ساختار و بدنه مقاله استاندارد چگونه باید باشد؟ + انواع مقاله

مقاله نویسی یکی از مراحلی است که همه دانشجویان باید آن را طی کنند. همانطور که می دانید برای نوشتن یک مقاله استاندارد باید نکات و شرایط خاصی را رعایت کنید. اگر می خواهید بدانید ساختار و بدنه مقاله استاندارد چگونه باید باشد؟ و همچنین با انواع مقاله آشنا شوید این بخش آسمونی را تا پایان مطالعه نمایید.

ساختار و بدنه مقاله استاندارد چگونه باید باشد؟ + انواع مقاله

اصول کلی

مقالۀ ارسالی بايد اصيل ‌باشد.

-مقاله‌های ترجمه شده برای همایش اولويت ندارند.

نويسندگان مقالات موظف به رعايت استانداردهای علمی و اخلاقی در نگارش مقالات خود می باشند.

نحوه تنظيم مقالات

مطالب مقاله به صورت يک ستونی با رعايت حاشيه لازم (حداقل 2 سانتی‌متر از هر طرف) با قلم B-Nazanin12 برای متون فارسی و قلم Times New Roman 11 برای متون انگليسی تايپ شوند.

تعداد صفحات مقاله نبايد از 15 صفحه (تمامی بخش ها شامل صفحه اول، چکيده، متن اصلی، فهرست منابع و جداول) تجاوز کند.

مقاله بايد ضمن رعايت قواعد دستوری، به فارسی سليس و روان نوشته شده باشد و تا حد امکان از کاربرد اصطلاحات بيگانه که معادل مناسب فارسی دارند پرهيز گردد. در صورتی که واژه جايگزين فارسی مصطلح يا مناسب نباشد، می‌توان با حروف فارسی از آوانويسی استفاده و اصل واژه انگليسی در زيرنويس نگاشته شود. همچنين مولف بايد معادل انگليسی نام های خارجی و اصطلاحات مورد استفاده را در پايين صفحه زير نويس نمايد. شماره زيرنويس ها در هر صفحه از شماره يک شروع شود. واژه‌ها و يا عباراتی که بصورت علائم اختصاری بکار برده می شوند نيز در اولين استفاده، نام کامل آنها ذکر گردد. البته در خصوص واژه‌های اختصاری و مخفف و نمادها لازم به ذکر است که فقط موارد استاندارد آنها قابل استفاده می‌باشد و به هيچ وجه در عنوان و چکيده‌ها نبايد مورد استفاده قرار گيرند. تمامی متن اصلی مقاله می بايست دارای شماره صفحه (در پايين و مرکز صفحه) باشد.

صفحه اول مقاله:

شامل عنوان مقاله، نام و نام‌خانوادگی نويسندگان همراه با درجه علمی و محل اشتغال آنها به دو زبان فارسی و انگليسی، و در صورت وجود مؤسسه ناظر، حاميان مالی و محل انجام پژوهش باشد. هنگامی که مولف محل کار يا وابستگی ندارد، بايد نام شهر و استان محل سکونت خود را در زير نام و نام خانوادگی خود بنويسد. نشانی، تلفن و پست الکترونيک نويسنده مسئول (همراه با ذکر نام نويسنده مسئول) به صورت مشخص بايد ذکر گردد. تمامی مکاتبات نشريه تنها با نويسنده مسئول انجام خواهد شد.

صفحه دوم مقاله:

عنوان فارسی مقاله، چکيده فارسی و کليد واژگان به ترتيب ذکر می گردند. چکيده مقاله در يک پاراگراف، حداکثر 250 کلمه و در متن آن هدف، روش‌ها، يافته‌ها و نتيجه‌گيری ذکر شده باشد (نيازی نيست تا در متن چکيده اين چهار بخش تفکيک شده و عنوان هر بخش ذکر گردد). در متن چکيده از فعل های معلوم استفاده شود. برای توصيف آنچه انجام شده از فعل گذشته و برای نتيجه ‏گيری از فعل زمان حال استفاده گردد. از ذکر مقدار سطح معنی داری ، r و منابع استفاده‌شده برای آزمون يا پرسش‌نامه و استفاده از کلمات، حروف و علائم اختصاری انگليسی در چکيده کوتاه اجتناب شود. کليد واژگان نيز بين 3-5 کلمه بوده و با کاما از يکديگر جدا شوند.

