آشنایی با منشور المپیک

منشور المپیک مجموعه‌ای از قوانین و دستورالعمل‌هایی است که به منظور سازماندهی بازی‌های المپیک و هدایت جنبش المپیک وضع شده‌اند.

آشنایی با منشور المپیک - Olympic Charter

آشنایی با منشور المپیک – Olympic Charter

آسمونی : زبان‌های رسمی منشور المپیک فرانسوی و انگلیسی بوده و هر گاه مغایرتی در متون دیده شود نسخه فرانسوی ارجحیت خواهد داشت.

این منشور برپایه اساسنامه و قوانین و اصول اساسی کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) تصویب گردیده و آخرین بار در 9 سپتامبر 2013 به روزرسانی شده است.

بهرام افشارزاده که در انتخابات اخیر کمیته ملی المپیک برای سومین بار به عنوان دبیر این کمیته انتخاب شده است یکی از مهمترین کارهای کمیته در دور جدید فعالیت‌هایش را اصلاح اساسنامه و شفاف کردن انتخابات آتی این کمیته می داند. اساسنامه‌ای که با گذشت بیش از ربع قرن از زمان تدوین، هیچ نغییری در آن اعمال نشده است.

به همین منظور، دبیرکل کمیته ملی المپیک بار دیگر اقدام به ترجمه منشور کمیته بین المللی المپیک کرده است تا بر مبنای آن اساسنامه کمیته ملی المپیک را باز بینی کند و پس از اعمال تغییرات و تصویب آن توسط مجمع عمومی، به IOC ارسال کرده و ظرف سه ماه دیگر اساس‌نامه جدید کمیته ملی المپیک را به اجرا در آورد.

متن حاضر ترجمه قسمت مربوط به “کمیته‌های ملی المپیک” در منشور المپیک است. در زیر این سرفصل مواد 28 تا 32 منشور المپیک گنجانده شده است:

28- ماموریت و نقش کمیته‌های ملی المپیک

1-ماموریت کمیته‌های ملی المپیک براساس منشور المپیک توسعه، ترویج و حفاظت از ارزش های جنبش المپیک در کشور متبوع خود می باشد.

2-نقش کمیته های ملی المپیک:

1-2) توسعه اصول پایه و ارزش های المپیزم در کشور، به خصوص در بخش ورزش و آموزش از طریق ترویج برنامه‌های آموزشی المپیک در کلیه سطوح مدارس، موسسات تربیت بدنی و ورزش و دانشگاه‌ها، همچنین تشویق به ایجاد موسسات که به طور اختصاصی وظیفه آموزش المپیک را بر عهده دارند مانند آکادمی‌های ملی المپیک، موزه‌های المپیک و ترویج دیگر برنامه‌های مرتبط با جنبش المپیک شامل برنامه‌های فرهنگی؛

2-2) حصول اطمینان از رعایت مفاد منشور المپیک در کشور.

3-2) حصول اطمینان از توسعه ورزش قهرمانی و همچنین ورزش همگانی در کشور.

4-2) کمک به تربیت مدیران ورزشی از طریق برگزاری دوره‌های آموزشی و حصول اطمینان از اینکه این دوره‌ها در جهت گسترش اصول اولیه المپیزم برگزار می‌گردد.

5-2) مبازه با هر گونه تبعیض و خشونت در ورزش.

6-2) اتخاذ و اجرای برنامه های مبارزه با دوپینگ.

3- کمیته های ملی المپیک از حقوق انحصاری برای شرکت در بازی های المپیک و همچنین رویدادهای منطقه‌ای، قاره‌ای یا دیگر مسابقات چند رشته ای دیگر که از سوی IOC به رسمیت شناخته شده برخوردار می باشد. همچنین هر یک از کمیته های ملی المپیک ملزم به شرکت در بازی‌های المپیاد و اعزام ورزشکاران خود به این رویداد می‌باشند.

4-کمیته های ملی المپیک از حق انحصاری برای انتخاب و نامزدی شهرهای متقاضی میزبانی بازی‌های المپیک از بین شهرهای کشور خود برخوردار می باشند.

5-کمیته های ملی المپیک می توانند در راستای انجام ماموریت خود با سازمان های دولتی که می توانند آنان را در رسیدن به اهدافشان یاری نمایند، همکاری داشته باشند. در عین حال این همکاری نباید به شکلی باشد که در منافات با مفاد منشور المپیک باشد. کمیته‌های ملی المپیک همچنین می توانند با سازمان‌های غیر دولتی همکاری داشته باشند.

