ثبت نام لاتاری گرین کارت آمریکا ثبت نام لاتاری آمریکا کلیک کنید !

نقد فیلم سرو زیر آب

سرو زیر آب فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محمد علی باشه آهنگر و حامد باشه آهنگر، و تهیه‌کنندگی سید حامد حسینی، محصول سال ۱۳۹۶است. آسمونی در این بخش به معرفی و نقد فیلم سرو زیر آب می پردازد.

معرفی فیلم سرو زیر آب

فیلم سینمایی «سرو زیر آب» که با مشارکت بنیاد سینمایی فارابی، حوزه هنری و شهرداری تهران ساخته شده‌است به موضوع شهدای گمنام می‌پردازد. نخستین نمایش این فیلم در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر بود و توانست بهترین فیلم با نگاه ملی از سی و ششمین دوره فیلم فجر شود

بازیگران فیلم سرو زیر آب

  • بابک حمیدیان
  • مینا ساداتی
  • مسعود رایگان
  • هومن برق نورد
  • رضا بهبودی
  • حسین باشه آهنگر
  • همایون ارشادی
  • مهتاب نصیرپور
  • فرخ نعمتی
  • هادی قمیشی
  • شهرام حقیقت دوست
  • دنیا مدنی
  • سیاوش چراغی پور
  • حسین فلاح
  • غلامحسین لطفی
  • حسن نجاریان
  • نادیا پروانی
  • امیر دلفانی

عوامل فیلم سرو زیر آب

  • کارگردان: محمد علی باشه آهنگر
  • تهیه‌کننده: سید حامد حسینی
  • نویسندگان: محمد علی باشه آهنگر و حامد باشه آهنگر
  • فیلمبردار: علیرضا زرین‌دست
  • طراح کانسپت و استوری برد: ارشاد میرشجاعی
  • تدوین: حمید باشه آهنگر
  • صدابردار: عباس رستگار پور
  • آهنگساز: بهزاد عبدی
  • طراح گریم: محسن بابائی
  • جلوه‌های ویژه میدانی: محسن روزبهانی
  • جلوه‌های ویژهٔ رایانه‌ای: محمد خاکزاد
  • عکاس: علی نیک رفتار
  • دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: حسین فلاح
  • مدیر تولید: طاهر امانی
  • مشاور رسانه‌ای: مریم نراقی

ساخت فیلم سرو زیر آب

«سرو زیر آب» ششمین ساخته سینمایی محمدعلی باشه آهنگر و بعد از فیلم «ملکه» است که فیلمبرداری آن در تهران، میبد، روستای مزرعه کلانتر در یزد، لرستان، روستای سپید دشت در لرستان و دزفول انجام شده بود.

نقد فیلم سرو زیر آب

قصه سرو زیر آب جذاب است و شخصیت‌ها با وسواس زیادی انتخاب شدند. قصه به صورت جدی از جایی که جهانگیر کرامت (با بازی بابک حمیدیان) شک می‌کند که شاید جنازه شهیدی را به اشتباه به خانواده دیگری داده است شروع شده و برای یافتن حقیقت سفری در فیلم آغاز می‌شود. این سفر بستری است برای تقابل دو قوم با دین‌های مختلف (زرتشتی و مسلمان) و باعث شناخت بیشتر مخاطب از نحوه نگاه‌ آن دو خانواده به مفهوم شهید می‌شود.

سرو زیر آب در بین فیلم‌هایی که تاکنون در جشنواره دیده‌ام از یک مزیت نسبی برخوردار است و آن پاسخ مشخص فیلمساز به این سوال است که چرا این فیلم را ساخته است؟ نویسنده می‌داند که قصه خود را از کجا شروع کند و زنجیره شخصیت‌ها را به چه شکلی طراحی کند که از کنار هم قرار گرفتن شخصیت‌ها و نقطه نظرشان پیرامون مسئله اصلی فیلم یعنی ارتباط حقیقت با آرامش بتواند دیدگاه اخلاقی خود را به مخاطب انتقال دهد. به علاوه توانسته با کارگردانی پخته و میزانسن‌های دقیق و قاب‌بندی‌های سینمایی در خدمت انتقال مفهوم قدم بردارد.

فیلم‌نامه فیلم برخلاف انتخاب درستی که در شخصیت‌هایش داشته است (از شخصیت خواهر شهید یزدی با بازی مینا ساداتی که نقش به خصوصی در درام ندارد و حذفش کمک زیادی به بهتر شدن ریتم فیلم می‌کند بگذریم) ریتم مناسبی ندارد. درست است که ریتم یک فیلم پس از فیلم‌نامه از دریچه کارگردانی و تدوین عبور می‌کند اما نقطه تعیین کننده برای ریتم کلی فیلم به فیلم‌نامه بازمی‌گردد. جایی که فیلم‌نامه‌نویس تعیین می‌کند که رخدادها تا چه حد بسط پیدا کنند و چگونه پشت هم قرار بگیرند تا موضوع اصلی فیلم بهتر خودش را نشان دهد. از این منظر سرو زیر آب درجا می‌زند و همین فیلم را کمی کسل‌کننده کرده است.

از نظر کارگردانی باشه‌آهنگر موفق‌تر از فیلمنامه عمل کرده و توانسته صحنه‌های جذابی خلق کند. اکثر قاب‌های فیلم عمق زیادی دارند و فضای گسترده‌ای را به مخاطب نشان می‌دهند که همین اتفاق اجرای چنین فیلمی را بسیار پیچیده می‌کند. همچنین فیلمساز توانسته در عین اینکه فیلمش در سه موقعیت جغرافیایی مختلف سیر می‌کند لحن یکدستی ایجاد کند. بازی اکثر بازیگران فیلم هم دیدنی از آب درآمده است. اما مهتاب نصیرپور و شهرام حقیقت‌دوست برخلاف نقش کوتاه‌شان در فیلم درخشیده‌اند. بازی حسی مهتاب‌ نصیرپور در نقش مادر شهید در سکانس سر قبر به تنهایی می‌تواند باعث به یادماندنی شدن این نقش بشود. بدون شک بازیگران سرو زیر آب شانس زیادی برای دریافت سیمرغ از جشنواره دارند.

سرو زیر آب می‌توانست فیلم بسیار موفقی شود چرا که ایده جذابی دارد و کارگردان کاربلدی هم پشت دوربین نشسته است اما تدوین به تنهایی توانسته فیلم را زمین بزند. زمان فیلم بسیار زیاد شده و نسبت اتفاقات هماهنگی دقیقی با اهمیتشان ندارد. بخش مهم و درگیر کننده فیلم دیر شروع می‌شود و رابطه اضافی جهان‌بخش با دختر ارمنی کاملاً بی ربط به فیلم و باعث کش‌دار شدن فیلم و از دست رفتن بار حسی پلان‌های انتهایی فیلم شده‌اند. در مجموع سرو زیر آب جذابیت‌های ملکه را ندارد اما در بین فیلم‌های  جشنواره امسال فیلم متوسط رو به بالایی است که با تدوین بهتر می‌تواند بهتر هم بشود.

0/5 ( 0 نظر )


نظر خودتان را ارسال کنید