صفحه سوم مقاله:

شامل عنوان انگليسی مقاله، چکيده انگليسی و کليد واژگان مرتبط می باشد. شايسته است چکيده انگليسی و کليد واژگان دقيقا با چکيده و کليد واژگان فارسی مطابقت نمايد.

اصل مقاله بايد شامل موارد زير باشد:

متن اصلی مقاله به ترتيب شامل 6 بخش مقدمه، روش شناسی، نتايج، بحث و نتيجه گيری، تشکر و قدردانی و منابع می باشد. کليه بخش های فوق به صورت مجزا و با همين عناوين بايد بيان شوند. در مقابل اين عناوين از قرار دادن علامت “: ” پرهيز گردد.

مقدمه:

مقدمه بايد توضيح دهد که مساله چيست؟ چگونه با کارهای قبلی مرتبط است و چه تفاوتی با آنها دارد؟ اين بخش در دو تا سه صفحه به گزارش بيان مسئله با مروری بر مطالعات گذشته، چالش های موجود در اين مسئله، ضرورت، کاربرد نتايج و اهداف تحقيق می پردازد. در نوشتن مقدمه از نوشتن مطالب عمومی، غير ضروری و غير مفيد خودداری کنيد. همچنين مقدمه نبايد به گونه‏ای نوشته شود که فقط برای افراد حرفه‏ای قابل استفاده باشد.

روش شناسی:

روش شناسی به ‌نحوی بايد نوشته شود که هر خواننده‌ای بتواند با آن، تجربه نويسنده مقاله را تکرار کند. در اين بخش جزييات روش تحقيق و علت انتخاب آن، مدت زمان اجرای طرح و پی‌گيری، زمان و مکان اجرای تحقيق، نمونه‌های مورد آزمون و ملاک انتخاب آنها، روش نمونه‌گيری و منطق تعداد نمونه، نحوه جمع‌آوری اطلاعات، رعايت موازين اخلاق در پژوهش، ابزارهای اندازه‌گيری (روايی و پايايی وسايل و ابزارها در خارج و داخل کشور) آزمون‌های آماری مورد استفاده می بايست گزارش شود.

نتايج:

نتايج شامل شرح کامل يافته‌های پژوهش می باشد. نتايج تحقيق با توجه به اصول علمی به صورت کاملاً شفاف و روشن می بايست ارائه گردند. ارائه نتايج دقيق شامل گزارش عدد با درصد، گزارش ميانگين با حدود اطمينان، ذکر دقيق مقادير آماره آزمون ها بالاخص مقدار دقيق سطح معناداری به عنوان مثال (12/0=p) در آزمون های آمار استنباطی ضروری می باشد. مولفين لازم است تنها به گزارش مهم ترين يـافته‌های به دست آمده اکتفا کنند. همچنين استـفاده منـاسب از جدول و نمودارهای فارسی با حداقل تعداد ممکن به صورت سياه و سفيد و دو بعدی موجب سهولت مطالعه مقاله خواهد شد. کليه شکل‎ها، نمودارها و تصاوير با واژه “شکل” نام گذاری شده و عنوان شکل‎ در زير آن درج شود. عناوين جداول نيز در بالای آنها قرار داده می شود. برای درج عنوان هر شکل يا جدول پس از کلمه شکل يا جدول و شماره آن، خط تيره و سپس عنوان ذکر گردد. بهتر است برای متمايز کردن ستون نمودارها به جای استفاده از رنگ های مختلف از هاشور به شيوه های مختلف استفاده کرد. بديهی است از تکرار مطالبی که در متن آورده شده‌اند در جداول و بالعکس اجتناب نمود. نکته مهم ديگر اين که جداول و نمودارهای مورد نياز می بايست مطابق ضوابط و الگوهای ای. پی. ای ارائه گردند. استفاده از جدول وقتی مجاز است که نتوان اطلاعات به دست آمده (نتيجه) را به راحتی در متن آورد. عنوان جدول بايد گويا باشد به نحوی که نياز نباشد به متن مراجعه شود. اعداد جدول حتی الامکان بدون اعشار و در صورت لزوم تا دو رقم اعشار داشته باشد. اختصارات و علائم متن جدول را می توان با زير نويس روشن کرد. در جدول فقط از خطوط افقی (ترجيحا” سه خط) آن هم برای مشخص کردن تيتر و انتهای جدول استفاده شود. اعداد و ارقام و مطالب جدول نبايد در متن مقاله تکرار شده باشد. ابعاد جداول بايد طوری تنظيم شوند که در يک صفحه (طولی يا عرضی) جا بگيرد.

