عکاسی خیابانی ؛ ثبت گذر زندگی روزمره انسان و جامعه

اصل و جوهره این سبک از عکاسی، یعنی عکاسی خیابانی، ثبت گذر زندگی روزمره انسان و جامعه در قاب تصویر است که هر تصویر می تواند مفاهیم خاص و زیادی را در خود بگنجاند. پیدا کردن سوژه هم البته برای این کار سخت نیست و اگر حوصله گشت و گذار در گوشه و کنار شهر را داشته باشید می توانید به نتایج خوبی برسید.

عکاسی خیابانی (به انگلیسی: Street Photography) به عنوان بدنه هنر عکاسی، صحنه‌هایی از زندگی روزمره مردم را سوژه اصلی خود قرار می‌دهد. خیابان‌ها، پارک‌ها، مساجد، محل‌های خرید و مراکزی که مردم گرد هم می‌آیند، محل اصلی تهیه عکس‌های خیابانی است. هر چند این عکاسی شاخه‌ای از عکاسی مستند به شمار می‌آید اما از بعضی لحاظ با هم متفاوت هستند از جمله اینکه هدف اصلی عکاسی خیابانی به تصویر کشیدن مردم است و نه پوشش یک اتفاق. در واقع این شاخه از عکاسی آیینه‌ای است در برابر مردم که گاهی نیز با شوخ طبعی یا لحنی طعنه‌آمیز پیام‌های سیاسی یا اجتماعی را منتقل می‌کند که در چنین شرایطی به عکاسی مستند نزدیک می‌شود. سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ نقطه اوج و شکوفایی خیابانی است.

عکاسی خیابانی

عکاسی خیابانی

دوربینتان را همیشه با خود داشته باشید.

این جمله حالت استعاری ندارد و دقیقا منظورم همین است. صرف توجه به این که کجا هستید همیشه دوربینتان را آماده در دستانتان داشته باشید. زمانی که برای نهار خوردن از منزل خارج می‌شوید، زمانی که به ملاقات دوستتان می‌روید و حتی زمانی که برای خرید به خواربار فروشی می‌روید. همیشه در اطرافتنان پر است از موقعیت‌های عکاسی و اگر دوربینتان را آماده با خود نداشته باشید چگونه انتظار دارید چنین صحنه‌هایی را شکار کنید.مطمئن هستم که همه‌ی ما چنین موقعیتی را تجربه کرده‌ایم. این که لحظه‌ای فوق‌العاده اتفاق بیفتد و با حسرت به دستانمان بنگریم و ببینیم که جای دوربین در آنها خالی است. بنابراین به خودتان لطف کنید و همیشه دوربینتان را در کنارتان داشته باشید. تنها زمان خوابیدن به آن نیاز ندارید. دوربین من بسیار سنگین است و حمل آن دشوار اما مجبورم که همیشه آن را با خودم حمل کنم. در چنین حالتی می‌توانید کیف‌هایی که برای چنین منظوری ساخته شده‌اند را تهیه کنید چرا که آنها کارتان را بسیار ساده می‌کنند. اگر از دوربینDSLR تان خوشتان نمی‌آید، می‌توانید از دوربین‌های Micro 4/3rds مانند Olympus EP-1 یا Pansonic GF-1استفاده کنید و یا می‌توانید Ricoh GRIII یا  Canon S95 را تهیه کنید. من شخصا دوربین Canon 5D ام را همیشه همراه دارم (که البته بعضی اوقات واقعا مشکل آفرین است) اما عکس‌هایی که با آن می‌گیرم باعث می‌شوند تا هیچ وقت از حمل آن پشیمان نشوم.

عکاسی خیابانی

عکاسی خیابانی

برای عکس گرفتن برنامه‌ریزی کنید.

همه‌ی ما انسان‌ها برده‌ی عادت‌هایمان هستیم. بنابراین زمانی که می‌خواهید عکاسی خیابانی را شروع کنید برای خود برنامه‌ریزی کنید و فقط طبق برنامه کار کنید. من سعی می‌کنم که هر روز حداقل یک بار هنگام نهار خوردن در جایی که کار می‌کنم (Santa Monica ) به عکاسی بپردازم. (برای همین است که بسیاری از عکس‌های وب سایتم از خیابان سوم promenade گرفته شده است.) اگر در طول روز فرصتی برای این کار ندارید سعی کنید زمانی برای این کار فراهم کنید. اگر هم واقعا در طول هفته وقت این کار را ندارید، به خودتان قول دهید که آخر هفته‌ها برای عکاسی به منطقه‌هایی بروید که قبلا آنجا نرفته‌اید. همه می‌دانند که عکاسی خیابانی کار ساده ای نیست. اگر می‌خواهید به یک عکاس خیابانی قوی تبدیل شوید که عکس‌های فوق‌العاده‌ای می‌گیرد، باید زمانی را به این کار اختصاص دهید.

