سینمای ایران

داستان يک زندگی : نقد فيلم قصر شيرين ساخته رضا ميركريمی

shirin palace1 داستان يک زندگی : نقد فيلم قصر شيرين ساخته رضا ميركريمی

نقد فیلم قصر شیرین رضا میرکریمی

اختصاصی آسمونی
نقد از لاله عالم

رضا ميركريمي را با كودك و سرباز شناختم، زير نور ماه وي را دوست داشتم و فيلم خيلي دور ، خيلي نزديكش به نظرم فوق العاده بود، گرچه به همين سادگي هم به نظرم خوب بود اما به پاي قبلي ها نمي رسيد. با فيلم هاي بعديش نتوانستم چندان ارتباط برقرار كنم ، اما فيلم اخيرش ، قصرشيرين من را درگير كرد.

اين فيلم ، يكي از بهترين هاي جشنواره است ، بهترين از اين جهت كه چون تماشاگر را به فكر فرو مي برد كه چه چيز باعث مي شود ، روابط إنسانها با هم تا اين حد خصمانه شود و چرا يك پدري از پذيرفتن فرزندانش سرباز مي زند و اصولا غير منطقي و كينه اي بودن تا چه حد مي تواند إنسانها را از انسان بودن خود، دور كند و او را دچار اشتباه كند، اشتباهي كه نهايتا دودش به چشم تمام آحاد يك خانواده مي رود و شايد خانواده هاي بسياري را در گير كند. البته فيلم سريع تماشاگر را با خود همراه نمي سازد.

در شروع فيلم ، مردي با بازي حامد بهداد، به دنبال تصاحب ماشيني كه از همسرش براي او به جاي مانده است وارد روستايي مي شود و جرو بحث هاي او را با زني مي بينيم كه گريان است و بعدا مشخص مي شود كه خواهر زن اوست. تا اينجاي فيلم ، وقايع مبهم است اما از درگيري شوهر خواهر با مرد، فيلم يك تكاني مي خورد و تازه وارد ماجرا مي شويم و نهايتا در سفر مرد به همراه فرزندانش ، شاهد يك فيلم جاده اي هستيم ، فيلمي كه تمام ويژگي هاي بصري و مضموني يك فيلم جاده اي را با خود به همراه دارد و اكثر فيلم در يك اتومبيل و جاده اي مي گذرد ، جاده اي كه قرار است انتهايش به قصر شيرين ختم شود، جايي كه مادر نويد ان را به كودكانش داده است، جاده در اينجا كاركردهاي بسياري دارد، هم اتفاق هاي فيلم در ان روي مي دهد ، هم جايگاهي است كه باعث مي شودپدر به فرزندانش نزديكتر مي شود جاده هم حضور حقيقي دارد و هم تمثيلي.

shirin palace داستان يک زندگی : نقد فيلم قصر شيرين ساخته رضا ميركريمی

در اين ميان فيلمبرداري كاملا در خدمت فيلم است چه انجا كه نماهايي زيبا از منظره ها ي جاده ياسوج به جنبه زيبايي بصري فيلم مي افزايد و چه در لانگ شات ها و اكستريم لانگ شات ها كه مي خواهد دلالت جبر را در طَي اين مسير و متحول شدن شخصيت ها به ما نشان دهد. ميركريمي قبلا نيز با فيلم هاي كودك و سرباز و خيلي دور، خيلي نزديك نشان داده بود كه به ژانر سينماي جاده اي علاقه دارد و در اين فيلم ها بهتر مي تواند با مخاطب ارتباط برقرار كند، ضمن اينكه يكي از دغدغه هايش همواره روابط درون خانواده ها ، خصوصا پدرتان و فرزندان بوده است. بازي ها همه فوق العاده است، بازيگران كودك خوش مي درخشند. به خصوص در صحنه اي كه علاوه بر تحول شخصيت مرد ، در كودك پسر هم ما دگرگوني را مي بينم انجا كه با پدرش صميمي مي شود و مي گويد كه او براي دايي هايش لوكيشن فرستاده بوده است. اما شايد دلايل متحول شدن مرد به درستي مشخص نمي شود با اينكه در انتها مي بينيم كه كودك پسر در كنارپدر نشسته است و جاي پرداخت بيشتري داشت. يا اينكه اطلاعات فيلم ذره اي داده مي شود و ما تا اخر نمي فهميم كه چرا مرد تا اين حد از زن و فرزندانش بري بوده است و سالها نمي خواسته انها را ببيند. اما يكي از تأثير گذارترين قسمت هاي فيلم كه شايد نشانگر اغاز تحول مرد است، صحنه اي است كه پدر از نديدن، كودكان در ماشينش متعجب و هراسان مي شود و نهايتا انها را مي يابد، جايي كه غافلگيري براي مخاطب و پدر همزمان اتفاق مي افتد.شايد با نشان دادن اين صحنه ، فيلم نقدي هم بر شخصيت غائب اين ماجرا يا همان شيرين دارد، و مي گويد ،زوج ها بايد در زندگي از هم مسئوليت بيشتري بخواهند و حتي اگر شده، مسئوليت را بر دوش فردي كه مسئوليت پذير نيست، بگذارند.همانطور كه خاله و شوهر خاله موفق شدند، هرچند دير و اين دير اقدام كردن شايد هم نقدي است بر. روابط ان دسته ازافراد و خانواده هايي كه انجا كه لازم است خود را كنار مي كشند.فيلم قصر شيرين در كل فيلم خوبي است و از اثار قابل تامل سي و هفتمين جشنواره فيلم فجر محسوب مي شود.

تازه های آسمونی

مدارس کشور شنبه ۳۱ فروردین تعطیل نیست

طاهره رضایی

رژه روز ارتش برگزار شد / رونمایی از تجهیزات ارتش قدرتمند جمهوری اسلامی ایران

طاهره رضایی

سامسونگ از دو گوشی گلکسی A60 و A40s در چین رونمایی کرد

احمدرضا راجی

باند سرقت ارز در تهران متلاشی شد

طاهره رضایی

راه یافتن روز كور به مسابقه سراسری چهل سال چهل فيلم

لیلا شاهپوری

بیست و دومین نواده مولانا در تلویزیون

طاهره رضایی

نظر شما چیست؟