تازه های آسمونی
صفحه اصلی > علمی و دانستنی > دانستنی > اولین خنده چه زمانی بوده؟
تبلیغات اینترنتی

اولین خنده چه زمانی بوده؟

when was the first laugh اولین خنده چه زمانی بوده؟

 

پژوهشگران موضوع خنده، یا ژلاتولوژیستها، کوشیده اند که به ماهیت خنده پی ببرند و به این سوال پاسخی علمی بدهند که انسان چرا می خندد؟ 

آنها در پژوهش خود دریافته اند که مغز انسان چگونه یک جوک ، لطیفه، یا شوخی را می گیرد، و خنده چگونه می تواند واقعا به صورت بهترین داروها عمل کند. می دانیم که جای دریافت یک موضوع خنده آور، در قسمت قدامی یا جلویی قشر بیرونی و خاکستری رنگ مغز قرار دارد. اکنون خنده شناسان در زمینه مبدا یا منشا خنده پژوهش می کنند.

“خنده در میان اولین گروه های انسان نما، بین چهار تا دو میلیون سال پیش پیدا شد”

دو دانشور آمریکایی به نام های متیو جرویس و دیوید اسلون ویلسون از دانشگاه بینگهمتون در نیویورک، چند ماه پیش در مقاله ای اظهار داشتند که در پژوهش خود دریافته اند که منشا خنده در سیر تکاملی انسان به زمانی پیش از آنکه انسان از میمون ها جدا شود، بر می گردد.

 

خنده انسانهای اولیه

به عبارت دیگر خنده در میان اولین گروه های انسان نما، بین چهار تا دو میلیون سال پیش پیدا شد. البته خنده آنها به هاه هاه یا قهقهه انسان امروزی شباهتی نداشت، چون آنها هنوز دستگاه صوتیشان توانایی تلفظ این صداها را پیدا نکرده بود، و بیشتر به واکنش صوتی در برابر قلقلک یا خنده گوریل ها و شامپانزه های امروزی شباهت داشت. با تکامل تدریجی انسان، خنده به طور کلی معنای تازه ای به خود گرفت. در حدود دو میلیون سال پیش در اجداد انسان این توانایی پدید آمد که بتوانند حالت های مختلف بیانی در چهره خود را کنترل کنند و به این ترتیب هم بی اختیار و هم با اراده خود بخندند. اما مدت ها گذشت تا انسان در مسیر تکامل به مراحلی بالاتر از شناخت و آگاهی کار برد زبان رسید و خنده با شوخی و مزاح ارتباط پیدا کرد. بنا بر این، اگر بتوانیم خنده را پدیده ای مستقل و جدا از بزله، و شوخی و مزاح بگیریم، خنده چه ماهیتی دارد؟ جوابی که بر اساس پژوهش علمی به این سوال می توان داد، این است که خنده در روابط اجتماعی افراد از طریق گفت و گو کاربرد دارد.

 دانشوری به نام رابرت پروواین از دانشگاه مریلند در بالتیمور آمریکا، دریافته است که ما در هنگام گفت و گوهای عادی به نسبت بیشتر می خندیم تا با شنیدن جوک و لطیفه که گهگاه پیش می آید. توانایی خنداندن دیگران غالبا با کسب موقعیت و قدرت ارتباط دارد، به این معنی که اگر بتوانید دیگری را بخندانید، او را به تسلط خود در آورده اید. رابرت پروواین گفته است که زن ها معمولا بیشتر از مردها می خندند، چون مردها هستند که بیشتر به گفتن چیزهای خنده انگیز تمایل دارند.

 

سرایت خنده

ضمنا گفته شده است که خنده مسری است، همان طور که خمیازه یک نفر دیگران را به خمیاره کشیدن وا می دارد. البته ژلاتو لوژیست ها یا خنده شناسان هنوز در این زمینه پژوهش علمی انجام نداده اند، اما شنیدنی است که مسری ترین مورد خنده در سال 1962 در تانزانیا اتفاق افتاد، و آن هنگامی بود که یک دسته دختر دانش آموز به خنده ای طولانی در آمدند، خنده آنها به افراد دور و بر آنها سرایت کرد، و خنده ای که از اینجا شروع شده بود، ماه ها ادامه یافت.

 

شما بازدید کننده سایت آسمونی چقدر می خندید؟

< اشتراک این مطلب در شبکه های اجتماعی >

🔗 لینک کوتاه: http://www.asemooni.com/?p=8916
تبلیغات اینترنتی

اینم جالبه !

zipcode

zipcode چیست

زیپ کد همانطور که از اسم ان پیداست کدی است که با استفاده از آن …

7 نظرات

  1. س ناشناس!از من میشنوی حالا ک بزرگ شدیم فقط باید بخندیم دیگه از ته دل یا روی دل معنی نداره! حتما شنیدی میگن:بخند ب روی دنیا دنیا ب روت بخنده…… 😆 😆

  2. یادش بخیر هیچ خنده ای به اندازه خنده های دوران مدرسه واقعی و از ته ته دل نبود 🙄 ولی بل همه اینا بازم میخندم تا شاید از خنده ی من دوستم هم خوشحال بشه!!!!!!

  3. ناشناس

    دیگه چندین ساله خنده ی ته دلی نداشتم اون قسمت خنده مغزمون از رنگ خاکستری به تیرگی رسیده. دانشمندای عزیز راهی برای فعال سازی پیدا کنن تا از ته دل بتونیم بخندیم…

  4. هه هه هه …… یوهاههههههه

  5. سعی میکنم خندان باشم چون زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست،دوستان عزیز.

  6. (نصیحتی راکه بزرگترهایم بهم گفتند نقل قول میکنم:

    جملات شیرین ودوستانه وصمیمی ورفتار شادی آمیز معقول ولبخند امید بخش

    سرآغاز یک رفتارتوام باآرامش می باشد وبسیار به روحیه خلاق کمک می کند واز لحاظ اجتماعی حس امید همکاری وهمدردی وآرامش راالقاء میکند وکسانی که سعی دارند با روحیه خشن وپرخاشگر وطلبکارانه با اطرافیان برخورد کنندحس بخورد متقابل را برای اطرافیان ایجاد میکنند که این نوع زندگی سراسر تنش واسترس وناکارایی وناامیدی ودور کردن دوستان صمیمی واطرافیان میشودوهمیشه اگر برخوردی باشد بیشتر ممکن است آن شخص پرخاشگر را مسبب آن برخورد ناپسند نشان دهنددرحالی که واقعا تقصیری نداشته باشدچون ذهنیت منفی با پرخاشگریهاش دراطرافیان ایجادکرده….انسان میتواندبا لبخند دوستانه ورفتارخیلی زیبا بسیاری از گره هارابه یاری خدای مهربون باز کندکلا به دنبال رفتار منفی وغمهای بی ثمر نباشیم وسعی کنیم درجمعی که حضور داریم همیشه خاطره زیبا وخوشی رابه جای بگذاریم)
    وتا نتوانیم رفتاری شادرابه خود مان بقبولانیم وبه جای بهانه شادی بهانه غم وچهره گرفته را انتخاب کنیم نه تنها اطرافیان ازما گریزان میشوند بعدها برای خودمان هم قابل تحمل نخواهیم بودچون روح از برخوردهایمان تاثیر میگیرد وباید باشادی ولبخند امید به خود واطرافیان انرژی ببخشیم….

  7. ناشناس

    من ک همیشه خندانم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.