عکاسی خیابانی

عکاسی خیابانی

کارهای آنلاینتان را جدی بگیرید.

آه، قدرت فوق‌العاده‌ی اینترنت و سایت‌های اجتماعی. ما عکاس‌ها از طریقFacebook, Twitter  و Flickrهمیشه با هم در ارتباط هستیم. اگر شما عکاس خیابانی فعالی هستید به احتمال زیاد وب سایت هم دارید. پس چرا از این اهرم به نفع خودتان استفاده نکنید. اگر دوستان عکاس زیادی دارید قطعا دوست ندارید آنها دچار حالاتی می‌شوند که برای مدت طولانی نتوانند عکاسی کنند، به همین علت از آنها بخواهید که از شما کمک بگیرند. اما این به این معنا نیست که هر عکسی را تنها برای راضی کردن مخاطبانتان آپلود کنید، تنها عکس‌های قوی‌تان را با آنها به اشتراک بگذارید

عکاسی خیابانی

عکاسی خیابانی

تکنیک برتر در عکاسی خیابان

در عکاسی خیابانی، هرکس تکنیک و روش خود را دارد. نکته‌ای که برای یک عکاس خیابانی جالب است، ممکن است برای دیگری (عکاس خیابانی دیگری) اصلا جالب توجه نباشد. برای این که درک بهتری از تکنیک‌های موجود در عکاسی خیابانی داشته باشید، عواملی را که معمولا عکاسان خیابانی به نفع خود از آنها استفاده می‌کنند جمع آوری کرده‌ام و در این مقاله به شما ارائه می‌دهم.

عکاسی خیابانی

عکاسی خیابانی

ترکیب و کنار هم قرار دادن سوژه‌ها

ترکیب بندی کلمه‌ایست بسیار جامع و بزرگ که هنرمندان عاشق استفاده کردن از آن هستند. اگر با معنای این کلمه در عکاسی آشنا نیستید، به معنای ترکیب ۲ سوژه است که با هم تضاد دارند. می‌توانید از این تکنیک در کارهایتان استفاده کنید.به عنوان مثال یک تابلو که روی آن نوشته شده است: “خوش اندام شوید” و در کنار آن خانمی مشغول خوردن بستنی است و یا تابلویی که روی آن نوشته شده است: “درشت اندام شوید” و در کنار آن مردی با جثه‌ی کوچک ایستاده است.برای نشان دادن تضاد لازم نیست حتما از یک انسان و یک تابلو استفاده کنید. می‌توانید تضاد را بین دو نفر نشان دهید (مثلا زیبا در مقابل زشت، خوش اندام و چاق و یا کوتاه و بلند) همچنین می‌تواند بین یک انسان و یک شیئ باشد، مثلا یک انسان در کنار یک درخت، آسمان خراش و یا یک ماشین.تضاد ممکن است به صورت طبیعی وجود داشته باشد و یا توسط عکاس با قراردادن عواملی خاص در کادر دوربین. اگر همیشه دوربینتان را همراه داشته باشید و به اندازه‌ی کافی سرعت عمل داشته باشید، می‌توانید لحظات بسیار زیبایی را از تضادهای طبیعی شکار کنید. هنری کارتیه برسون چنین لحظاتی را “لحظه‌ی قطعی می‌نامد”. ممکن است در یک صحنه تضاد وجود نداشته باشد، اما اگر عکستان را از زوایه‌ی خاصی بگیرید و یا تعداد خاصی از عواملی را که در آن صحنه حضور دارند در کادرتان قرار دهید،کماکان می‌توانید تصویری جالب شکار کنید.

عکاسی خیابانی

عکاسی خیابانی

به دنبال نور باشید

“دنبال نور بگردید.” این عبارتی است که معمولا عکاسان بزرگ به عکاسان تازه کاری که سخت علاقه‌مند به این رشته هستند، می‌گویند. اگر به ریشه‌ی کلمه‌ی “عکاسی” توجه کنیم معنای آن نقاشی و یا رنگ کردن با نور است. عکاسان خیابانی بزرگ از این تکنیک نیز به نفع خود استفاده می‌برند. به دنبال نور باشید تا بتوانید عکس‌های زیبا و گاها جادویی بگیرید. اگر در راهرو تاریکی هستید و نور تنها یک قسمت را روشن کرده است می‌توانید از آن عکس بگیرید، مانند اینکه نور را روی یک انسان انداخته‌اند. چنین عکس‌هایی در عین سادگی، بسیار زیبا هستند.عکس گرفتن هنگام روز و شب را تجربه کنید. هرکدام روح خاص خود را دارند. اگر چه بیشتر عکس‌های خیابانی در روشنایی روز گرفته می‌شوند اما هنگام شب نیز می‌توان عکس‌های جذابی گرفت. همانطور که ون گه می‌گوید: “اغلب فکر می‌کنم شب زنده‌تر است و در مقایسه با روز رنگ‌های غنی‌تری دارد.” عکاسی از نور و سایه‌، شب و روز و روشن و تاریک را امتحان کنید. دنبال صحنه‌هایی باشید که نور پردازی (به صورت طبیعی) جالبی داشته باشند. چنین صحنه‌هایی ممکن است چراغ‌های روشن جلوی یک سینما باشد یا چراغ‌های کریسمسی که در کوچه‌ای تاریک آویخته شده‌اند. اگر بتوانید از نور به نحو احسن استفاده کنید، تبدیل به یک عکاس خیابانی فوق‌العاده می‌شوید.

