تعداد کهکشانهای جهان

کهکشان‌ها سامانه‌هایی بزرگ و با اندازه و مرزی مشخّص هستند که از ستاره‌ها، بقایای ستاره‌ای، ماده تاریک، گازها و گرد و غبارهای میان ستاره‌ای تشکیل یافته‌اند و با نیروهای گرانشی به گردِ هم آمده‌اند. چندین کهکشان در جهان وجود دارد که آسمونی در این بخش تعداد کهکشان های جهان را برای شما عزیزان منتشر می کند.

سرشماری جدید کهکشان‌های موجود در جهان قابل مشاهده نشان می‌دهد بیش از یک تریلیارد کهکشان در جهان وجود دارند، یعنی ۱۰ برابر بیش از تعدادی که پیش از این تصور می‌شد.

براساس گزارش لایو‌ساینس، گروهی بین‌المللی از اخترشناسان با استفاده از تصاویر ثبت شده از اعماق فضا و دیگر انوع داده‌های ثبت شده توسط تلسكوپ هابل برای ایجاد نقشه‌ای سه‌بعدی از جهان شناخته شده كه حاوی 100 تا 200 میلیارد كهكشان است، استفاده كردند. تمركز بیشتر روی داده‌های به دست آمده از دوربین میدان عمیق هابل بود كه توانسته دورافتاده‌ترین كهكشان‌های جهان را رصد كند.

پس از آن محققان با به كار گرفتن مدل‌های محاسباتی جدید موقعیت احتمالی كهكشان‌هایی كه شاید تاكنون تصویر آنها ثبت نشده‌‌باشد را محاسبه كردند و به این نتیجه رسیدند احتمالا تعداد كهكشان‌های موجود در جهان 10 برابر رقمی است كه پیش از این تعیین شده‌بود، اما به دلیل كم‌نور بودن یا دور بودن این كهكشان‌ها،‌تا به امروز امكان رصد آنها فراهم نیامده‌است.

به گفته كریستوفر كانسلیس استاد فیزیك اخترشناسی دانشگاه ناتینگهام در لندن كه هدایت این پروژه را به عهده داشته‌است می‌گوید دانستن اینكه هنوز 90 درصد از كهكشان‌های جهان ناشناخته‌اند، ذهن را مغشوش می‌كند، چه كسی می‌داند كه با استفاده از نسل بعدی تلسكوپ‌ها چه پدیده‌های جالب توجهی می‌توان در میان كهكشان‌های ناشناخته یافت؟

نگاه كردن به اعماق فضا به معنی نگاه كردن به گذشته نیز هست، زیرا نور برای پیمودن فواصل كیهانی زمان طولانی را طی می‌كند. محققان در بخشی از این تحقیق به فواصلی بسیار دورافتاده در 13 میلیارد سال نوری چشم دوختند. نگاه كردن به چنین نقطه دورافتاده‌ای در فضا به محققان امكان داد تا به تكه‌هایی از روند تكامل جهان از 13 میلیارد سال پیش تا كنون نگاه كنند، دورانی كه تنها 100 میلیون سال از انفجار بزرگ فاصله داشته‌است.

محققان دریافتند كه جهان اولیه نسبت به جهان امروزی كهكشان‌های بیشتری داشته‌است. كهكشان‌های دورافتاده كهكشان‌های كوتوله و كم نوری بوده‌اند كه به تدریج و با تكامل یافتن جهان با یكدیگر تلفیق شده . كهكشان‌های بزرگتری را ایجاد كرده‌اند.

كانسلیس در بیانیه‌ای مجزا درباره نتیجه این تحقیق گفت: نتایجج به دست آمده از این رو بسیار حیرت‌انگیز است كه ما می‌دانیم طی 13.7 میلیارد سال تكامل جهان هستی پس از انفجار بزرگ، كهكشان‌ها رشد كرده و با یكدیگر تلفیق شده‌اند. یافتن كهكشان‌های بیشتر در گذشته نشاندهنده این موضوع است كه روند تكاملی شدیدی به وقوع پیوسته است كه به واسطه آن كهكشان‌ها با یكدیگر تركیب شده و در نتیجه تعداد آنها از گذشته تاكنون كاهش یافته‌است.

