تازه های آسمونی
تبلیغات اینترنتی

شگفتی های آسمان

صدای دریا به گفته روزگار نو مطلبی را تهیه دیده که بسیار جالب می باشد .

شفق شمالی بر فراز اسکاتلند، کانادا و نروژ تشکیل شده است که به دلیل بزرگترین توفان خورشیدی پس از شش سال می باشد. اشعه های خورشیدی زمین را بمباران کرده اند.

ققنوس نیمه شب بلند می شود! (بزرگترین طوفان خورشیدی پس از ۶ سال)

قوی ترین طوفان اشعه های خورشیدی از می ۲۰۰۵٫ پروتون ها با سرعت ۹۳ میلیون مایل در ساعت از خورشید متصاعد می شوند.

آژانس فضایی کانادایی روز سه شنبه برای شهروندانی که از دیدن اشکال و انوار عجیب در آسمان وحشت کرده بودند، به توضیح و تشریح مسئله پرداخت.

 

223117 616 شگفتی های آسمان223118 293 شگفتی های آسمان

223119 114 شگفتی های آسمان

223120 176 شگفتی های آسمان

 

 

223122 495 شگفتی های آسمان

 

تصویری از آینده ی منظومه ی شمسی!

یک عکاس ستاره‌ای موفق به ثبت تصویری از سحابی دمبل شده است که پایان مشابه منظومه شمسی را به نمایش درمی‌آورد.

بیل اسنایدر، با به تصویر کشیدن این سحابی که در حقیقت ابری از بقایای ستاره‌ای پس از انفجار ستاره مرکزی آن بوده، آینده احتمالی منظومه شمسی ما یا دیگر منظومه‌های ستاره‌ای را به تصویر کشیده که در آن با انفجار ستاره، لایه‌های گاز بیرونی یک سحابی را شکل خواهند داد که با هسته تاره مرده روشن می‌شود.

خورشید نیز در زمان مرگ خود در حدود پنج میلیارد سال آینده، سرنوشت مشابهی را تجربه خواهد کرد.

به گفته اسنایدر، سحابی دمبل در فاصله حدود ۱۳۶۰ سال نوری از زمین قرار داشته که مشاهده آن را توسط تلسکوپهای آناتوری نیز ممکن می‌سازد.

این سحابی در سال ۱۷۶۴ بصورت تصادفی توسط چرلز مسیه کشف شد که در حال جمع‌آوری فهرستی از اجسام پراکنده‌ای بود که نباید آنها را دنباله‌دار تصور کرد.

جسم شماره ۲۷ این فهرست موسوم به مسیه ۲۷ که به دلیل شکل دمبل مانند آن در نور مرئی به سحابی دمبل مشهور شده، در حقیقت یک سحابی سیاره‌ای است که آینده خورشید را در آینده به تصویر می‌کشد.

نور این سیاره باید فاصله‌ای در حدود ۱۳۶۰ سال را برای رسیدن به زمین طی کند. سنجشهای مرتبط با مواد در حال انتشار از این سحابی منجر به برآوردهایی در مورد زمان پرتاب پوسته بیرونی آن بین ۳۰۰۰ تا ۴۸ هزار سال پیش، به علاوه ۱۳۶۰ سال سفر نور آن به سوی زمین شده است.

اندازه این سحابی در حدود ۴٫۵ سال نوری بوده که از فاصله خورشید تا نزدیکترین سیاره به آن نیز بیشتر است.

 

223123 667 شگفتی های آسمان

تصاویر سه پدیده ی زیبای کیهانی

“تومی الیاسن” اخترشناس آماتور نروژی در تصاویری که به تازگی به ثبت رسانده، شفق های شمالی، کهکشان راه شیری و شهاب باران را به صورت همزمان به تصویر کشیده است.

این پدیده های نجومی معمولا به صورت تک تک و مجزا در تصاویر مختلف در سرتاسر جهان دیده می شوند اما ثبت هر سه آنها به صورت همزمان در یک تصویر کاری بسیار دشوار به شمار می رود.

در یکی از تصاویر وی، کل قاب تصویر از ستاره های کهکشان راه شیری پوشیده شده است در حالی که ردی سبز رنگ از شفق شمالی نیز آسمان را درخشان کرده است.

 

223124 869 شگفتی های آسمان223125 120 شگفتی های آسمان

223126 332 شگفتی های آسمان

بر اساس گزارش دیلی میل، این تصاویر خیره کننده در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۱ به ثبت رسیده اند:

درخش سبز از پدیده‌های جوی نادر است و وقتی اتفاق می‌افتد که هنگام غروب خورشید در افقی تمیز و بدون غبار، سراب نیز رخ دهد و درنتیجه تصویر لبه بالایی خورشید به رنگ سبز بالاتر از قرص خورشید ظاهر شود.

223127 390 شگفتی های آسمان

در این تصویر از غروب خورشید که جیان‌لوکا لومباردی از رصدخانه جنوبی اروپا در کوه ۲۶۰۰ متری سروپارانال در صحرای آتاکامای شیلی گرفته، دو کمان سبزرنگ متفاوت را می‌بینید که بالای خورشید درحال‌غروب ظاهر شده‌اند. این پدیده درخش سبز نام دارد.

وقتی نور سفید خورشید وارد جو می‌شود، به طیف رنگی (همانی که در رنگین‌کمان می‌بینیم) تجزیه می‌شود؛ اما ضریب‌شکست هوا بسیار نزدیک به خلأ است و به همین دلیل این اثر در شرایط عادی قابل تشخیص نیست.

