ثبت نام لاتاری گرین کارت آمریکا ثبت نام لاتاری آمریکا کلیک کنید !

وویچك شزنی ؛ کودک بد صدایی که از پدر خود پیش افتاد …

وویچك شزنی و رویایی که در آرسنال برآورده نشد / اختصاصی آسمونی – مهدی زارعی

کودک بد صدایی که از پدر خود پیش افتاد …

 

دروازه‌بان لهستاني سابق آرسنال و مرد درون دروازه یوونتوس در این روزها ، به سرعت جايگاه خود را به عنوان يكي از بهترين دروازه‌بانان جوانان دنيا تثبيت كرد . اين دروازه‌بان 28 ساله طي ماه‌هاي اخير با پيراهن شماره يك آرسنال درخشيد و بارها و بارها دروازه توپچي ها را از خطر نجات داد . امّا شكوه ليگ برتر و سری آ با جايي كه « شژني » بازي فوتبال را از آن شروع كرده است ، يك دنيا فاصله دارد . ووردجك در گروچو يكي از حومه‌هاي ورشو پايتخت استان بزرگ مي‌شود و در يك آپارتمان‌هايي كوچك ، رؤيايي بزرگ در سر پروراند .

لحظه شماری برای زنگ مدرسه

دروازه بان 196 سانتی متری یوونتوس درباره آن روزها می گوید : « من در اولين سال‌هاي فوتبال خود در ورشو ، تمركز خود را فقط به تمرين كردم ، معطوف كرده بودم تا بتوانم در فوتبال ، ‌براي خودم كسي شوم . من هميشه خيلي سختكوش و جاه‌طلب بودم و وقتي جوان‌تر بودم ، با آخرين حد توان خود ، تمرين مي‌كردم. خاطرات كودكي‌ام ، اكثراً به فوتبال مرتبط است و البته متأسفانه به مدرسه !! البته آرزوي من تنها اين نبود كه در فوتبال به افتخارات بزرگ دست پيدا كنم . من فوتبال بازي مي‌كردم زيرا واقعاً عاشق اين ورزش بودم . هميشه لحظه شماري مي‌كردم تا زنگ كلاس بخورد من باز هم به حياط مدرسه برگشته ، فوتبال بازي كنم . وقتي بچه بودم ، اصلاً نمي‌دانستم كه در چه دنياي بزرگي زندگي مي‌كنيم و حتي براي يك لحظه هم تصور نمي‌كردم كه در آينده شهر زادگاهم را ترك كنم و اين همه تجربه و موفقيت به دست آورم . »

بهترین تصمیم زندگی وویچک

به گزارش آسمونی ، وویچك شزنی ، به عنوان يكي از اعجوبه‌هاي فوتبال لهستان ، فوتبال حرفه‌اي را از 15 سالگي و با باشگاه « لژيا ورشو » يكي از غول‌هاي فوتبال لهستان شروع مي‌كند . او كه تنها يك سال بعد لهستان را به مقصد انگلستان و باشگاه آرسنال ترك كرد ، مي‌گويد :

« شكي نيست كه آن انتقال ، قدم بزرگي براي من بود . ولي به آن ايام مي‌نگرم ، مي‌بينم كه چه تصميم شجاعانه‌اي گرفتم . البته آن بزرگ‌ترين فرصت زندگي‌ام بود و نمي‌توانستم اجازه بدهم از دست برود . راستش در اوايل كار ،‌ كمي عصبي بودم . البته از لحاظ فني فكر مي‌كردم كه مشكلي ندارم امّا به خاطر رفتن به كشوري جديد ،‌ قرار گرفتن در فضايي متفاوت و دور شدن از دوستان عصبي بودم . زبان انگليسي هم نمي‌دانستم بنابراين روزهاي آغازين حضورم در انگلستان ، روزهاي دشواري برايم محسوب مي‌شد . امّا حالا بيش از یک دهه از آن ايام گذشته است و حالا كه به گذشته مي‌نگرم ، مي‌بينم كه آن تصميم ، بهترين تصميمي بوده كه در تمام زندگي‌ام گرفته‌ام . »

از زبان پدر

وویچك کم کم داشت جا پاي پدرش ماچي maciej می گذاشت . پدر وویچك هم دروازه‌بان بود و حتي موفق شد هفت بار پيراهن تيم ملّي كشورش را تن كند . وي تا امروز تنها بازيكني است كه موفق شده با چهار تيم مختلف ، قهرمان ليگ فوتبال لهستان شود . او درباره مشورت‌هاي خود با پسرش مي‌گويد :

