خودزنی تیم ملی فوتبال ایران قبل از مسابقات بزرگ (بخش چهارم)

تیم دایی چگونه از رسیدن به جام جهانی بازماند ؟/ اختصاصی آسمونی – مهدی زارعی

خودزنی فوتبال ایران قبل از مسابقات بزرگ (بخش چهارم)

مساله تضعیف تیم ملی قبل از مسابقات مهم ، تنها به دلیل انتقادات و انتظارات نابه جا از تیم ملی به وجود نمی آید . بلکه گاهی اوقات، یک مربی می تواند با اشتباهات بزرگ ، یک تنه امیدهای تیمی را از بین ببرد . اتفاقی که در مقدماتی جام جهانی 2010 برای تیم ملی ایران رخ داد …

در آن زمان شایعه پشت شایعه درباره تیم ملی مطرح می شد اما از آنجا که به رسانه ها دستور داده شده بود حامی تیم ملی باشند ، کسی نمی توانست از کادر فنی تیم ملی سوالی بپرسد . اما بعدها در مجلات همشهری و هفته نامه دنیای ورزش به شکلی دقیق به این مسائل پرداخته شد که مطالب پیش رو را از نوشته های این رسانه ها در سال 88 نقل می کنیم :

از جمله اولین شايعات زماني رخ داد كه بازي ايران و ازبكستان لغو شد . شايعه‌پردازان مي‌گفتند : لغو بازي به دليل سفر مربي تيم‌ملي به آمريكا بود تا ويزايش باطل نشود ! كسي براي مشخص شدن صحت و سقم اين شايعه تحقيق نكرد. در حقيقت امكان آن وجود نداشت ( ! ) مدتي پیش از آن ، تيم‌ملي عازم اسپانيا شد تا با « منتخب گاليسيا » مسابقه دهد. باز هم شايعه‌پردازان گفتند كه قرار بود تيم با منتخب باسك مسابقه دهد اما پس از لغو اين بازي هم « دستور داده شد» كه اين سفر حتماً انجام شود . ظاهراً سرمربي تيم‌ملي در اسپانيا كار داشت ! ( البته از نوع تجاري ) . باز هم صحت و سقم اين شايعه مشخص نشد … اما مشخص بود كه هزينه فراواني براي اين‌گونه سفرها دور انداخته شد .

در این دوره مشکلات تیم ملی و باشگاهها در راه صعود ایران به جام جهانی ، بیش از پیش نمایان شد . این بار در مسیر جام جهانی آفریقای جنوبی ، علی دایی سرمربی وقت تیم ملی معتقد بود که باشگاهها باید تحت هر شرایطی گوش به فرمان تیم ملی باشند و هرگاه تیم ملی به بازیکن نیاز داشت ، باشگاهها در دادن بازیکن به تیم ملی مضایقه نکنند . اوج اختلافات مربی تیم ملی و باشگاهها وقتی به چشم خورد که چهار تیم سپاهان ، ذوب آهن ، استقلال و پرسپولیس اولین بازی خود را در جام باشگاههای آسیا انجام داده بودند و یک هفته بعد باید در دومین مسابقه خود در این مسابقات حضور می یافتند . اما دایی اصرار داشت که بازیکنان این چهار تیم باید برای برگزاری یک دیدار دوستانه به ایران بیایند . سرانجام فدراسيون و كميته انضباطي با « ارعاب » چهار باشگاه ايراني حاضر در جام قهرمانان آسيا را مجبور كردند كه بازيكنان خود را به تيم‌ملي بدهند .

در جدال باشگاهها و تیم ملی ، این دایی بود که پیروز مطلق بود . زیرا هم بازیکنان را از تیم های باشگاهی شان گرفت و هم تیم منتخب او با تیمی آفریقایی بازی کرد که به دلیل نداشتن لباس مناسب ، از پیراهن های مارک « دایی » استفاده می کرد ! پس از آن بازیکنان چهار نماینده ایران بلافاصله به تیم های خود اضافه شدند و طبیعی بود که با چنین فشاری از آن ها انتظار نتیجه نمی شد داشت . از قضا همه چهار باشگاه پس از آغازي درخشان در بازيها ، پس از اين بازي تداركاتي و به واسطه استفاده از ملي‌پوشان خسته ، سقوط خود را آغاز كردند . ضرري هنگفت به تيم‌ها وارد شد و كسي هم توان مخالفت نداشت !

نتیجه چه شد؟

1- فدراسیون هم پس از مدتی نتیجه اعتماد بی جا به مربی تیم ملی را گرفت و آن زمانی بود که ایران در انتخابی جام جهانی از عربستان باخت . آن هم مقابل ضعیف ترین عربستان تاریخ ، عربستانی که حتی از پس کره شمالی و بحرین هم برنیامد و در خانه خود شاهد بود که چگونه کره شمالی راهی جام جهانی شد . اما همین تیم عربستان با دو تعویض طلایی از باخت مقابل ایران ، برد ( 2 – 1 ) ساخت . باخت خانگی مقابل سعودی ها به منزله پایان کار دایی در تیم ملی بود و به این ترتیب استبداد دایی نه به سود تیم ملی نشد و نه به سود باشگاهها !

2- بعدها علي دايي « به اصطلاح » سكوت را شكست و از مسائلی صحبت کرد كه مانع پيروزي ايران در خاك امارات و كسب تنها امتياز امارات در قهرماني جام‌جهاني شد اما او هرگز به این نکته اشاره نکرد که در مرحله اول در همين تهران مقابل امارات متوقف شده بود . حتي پيروزي ( 1 ـ 0 ) مرحله اول برابر اين تيم هم با چاشني شانس به دست آمده بود . درست مثل امتيازهايي كه در مقدماتي جام‌جهاني با دايي از عربستان ، كره شمالي و كره جنوبي گرفتيم و در همه آنها « مهدي رحمتي » ستاره ميدان بود .

3- بدتر از همه، این بود که دایی نزدیک 2 ساعت در برنامه 90 از پرونده حقوقی خود صحبت کرد و این که قراردادش 50 میلیون بوده و پاداشی 750 میلیونی برایش منظور شده بود . ( علی کفاشیان معتقد بود قرارداد 600 میلیون بوده و پاداشی 200 میلیونی برای صعود در نظر گرفته شده بود ) آن هم فقط برای این که از بین تیمهای ایران ، کویت ، امارات و سوریه، ایران به عنوان یکی از دو تیم اول یا دوم به دور بعد صعود کند ! این آمار مربوط به سال 87 است و با توجه به نرخ تورم می توان پی به مقدار بالای این قرارداد برد . اما یک دهه بعد ، دایی با صدا و سیما قهر کرد و هنوز هم با همین بهانه در کنفرانس های بعد از بازی حضور پیدا نمی کند . اما راستی … چه کسی فرصت می کند پرونده خصوصی خود را به تلویزیون آورده و دو ساعت درباره آن صحبت کند ؟!!!

0/5 ( 0 نظر )


نظر خودتان را ارسال کنید