هوای بهاری

 

باد از راه آمد

ابر با خود آورد

آسمان را با ابر

ذرّه ذرّه پر کرد

چادرش را دنیا 

برسرخود پوشید

گُم شد آن بالاها 

نورِگرم خورشید 

برق زد ، رعد آمد

مثل شیری غرید

ابرها ترسیدند

باز باران بارید

خاک ، آرام آرام 

آبِ باران را خورد 

باد آمد ، هو هو

ابر را با خود برد 

بازهم پیدا شد 

خنده های خورشید

آسمان آبی شد 

باز هم گل خندید !

0/5 ( 0 نظر )


نظر خودتان را ارسال کنید