6-کمیته‌های ملی المپیک باید استقلال و خودمختاری خود را حفظ نموده و با هر نوع فشار شامل فشارهای سیاسی، حقوقی، مذهبی یا فشارهای اقتصادی که آنان را از رعایت مفاد منشور المپیک باز می‌دارد، مقابله نمایند.

7-حقوق کمیته های ملی المپیک شامل موارد زیر می‌گردد:

1-7) انتخاب، تعیین و مشخص نمودن عنوان کمیته ملی المپیک برای NOC، به شکلی که کمیته ملی المپیک با آن نام خوانده شود؛

2-7) اعزام ورزشکاران، مسئولین تیم یا دیگر پرسنل تیم به بازی های المپیک براساس مفاد منشور المپیک.

3-7)بهره مندی از کمک های المپیک سولیداریتی.

4-7)استفاده از دارایی‌های مشخص المپیک که براساس قوانین 14-7 و تبصره 14-7 از سوی IOC مشخص می‌شود؛

5-7)شرکت در فعالیت هایی که از سوی کمیته بین المللی المپیک به رسمیت شناخته می شود شامل بازی‌های منطقه‌ای؛

6-7) وابستگی و عضویت در اتحادیه های کمیته های ملی المپیک که از سوی IOC به رسمیت شناخته می‌شود؛

7-7)ارائه پیشنهادهای مرتبط با منشور المیک و جنبش المپیک در مورد برگزاری بازی‌های المپیک به IOC.

8-7) ارائه نقطه نظرات NOC در مورد کاندیداهای برگزاری بازی های المپیک.

9-7)شرکت در برنامه های کمیسیون های IOC براساس درخواست IOC؛

10-7)همکاری برای برگزاری کنگره های المپیک.

11-7)برخورداری از سایر حقوق که براساس منشور المپیک از سوی IOC به آنان تعلق می گیرد.

8- IOC از طریق بخش های مختلف و المپیک سولیداریتی به کمیته‌های ملی المپیک کمک می نماید تا در انجام ماموریت خود موفق باشند.

9- جدای از تدابیر و محرومیت های در نظر گرفته شده برای کشورهایی که از انجام مفاد منشور المپیک تخطی نموده‌اند، هیات اجرایی IOC می‌تواند دیگر تصمیمات مقتضی را برای حفاظت از جنبش المپیک در کشور متبوع آن NOC اتخاذ نماید. این تدابیر شامل تعلیق یا بازپس‌گیری عضویت آن کمیته ملی المپیک می گردد و می‌تواند در صورت عدم اجرای اساسنامه، قوانین یا دیگر مقررات قابل اجرا در آن کشور یا هر گونه اقدام از سوی ارگان‌های دولتی که بر فعالیت های NOC اثرگذار باشد و یا هر بیانیه‌ای که در تضاد با مفاد منشور المپیک باشد به مورد اجرا گذارده شود.

29- ترکیب کمیته های ملی المپیک

1-با در نظر گرفتن ترکیب کمیته های ملی المپیک، عضویت افراد زیر در کمیته ملی المپیک الزامی است:

1-1-کلیه اعضا IOC در کشور خود، در مجمع عمومی کمیته ملی المپیک دارای حق رای می‌باشند. همچنین بر اساس قانون 1،1،1،16 اعضا IOC مادامی دارای حق رای می باشند که در بخش اجرایی کمیته ملی المپیک دارای سمت باشند.

2-1-کلیه فدراسیون های ملی وابسته به فدراسیون‌های بین المللی ورزشی که جز برنامه بازی های المپیک می‌باشند یا نمایندگان آنها.

3-1- ورزشکاران فعال یا بازنشسته که در بازی‌های المپیک شرکت داشته اند. درعین حال، از زمان شرکت این افراد در آخرین دوره بازی های المپیک که در آن شرکت داشته اند نباید بیش از سه دوره گذشته باشد.

2-کمیته های ملی المپیک شامل اعضا زیر می باشند:

1-2-فدراسیون‌های ملی وابسته به فدراسیون های بین المللی که از سوی IOC به رسمیت شناخته شده‌اند، شامل ورزش‌هایی که در برنامه بازی‌های المپیک نمی‌باشد.

2-2-گروه‌های ورزش‌های چندگانه یا دیگر سازمان‌های ورزشی یا نمایندگان آنها همچنین افرادی که نقش موثر در توسعه برنامه‌های کمیته ملی المپیک داشته یا خدمات شایان توجهی به ورزش و المپیزم داشته‌اند.

