایزه ویژه هیئت داوران را در بخش کارگردانی برای نمایش «بر ذمه زمین» در نخستین جشنواره نوایش از آن خود کرد.

البته این هنرمند که بیشتر هم در رادیو نمایش فعالیت می کند، معتقد است در حال حاضر شرایط به صورتی است که مردم مانند گذشته حوصله گوش کردن به نمایش‌های رادیویی بلندمدت را ندارند و دوست دارند در کمترین زمان ممکن به نتیجه‌گیری برسند و درباره جشنواره نوایش با موضوع نمایش‌های کوتاه رادیویی نیز عنوان داشت: اصولا جشنواره‌هایی که درخصوص نمایش کوتاه رادیویی باشد را دوست دارم؛ چرا که به دلیل زمان کوتاهشان، فرصت گوش کردن را به مخاطب می‌دهند.

همچنین معتقدم که ۸۰ درصد یک نمایش خوب رادیویی، متن آن است؛ چرا که اگر متن حرفی برای گفتن داشته باشد مطمئنا می‌تواند با بازی هنرمندان قابل شنیدن شود، دومین مسئله ریتم و ضرباهنگ خوب است و اینکه هر چه داستان به زندگی خودمان نزدیک‌تر باشد، باورپذیرتر می‌شود.

این هنرمند البته به بخش های مردمی و حضور مردم در جشنواره ها هم علاقه بسیاری دارد و در این باره معتقد است بخش مردمی جشنواره «نوایش» می‌تواند موقعیت مناسبی باشد برای کسانی که دوست دارند توانایی شان را در زمینه تولید نمایش های کوتاه رادیویی محک بزنند و باید بگویم که من شخصا به این بخش علاقه دارم؛ چرا که به دلیل بکر بودن آثار، با نوآوری‌های جذابی در آن روبه‌رو می‌شویم.

**خانم متخصص ظاهرا پس از مجموعه رهایم مکن به کارگردانی آقای عسگرپور به تازگی در سریال جدید دیگری با نام بوم و بانو حضور یافته اید.

– بله. همین طور است. به تازگی قرارداد تلویزیونی برای سریال جدید آقای سلطانی بسته ام. قرار است در این سریال که هنوز تصویربرداری آن آغاز نشده است، نقش متفاوتی داشته باشم.

**نقش جدیدی که به آن اشاره کردید چیست؟

-البته هنوز خیلی در جریان نیستم  اما تا جایی که می دانم قرار است نقش زن یک تیمسار را بازی کنم که در دوره اواخر سلطنت احمدشاه و اوایل روی کار آمدن رضا شاه زندگی کرده است.

**خانم متخصص شما کدامیک از مدیوم های تئاتر، تلویزیون، سینما و یا رادیو را بیشتر دوست دارید؟

-خانه اول من همواره تئاتر است. چراکه کارم را از تئاتر شروع کرده ام و بعد از آن به سمت تلویزیون و در ادامه هم به رادیو آمدم. اما به دلیل اینکه استخدام صدا و سیما بودم علاوه بر حضور در تلویزیون در رادیو هم حضور داشتم و برنامه اجرا میکردم.

**جالب است که در تمام این سالها علی رغم فراز و فرودهایی که برای رادیو پیش آمده و روی کار آمدن رسانه های جدید، شما همچنان با عشق در رادیو فعالیت میکنید و حتی حضور در پروژه های مختلف سینما، تلویزیون و نمایش خانگی منجر نشده که رادیو را کنار بگذارید.

-بله. کاملا درست است. من از سال 68 به رادیو آمدم و در حقیقت استخدام رادیو هستم. حدود 30 سال است که در رادیو فعالیت کرده ام و الان هم باید باشم. الان هم با اینکه بازنشسته شده‌ام ولی هنوز کار می‌کنم و تا زنده باشم در خانه خودم که رادیوست کار می‌کنم. از نظر من رادیو یک صنعت و یک فن است وقتی آدم آن فن و تخصص را یاد می‌گیرد دیگر ماجرا فرق دارد و کار خیلی لذت بخش می شود. البته که من اعتقاد دارم ما هنوز و بعد از این سالها هنوز جا برای یادگرفتن داریم و در این مسیر هنوز باید تلاش کنیم.