دنبال گرفتن عکس‌های بی‌هوا باشید

به عنوان انسان، ما از نگاه کردن به دیگران خوشمان می‌آید. دقت روی چهره‌ها صداها و حالات صورت حس خوشایند غریبی به ما می‌دهند. به عنوان موجوداتی اجتماعی معمولا از مقایسه‌ی زندگی خودمان با دیگران و حتی گاها قرار دادن خودمان به جای آنها نیز لذت می‌بریم. برای همین انسان‌ها از پرتره‌های سایر انسان‌ها در مکان‌های عمومی خوششان می‌آید. چنین عکس‌هایی خود واقعی و روح هر شخص را نشان می‌دهد چرا که مردم برای آن آماده نشده‌اند یا ژست نگرفته‌اند و در طبیعی‌ترین حالتشان بوده‌اند. این عکس‌ها افراد را در حال فکر کردن یا زندگی کردن در یک لحظه‌ی خاص نشان می‌دهند.بعضی اوقات گرفتن عکس‌های بی هوا چندان آسان نیست. چطور می‌توانید بدون اینکه کسی بفهمد که دارید از او عکس می‌گیرید، از کسی عکس بگیرید؟ یکی از روش‌های گرفتن چنین عکس‌هایی گرفتن عکس از کمر و باسن به بالاست. همچنین یادتان باشد که لباس‌های عادی بپوشید. پوشیدن لباس‌های تابلو باعث می‌شود توجه دیگران به سوی شما جلب شود. اگر می‌خواهید در محدوده‌ی پایین شهر عکاسی کنید لباس‌های گران قیمت و مارک معروفتان را نپوشید. همیشه حواستان به محیطی که می‌خواهید در آن عکاسی کنید باشد.نسبت به دوربینتان با احتیاط عمل کنید. اگر دوربین DSLR دارید لنزهای بزگ و قطور به کار نبرید، به جای آن از لنزهای کوچک پرایم ( Prime ) استفاده کنید. اگر حمل کردن DSLR برایتان سخت است ازPoint  استفاده کنید که هم کوچکتر است و و هم کمتر توجه را به سوی خود جلب می‌کند.از سوژه‌تان که عکس گرفتید، به جاهای دیگر نگاه کنید و به سوژه زل نزنید. وانمود کنید که دیگران نمی‌توانند شما را ببینند. در این حالت شما نامرئی می‌شوید.

از عامل شوک و سورپرایز کردن استفاده کنید

قطعا می‌توان بروس گیلدن را پدرخوانده‌ی این تکنیک دانست. یکی از تکنیک‌هایی که او استفاده می‌کند اینگونه است: او در حالی که در یک دست دوربین و در دست دیگر فلش دوربینش را حمل می‌کند، در خیابان‌های نیویورک پرسه می‌زند. زمانی که فرد جالبی را می‌بیند جلو می‌رود و عکس می‌گیرد. (همراه با فلش). طبیعتا چنین کاری باعث تعجب مردم می‌شود و در نتیجه به عکس‌هایی فوق‌العاده تبدیل می‌شوند. بعضی از مردم از این روش ایراد می‌گیرند و می‌گویند در این متد با مردم مانند “شکار” برخورد می‌شود. اما نکته‌ی غیرقابل بحث این است که اینگونه عکاسی کاملا قانونی است و عکس‌های جالبی می‌توان از آن به دست آورد من تعداد محدودی از عکاسان خیابانی را می‌شناسم که مانند بروس گیلدن، جرات این کار را داشته باشند. این متد را به عکاسان خیابانی تازه کار پیشنهاد نمی‌کنم چرا که روشی دشوار است و برای آن سال‌ها تجربه و تمرین لازم است. البته این متد باید برای عکاسان کله شق روزنامه‌ها و مجلات امری کاملا طبیعی باشد.

0/5 ( 0 نظر )


نیازمندی های مرتبط

لطفاً هنگام تماس اعلام نمایید که در آسمونی شماره تلفن را دیده اید

نظر خودتان را ارسال کنید