3-اکثریت آرا یک کمیته ملی المپیک و هیات اجرایی باید شامل آرا فدراسیون‌هایی(یا نمایندگان آنها) باشد که در پاراگراف 2-1 به آن اشاره شد. در مواردی که مربوط به بازی‌های المپیک مورد بحث می باشد؛ فقط آرا مربوط به این فدراسیون‌ها و اعضا هیات اجرای کمیته ملی المپیک می تواند در تصمیم گیری موردنظر قرار گیرد. با توجه به مصوبه هیات اجرایی IOC، یک کمیته ملی المپیک همچنین می تواند در اکثریت آرا خود و همچنین در مواردی که مربوط به بازی‌های المپیک می باشد، آرا اعضا IOC کشور خود را که در پاراگراف 1-1 به آن اشاره شد و همچنین آرا ورزشکاران المپیکی را که در پاراگراف 3-1 ذکر شد، در نظر بگیرد.

4-دولت ها و دیگر مراجع عمومی نباید جز اعضا کمیته ملی المپیک باشند در عین حال یک کمیته ملی المپیک می‌تواند براساس صلاحدید خود از بین مراجع ذکر شده نمایندگانی را به عضویت بپذیرد.

5-در بخش اختیارات و قلمرو قدرت کمیته های ملی المپیک باید با قوانین موجود درکشوری که در آن شروع به کار کرده و دارای مقر می باشند مطابقت داشته باشند.

تبصره قوانین 28 و 29 :

1-روند رسمیت یافتن کمیته ملی المپیک

1-1-یک سازمان ملی ورزشی که متقاضی عضویت و رسمیت یافتن در کمیته بین المللی المپیک می باشد باید براساس قوانین IOC نسبت به ارسال درخواست رسمی اقدام و نسبت به رعایت شرایط و موارد ذکر شده در منشور المپیک به خصوص مفاد قوانین 28 و تبصره های 28 و 29 تعهدات لازم را ارائه نماید.

2-1 در این تعهدنامه باید ثابت شود که فدراسیون های ملی که عضو کمیته ملی المپیک می باشند دارای نقش مشخص در جهت توسعه یک رشته ورزشی در کشور خود بوده و در سطح بین المللی نیز اقدام به برگزاری و همچنین شرکت در رویدادهای بین المللی نموده و اجرای برنامه‌های آموزشی و تمرینی برای ورزشکاران می‌نمایند. هر کمیته ملی المپیک نباید بیش از یک فدراسیون را برای هر رشته ورزشی که تحت پوشش یک فدراسیون بین‌المللی اداره می شود به رسمیت بشناسد. این فدراسیون‌های ملی و یا نمایندگان معرفی شده از سوی آنان اکثریت آرا مجمع عمومی و هیات اجرایی هر کمیته ملی المپیک را تشکیل می‌دهند. این بین فدراسیون‌های عضو در کمیته ملی المپیک باید حداقل پنج فدراسیون ملی، عضو فدراسیون بین المللی ذیربط خود که ورزش آنها جز برنامه بازی های المپیک می‌باشد باشند.

3-1-تصویب اساسنامه متقاضی توسط هیات اجرایی IOC شرط لازم برای پذیرش و به رسمیت شناختن آن کمیته ملی المپیک می باشد. این شرط در مورد درخواست ایجاد هر گونه تغییر یا اصلاحیه در اساسنامه کمیته ملی المپیک اجرا خواهد شد. اساسنامه کمیته ملی المپیک باید همواره با مفاد منشور المپیک مطابقت داشته باشد، درصورت بروز هر گونه تناقض بین مفاد اساسنامه کمیته ملی المپیک و مفاد منشور المپیک، مفاد منشور المپیک به عنوان مرجع مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

4-1-هر کمیته ملی المپیک براساس اساسنامه خود باید حداقل یک جلسه مجمع عمومی سالانه را با حضور اعضا خود برگزار نماید. کمیته ملی المپیک باید ارائه گزارش سالانه خود، و همچنین گزارش مالی و تراز مالی خود و در صورت نیاز انتخاب ناظران و اعضا هیات اجرایی خود را در دستور جلسه مجمع قرار دهد.

5-1- ناظران و اعضا هیات اجرایی کمیته ملی المپیک باید براساس اساسنامه آن کمیته حداکثر به مدت 4 سال انتخاب شوند و در صورت واجد صلاحیت بودن برای فعالیت در دوره بعد مجددا در انتخابات شرکت نمایند.

6-1-هر یک از اعضا کمیته های ملی المپیک به غیر از مدیران ورزش های حرفه ای نباید هیچگونه وجهی را در مقابل انجام خدمت در ارگان های ورزشی دریافت نمایند. درعین حال هزینه سفر، اسکان و دیگر هزینه ها که دراین راستا به واسطه انجام وظیفه صورت می‌پذیرد می بایست از سوی ارگان های ورزشی به آنها پرداخت شود.

