11 مرداد ، بمباران شیمیایی منطقه اشنویه (1367)

آسمونی : 11 مرداد 1367 – رژیم بعث عراق در ادامه جنایات خود بخشی از مناطق اشنویه در استان آذربایجان غربی را بمباران شیمیایی کرد. بر اثر این بمباران بیش از هزاران تن از هموطنان مصدوم و مجروح شدند

در ساعت 45/2 دقیقه بامداد روز سه شنبه مورخه 11/5/67 مطابق دوم آگوست 1988 زمانیکه مردم شهر در خواب بودند چندین محل مسکونی و اطراف آنها درسمت غرب و جنوب غربی در منطقه کچل آباد ، برده زرد ، مام تمر مورد حمله هواپیماهای عراقی و بمباران آنها قرار گرفت مردم سراسیمه به خیابانها ریختند و در صدد کمک به همشهریان خود بودند بدون آنکه از عمق فاجعه و جنایتی که در صورت مصدومیت تا آخر عمر گریبانگیر آنان می شد خبر داشته باشند..

صبح روز بعد خبر بمباران این مناطق در تمامی شهر پیچید اینجانب شخصاً به محل بمباران رفتم و فکر می کردم که بمباران عادی است در ساعات اولیه سمت جنوبی محله مام تمر – باغ حاجی سلطان سلطانی – کچل آباد و برده زرد کنار جوب نلیوان مورد اصابت بمبها قرار گرفته بود.

کم کم مشکلات تنفسی ، سردرد و سرگیجه ، خارش پوست و آثار سوختگی و … بر روی بدن مردم نمایان می شد.

آسمونی : صف طویل مصدومین ابعاد حادثه را و این جنایت ضد بشری را نمایان نمود .

نیروهای پدافند شیمیایی سپاه وارد شهر شدند و اقدام به پاکسازی مناطق مورد اصابت نمودند ، آمبولانسها از شهرهای همجوار جهت انتقال مصدومان به شهر رسیدند .

کثرت مصدومین به حدی رسید که هلکوپتری ((شنوک )) در میدان فوتبال فرود آمدند و بیمارستان فوری در محل سالن ورزشی (( شهید الهوردیزاده )) بر پا گردید و مصدومان با هلیکوپتر و آمبولانس به شهرهای ارومیه ، تبریز ، مهاباد منتقل می شدند بیشتر مصدومان را زنان و کودکان تشکیل می دادند که خود علایم مصدومیت را نمی شناختند.

با بلندگو از عموم کسانی که دچار عارضه های پوستی ، تنفسی و جسمی هستند درخواست می شد که به آمبولانسهای مستقر در کوچه و خیابانها مراجعه نمایند تعداد مجروحان از دهها و صدها نفر تجاوز نمود و بیش از دویست نفر به بیمارستانهای شهرهای همجوار اعزام شدند.

خوشبختانه جهت باد موسوم در این فصل که غربی است باعث شده بود که به لطف پروردگار اثرات تخریبی و شیمیایی آن کاسته شود و کمتر در شهر پخش گردد.

این جنایت صدام دو روز بعد از تأیید و محکومیت سازمان ملل در استفاده رژیم بعث ازسلاحهای شیمیایی علیه غیر نظامیان و نظامیان در جبهه های نبرد ، جای تعجب بود.

سعادت معاون سیاسی استانداری آذربایجان غربی در جمع خبرنگاران داخلی و خارجی در روزجمعه در محل بمباران تعداد مجروحان را تا 48 ساعت بعد از واقعه 2265 نفر اعلام کرده که در حال افزایش است و تعداد دویست و هفتاد نفر دربیمارستان شهرهای تبریز ، ارومیه ، مهاباد ، میاندوآب بستری هستند و بعد از سه روز هنوز گروههای دیگری از مردم که اثر این بمبها بر آنها مشاهده می شوند به بیمارستان و محل های امدادی مراجعه و تحت درمان قرار می گیرند.

آسمونی : وی تعداد خانوارهای آسیب دیده را چهارصد تا پانصد خانوار اعلام می دارد و باغها و مزارع اطراف شهر آسیب دیده است .

فرماندهی یگان پدافند (( ش ، م ، ر )) سپاه دوازدهم پاسداران ضمن تشریح عملیات پاکسازی اعلام نمودند که هشت نقطه از اشنویه با بمبهای شیمیایی گاز خردل و اعصاب مورد حمله قرار گرفته است که این بمباران با استفاده از هواپیماهای (( گارگارین )) انجام گرفته است.

دکتر مهری مدیر کل سازمان منطقه ای بهداری و دکتر علی آصف پزشک متخصص معالج در جمع خبرنگاران اعلام می دارند که آثار این جنایت بصورت آنی و یا سالها بعد خود را نشان خواهند داد.

دکتر ولایتی وزیر امور خارجه وقت طی نامه ای رسماً از شورای امنیت درخواست اعزام هیئت کارشناسی به اشنویه را مینماید و آقای محمد جعفر محلاتی سفیر ایران در سازمان ملل این جنایت را نمونه دیگری از تلاشهای عراق جهت به تعویق انداختن مذاکرات صلح توصیف می کند.

