نگاهی به سبک هنری پریمیتیو

اولین تلاش انسان برای ثبت و انتقال مطلب و اخبار مختلف، نقاشی هایی بوده است كه بر دیوار غارها ترسیم كرده است و با نام «هنر پریمیتیو» یا «هنر بدوی» در تاریخ هنر شناخته می شود. به اعتقاد ای. اچ. گومبریج؛ نویسنده كتاب «داستان هنر»؛ علت این نامگذاری به هنر انسان های نخستین آن نیست كه آنها ساده تر از انسان های معاصر هستند چراكه جریانات فكری آنها بسیار بغرنج تر از ما بوده است؛ بلكه علت آن است كه آنها به آن وضع و حالتی كه نوع بشر در آن ظهور كرده نزدیك ترند. انسان نخستین، نقاشی هایی از خود باقی گذاشته است كه تقریباً مربوط به سی هزار سال پیش می شوند. موضوع اغلب این نقاشی ها حیوانات هستند. حیواناتی كه تهدید همیشگی برای زندگی انسان ها بودند و در عین حال وسیله ادامه حیات و معاش آنها نیز محسوب می شدند. نقاشی های پریمیتیو دارای كیفیتی واقع گرایانه هستند.

این ویژگی موید آن است كه این تصاویر در واقع نوعی وسیله كمكی بصری بوده اند تا شكارچیان بتوانند با نگریستن به آنها خاطره خود را از جانوران در فصول سرد و مهاجرت دسته های حیوانات زنده نگه دارند و از سوی دیگر به وسیله این نقاشی ها مطالبی را به شكارچیان بی تجربه بیاموزند. نكته ای كه در تایید این موضوع می توان افزود این است كه بر روی تصاویر منقوش بر روی دیواره غارها علائمی شبیه به پیكان وجود دارد كه نقاط حساس بدن جانور را نشان می دهد. توجه به عنصر خط در این موارد كاملاً مشهود است. این نقاشی ها گاه جنبه مذهبی و آیینی نیز به خود می گرفتند. محیط ناشناخته اطراف انسان آن روزگار و سؤال های متعدد وی از كم و كیف تغییرات طبیعت فضایی رمزآلود و اسرارآمیز را برای وی پدید می آورد در نتیجه پاسخ بسیاری از معماهای خویش را در امور ماورایی و مذهبی جستجو می كرد.نقاشی های «پریمیتیو» یا «بدوی» از لحاظ سبك، ماهرانه نیست. سادگی شكل ها، تخت بودن تصاویر و فقدان سایه ـ روشن یا بعد سوم و استفاده زیاد از رنگ های اصلی، كیفیتی كودكانه به این تصاویر می بخشد. در نقاشی های كودكان و نیز نقاشی هایی به سبك «پریمیتیو» از ترسیم بسیاری از جزئیات زیبایی شناسانه صرف نظر شده است.

در عوض از انواع مختلف عناصر و اشكال بصری استفاده شده تا یك پیام كلی را به بیننده عرضه نماید. در این شیوه، مهمترین خصیصه موضوع، انتخاب شده و به طرزی اغراق آمیز ترسیم می گردد؛ در نتیجه دریافت موضوع برای بیننده سریع تر و با سهولت بیشتری صورت می پذیرد.در حالی كه نقاشانِ نخستین از شیوه واقع گرایانه برای بیان اهدافشان استفاده می نمودند كه برای همه قابل فهم بود؛ اشخاص دیگری نیز بودند كه به خلق آثار انتزاعی می پرداختند. اوج فرم های انتزاعی سبك پریمیتیو را می توان در ساخت توتم ها مشاهده نمود. توتم ها فرم های ساده شده طبیعت بودند كه به صورت سمبل هایی همه فهم ساخته می شدند. برتری شیوه انتزاعی به واقع گرایی در كاربرد آسان آن بود. سمبل ها را هر كس می توانست به سادگی ترسیم كند و در نتیجه زبانی برای برقراری ارتباط به شمار می رفت. به بیان دیگر شیوه انتزاعی هنر پریمیتیو آغازگر ابداع حروف و نگارش است.

با آنكه معمولاً هنر پریمیتیو را هنری خام و برآمده از ناخودآگاه هنرمند می دانند ولی دونیس. ا دانیس در كتاب مبادی سواد بصری از این هنر به عنوان هنری ناب و قابل تامل یاد كرده كه پس از گذشت قرن ها همچنان قدرت نفوذ خود را در ذهن مخاطبش داراست. سادگی، پرتحرك بودن، رنگ های درخشان، خطوط كمانی و كمپوزسیون های دقیق از فنون سبك بدوی است كه در اندیشه جستجوگر انسان های نخستین پرورش یافت و میراث ماندگار بشر معاصر گشت.

5/5 ( 1 نظر )


دیدگاه های این مطلب

  1. نویسنده دیدگاه: ساحل
    17 شهریور 1392

    بسیارتاریخچه هنری جالبی بودممنونم

نظر خودتان را ارسال کنید