گونه‌های کهکشان از دید ریخت‌شناسی

کهکشان نامنظم

کهکشان‌های ناهمگون یا بی قائده هیچ شکل یا ساختار سامان‌مندی ندارند، آنها دارای جرم بیشتری از کهکشان‌های دیگر هستند و بیشتر ستاره‌های موجود در آنها دارای طول عمر کم و درخشان می‌باشند. با وجود اینکه بسیاری از کهکشان‌های ناهمگون در بر گیرنده نواحی تابان گازی هستند که ستاره‌ها در آنها ساخته می‌شوند، بیشتر گاز میان ستاره‌ای کهکشان‌ها بایستی فشرده شوند تا ستاره‌های تازه‌ای بسازند. نزدیک به پنج درصد از هزار کهکشان درخشان را کهکشان‌های ناهمگون تشکیل می‌دهند. این در حالی است که یک چهارم کهکشان‌های شناخته شده نیز کهکشان‌های ناهمگون هستند.

کهکشان مارپیچی

کهکشان‌های مارپیچی دارای بازوهایی هستند که شکلی مارپیچی در پیرامون بر برآمدگی میانه‌ای یا هسته، قرصی ایجاد می‌کنند که چرخش هسته با چرخش بازوهای آن همراه می‌شود. جوان‌ترین ستاره‌های کهکشان‌های مارپیچی در بازوهای کم توده یافت می‌شوند و ستاره‌های کهن بیش تر در هسته فشرده جای دارند. کهن‌ترین ستاره‌ها در هاله‌های کروی پراکنده جای دارند و پیرامون قرص کهکشانی را فرا گرفته‌اند. این بازوها همچنین دارای غبار و گاز فراوانی هستند که منجر به ساخته شدن ستاره‌های تازه می‌شود.

کهکشان مارپیچیِ میله‌ای

یک کهکشان مارپیچی میله‌ای دارای یک هسته برآمدگی میانه‌ای کشیده شده و میله‌ای شکل است. همزمان با چرخش هسته این طور به نظر می‌رسد که در هر سوی هسته یک بازو نیز می‌چرخد. برخی ستاره‌شناسان بر این باورند که کهکشان راه شیری نیز یک کهکشان مارپیچی میله‌ای است. شکل کهکشان‌های مارپیچی و کهکشان‌های مارپیچی میله‌ای از کهکشان‌های با برآمدگیهای میانه‌ای بزرگ با بازوهای نه چندان به هم پیوسته تا کهکشانهای با برآمدگی‌های مرکزی کوچک و بازوهای آزاد متغیر است. اگر چه کهکشان‌های مارپیچی و مارپیچی میله‌ای پیش از این به عنوان دو گونه کهکشان جدا دسته‌بندی می‌شدند، ولی امروزه ستاره‌شناسان آنها را همانند می‌دانند.

کهکشان بیضوی

کهکشان‌های بیضوی از دید شکل، از شکل بیضی‌گون (شبیه توپ راگبی) تا شکل کروی متغیر هستند و اشکالی میان این دو نیز یافت می‌شوند. برعکس کهکشان‌های دیگر که نوری آبی از ستاره‌های فروزان و کم عمر منعکس می‌کنند، کهکشان‌های بیضوی زرد رنگ دیده می‌شوند. علت این امر ساخته شدن ستاره‌ها در این کهکشان‌ها می‌باشد که در نتیجه کمابیش همه نور آنها از ستاره‌های غول سرخ که دارای طول عمر زیادی هستند به دست می‌آید.

کهکشان راه شیری

کهکشان راه شیری کهکشانی است که ما زمینیان در آن زندگی می‌کنیم. این کهکشان به شکل نوار درخشانی که آسمان را دور می‌زند و با استوای سماوی ۶۳ درجه زاویه می‌سازد. در شب‌های تاریک بدون ماه با چشم غیر مسلح دیده می‌شود.

5/5 ( 1 نظر )


نظر خودتان را ارسال کنید