علی اکبر ولایتی وزیر امور خارجه طی تماس تلفنی با دبیر کل سازمان ملل اعلام می دارد که در جریان بمباران شیمیایی شهر اشنویه هزاران نفر مجروح و مصدوم شده اند و درخواست تسریع در اعزام هیئت جهت بررسی ابعاد این جنایت را می نماید.

خبرگزاری رویتر به نقل از (( لی لویه )) رییس چینی شورای امنیت می گوید :

تعیین اعضای هیئت و فراهم آوردن مقدمات اعزام هیئت بر عهده دبیر کل سازمان ملل آقای (( خاویر پرز دوکویار )) می گذارد و اعلام می دارد که شورای امنیت در جلسه محرمانه خواستار اعزام تیمی به سرپرستی سرلشکر نروژی (( مارتین رادست )) برای بررسی بمباران شیمیایی اشنویه نموده است .

هیئت سازمان ملل وارد ارومیه شده و بعد از عیادت و دیدار با مجروحان شیمیایی به شهر اشنویه آمدند و از محل و آثار تخریبی نمونه برداری می کنند و با مردم در محل و سپس با امام جمعه مرحوم قاضی محمد خضری و بخشدار و چندین نفر از معتمدین شهر گفت و گو می کنند و گزارش خود را بشرح ذیل در تاریخ 23 آگوست 1988 تحویل شورای امنیت سازمان ملل نمودند که در آن ضمن تأیید و تأکید بر بمباران شیمیایی شهر اشنویه در غرب کشور ایران در تاریخ دوم آگوست تعداد مجروحان را 2680 نفر اعلام نمود و گزارش می نماید:

  • الف – آزمایشات پزشکی در ارومیه انجام پذیرفته نشان می دهد که تمام بیماران بر اثر حمله شیمیایی مصدوم و مجروح شده اند و علائم و شواهد حاکی از وجود گاز خردل در بمب های پرتاب شده می باشد.
  • ب- نتایج حاصله از تجزیه های شیمیایی وجود گاز خردل در منطقه حمله شیمیایی را تأیید می نماید.
  • ج- از آزمایشات انجام یافته ازبقایای بمب های اشنویه می توان به این نتیجه رسید که بمب ها شبیه بمب های هستند که در سال های 1983 ، 1986 ، 1987 ، 1988 علیه اتباع غیر نظامی ایران استفاده شده است.

بمباران شیمیایی اشنویه بعد از آتش بس جنگ هشت ساله و تجاوز صدام مایه تعجب جهانیان و نشانگر خوی ددمنشانه رژیم بعث عراق بود.

خبرنگاران رادیو و تلویزیون فنلاند و رویتر که مستقیماً با مردم ملاقات نموده و از بیماران در ارومیه عیادت نموده بودند این رفتار رژیم عراق را نشان از ددمنشی این رژیم تلقی می نمودند.

روزنامه کثیرالانتشار (( نیویورک تایمز )) در مورخه 4 آگوست ضمن تشریح آثار بمباران شیمیایی اشنویه می گوید که نماینده عراق در سازمان ملل هیچگونه پاسخی برای دفاع نداشت.

روزنامه  ((واشنگتن پست )) در مورخه 3 اگوست طی گزارش مبسوطی در صدر اخبار جهانی خود با توجه به بمباران شیمیایی اشنویه و مصدومیت هزاران نفر از اهالی بی دفاع شهر، کاربرد مجدد گاز خردل توسط رژیم عراق را مورد تأیید قرار می دهد.

نمونه های فراوانی از اخبار و زوایای مختلف این جنایت سهمناک در حق مردم اشنویه بسیار است ولی آنچه مورد توجه است چرا این برگ از تاریخ یک شهر در خود شهر اشنویه مورد توجه قرار نمی گیرد؟

چرا جوانان ما امروز اصلاً از رخداد و ضایعه خبر ندارند؟

چرا حداقل در سالگرد این مصیبت هیچ گونه پارچه یا نوشته ای حتی از سوی مقامهای محلی و نهادهای مردمی شورای شهر نوشته نمی شود؟

آیا با توجه به ابعاد ماندگار اثرات گازهای شیمیایی خصوصاً گاز خردل هیچ گونه اقدامی در جهت شناسایی مصدومان و مجروحان شیمیایی شهر انجام یافته است ؟اصلا اشنویه چند نفرجانباز شیمیایی دارد؟

در جهت ثبت این روز در تاریخ این شهر به عمل نیامده است؟ کدام خیابان به نام این روز است؟

و کدام یادمان و گرامیداشت یاد و خاطره بمباران شیمیایی اشنویه نصب شده است در حالیکه میدان حلبچه جهت بزرگداشت مقام اولین شهر شهید داریم؟

آیا ما اصلاً خودمان ، تاریخمان ، بزرگان و وقایع بزرگ شهرمان را که هر یک نشانگر تاریخ ، هویت ، حیات شهرمان را قبول داریم یا دوست داریم که این برگ های تاریخ را به فراموشی سپرده شوند.

بیاد داشته باشیم که این ایام نشان از پایداری و استقامت یک شهر درکنار ملتی به وسعت ایران در هشت سال دفاع از خاک کشورشان است که ثبت آنها باعث هویت بخشی و ثبت تاریخ خواهد شد.

5/5 ( 1 نظر )


منبع : آسمونی

نظر خودتان را ارسال کنید