ثبت نام لاتاری گرین کارت آمریکا ثبت نام لاتاری آمریکا کلیک کنید !

اوریون‌ چیست (علل، علائم، پیشگیری و درمان) mumps

به گزارش آسمونی اوریون یك‌ بیماری‌ ویروسی‌ مسری‌ و خفیف‌ كه‌ باعث‌ تورم‌ دردناك‌ غدد پاروتید (غدد بزاقی‌ واقع‌ بین‌ گوش‌ و فك‌) می‌شود. سایر اعضا از قبیل‌ بیضه‌، تخمدان‌، پانكراس‌، پستان‌، مغز و پرده‌ پوشاننده‌ مغز نیز گاهی‌ درگیر می‌شوند.  برای آشنایی با بیماری اوریون‌ این بخش آسمونی را تا پایان مطالعه نمایید چرا که اطلاعات کاملی در مورد اوریون‌ برای شما عزیزان منتشر می کنیم. در انتهای این بخش، شما عزیزان با علل اوریون‌ ، علائم اوریون‌ ، عوامل ابتلا به اوریون‌ ، روش های پیشگیری از اوریون‌ ، روش های مختلف درمان اوریون‌ و … به طور کامل آشنا می شوید. برای دسترسی به بانک اطلاعات بیماری ها می توانید از طریق جستجو در سایت، نام بیماری ها را جستجو کرده و به مقاله موردنظر دست یابید.

اوریون‌ چیست (علل، علائم، پیشگیری و درمان) mumps

به گزارش آسمونی این‌ بیماری‌ در هر سنی‌ می‌تواند بروز كند ولی‌ شایع‌ترین‌ سن‌ بروز آن‌ در كودكان‌ 12-2 ساله‌ است‌. حدود 10% بزرگسالان‌ مستعد ابتلا به‌ اوریون‌ می‌باشند.

ـ علایم‌ اوریون‌ mumps

۱. تب‌

۲. سردرد

۳. گلودرد

۴. تورم‌ دردناك‌ بیضه‌ها

۵. درد شكم‌ در صورت‌ درگیری‌ تخمدان‌ها یا پانكراس‌

۶. سردرد شدید در صورت‌ درگیری‌ مغز یا پرده‌ پوشاننده‌ آن‌

۷. التهاب‌، تورم‌ و درد غدد پاروتید. غدد مزبور در لمس‌ سفت‌ بوده‌ و دردشان‌ با جویدن‌ یا بلع‌ تشدید می‌یابد.

ـ علل‌ اوریون‌ mumps

به گزارش آسمونی انتقال‌ فرد به‌ فرد ویروس‌ اوریون‌، عامل‌ این‌ بیماری‌ است‌. این‌ ویروس‌ در هر زمانی‌ از 48 ساعت‌ قبل‌ تا 6 روز پس‌ از بروز علایم‌ قابل‌ سرایت‌ است‌. دوره‌ نهفتگی‌ ویروس‌ پس‌ از تماس‌ با آن‌ 24-4 روز و میانگین‌ آن‌ 18 روز است‌.

ـ عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر اوریون‌ mumps

۱. عدم‌ انجام‌ واكسیناسیون‌

۲. زندگی‌ در شرایط‌ جمعیتی‌ و پرازدحام‌

۳. همه‌گیری‌ اوریون‌ در جمعیت‌های‌ غیرواكسینه‌

ـ پیشگیری‌ از اوریون‌ mumps

واكسیناسیون‌ اوریون‌ را در كودكان‌ در سن‌ مقتضی‌ انجام‌ دهید. اگر شما سابقه‌ ابتلا به‌ اوریون‌ را نداشته‌ یا برضد آن‌ واكسینه‌ نشده‌اید و یكی‌ از اعضای‌ نزدیك‌ خانواده‌ شما مبتلا به‌ اوریون‌ است‌، گلوبولین‌ ضداوریون‌ برای‌ شما ممكن‌ است‌ توصیه‌ گردد. تزریق‌ این‌ پادتن‌ ممكن‌ است‌ از بیماری‌ پیشگیری‌ كند (بدون‌ وجود تضمین‌ در این‌ باره‌) ولی‌ هزینه‌ آن‌ بالاست‌.

ـ عواقب‌ مورد انتظار اوریون‌ mumps

در صورت‌ عدم‌ بروز عوارض‌، بیماری‌ در عرض‌ حدود ده‌ روز به‌ طور خود به‌ خود بهبود می‌یابد. بیمار پس‌ از ابتلا به‌ اوریون‌، مصونیت‌ مادام‌العمر نسبت‌ به‌ آن‌ پیدا می‌كند.

