معرفی تیم های باشگاهی ؛ واتفورد ، معجزه هفت ساله با پسران طلایی گراهام تیلور

آشنایی با تیم های فوتبالی ؛ واتفورد  / اختصاصی ورزشی آسمونی – آسمونی مهدی زارعی

معجزه هفت ساله با پسران طلایی گراهام تیلور

فصل 78-77 فصلی به یادماندنی برای هواداران ناتینگام فارست بود. تیمی که به عنوان تیم سوم دسته دوم و پایبین تر از وولورهمپتون و چلسی راهی دسته اول شده بود، با مربیگری بریان کلاف دست به کاری شگفت انگیز زد و با 7 امتیاز برتری نسبت به لیورپول مدافع عنوان قهرمانی، برای اولین بار بر قله فوتبال انگلستان ایستاد. در همان فصل وستهم، نیوکاسل و لسترسیتی راهی دسته پایین تر شدند و جای خود را به بولتون، ساوتهمپتون و تاتنهام دادند و عناوین اول تا سوم لیگ دو را از آن خود ساخته بودند. در دسته سوم رکسهام قهرمان شد و کمبریج یونایتد در جایگاه دوم ایستاد. با این همه اتفاق در فوتبال جزیره، کمتر علاقه مند به فوتبالی خبردار شد که در دسته چهارم چه اتفاقی رخ داده است. شاید تنها هواداران واتفورد بودند که اتفاقات دسته چهارم را دقیق تر از دسته های دیگر دنبال می کردند …

صعود به دسته سوم

واتفوردی ها در ابتدای این فصل بود که گراهام تیلور را به عنوان مربی استخدام کردند. تیلور متولد 15 سپتامبر 1944 بود و اولین تجربیات مربیگری خود را در لینکلن سیتی به دست آورده بود؛ تیمی که با آن قهرمان دسته چهارم شده بود. دو سال بعد او بار دیگر قهرمانی دسته چهارم را جشن گرفت. این بار شاگردان او در واتفورد موفق شدند در 46 مسابقه صاحب 71 امتیاز شوند و با 11 امتیاز برتری نسبت به ساوث اند یونایتد صعود به لیگ 3 را جشن بگیرند.

صعود تیم دسته چهارمی به دسته 2

آسمونی ، یک فصل بعد باز هم روند موفقیت های واتفورد تیلور در سکوت ادامه پیدا کرد. در لیگ یک لیورپول باز هم عنوان قهرمانی خود را تکرار کرد و ناتینگهام فارست بریان کلاف را به رده دوم فرستاد. کریستال پالاس، برایتون و استوک سیتی هم به لیگ یک آمدند اما  در دسته سوم تیم تازه وارد واتفورد از 46 مسابقه صاحب 60 امتیاز شد تا تنها شروزبری تاون 61 امتیازی را بالاتر از خود ببیند. به همین سرعت داستان تیم تیلور در دسته سوم نیز خاتمه یافت و واتفورد راهی دسته دوم شد.

سه فصل زمان برای حضور در لیگ یک

در فصل 80-79 اولویت واتفورد در دسدته دوم بقا بود و در پایان فصل تیلور به این خواسته خود رسید. در لیگ 22 تیمه, این تیم طی 42 بازی 37 امتیاز کسب کرد و در جایگاه هجدهم قرار گرفت. این تیم با لسترسیتی صدرنشین 17 امتیاز فاصله داشت. یک سال بعد واتفورد تا رده نهم دسته 2 صعود کرد. در این فصل 43 امتیاز از 42 مسابقه نتیجه شاگردان گراهام تیلور بود. اختلاف تیم با وستهام صدرنشین به 10 امتیاز کاهش یافته بود. این روند رو به رشد در فصل 82-81 ادامه یافت و شاگردان تیلور آمار فوق العاده 80 امتیاز در 42 بازی را به جای نهادند. در این رقابت ها لوتون تاون 88 امتیازی قهرمان شد و واتفورد نایب قهرمان تا شگفتی شاگردان تیلور کامل شود. در همان فصل لیورپول بالاتر از ایپسویچ فاتح لیگ یک شد و با سقوط لیدز، ولورهمپتون و میدلزبورو همه چیز آماده حضور تازه واردها در لیگ 83-82 شد.

