لوییجی ریوا ؛ ستاره ای با لقب غرش تندر

لوئیجی ریوا-luigi riva

لوئیجی ریوا-luigi riva

لوییجی ریوا ؛ بهترین گلزن تاریخ تیم ملی ایتالیا

اختصاصی آسمونی / مهدی زارعی

7 نوامبر 1944 روز تولد یکی از نامهای ماندگار فوتبال ایتالیاست. بازیکنی که برخلاف اکثر ستارگان تاریخ آتزوری، هرگز در تیمهایی چون یوونتوس، اینتر و میلان بازی نکرد و حتی پیراهن دیگر نامهای بزرگ همچون لاتزیو، رم، فیورنتینا و پارما را هم نپوشید با این حال له لطف درخشش در باشگاه کالیاری و وفاداری به این باشگاه توانست در فوتبال ایتالیا و جهان جاودانه شود؛ لوییجی ریوا.

از لگانو تا کالیاری

مهاجم 180 سانتی متری آتزوریآینده آتزوری در «لجیونو» واقع در استان «وارسه » در منطقه لومباردی كشور ایتالیا به دنیا آمد.

او فوتبال حرفه‌ای را در سال 1962 با تیم دسته سومی «لگنانو Legnano» آغاز كرد. «ریوا» پیش از آن در جوانان همین باشگاه توپ زده بود. آن‌گاه چند ماه بعد به تیم دسته دومی كالیاری ملحق شد. مهاجم جدید كالیاری در این تیم درخشید و با گلهای او، این تیم راهی سری A شد تا «ریوا» نخستین بار در 13 سپتامبر 1964 و در شكست (1-2) تیمش در برابر «آ.اس.رم» بازی در دسته اول ایتالیا را تجربه كند.

هت تریک در آقای گلی

لوییجی ملقب به «جی‌جی» در هنگام حمله آرامشی كم‌نظیر داشت. شوت‌های پای‌چپ وی بی‌نهایت خطرناك بود و علاوه بر جایگیری مناسب در جلوی دروازه، توانایی چشمگیری در بازی هوایی داشت «ریوا» در 27 ژوئن 1965 و در پیروزی (2-1) آتزوری مقابل مجارستان پیراهن آتزوری را برای اولین بار به تن كرد و تا سال 1974 عضوی از تیم ملّی ایتالیا بود. با گذشت زمان، ریوا به بهترین مهاجم ایتالیا بدل شد و در سالهای 1968، 1969 و 1970 عنوان بهترین گلزن لیگ ایتالیا را به خود اختصاص داد. او در این سه فصل 54 گل به ثمر رساند.

قهرمانی در یورو با ایتالیا

جی‌جی ریوا عضوی از آتزوری در یورو 68 بود و با گلزنی خود در دیدار نهایی پایه‌گذار قهرمانی ایتالیا نیز شد. اندكی بعد نوبت به روزهای اوج فوتبال كالیاری رسید. یك نایب قهرمانی در لیگ (69-68) و فتح اسكودوتو در حضور تمامی بزرگان در فصل بعد در آن روزها ریوا چنان آماده بود كه تا قبل از شروع جام‌جهانی 1970 در 16 مسابقه ملی 19 گل به ثمر رسانده بود!

در جام جهانی، درخشش او در مسابقه با مكزیك و آلمان‌غربی نیز ادامه یافت و گلی كه او دروقت اضافی مقابل آلمان‌ها به ثمر رساند و سبب پیروزی آتزوری شد، بیست و دومین گل او طی 21 بازی ملّی بود! این گل ایتالیا را به فینال و عنوان نایب قهرمانی مسابقات رهنمون ساخت. دیگر همه به او لقب Rombo di Tuono (غرّش تندر) داده بودند.

رد پیشنهاد یوونتوس

بازیكن همیشه وفادار كالیاری در سال 1973 به شدت مورد توجه یوونتوس قرار گرفت. امّا به این تیم نرفت. او در جام‌جهانی 1974 هم عضو تیم ملّی بود امّا مثل سایر بازیكنان عملكرد موفقی نداشت و در بازی آخر ایتالیا در برابر لهستان از تركیب ثابت كنار نهاده شد. ریوا بارها و بارها در طول حرفه خود مصدوم شد. یك بار پای چپ او پس از جام‌جهانی 1966 در دیدار دوستانه با پرتغال شكست و یك بار پس از جام‌جهانی 1970 نیز پایش در دیدار با اتریش شكست! در 1976 و در بازی مقابل میلان تاندون پای راستش قطع شد و این مصدومیت آخرین ضربه به دوران درخشان بازی ریوا بود تا او در 1978 بازنشسته شود.

یک شماره 11 بازنشسته

او بعدها عضوی از كادر سرپرستی فوتبال ایتالیا شد كه جام‌جهانی 2006 را به خانه آوردند. یك سال قبل از این افتخار، بزرگ‌ترین افتخار ریوا نصیبش شد و آن زمانی بود كه «ساردینیا» (باشگاه كالیاری) تصمیم گرفت شماره 11 مهاجم افسانه‌ای تیمش را برای همیشه بازنشسته كرده و به موزه باشگاه انتقال دهد. این تنها پیراهن است كه در تاریخ باشگاه كالیاری به چنین افتخاری رسیده است.

ریوا مجموعاً در 42 بازی ملّی 35 گل به ثمر رساند و هنوز بهترین گلزن تاریخ تیم ملّی ایتالیا محسوب می‌شود.

 

0/5 ( 0 نظر )


منبع : چهره های ورزشی آسمونی

نظر خودتان را ارسال کنید