مسجد کوفه، سازه حضرت آدم

مسجد كوفه ابتدا توسط حضرت آدم (ع) ساخته شده و پس از مسجدالحرام، قدیمی‌ترین مسجد جهان است. در كتب اسلامی آمده كه اینجا محل زندگی حضرت نوح (ع) و مكان ساختن كشتی او بوده است. آسمونی در این بخش تاریخچه ساخت مسجد کوفه که توسط حضرت آدم (ع) ساخته شده است را برای شما عزیزان منتشر می کند.

مسجد كوفه یكی از قدیمی‌ترین مساجد تاریخ اسلام است كه در اواسط قرن هفتم میلادی بنا شد. این مكان یكی از چهار مسجد مهم برای شیعیان پس از مسجدالحرام، مسجدالنبی و مسجد قبا است كه در ۱۲ كیلومتری شمال شهر نجف واقع شده است.

گفته می‌شود مسجد كوفه ابتدا توسط حضرت آدم (ع) ساخته شده و پس از مسجدالحرام، قدیمی‌ترین مسجد جهان است. در كتب اسلامی آمده كه اینجا محل زندگی حضرت نوح (ع) و مكان ساختن كشتی او بوده است.

مسجدی كه حضرت آدم‌(ع) بنا کرد

مسجد كوفه، محل دفن «مسلم بن عقیل» پسر عموی امام حسین (ع) است كه پیش از واقعه كربلا در این شهر شهید شد. «هانی بن عروه» و «مختار ثقفی» از دیگر شخصیت‌های بزرگ تاریخی و مذهبی هستند كه در این مسجد به خاك سپرده شده‌اند. مكان‌های خاصی در مسجد مشخص شده‌اند كه محل نماز گزاردن امام سجاد (ع) و امام جعفر صادق (ع) از آن جمله‌اند.

مساحت كنونی این بنا حدود 11 هزار مترمربع است‌، چهار مناره و دو در اصلی دارد. گذرگاه‌های طاقدار این مسجد‌، ستون‌هایی از جنس مرمر دارد كه از شهر «حیره» به این منطقه آورده شده‌اند و هریك 20 متر طول دارند. مساحت كل مسجد حدود 100 مترمربع است.

«كرسول» تاریخ‌شناس و كارشناس معماری اهل كشور انگلیس، طراحی این مسجد را كه بر پایه ستون‌های متعدد بنا شده، یادآور «آپادانا»ی ایران می‌داند.

این مسجد در سال‌های طولانی، مراحل مختلفی را پشت سر گذاشته و تغییرات زیادی داشته است. كاشی‌كاری‌های آن یادگاری حكومت صفویان در قرن هفدهم و هجدهم میلادی است. 28 برج دایره‌وار دیوارهای خارجی ساختمان را دربرگرفته‌اند. گفته می‌شود قدمت این برج‌ها كه ریشه‌ای دو متری در دل خاك دارند، به زمان صدر اسلام می‌رسد. حفاری باستان‌شناسان نشان می‌دهد كه این برج‌ها هم توسط مجموعه دیگری از ستون‌ها در زیر زمین‌ حمایت می‌شوند.

آخرین تحولی كه در معماری مسجد كوفه پدید آمد، در سال 2010 رخ داد و چهره‌ای جدید به آن بخشید. برای تزیین این بنا از طلا و دیگر سنگ‌های قیمتی مانند الماس و یاقوت استفاده شد و گوشه‌گوشه آن با نام حضرت علی (علیه‌السلام) مزین شد. در همین دوران برای محراب محل شهادت مولا علی ‌بن ‌ابی‌طالب ضریحی مطلا نصب شد كه در ساخت آن از نقره‌، یاقوت و الماس هم استفاده شده است. در جای‌جای دیوارهای مسجد آیات قرآن با طلا و به خط كوفی نقش بسته است. گنبد مسجد كوفه هم از جنس طلا ساخته شده است.

سنگ‌های مرمر این مسجد از یونان وارد شده‌اند و از جنس همان سنگ‌هایی هستند كه در كعبه به كار رفته‌اند. فرش‌های ایرانی با نقش‌ونگار خیره‌كننده‌شان زیر پای زائران این مكان مقدس خودنمایی می‌كنند.

در قسمت جنوبی مسجد كوفه، ویرانه‌های دارالاماره امویان دیده می‌شود كه دیواره‌هایی به عرض چهار متر مساحت 170 مترمربعی آن را دربرمی‌گرفته‌اند. در معماری اسلامی‌، دارالخلافه درست پشت محراب واقع می‌شد و دلیل آن، ورود راحت‌تر به مسجد، بدون رد شدن از میان صف‌های نمازگزاران بوده است. این دارالاماره كه معماری آن به سبك قلعه‌های ساسانی بوده، در سه دوره تاریخی بازسازی شده و مورد استفاده قرار گرفته است. اولین دوره آن در زمان فتح عراق به‌دست مسلمانان، دومین دوره در زمان حكومت امویان و سومین آن، در عصر عباسیان بوده است.

در متون اسلامی از امام علی (ع) كه مسجد كوفه را به‌عنوان محل خلافت خود برگزید، نقل شده كه گفته‌اند: ای مردم كوفه، خداوند متعال چیزی به شما عطا كرد كه به هیچ كسی نداده است؛ مسجد و عبادتگاه شما را برتری داد كه در آن خانه آدم (ع)، نوح (ع)، ادریس (ع) و مصلای حضرت ابراهیم (ع) و برادرم خضر (ع) و مصلای من است. این‌ مكان یكی از چهار مسجد بافضیلت است كه روز قیامت شبیه شخص مُحرِمی كه لباس پوشیده، آورده می‌شود و برای اهل خود و نمازگزارش شفاعت می‌كند. زمانی خواهد آمد كه این مسجد، مصلای حضرت مهدی (ع) و هر مومنی خواهد شد و هیچ مومنی باقی نخواهد ماند، مگر این‌كه در این مسجد نماز می‌خواند یا در آرزوی آن است. اگر مردم بركت آن را می‌دانستند از چهارگوشه جهان حتی با كشیدن خود روی برف و یخ، به این مسجد می‌آمدند.

نظر خودتان را ارسال کنید