**خانم متخصص موضوع مهمی که در میان بیشتر هنرمندان رواج دارد این است که بیشتر آنهایی که از رادیو پایشان به تصویر باز می‌شود و شناخته‌تر می‌شوند، و یا در پروژه‌های مهم حضور پیدا می‌کنند، دیگر رقبتی به رادیو ندارند و ترجیح می‌دهند تصویر را ادامه بدهند. چرا این اتفاق می افتد؟ درآمد باعث این موضوع می شود؟ یا شهرت و یا هردو؟

-ببینید.تصویر و رادیو هر دو از هم جدا هستند و دو مقوله جدا را تشکیل می‌دهند که اتفاقا اصلا ربطی به هم ندارند. مثل این که یک آشپز فقط بلد باشد که یک مدل غذا بپزد. در حالی که قطعا یک آشپز هم به عنوان مثال قورمه‌سبزی می‌پزد، هم قیمه بلد است، هم فسنجان، مرغ و هزار غذای دیگر.

هر اثری مدیوم خاص خودش را می‌خواهد. مثلا تئاتر، سینما، تلویزیون و رادیو هرکدام مدیوم خاص خودشان را دارند و اصلا نمی‌توانید اینها را با هم مقایسه کنید.هرکدام منجر به تجربه ای خاص می شوند که در دیگری تکرار ناپذیر است.

**و قابل مقایسه با یکدیگر نیست؟

-قطعا. وقتی من می‌دانم که بسیاری از کسانی که برنامه‌های ما را در رادیو می‌شنوند نابینا هستند، برایم لذت‌بخش تر است که کاری برایشان انجام بدهم و به عشق اینکه آنها ما را می‌شنوند این کار را می‌کنم. در همین زمینه هم تلاش می‌کنم آن چیزی که خودم هنگام اجرا در ذهنم نقش می‌بندد، را جوری ادا کنم که برای نابینایان هم قابل درک و تجسم باشد و بتوانند همان را در ذهنشان تصور کنند. این موضوع برایم بسیار اهمیت دارد که این عزیزان هم برای خودشان و در ذهن خودشان این تصویر را بسازند و آن را لمس کرده و تجربه کنند.

ما به عنوان هنرمند نمی‌توانیم تنها در یک مدیوم سینما یا تلویزیون کار کنیم و یا فقط رادیو.این حداقل برای من غیر ممکن است. واقعیت این است که من به عشق خیلی از آدمهایی که در خانه هستند، توی ماشین نشسته اند، یا حتی کسانی که در نقاط دوردست کشورمان به شبکه های تلویزیونی دسترسی ندارند و فقط شنونده برنامه های رادیو هستند، کار می کنم. این برایم خیلی لذتبخش است و تمام تلاشم را میکنم که شنونده برنامه های من، بتواند با آن ارتباط نزدیکی بگیرد و خود را در آن ببیند.

**شما هم مثل بقیه هنرمندان آثارتان را مانند فرزندانتان دوست دارید و نمی توانید بینشان بهترین را انتخاب کنید؟

-مثل فرزند که نه ولی می توانم بگویم که همه کارهایم را دوست دارم و تلاش میکنم همان طور که گفتم در قدم اول باورش کنم و تنها در این حالت است که مطمئنم کسی که آن را می شنود و یا می بیند نیز باور می کند. اعتقادم دارم که اگر من آن نقش را چه تصویری و چه رادیویی باور نکنم،  مخاطب نیز آن را نمی پذیرد و می گوید فریبا متخصص باسمه ای و الکی بازی کردی. تصنعی است و آن را نمی پذیرد.

به همین دلیل تلاش میکنم در هر کاری که حضور دارم با دل و جان کار کنم. همان طور هم که گفتم در این میان بدون شک رادیو برایم خیلی عزیز است و طی سالها کار و فعالیت خاطرات خوب بسیاری از رادیو در این سه دهه دارم. ضمن اینکه من اعتقاد دارم که هرکدام از این مدیوم‌‌ها سر جای خود ویژگی و سختی‌‌های مخصوص به خود را هم دارند. مثلا در رادیو بازیگر برای انتقال حس بازیش به شنونده، تنها ابزاری که در اختیار دارد صدایش  است و در این میان نمی‌تواند از ابزار چهره، بدن، دکور و آکسسوار که در سینما، تلویزیون و تئاتر از آن بهره برده می شود، استفاده کند و همین این امر باعث می‌‌شود بازیگر با اتکا تنها به توانایی صدا، قابلیت حسی و تجاربش کار کند.

**به همین دلیل هم فعالیت در رادیو را در سه دهه ادامه داده اید؟

-بله. به نظر من بازی در نمایش‌های رادیویی این امتیاز را برای بازیگر دارد که می‌تواند هر روز با یک دنیای جدید رو‌به‌رو شود، دنیایی که پراز شخصیت‌های متفاوت است. در تصویر هم همین است. شما با ایفای هر نقش دنیای جدیدی را تجربه می کنید و در این مسیر به نظرم بازیگر باید شجاعت داشته باشد که از ایفای هیچ نقشی نترسد. من دیده‌ام که خیلی از بازیگران برای اینکه حالت چهره‌شان در حین بازی جلوی دوربین دفرمه نشود از گریه کردن واقعی ابا دارند و همین هم منجر می شود که مخاطب کار را پس بزند.

