ثبت نام لاتاری گرین کارت آمریکا ثبت نام لاتاری آمریکا کلیک کنید !

تونی آدامز ، پروفسوری که از آرسن ونگر چیزی یاد نگرفت ! ؛ بیوگرافی + عکس

تونی آدامز ، پروفسوری که از آرسن ونگر چیزی یاد نگرفت!

به مناسبت 52 سالگی تونی آدامز/ اختصاصی آسمونی – مهدی زارعی

حدود 17 ماه قبل بود که تونی آدامز کاپیتان سابق توپچی ها راهی لالیگا شد . در آن روزها تیم فوتبال گرانادا در این فصل فوتبال اسپانیا شرایط خوبی نداشت و در رتبه 19 لیگ این کشور حضور داشت . چنین شد که  لوکاس آلکاراز از هدایت تیم گرانادا کنار گذاشته شده و به جای وی تونی آدامز ، کاپیتان سابق تیم آرسنال که برای مدتی طولانی با این تیم بود به عنوان سرمربی جدید گرانادا انتخاب شد . البته این تغییر و تحول نیز سودی برای گرانادا نداشت و شاگردان آدامز با تنها 20 امتیاز از 38 مسابقه قعرنشین لالیگا و راهی دسته پایین تر شدند .

غول یا پروفسور؟

البته آدامز بیش از آن که به عنوان یک مربی ، کارشناس تلویزیونی یا منتقد شناخته شود ، همچنان به لطف دوران درخشان خود در آرسنال در اذهان مانده است . جرج گراهام او را ” غول من ” صدا می کرد و ونگر او را به عنوان ” پروفسور خط دفاعی ” توصیف می کرد . بی شک هر دوی آنها نیز درست می گفتند . آدامز که در دهم اکتبر 1966 در رامفورد متولد شده بود ، از زمان پیوستن به آرسنال به عنوان یک کارآموز در 1980 نشان داد که با سایرین متفاوت است . تنها سه سال بعد و در شرایطی که چهار هفته از تولد 17 سالگی اش می گذشت ، اولین بازی خود برای آرسنال را مقابل ساندرلند انجام داد . دیداری که شروع خوبی نبود و به خاطر شکست خانگی ( 2 – 1 ) از آدامز هم انتقاداتی صورت گرفت ؛ ولی هشت ماه پس از قهرمانی در جام لیتل وود در سال 1987 آدامز در 21 سالگی به عنوان جوانترین کاپیتان تاریخ باشگاه آرسنال انتخاب شد و در طعنه های زیادی را در ابتدای کاپیتانی تحمل کرد اما این افتخار را تا زمان بازنشستگی اش حفظ کرد .

 

چیزی از ونگر یاد نگرفتم

به این ترتیب جایگاه آدامز قبل از آمدن ونگر در تیم تثبیت شده بود . شاید به همین علت است که او می گوید که از ونگر چیزی نیاموخته است ! ” به عنوان یک روانشناس ، ونگر در تقابل با بازیکنان تیم فوق العاده بود اما در درجه دوم ( مسائل فنی) به هیچ وجه . آیا او چیزی به من یاد داده است ؟ خیر . آیا او به من آموزش داده که چگونه دفاع کنم ؟ خیر . او به بازیکنانی از جمله وینتربرن ، لی دیکسون ، استیو بولد و حتی دیوید سیمن نیز چیزی یاد نداده است .”

دبل سال 98

شاید آدامز اغراق می کند . در هنگام ورود ونگر به تیم ، فرگوسن و منچستر در صدر اتراق کرده بودند ، زمانی که بازیکنان بریتانیایی بیش از خارجی ها بود . ونگر تیمی را تحویل گرفت که هنوز دست به گریبان فرهنگ سنتی فوتبال جزیره بود . سالن های مرمری هایبری همواره یادآور سنت ها و تاریخ باشگاه بود که ناگهان ازچهار مدافع معروف آرسنال خواسته شد که تمرینات کششی انجام دهند . ونگر انقلابی در رژیم غذایی ، تمرینات با کرونومتر در هرجلسه و ممنوعیت بازیکنان از خوردن مشروبات الکلی به وجود آورد در حالی که هنوز بازیکنان بزرگی مثل تونی آدامز ، رای پارلر، ایان رایت ، استیو بولد و بقیه او را دست می انداختند . تونی هم تا قبل از روی کار آمدن ونگر به الکل اعتیاد داشت اما با ترک آن ، تحولی بزرگ در زندگی فوتبالی و غیر فوتبالی اش پدید آمد. آدامز و ونگر در چنین شرایطی در فصل 98-97 دبل کردند . یک قهرمانی مقتدرانه قبل از پایان فصل بالاتر از یونایتد و فتح جام حذفی با برتری ( 2 – 0 ) مقابل نیوکاسل در ومبلی .

