ثبت نام لاتاری گرین کارت آمریکا ثبت نام لاتاری آمریکا کلیک کنید !

نقدی بر فیلم به همین سادگی

به همین سادگی یک فیلم سینمایی ایرانی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه کنندگی رضا میرکریمی در سال ۱۳۸۶ است. به همین سادگی به عنوان بهترین فیلم بیست و ششم جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در سال ۱۳۸۶ معرفی شد. آسمونی در این بخش به معرفی و نقد فیلم به همین سادگی می پردازد.

نقدی بر فیلم به همین سادگی

خلاصه داستان فیلم به همین سادگی

داستان دربارهٔ سپری شدن یک روز زنی به نام طاهره که دو فرزند (پسر و دختر) کوچک دارد. شوهرش یک مهندس ساختمان است و به خاطر مشغله‌های کاری که دارد طاهره احساس تنهایی می‌کند. از طرفی مشکلات مربوط به فرزندانش او را عصبی کرده‌است. او که از خانواده ایی عشایری است دلش سخت هوای روستایشان را کرده.. او الان زنی افسرده‌است که دلخوشی اش در خاطرات گذشته‌اش هست… او می‌خواهد برای مدتی خانواده‌اش را ترک کند و با برادرش به ولایتشان برود… اما شرایط طور دیگری رقم می‌خورد…

جایزه‌های فیلم به همین سادگی

  • جایزه گئورگ طلایی- بهترین فیلم جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو ۲۰۰۸
  • جایزه بهترین بازیگرزن – شانزدهمین جشنواره فیلم وارنا بلغارستان ۲۰۰۸
  • سیمرغ بلورین بهترین فیلم بیست و ششمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۸۶
  • سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن بیست و ششمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۸۶
  • سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی بیست و ششمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۸۶
  • سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه بیست و ششمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۸۶
  • سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره فجر، بخش آسیا ۱۳۸۶
  • سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه جشنواره فجر، بخش آسیا ۱۳۸۶
  • كانديدای بهترین عکاسی بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۸۷
  • كانديدای بهترین فيلمنامه جشنواره جشن خانه سينما ـ دوره دوازدهم ۱۳۸۷
  • كانديدای بهترین کارگردانی جشنواره جشن خانه سينما ـ دوره دوازدهم ۱۳۸۷

نقد فیلم به همین سادگی

«به همین سادگی» داستان زن سنتی و منفعل ایرانی است که با داشتن دو فرزند و یک همسرِ پرکار، احساس تنهایی می‏کند و اگر چه همسایه‏‏ ها و دوستان قدیمش قدرش را می‏دانند ولی نزدیکان، او را نمی‏فهمند و برای همین می‏خواهد زندگی‏ اش را ترک کند و بگذارد و برود؛ به همین سادگی!

رضا میرکریمی که به نماد کارگردانان مثبت‏ اندیش و خانواده ‏دوست ایرانی معرفی شده است، در این فیلم نیز مثل فیلم «دختر»ش زن ایرانی را مظلوم و آرام، و مرد را ظالم و بی ‏توجه ترسیم می‏کند تا به سنت «زن‏ستایی و مردستیزی» فمینیست ‏ها وفادار باشد. فرق او با امثال اصغر فرهادی این است که آخر فیلم‏‏هایش «پذیرفتن وضع موجود» را تجویز می‏کند در حالی که فرهادی تیشه به ریشه گذشته می‏زند.

شاید منطقی باشد که در این آشفته بازار سینمای خانواده، آثار میرکریمی گل ‏کند و تقدیس ‏شود. اما باید پرسید این چه خانواده‏ای است که دختر مادر خود را به اتاقش راه نمی‏دهد و پسر در حد خوردن کیک هم از مادر تبعیت نمی‏کند و مرد هم او را فقط برای تخت خواب می‏خواهد؟ دغدغه حفظ خانواده میرکریمی برای همه ما مقدس است ولی به نظر می‌رسد که افق‌های روشن‌تری هم وجود دارد، هر چند سینمای ایران از آن افق‌ها خیلی دور است…

0/5 ( 0 نظر )


نظر خودتان را ارسال کنید