درحالی که اعتقاد دارم یک بازیگر باید عین موم بتواند در قالب هر نقشی فرو برود و بتواند آن را دربیاورد. من هر نقشی که جای کار داشته باشد و شناسنامه داشته باشد را بدون در نظر گرفتن اینکه نقش یک آدم روستایی با قیافه معمولی و یا نقش یک زن شیک و روشنفکر خوش لباس است را بازی می‌‌کنم و تمام تلاشم اول این است که مخاطب بتواند با آن ارتباط برقرار کند.

البته بخشی از کار هم به این برمیگردد که کارگردان‌ها بازیگر را در نقش‌های مختلف ببینند و او را انتخاب کنند. به عنوان مثال من تا به حال نقش منفی بازی نکرده‌ام یا شاید بهتر باشد بگویم هیچ وقت پیشنهاد نقش منفی نداشته‌ام. این در حالی است که یک بازیگر می‌تواند تمامی نقش‌ها را بازی کند و فقط یک بُعد ندارد.

مجموعه تلویزیونی بوم و بانو که فریبا متخصص به تازگی به جمع بازیگران آن پیوسته است، به کارگردانی سعید سلطانی و نویسندگی شعله شریعتی و اعظم بهروز و تهیه‌‌کنندگی آرمان زرین‌کوب درحال پشت سر گذاشتن آخرین روزهای پیش تولید است.

پس از مهدی احمدی که بازیگر یکی از نقش های اصلی سریال است، بازیگرانی چون مسعود رایگان، بهنام تشکر، فریبا متخصص و ساغر قناعت هم حضورشان در مجموعه بوم و بانو قطعی شده است.

گفتنی است که مسعود رایگان در این سریال ایفاگر نقش تیمسار افشار و بهنام تشکر نیز نقش سرهنگ سپنتا را بر عهده دارد. ساغر قناعت که پیش از این با فیلم‌های سینمایی «مالاریا» ساخته پرویز شهبازی و «جشن دلتنگی» به کارگردان پوریا آذربایجانی در قامت بازیگر شناخته شده بود با بازی در سریال «بوم و بانو» اولین حضور تلویزیونی خود را تجربه می‌کند.

فریبا متخصص نیز در این پروژه نقش ماهرخ همسر تیمسار افشار را برعهده دارد که بناست بخش های نادیده‌ای را به نمایش بگذارد.

گروه سازنده مجموعه تلویزیونی «بوم و بانو» این‌ روزها مرحله پیش‌تولید را پشت سر می‌گذارند، تاکنون چند بازیگر اصلی این سریال انتخاب شدند و گروه سازنده مشغول تکمیل گروه بازیگران این مجموعه است. این سریال که بیش از سه ماه از پیش تولید آن‌ می‌گذرد بناست به زودی کلید بخورد و تصویربرداری آن در بیش از ۱۵۰ لوکیشن اصلی و فرعی انجام خواهد شد.

«بوم و بانو» به قلم شعله شریعتی و اعظم بهروز عاشقانه‌ای در هزار توی تاریخ است که در ۳۵ قسمت برای پخش از شبکه دو سیما تولید خواهد شد و احتمالا سال آینده به روی آنتن خواهد رفت.

قصه این بوم و بانو در دوره پهلوی اول روایت می‌شود و بزنگاهی است از تلاقی عشق، سیاست و مذهب.

پس از سریال «ستایش»، «بوم و بانو» دومین مجموعه‌ای است که سعید سلطانی به عنوان کارگردان و آرمان زرین‌کوب در جایگاه تهیه‌کننده با یکدیگر همکاری می‌کنند تا آن را برای پخش از تلویزیون تولید کنند.

در خلاصه داستان «بوم و بانو» آمده است: در ایامی که عشق رهروان محرم به مسلخ برده می شود و شورشان به یغما می رود، عشقی بی آلایش سر بر می‌آورد که در دل طوفان بلایای زمانه به ابتلا کشیده می‌شود و در سایه تزویر و فریب بدخواهان تا مرز نابودی می رود اما در واپسین لحظات چون سیمرغی از میان خاکستر برمی خیزد.

0/5 ( 0 نظر )


منبع : فارس

نظر خودتان را ارسال کنید