ـ عوارض‌ احتمالی اوریون‌ mumps

عفونت‌ مغز یا پرده‌ پوشاننده‌ آن‌، پانكراس‌، تخمدان‌، پستان‌ یا بیضیه‌. در صورت‌ درگیری‌های‌ هر دو بیضه‌ بیمار ممكن‌ است‌ دچار عقیمی‌ گردد (به‌ ندرت‌). كاهش‌ شنوایی‌ موقت‌ در برخی‌ بزرگسالان‌ مبتلا.

ـ درمان‌ اوریون‌ mumps

تشخیص‌ بیمار معمولاً براساس‌ علایم‌ خاص‌ آن‌ صورت‌ می‌گیرد. با آزمایش‌های‌ خون‌ می‌توان‌ این‌ تشخیص‌ را تأیید كرد. نیازی‌ به‌ جداسازی‌ فرد مبتلا از افراد دیگر خانواده‌ نیست‌، زیرا تا قبل‌ از ظاهرشدن‌ علایم‌ معمولاً سرایت‌ بیماری‌ به‌ افراد مستعد رخ‌ داده‌ است‌. از كمپرس‌ گرم‌ یا سرد، بسته‌ به‌ این‌ كه‌ كدامیك‌ علایم‌ شما را تخفیف‌ می‌دهد ، به‌ طور متناوب‌ برروی‌ غدد متورم‌ دردناك‌ (پاروتید یا بیضه‌) استفاده‌ كنید. به‌ این‌ منظور از یك‌ كیسه‌ آب‌ گرم‌، حوله‌ گرم‌ یا كیف‌ یخ‌ استفاده‌ كنید. كودكان‌ تا اتمام‌ دوره‌ سرایت‌ بیماری‌ (حدود 9 روز پس‌ از شروع‌ درد) نباید به‌ مدرسه‌ بازگردند.

ـ درمان دارویی اوریون‌ mumps

۱. در موارد درگیری‌ بیضه‌ها، مسكن‌های‌ قوی‌تر و داروهای‌ كورتونی‌ ممكن‌ است‌ تجویز شود.

۲. برای‌ درد خفیف‌، استفاده‌ از داروهای‌ بدون‌ نسخه‌ نظیر استامینوفن‌ احتمالاً كافی‌ است‌. از مصرف‌ آسپیرین‌ خودداری‌ كنید.

۳. بیماری‌ پس‌ از بروز، سیر طبیعی‌ خود را طی‌ خواهد كرد. در حال‌ حاضر داروی‌ مؤثر و بی‌خطری‌ برای‌ از بین‌ بردن‌ یا جلوگیری‌ از تكثیر ویروس‌ وجود ندارد.

ـ فعالیت‌ در زمان ابتلا به اوریون‌ mumps

استراحت‌ در بستر ضروری‌ نبوده‌ و احتمال‌ عوارض‌ را كاهش‌ نمی‌دهد. در حد توان‌ و تا آنجا كه‌ حال‌ عمومی‌ شما اجازه‌ می‌دهد به‌ فعالیت‌های‌ طبیعی‌ خود ادامه‌ دهید. با برطرف‌ شدن‌ تورم‌ غدد درگیر دوره‌ سرایت‌ بیماری‌ به‌ اتمام‌ می‌رسد.

ـ درمان غذایی اوریون‌ mumps

رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌، ولی‌ مصرف‌ مایعات‌ از قبیل‌ آبجو، نوشابه‌، چای‌ یا آب‌ را به‌ میزان‌ حداقل‌ 8-6 لیوان‌ در روز افزایش‌ دهید. آب‌ میوه‌ یا نوشیدنی‌های‌ ترش‌ مزه‌ ممكن‌ است‌ درد را تشدید كنند.

ـ در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمائید:

۱. تشنج‌

۲. استفراغ‌ و درد شكم‌

۳. سردرد شدید كه‌ با استامینوفن‌ تسكین‌ نمی‌یابد

۴. خواب‌آلودگی‌ یا عدم‌ توانایی‌ در بیدار ماندن‌

۵. تورم‌ یا درد بیضه‌ها

۶. انقباض‌ عضلات‌ صورت‌

۷. ناراحتی‌ یا قرمزی‌ چشم‌ها

۸. تب‌ (اندازه‌گیری‌ شده‌ با درجه‌ زیرزبانی‌) بالای‌ 3/38 درجه‌ سانتی‌گراد

0/5 ( 0 نظر )


نظر خودتان را ارسال کنید