« ما پس از هر بازي به صورت تلفني با هم صحبت مي‌كنيم و نمايش وویچك را در آن مسابقه مورد بررسي قرار مي‌دهيم . ابتدا من نظراتم را درباره موضوعاتي مي‌گويم كه به نظرم بسيار مهم هستند . اين موضوعات با توجه به مسابقه‌اي كه ديده‌ام ، به ذهنم مي‌رسد . پس از آن وویچك نيز بازي را تماشا مي‌كند و مجدداً با هم صحبت مي‌كنيم . مكالمات ما معمولاً بسيار طولاني مي‌شود زيرا نمايش‌هاي وویچك با جزئيات كامل تحليل مي‌شود . هر دوي مان از اين بحث‌هاي صريح لذت مي‌بريم . زيرا اين‌گونه بحث‌ها همواره سازنده است . امّا اگر بخواهيم فقط يكي از اشتباهات او را در نظر گرفته و آن را بزرگ كنيم به جايي نمي‌رسيم . »

کارت قرمز در یورو

لهستان در سال 2012  ميزباني مشترك جام ملّت‌هاي اروپا را عهده‌دار بود و وویچك در ديدار افتتاحيه اين افتخار را كسب كرد كه در برابر 60  هزار تماشاگر به ميدان برود . هرچند كه لهستان در برابر يونان با نيجه ( 1 ـ 1 ) متوقف شد و شزني هم با دريافت كارت قرمز از زمين اخراج شد تا تنها اخراج جام به نام او رقم بخورد . با اين وجود او از شرايط راضي بوده و مي‌گويد :

« زندگي من به شكلي دلپذير تغيير كرده است . حالا وقتي كه در خيابان قدم مي‌زنم ، مردم نزد من مي‌آيند و مي‌خواهند كه با من عكس بگيرند . عده‌اي نيز امضايم را مي‌خواهند و اين بسيار عالي است . البته گاهي اوقات كه انسان به دنبال آرامش است يا زماني كه مشغول گذراندن تعطيلات خود است ، تكرار اين درخواست‌ها كمي آزاردهنده است امّا هواداران نيز بخشي از فوتبال هستند و داشتن هوادار ، واقعاً فوق‌العاده است . امّا غير از اين مسأله ، من تنها يك مرد معمولي هستم كه در فوتبال موفق بوده‌ام . همين !

خانه ای برای خانواده

ارزش‌هاي خانوادگي براي وویچك از اهميت فوق‌العاده‌اي برخوردار است . او با پولي كه حالا به عنوان يك فوتباليست حرفه‌اي به دست مي‌آورد ، براي خانواده خود در حومه ورشو ، خانه‌اي جديد خريده است . سخاوت شزني با طبيعت  متواضع و فروتن او تكميل مي‌شود .

به گزارش آسمونی ، هنگامي كه مادر يك انسان اصرار داشته باشد كه از گذشته او بگويد ، بايد انتظار داشته باشيم كه بين خصوصيات گذشته و فعلي آن انسان ، تفاوت‌هاي زيادي ايجاد شده باشد . آليشجا شزني Alicja szczesny مي‌گويد :

« وویچك وقتي پسر بچه كوچكي بود من را به ياد خودم مي‌انداخت . او هميشه در حال آواز خواندن و رقص بود . زماني كه كوچك بود ، هميشه چنين شرايطي داشت . هركاري كه من انجام مي‌دادم ، توسط وي تقليد مي‌شد . او دائم آواز مي‌خواند و به قدري بدآواز مي‌خواند كه فكر مي‌كردم شيشه‌هاي خانه با صداي او خواهد شكست ! »

البته مسلّماً دروازه‌باني شزني به اندازه خوانندگي او بد نيست . در 22 سالگی او به آرسنال كمك كرد تا براي شانزدهمين فصل پياپي ، جواز حضور در ليگ قهرمانان اروپا را به دست آورد . او از حضور در ورزشگاه امارات چنان راضي بود که در آن هنگام اعلام كرد دوست دارد تا 15 سال آينده نيز براي آرسنال ، دروازه‌باني كند . وي معتقد بود : « بايد خودم را در اين باشگاه تثبيت كنم . بايد هر روز سخت كار كنم و ثابت كنم كه بايد دروازه‌بان شماره يك باشگاه باشم . بايد به اين روند ادامه دهم و از تمام توان خود ، مايه بگذارم در فوتبال هيچ چيزي قطعي و تمام شده نيست و من هم بايد در تمام وجوه پيشرفت كنم . »

سه سال حضور در سری آ

اما از سال 2015 آرسنال تصمیم گرفت او را به صورت قرضی به رم بدهد . شزنی طی دو سال 72 بازی در این تیم کرد و آن گاه او راهی یوونتوس شد زیرا یووه در مذاکره با جیانلوییجی دوناروما به بن بست رسید . سهم شزنی از لیگ قهرمانان گذشته یک دقیقه حضور در زمین به جای بوفون اخراج شده بود اما با رفتن بوفون به پاری سن ژرمن ، مرد لهستانی بدل به مرد ثابت دروازه یووه شد . مردی با 39 بازی ملی و رویای قهرمانی اروپا . امری که با آرسنال و رم میسر نشد اما در یووه ، دور از دسترس نیست .

 

اختصاصی آسمونی 

 

 

0/5 ( 0 نظر )


نظر خودتان را ارسال کنید