پیا سوندهاگه ؛ نامهای ماندگار جام جهانی زنان

نامهای ماندگار جام جهانی زنان ؛ پیا سوندهاگه / اختصاصی ورزشی آسمونی – مهدی زارعی

پیا سوندهاگه ؛ دختری که موهایش را کوتاه می کرد تا پسرها با او فوتبال بازی کنند

«پیا سوندهاگه» یکی از بزرگ‌ترین نامها در  فوتبال زنان است. مربی پیشین تیم ملی زنان سوئد، متول 13 فوریه 1960 در اولریسه هامن سوئد است و پس از 19 سال حضور در میادین فوتبال به عنوان بازیکن، زندگی پرماجرایی در به عنوان مربی در سوئد، نروژ، چین و ایالات متحده آغاز کرد. اما کار برای پیا همیشه تا این اندازه بر وفق مراد نبوده است …

دختر نوجوانی که خود را به شکل پسرها درمی آورد

آسمونی ، جام جهانی زنان در ادوار اخیر نه‌تنها نشان داد که فوتبال زنان چه محبوبیت عجیبی دارد، بلکه ثابت کرد که مهارت فوتبالیست‌های زن تا چه اندازه پیشرفت کرده است. کیفیت فوتبال امروزی زنان تفاوت زیادی با اوایل دهه 70 میلادی کرده است. زمانی که سوندهاگه نوجوان بود و در آرزوی بازی فوتبال. اما در آن ایام فوتبال به عنوان ورزشی مردانه شناخته می شد؛ حتی در رده های پایه. به این ترتیب پیا چاره ای نداشت جز این که موهای خود را کوتاه کند و تا جایی که می تواند خود را به شکل پسرها در آورد تا با آنها بازی کند. بله! در آن روزها یک دختر علاقه مند به فوتبال مجبور بود وانمود کند که یک پسر است؛ حتی در کشوری چون سوئد …

یک لژیونر سوئدی در فوتبال ایتالیا

پیا سرانجام فوتبال را از سال 1975 با تیم نوجوانان زادگاه خود ( اولریسه هامن ) آغاز کرد  و در همان سال پیراهن تیم ملی زنان سوند را نیز به تن کرد. پیراهنی که 19 سال برتن وی باقی ماند. سوندهاگه در فصل 78-1977 در تیم بزرگسالان فالکوپینگس به میدان رفت و پس از آن نیز در تیم هایی چون ییتکس، اوسترس، استاتنا و هاماربی حضور یافت. او که یک هافبک و لیبرو با استانداردی جهانی بود، در سال 1985 در فوتبال ایتالیا نیز حضور پیدا کرد و در تیم زنان لاتزیو موفق شد 17 گل نیز به ثمر برساند.

کارنامه ای شگفت انگیز

پیا طی سالهای 1990 تا 1996 در تیم هاماربی حضور داشت و سرانجام در سال 1996 با پیراهن این تیم از فوتبال کناره گرفت. در همین سال آخرین بازی خود را برای تیم ملی سوئد انجام داد و با کارنامه شگفت انگیز 146 مسابقه و 71 گل در تیم ملی سوئد از فوتبال خداحافظی کرد…اما دوران مربیگری او از مدتی قبل آغاز شده بود. او طی سالهای 1992 تا 1994 در حالی که بازیکن هاماربی بود، در این تیم مربیگری هم می کرد. پس از وقفه ای پنج ساله، پیا کار خود را به شکلی جدی به عنوان دستیار در کادر فنی تیمهای سوئدی و آمریکایی از سر گرفت؛ از جمله در تیمهای والنتونا ( 99-1998)، آ. آی.کا ( 2000) و فیلادلفیا چارج (02-2001). او در سال 2003 سرمربی تیم بوستون بریکرز در فوتبال آمریکا شد و از آن به بعد نام خود را به عنوان یک مربی آینده دار بر سر زبان ها انداخت..

