نقد فیلم نبات

نویسنده : انسیه نجفی نشلی

ملودرام خانوادگی نبات، بعداز فیلم های کوتاه “عبور” و ” بازگشت “، اولین تجربه بلندسینمایی “پگاه ارضی” در مقام نویسنده وکارگردان سینمایی است. فیلم نبات اثر پگاه ارضی است که پس از ورود به وطن علاوه بر کارگردانی اولین فیلمش، نویسندگی آن را نیز به عهده دارد.

شهاب حسینی در فیلم نبات بازی می کند اما آیا قدرت بازگری اش در این فیلم به فیلم کمک کرده و جزو سوابق درخشان کارنامه بازیگر اش حساب می گردد؟

استفاده از بازیگران آماتور درکنار شهاب حسینی، بعد از دریافت جوایز بین المللی این هنرمند توانمند سینما ، و فیلم اولی بودن نبات، ازمشخصات بارز فیلم است.

• سعید( شهاب حسینی) ونبات ( ستایش محمودی) پدر ودختر ی هستند که پس از فوت مادر در یک حادثه آتش سوزی، بدون عشق مادر از دست رفته، زندگی عاشقانه را دونفری ادامه دادند. ورود رویا ( مربی سفالگری ومجسمه سازی نبات) و ارتباط عمیق بین آنها از طرفی وعلاقمند نبودن اولیه سعید به ادامه این رابطه دوستانه شبه مادر وفرزندی، بین رویا ونبات کشمکشی در داستان فیلم بوجود می آورد. اما این کشمکش نمی تواند با قدرت تعلیق لازم را شکل دهد و مخاطب را با علاقه به همراهی با فیلم ترغیب کند. به عبارتی با تماشای فیلم وعمل وعکس العمل های شخصیت ها به ویژه در بینابین دیالوگ های اصلی داستان، تا حدود زیادی پایان داستان قابل حدس زدن است.

 

 

• شروع فیلم در سکانس افتتاحیه با ایجاد گره های داستانی وکشمکش و تعلیق ابتدایی در پانزده دقیقه اول ، خوب شروع شده وبتدریج پس از نیم ساعت با گره گشایی، یکی یکی گره ها یاز می شود و خط داستانی مفهوم تر پیش می رود. سپس با توجه به اطلاعات واشارات ابتدای فیلم ، می توان به پایه های دراماتیک قصه تا حدودی پی برد اما این آگاهانه پیش رفتن ومحکم بودن داستان بطور هوشمندانه به مرحله ابتدایی محدود می شود ودر میانه دوم، از آن کاسته شده ورو به ضعف می رود .
• فیلمنامه استحکام ندارد و چاه های تاریکی دارد که با ندانستن راه، در آن افتادن همان وبیرون نیامدن همان! قصه فیلم بسیار احساسی است اما به جز یکی دو سکانس بقیه درگیر سانتی مانتالیسم شده واز هدف اصلی دور افتاده است . از احساس به ورطه سقوط رسیده که گاهي با رمان های عامیانه وسریال ها و تله فیلم های شبکه خانگی برابری می کند. فصه، زمینه وپتانسیل خوب ودراماتیکی دارد و می توانست روی شخصیت پردازی وپرورش آنها کارکند اما متأسفانه شخصیت ها تک بعدی هستند ودارای عمق نیستند. گذشته آنها نامشخص ودر ابهام است.و عمل وعکس العمل واکت ها در قصه ودرام، سطحی شده وباور پذیری آنها را مشکل ساخته است .

 

 

• رابطه عاشقانه سعید ورویا _که با بازی خوب هنرپیشگان آبرومند جلوه می کند- سطحی است . دیالوگ ها وروابط این دوشخصیت – که هرکدام بایستی پس زمینه رفتاری خانوادگی واجتماعی شان آسیب شناس شده ونمود عینی پیداکند- پرداخته وپخته نیست . شخصیت نبلت ، مهربان، بسیار احساسی و باهوش تصویر شده است اما آنچه مخاطب حس می کند این نیست .به عبارتی کارگردان (و نویسنده) سعی دارد به اجبار قصه ورفتار و عمل شخصیت ها وروال داستان را به مخاطب تحمیل کندوبه اوتلقین نماید که این چنین است که ما می گوییم وما می خواهیم ! حتی اگر منطق روایی درام ، ما را به چنین سمت وسویی هدایت نکند وبرداشت مخاطب این نبلشد مساوی است با ورود به دنیای احساسی وهمدلی با داستان البته باهدایت جابرانه فیلمساز بدون آنکه حسی عمیق و واقعی باشد.
• تصاویر خاصی همانند هدیه دادن به مادر توسط دیگران و نمادهایی از این دست و حرفهایی که نبات باید به مادر می گفت ونمی تواند به پدر بگوید، جای خالی مادر را برایش کاملا ملموس می کند. هرچند پدر سعی دارد کمبود را جبران کند اما فیلم می خواهد به مخاطب بفهماند که در این میانه ، عشق وشور و خوشبختی دختر پدری ، مفاهیم بسیاری کم دارد که عاشقانه زیستن در کنارمادر از جمله آنهاست.

از لحاظ فنی فیلم لحظات قابل دفاعی نیز دارد اما می توانست از عناصر قوی فیلم همچون بازیگران و آهنگساز خوب، بهترین بهره راببرد . پرداختن به روابط خانوادگی وعاطفی خانواده ای زخمی با فوت مادر، که سعی در پایمردی واحیای عشق وقدرت دارد، البته قابل ستایش است . در کل نبات فیلم قابل تأملی است و نمی توان آنرا بطور کامل نفی کرد اما لحظلت خوب وشیرین سوژه اخلاقی درام ، با کمک عناصر سینما وداستان والمانهای فنی می توانست بهتر باشد که صد البته برای کار سینمایی بلند اول با کمی اغماض قابل تحسین است به شرطی از نگاه جابرانه بر مخاطب دست بردارد.

 

 

5/5 ( 1 نظر )


منبع : آسمونی

نظر خودتان را ارسال کنید