 

 لحظه ای ماندگار در تاریخ توپچی ها

جرج گراهام بیشتر به بازی مستقیم علاقه داشت ولی ونگر آدامز را تشویق کرد تا بازی خود را توسعه دهد. از جمله در پایه ریزی حملات از خط دفاعی و همچنین پیشروی در مواقعی که امکان داشت. نمونه این تغییرات را می شود در آخرین بازی فصل 98-97 مشاهده کرد که تونی آدامز با پاس استیو بولد در موقعیت تک به تک با دروازه بان قرار گرفت و موفق به گلزنی شد، خوشحالی پس از گل وی به عنوان یکی از زیباترین لحظات تاریخ پر حادثه آرسنال به شمار می رود و مجسمه این شادی نیز در برابر ورزشگاه امارات دیده می شود.

دو دبل و هشت جام

مدافع 191 سانتی متری آرسنال از 1983 تا 2002 در 504 بازی برای این تیم به میدان رفت و 32 گل نیز به ثمر رساند. او طی سالهای 1987 تا 2000 در 66 بازی ملی برای سه شیرها نیز به میدان رفت و در یورو 96 و 2000 و جام جهانی 98 مدافع اصلی انگلیس بود. آخرین و چهارمین قهرمانی وی در لیگ به سال 2002 بازمی گردد ؛ آخرین فصل حضور در میادین که با دومین دبل نیز همراه شد . درست مثل سال 98. تنها عنوان اروپایی او با آرسنال مربوط به سال 94 است و فتج حام برندگان جام اروپا با برتری ( 1 – 0 ) مقابل پارما . در آرسنالی که هنوز حتی یک بازیکن غیربریتانیایی هم نداشت .

تیم منتخب آدامز ؛ 10 آرسنالی در ترکیب اصلی!

اما از نظر مردی که دو دهه در متن تغییر و تحولات آرسنال بوده، لیگ یک و لیگ برتر را تجربه کرده و در هر دو به افتخار رسیده، تیم منتخب این دو دهه مرکب از چه بازیکنانی است ؟ تونی آدامز یک بار  از قول گراهام ریکس فوتبالیست سابق انگلیسی که می گفت” شاید فقط یک سرباز کافی باشد ” چنین شرح مختصر و مفیدی داد” یک دنیس برگ کمپ و ده سرباز! ” اما اگر اوبخواهد دقیق تر تیم 11 نفره خود را نام ببرد، از سیستم 1-1-4-4 استفاده کرده و نفرات زیر را برمی گزیند :

دروازه بان : دیوید سیمن

مدافعان : لی دیکسون،  نایجل وینتربرن،  استیو بولد و تونی آدامز

هافبک ها : امانوئل پتی،  پاتریک ویه را،  دیوید بکهام و روبرت پیرس

مهاجمان : دنیس برگ کمپ و تیری هانری

بدون دنیس هرگز!

در ترکیب تونی آدامز ،‌ تنها دیوید بکهام از یونایتد است . تونی آدامز درباره این انتخاب می گوید : « همواره در زمین با هافبک های سمت راست درگیری داشتم . می توانستم گلن هادل یا پل گاسکوئین را انتخاب کنم، اما بکهام سرعت را به تیم اضافه می کند . »

در این تیم شماره 10 به دنیس برگ کمپ داده می شود ” رای من برگ کمپ است، نمی توانم بدون دنیس بازی کنم . ” او پشت سر هانری قرار می گیرد ” تیری را قبل از جام جهانی 98 دیده بودم ، در سمت چپ به بازی گرفته می شد و می دانیم آن منطقه از زمین ، بازیکن راست پا را تضعیف می کند . ونگر او را به نوک پیکان حمله فرستاد و به بهترین گلزن تاریخ باشگاه تبدیل شد . ”

روبرت پیرس هافبک چپ این تیم است با این توضیحات ” او به همراه توپ با سرعتی می دوید که من بدون آن نمیتوانستم بدوم ! روبرت باور نکردنی بود . اولین روزی که به لندن آمد، به او گفتم : گوش کن ، لیگ برتر بسیار دشوار است و باید هر روز تلاش و تمرین کنی .” دو فرانسوی دیگر نیز در این ترکیب هستند که هر دو در مرکز زمین قرار گرفته اند. چرا امانوئل پتی ؟ ” پتی پسری قوی و از نظر فنی بسیار خوب بود . گل او در فینال جام جهانی 98 را به خاطر بیاورید، گلی که نشانگر یک هافبک قوی و تنومند بود .” اما در مورد پاتریک ویرا : ” پاتریک را در کنار پتی قرار می دهم ، چون این دو در تیم تعادل ایجاد می کنند و برای من پیروزی را به ارمغان می آورند . ”

نفرات دفاعی نیز همگی همبازیهای آدامز بودند : ” درون دروازه می توانستم پیتر شیلتون را انتخاب کنم ، اما دیوید دروازه بانی آرام بود که همیشه دوست داشت کارش را به بهترین نحو انجام دهد . در دفاع وسط استیو بولد بسیار سخت کوش بود و فقط به پیروزی فکر می کرد . در دفاع چپ وینتربرن مجموعه ای از توانایی بود و همیشه می خواست بهتر شود . لی دیکسون هم با اختلاف اندک نسبت به ویو اندرسون مدافع راست تیم می شود .”

 

 

 

 

0/5 ( 0 نظر )


نظر خودتان را ارسال کنید