بحث و نتيجه گيری:

شرح نکات مهم يافته‌ها، آثار و اهميت و محدوديت آن‌ها، مقايسۀ نتايج تحقيق با يافته‌های حاصل از مطالعات ديگر، توجيه و تفسير موارد مشترک و مورد اختلاف، بيان کاربرد احتمالی يافته‌ها، و در نهايت نتيجه‌گيری و ارائه پيشنهادات حاصل از يافته‌های پژوهش از موارد مورد بحث در اين بخش مقاله است. در اين بخش از تکرار بخش يافته‌ها خودداری گردد و نبايد نتايج جديد که در قسمت يافته‌ها به آن اشاره نشده است، عرضه شود. از اظهار نظر درمواردی که يافته‌های مطالعه آن را مطرح نمی کنند نيز بايد خودداری شود.

نکته:

در انتهای مقاله دو پاراگراف کوچک ارائه داده شود؛ يکی درباره آنچه تاکنون در مورد موضوع پژوهش می‌دانستيم و ديگری درباره اينکه مقاله حاضر چه اطلاعات جديدی به حيطه و موضوع مورد مطالعه اضافه کرده است.

نحوه نگارش منابع در مقالات

شيوه منبع دهی در اين مجله بر اساس شيوه ونکور (ظهور در متن) می باشد. در اين شيوه اولين ارجاع در متن شماره يک را گرفته و اين منبع در بخش منابع در انتهای مقاله نيز با شماره يک مشخص می شود. تعداد منابع فارسی و انگليسی نبايد بيش از 40 شماره باشد. در داخل متن هر جا نياز به استفاده از پرانتز می باشد، بايد بين حرف آخر کلمه و پرانتز فاصله باشد و پرانتز نبايد به کلمه بچسبد؛ مثلاً : بررسی انجام شده توسط اشميت (1) در سال 2007 نشان داد …

در مواردی که محقق اقدام به نوشتن نام نويسنده مقاله و سال اجرای تحقيق می کند (همچون مثال بالا) لازم است تا شماره منبع مورد نظر را نيز ذکر کند. همچنين توجه شود زمانی که در داخل پرانتز های استفاده شده برای نوشتن منابع (در داخل متن)، بيش از دو منبع قرار می‌گيرد، منابع بايد از کوچک به بزرگ و از سمت چپ به راست بدون فاصله نوشته شوند و با حرف کاما از يکديگر جدا شوند مثلاً: (12،14،21). اگر منابع داخل پرانتز بيش از دو مورد است و پشت سر هم قرار دارند، به جای نوشتن همۀ آنها، بين منبع اول و آخر يک خط تيره قرار داده شود: مثلاً به جای (1،2،3،4) نوشته شود (4-1). علاوه بر اين می توان اين شيوه ها را با يکديگر ترکيب نمود (29،12،7-2).

زمانی که بخشی از مطالب يک کتاب استفاده شده و محقق قصد مشخص ساختن دقيق محل مورد نظر را دارد می تواند از اين شيوه استفاده کند (ص23، 4) که به مفهوم صفحه 23 از منبع 4 است. زمانی نيز که محقق قصد نقل قول از محققی ديگر را دارد می تواند به اين شکل نقل قول کند: ريچارد ای. اشميت (2004) بيان داشت … (به نقل از 5) که اين به اين مفهوم است که نويسنده منبع 5 را مطالعه نموده و در اين منبع نتايج مطالعه اشميت را گزارش می کند. استفاده از سيستم End Note جهت کاهش اشتباه و ارتقاء کيفيت نشريه پيشنهاد می شود.