7-1-بازپس‌گیری یا لغو عضویت یک کمیته ملی المپیک موجب لغو کلیه حقوقی می شود که از سوی IOC یا منشور المپیک به آن کمیته ملی المپیک اعطا گردیده بود.

2-وظایف کمیته ملی المپیک

1-2-تشکیل، سازماندهی و اعزام کاروان های ورزشی به بازی‌های المپیک و دیگر رویدادهای منطقه‌ای، قاره‌ای یا رویدادهای چندگانه جهانی که از سوی IOC به رسمیت شناخته می‌شود. تایید شرکت ورزشکاران معرفی شده از سوی فدراسیون های ملی جهت شرکت در رویدادها بر عهده کمیته ملی المپیک می باشد. این انتخاب نه تنها براساس قابلیت های ورزشی ورزشکار صورت می‌پذیرد بلکه توانمندهای وی در جهت خدمت به ورزش جوانان و کشورش نیز مدنظر قرار می گیرد. کمیته های ملی المپیک باید اطمینان حاصل نمایند که ورزشکاران معرفی شده از سوی فدراسیون های ملی شرایط ذکر شده در منشور المپیک را دارا می باشند.

2-2-کمیته های ملی المپیک موظف به تهیه کلیه امکانات مورد نیاز، امکانات ایاب و ذهاب و اسکان اعضا کاروان ورزشی خود می باشند. همچنین آنها موظف به عقد قرارداد برای بیمه ورزشکاران که هزینه‌های ناشی از خطر مرگ، ناتوانی و معلولیت، بیماری، هزینه های پزشکی و درمانی و شخص ثالث را پوشش دهد می‌باشند. مسئولیت رفتار هر یک از اعضا کاروان ورزشی بر عهده کمیته ملی المپیک آن کشور می باشد.

3-2-مسئولیت و اختیار انحصاری برای انتخاب و تعیین لباس و یونیفورم ورزشکاران همچنین امکانات و وسایل مورد استفاده توسط اعضا کاروان برای شرکت در بازی های المپیک و دیگر رویدادهای ورزشی و مراسم مربوطه بر عهده کمیته های ملی المپیک می باشد. این اختیار انحصاری شامل هیچ یک از محصولات ویژه تخصصی مورد استفاده توسط ورزشکاران در طول مسابقات ورزشی جاری نمی گردد. در جهت اجرای این قانون، با توجه به نقش موثر NOC در کسب نتایج مطلوب توسط ورزشکاران وسایل مورد استفاده با در نظر گرفتن ویژگی های اختصاصی آنها می‌بایست توسط کمیته ملی المپیک تایید شود. هر گونه تبلیغات در مورد وسایل تخصصی یاد شده باید به کمیته ملی المپیک مربوطه ارجاع گردد تا براساس قوانین ضمنی مربوط به بازی های المپیک مورد تایید قرار گیرد.

3-پیشنهادات

پیشنهاد می شود که کمیته های ملی المپیک:

1-3-به طور منظم در صورت امکان هر سال روز المپیک یا هفته المپیک به منظور توسعه و ترویج جنبش المپیک برگزار شود.

2-3-گنجاندن برنامه‌های توسعه و ترویج برنامه‌های فرهنگی و هنری ورزش و المپیزم در برنامه‌های کمیته ملی المپیک.

3-3-شرکت در برنامه های المپیک سولیداریتی.

4-3-یافتن منابع مالی از طریق روش های منطبق با اصول اولیه المپیزم.

30- فدراسیون های ملی

باید توسط کمیته های ملی المپیک به عنوان عضو به رسمیت شناخته شوند. یک فدراسیون ملی باید عهده‌دار اداره یک رشته ورزشی خاص، با توجه به عضویت در فدراسیون بین المللی مربوطه که از سوی IOC به رسمیت شناخته شده است باشد و بر اساس قوانین و مقررات منشور المپیک و مقررات فدراسیون بین المللی خود انجام وظیفه نماید.

31-کشور و نام کمیته ملی المپیک

1-در منشور المپیک عبارت کشور به معنای یک ایالت مستقل است که از سوی جامعه بین المللی به رسمیت شناخته شده است.

2-نام کمیته ملی المپیک باید منعکس کننده عنوان مرسوم کشور باشد و به تصویب هیات اجرایی IOC برسد.

32-پرچم، آرم و سرود کمیته ملی المپیک
پرچم، آرم و سرود مورد استفاده توسط کمیته ملی المپیک در فعالیت‌های جاری و بازی‌های المپیک باید به تصویب هیات اجرایی کمیته بین المللی المپیک برسد.

 

5/5 ( 1 نظر )


منبع : آسمونی

نظر خودتان را ارسال کنید