ارتش زرد در اوج

اما هنوز اوج کار واتفورد تیلور باقی مانده بود. تیم تازه وارد به دسته اول نتایج حیرت انگیز خود را ادامه داد. دیگر نیازی نبود که هواداران تیم همچون دوران حضور در لیگ 2, مدت سه فصل انتظار بکشند. درخشش تیم از همان آغاز فصل تا پایان رقابت های 83-82 تداوم یافت و در پایان, واتفورد با 22 برد از 42 مسابقه و کسب 71 امتیاز نایب قهرمان رقابت های لیگ شد! برای کسب این عنوان واتفوردی ها 74 گل زدند و 57 کل خوردند. شاید نقطه ضعف تیم در این رقابت ها بازیهای خارج از خانه واتفورد بود. در حالی که این تیم در بازیهای خانگی به تعداد مساوی با لیورپول قهرمان، صاحب برد شده بود( 16 برد) اما لیورپول در پایان فصل 82 امتیاز کسب کرد و واتفورد تنها 71 امتیاز زیرا تیم در خارج از خانه 12 بار شکست خورده بود. اما آنچه مهم بود کسب بزرگ ترین افتخار تاریخ باشگاه بود. ارتش زرد در سال 1881 به عنوان واتفورد راورز تاسیس شده بود و تا آن روز هرگز در بین بزرگان فوتبال انگلیس جای نداشت.

یک گام تا فینال جام حذفی

فصل 84-83 هم فصلی تاریخی برای پسران زرد بود. تیم در 42 مسابقه تنها 57 امتیاز کسب کرد و در  جایگاه یازدهم لیگ قرار گرفت. با این حال تیم در جام حذفی حرکتی تاریخی را آغاز کرد. در روز 7 ژانویه 1984 واتفورد در خانه لوتون تاون به تساوی 2 بر 2 رسید و سه روز بعد در دیدار تکراری(4-3) پیروز شد. این تیم در مرحله بعد و در روز 28 ژانویه با 2 گل در خانه چارلتون اتلتیک پیروز شد و در روز 18 فوریه در مرحله پنجم جام حذفی مقابل برایتون ایستاد. یک برد خانگی(3-1) تیم را راهی دور ششم کرد و در روز 10 مارس برد (3-1) در خانه بیرمنگام سبب صعود پسران طلایی به نیمه نهایی جام حذفی شد؛ تنها یک گام تا فینال جام حذفی باقی مانده بود ….

نایب قهرمانی ارتش زرد در جام حذفی

هر دو دیدار نیمه نهایی جام حذفی در روز 14 آوریل برگزار شد و در هر دو بازی سرنوشت فینالیست ها با یک گل مشخص. واتفورد در استادیوم ویلاپارک بیرمنگام با گل جورج ریلی در برابر پلیموث پیروز شد و حریف اورتونی شد که ساوتهمپتون را شکست داده بود . آسمونی ، واتفورد به بزرگ ترین افتخار خود در تاریخ جام حذفی رسید. حتی وقتی ارتش زرد در حضور 100 هزار تماشاگر استادیوم ومبلی با دو گل مقابل اورتون شکست خورد، باز هم کمتر کسی شاهکار تیلور را از یاد برد. رساندن تیمی دسته چهارمی طی کمتر از هفت سال به فینال جام حذفی و البته نایب قهرمانی لیگ!

پایان کار در واتفورد

یک سال بعد واتفورد تیلور عنوان یازدهم لیگ را کسب کرد، این بار با 14 برد، 13 مساوی و 15 شکست. در فصل 86-85 هم واتفورد با 59 امتیاز  دوازدهم شد و سرانجام در آخرین فصل حضور تیلور در این تیم، ارتش زرد به عنوان نهم لیگ دست یافت. تیم کاملا در بالاترین سطح فوتبال انگلستان جایگاه خود را تثبیت کرده بود.

سقوط واتفورد بدون تیلور

در سال 1987 تیلور راهی استون ویلایی شد که به تازگی راهی دسته دوم شده بود. تیلور باز هم به معجزات خود ادامه داد. او در پایان فصل 88-87 استون ویلا را پس از میلوال نایب قهرمان دسته دوم کرد و این تیم به دسته اول بازگشت. این در حالی بود که در همان فصل واتفورد بدون تیلور به شدت سقوط کرد و در جدول 21 تیمی لیگ یک، بیستم شد!

معجزه نیمه کاره …

واتفورد درخشان دهه 80 از یادها رفت و تنها پس از گذشت بیش از سه دهه با صعود به فینال جام حذفی دوباره به یاد آورده شده است. یک روز بارانی، خاطره هزاران روز آفتابی را می‌زداید و واتفورد برای ماندگاری در تاریخ، نیاز به معجزه ای بزرگ تر از صعود به فینال دارد، معجزه برد در برابر شاگردان گواردیولا..

 

اختصاصی آسمونی

 

0/5 ( 0 نظر )


نظر خودتان را ارسال کنید