نويسندگان برای اخذ اطلاعات کامل در خصوص شيوه ی منبع دهی ونکور می توانند اطلاعات لازم را از سايت های مختلف به زبان فارسی و انگليسی دريافت کنند. همچنين از طريق لينک زير نيز می توان اطلاعات کاملی در اين خصوص اخذ نمود:

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK7256

نحوۀ نگارش منابع مورد استفاده

منابعی که در متن مورد استفاده قرار می‌گيرند بايد به صورت زير معرفی شوند

نام خانوادگی و نام نويسنده (تا 6 نفر اول بصورت کامل و بيش از 6 نفر با استفاده از واژه همکاران/ et al آورده شود). عنوان مقاله. نام مجله. سال؛ شماره دوره (شماره مجله): شمارۀ صفحه.

مقاله فارسی

هنری حبيب، شهلايی جواد، مندعلی زاده زينب. تدوين چشم‌انداز کارآفرينی در ورزش کشور از ديدگاه صاحبنظران ورزشی. مطالعات مديريت ورزشی. 1392؛5(18):80-67.

مقالۀ انگليسی

Schmidt R A, Wulf G. Continuous concurrent feedback degrades skill learning: Implications for training and simulation. Hum Factors. 1997 Dec;39(4):509-25.

در خصوص شيوه نوشتن نام مجلات بايد از شيوه Medline به صورت مخفف استفاده شود. برای يافتن مخفف نام مجلات می توان از لينک زير خلاصه نام مجلات معتبر دنيا را دريافت نمود:

http://www.efm.leeds.ac.uk/~mark/ISIabbr

انواع مقاله

  1. مقالة پژوهشی: برگرفته از تحقیقی است كه به تازگی پایان یافته است و چون متكی بر یافته های تحقیقاتی است، گزارش تحقیق نیز به آن گفته می شود.
  2. مقالة تحلیلی: این نوع مقاله كه به نام مقاله نظری نیز شناخته می شود، مقاله ای است كه مؤلف با استفاده از منابع پژوهشی پیشین، نظریة خاصی را در حوزه كار خود مطرح می نماید. در این نوع مقاله نویسنده ممكن است نظریه های قبلی را گسترش دهد، آن ها را با استفاده از شواهد استحكام بخشد، آن ها را به شكل دیگری بیان كند یا آن ها را مورد تأمل و تردید قرار دهد.
  3. مقالة مروری: این مقاله به تحلیل كلان و ارزیابی انتقادی نوشته هایی می پردازد كه قبلاً منتشر شده است. مؤلف مقاله مروری از طریق مقوله بندی، یكپارچه سازی و ارزشیابی متون منتشر شدة پیشین، سیر پیشرفت پژوهش های جاری را در جهت روشن ساختن مسئله ای مشخص دنبال می كند.
  4. مقاله گردآوری: این نوع مقاله صرفاً به گردآوری و انعكاس نقطه نظرهای مختلف مندرج در نوشته های مرتبط با موضوعی خاص می پردازد و در واقع كار تازه ای را عرضه نمی كند. تفاوت آن با مقاله تحلیلی این است كه به ارائه نظریه جدیدی منتهی نمی شود و نیز با مقاله مروری این تفاوت را دارد که الزاماً به سنجش و ارزیابی كلیه آثار قبلی نمی پردازد.

البته علاوه بر 4 مورد ذكر شده، گونه های دیگری از نوشته های مجلات وجود دارند كه از فراوانی كمتری برخوردارند؛ نظیر یاداشت های انتقادی، نقد و بررسی، گزار ش كوتاه و…

0/5 ( 0 نظر )


نیازمندی های مرتبط

لطفاً هنگام تماس اعلام نمایید که در آسمونی شماره تلفن را دیده اید

دیدگاه های این مطلب

  1. نویسنده دیدگاه: ناشناس
    20 اردیبهشت 1398

    عالی

نظر خودتان را ارسال کنید