از چین تا آمریکا

پس از مربیگری بوستون در 21 مسابقه و کسب آمار 10 برد و 7 مساوی در این رقابت ها، سوندهاگه در سال 2004 سرمربی تیم کولبوتن نروژ شد و آمار 9 برد، یک تساوی و 8 شکست را در این تیم برجای گذاشت. مقصد بعدی او باشگاه اوربرو در کشورش بود. جایی که پیا فصل 06-2005 را در آن سپری کرد و در 44 مسابقه به آمار 16 برد و 11 تساوی دست یافت. او سال 2007 دستیار سرمربی تیم ملی چین بود و در همان ایام مورد توجه مسوولان فدراسیون فوتبال ایالات متحده قرار گرفت …

یکی از 10 بازیکن برتر قرن بیستم

پیا به عنوان بازیکن و مربی، همواره نگرشی رو به جلو داشته است و همین دیدگاه هجومی نام او را به عنوان یکی از ده فوتبالیست برتر قرن بیستم در بخش زنان قرار داده است. او می‌گوید: « به نظر من مهم این است که اگر واقعا به چیزی علاقه‌مند باشید، نباید بیش از حد به گذشته فکر کنید. آسمونی ، همچنین نباید بیش از حد در مورد آینده رویاپردازی کنید. سعی کنید از اطراف خود درسهای باارزشی گرفته، با نهایت توان تلاش کنید و از کاری که می‌کنید لذت ببرید. علاوه بر این باید صبور هم باشید چون اگر به چیزی باور داشته باشید حتما به آن دست خواهید یافت .»

محلی برای رسیدن به ‌آرزوها

تیم‌ملی آ‌مریکا پس از ناکامی در فینال جام جهانی که در ضربات پنالتی مقابل ژاپن حاصل شد تمام تلاش خود را برای قهرمانی المپیک لندن به کار برد تا از عنوان خود در المپیک‌های 1996، 2004 و 2008 دفاع کند. سوندهاگه درباره این مسابقات می گوید: « من می‌توانستم حس کنم که قهرمانی المپیک برای ‌آمریکایی‌ها ارزشی ویژه دارد. طلای المپیک برای آمریکایی‌ها ارزشی دوچندان دارد. انسان اگر به سختی کار کند و از موانعی که پیش روی خود می‌بیند عبور نماید، آنگاه المپیک برای وی به « رویدادی خاص » تبدیل می‌شود. محلی برای رسیدن به ‌آرزوها .» پیا با نگاهی امیدوارانه و در عین حال عمل‌گرایانه، امیدهایی روشن و واضح به المپیک لندن داشت « انجام بهترین فوتبال ممکن و کسب مدال طلای المپیک !»

91 برد در 107 مسابقه

تیم آمریکا که مدتها بود در رنکینگ جهانی کوکاکولا عنوان نخست تیم های ملی زنان را به خود اختصاص داده بود، در المپیک انتقام شکست جام جهانی را از ژاپن گرفت و با پیروزی 2 بر یک مقابل ژاپن قهرمان المپیک شد. این افتخار کافی بود تا سوندهاگه را به عنوان بهترین مربی زنان در سال 2012 معرفی نماید؛ زنی هنرمند که توانایی وی در گیتار زدن نیز کم از فوتبال و مربیگری نبود … او در تیم ملی آمریکا آماری بی نظیر برجای نهاد: کسب 91 برد در 107 مسابقه و تنها 6 شکست در طول این سالها !

در سوئد هم او موفق شد طی 5 سال آمار 20 برد، 8 تساوی و 11 شکست را برجای گذارد. آماری که در مقایسه با آمار وی در امریکا چندان چشمگیر نبود اما با همین نتایج بود که سوئد به فینال المپیک 2016 رسید و عنوان نایب قهرمانی مسابقات را از آن خود ساخت.

خوش بین به آینده فوتبال زنان

پیا می‌گوید: « من احساس می‌کنم که در آغاز راهی فوق‌العاده و رویایی قرار داریم زیرا در حال حاضر توانسته‌ایم در دفاع کردن وضعیت خیلی خوبی پیدا کنیم. وقتی عبارت «ما» را به کار می‌برم، منظورم « کل دنیای فوتبال زنان » است. ما مدتها فوتبال را به شکل تهاجمی انجام می‌دادیم اما حالا توانسته‌ایم در دفاع، تعقیب توپ و انتقال بازی به پیشرفت‌های خوبی نائل شویم. خلاصه کلام این که ما تازه در شروع کار هستیم و سرعت بازی ما بیشتر و بیشتر خواهد شد. به نظر من پنج سال آینده برای ما دوران هیجان‌انگیزی خواهد بود.« من به آینده فوتبال زنان بسیار خوشبین هستم و این صحبت را با جرأت می‌گویم .»

اختصاصی آسمونی

0/5 ( 0 نظر )


نظر خودتان را ارسال کنید