در اثر این شکست نور، قرص خورشید به شکل چند تصویر رنگی متفاوت دیده می‌شود که دایره‌های نارنجی و قرمز در پایین و دایره‌های سبز و آبی در بالای خورشید به‌ظاهر زرد‌رنگ قرار می‌گیرند. البته بیشتر مساحت این دوایر هم‌پوشانی دارد و به دلیل درخشش بسیار زیاد قرص خورشید، قابل تفکیک نیستند.

 اما وقتی خورشید در افق غروب می‌کند و نور قرص خورشید آرام‌آرام کاهش می‌یابد، شرایط برای تفکیک این تصاویر رنگی فراهم می‌شود. از سوی دیگر، به هنگام غروب خورشید، نور مسافت بیشتری را در افق طی می‌کند و درنتیجه فاصله دوایر رنگی از قرص خورشید بیشتر می‌شود.

 اما این به‌تنهایی برای مشاهده درخش سبز کافی نیست، چراکه فاصله لبه بالایی قرص سبزرنگ از قرص ظاهری خورشید بسیار کم است.

برای افزایش این فاصله و رسیدن به توانایی تفکیک چشم به پدیده سراب نیاز داریم.

سراب وقتی اتفاق می‌افتد که دو لایه هوا با دمای متفاوت در مجاورت یکدیگر قرار بگیرند.

پرتویی از نور که از محیط با ضریب‌شکست بالاتر (هوای سرد) به محیط با ضریب‌شکست کمتر (هوای گرم) حرکت می‌کند، بازتاب می‌شود و درنتجه تصویری از آن جسم ایجاد می‌کند.

 در بیابان و صحرا، پدیده سراب باعث پدید آمدن تصویر آسمان بر روی زمین می‌شود که انسان این تصویر را به اشتباه آب تفسیر می‌کند.

در درخش سبز، سراب علاوه بر افزایش پرتوهای نور سبزرنگ، باعث افزایش فاصله زاویه‌ای تصویر سبزرنگ از خورشید شده و شرایط مشاهده درخش سبز را فراهم می‌آورد. در بعضی شرایط جوی خاص، درخش آبی نیز دیده شده است.

عکس زیبایی از نعل اسب اینشتین!

طبق نسبیت عام اینشتین، نور در عبور از نزدیکی اجرام سنگین خم می‌شود. گرانش شدید اجسام فوق‌سنگین مانند کهکشان‌ها می‌تواند تصویری حلقوی از اجسام پشتشان ایجاد کرده و حلقه‌های اینشتین را پدید آورند.
 
این تصویر زیبا از تلسکوپ فضایی هابل نیز یکی از حلقه‌ها را نشان می‌دهد. حلقه آبی‌رنگ درواقع تصویر کهکشانی بسیار دور است که توسط گرانش فوق‌العاده شدید کهکشان زرد-نارنجی وسط تصویر، تقویت و البته تغییر شکل یافته است.

 در حالت کلی، فقط بخشی از این کمان در اثر عدسی گرانشی ایجاد می‌شود، چراکه منبع نور، عدسی گرانشی و ناظر در نقاط مختلفی نسبت به یکدیگر قرار دارند، اما وقتی هر سه روی یک خط قرار داشته باشند، حلقه‌ای کامل یا نزدیک به کامل اتفاق می افتد.

223128 827 شگفتی های آسمان

رنگین کمان دوقلو

این تصویری از یک رنگین‌کمان دوقلوی بسیار نادر است که دو کمان رنگی از یک نقطه خارج شده و عامل آن، ریزقطرات کروی و قطرات به شکل ساندویچ همبرگر موجود در باران است.

 

 

223129 506 شگفتی های آسمان

به گزارش نیوساینتیست، محققان دانشکده مهندسی جاکوبز، دانشگاه کالیفرنیا در سن‌دیگو به‌جای جستجوی این رنگین‌کمان‌ها، از شبیه‌سازی رایانه‌ای ۳بعدی استفاده کرده‌اند تا بفهمند رنگین‌کمان‌های دوقلو (Twin Rainbow) چطور تشکیل می‌شوند.

آن‌ها پی بردند که جدا شدن این دو کمان از یکدیگر وقتی اتفاق می‌افتد که پرتوهای نور از دو نوع قطره متفاوت عبور می‌کنند. قطرات کروی و ریز، نور را در یک جهت پراکنده می‌کنند و قطرات درشت‌تر که هنگام سقوط در هوا دچار پهن‌شدگی در کف می‌شوند، نور را را با اندکی انحراف پراکنده می‌کنند.

این پژوهشگران، قطرات درشت‌تر و دچار پهن‌شدگی را برگرواره نامیده‌اند، چراکه شکل این قطرات بسیار شبیه به ساندویچ همبرگر است! با استفاده از ریزقطرات کروی و قطرات برگرواره، آن‌ها موفق شده‌اند این رنگین‌کمان‌های دوقلوی نادر را به درستی شبیه‌سازی کنند.

این پدیده با رنگین‌کمان ثانویه (و رنگین‌کمان‌های مرتبه ۳ و ۴) متفاوت است. رنگین‌کمان‌های مرتبه ۲ و۳ و۴ در اثر شکست و بازتاب نور از ریزقطرات کروی آب در ارتفاع‌های مختلف شکل می‌گیرد و روشنی و شعاع کمان‌های آن‌ها با کمان اصلی متفاوت است.

کهکشان مثلث

 صورت فلکی کوچک مثلث، لنگرگاه این کهکشان مشهور مارپیچی با نام مسیه 33 است. نام عمومی آن چرخ گردان یا همان کهکشان مثلث است.

کهکشان مسیه 33 قطری 50000 سال نوری دارد، این جرم سومین کهکشان بزرگ در گروه محلی، بعد از کهکشان آندرومدا و کهکشان راه شیری است. در گذشته تصور بر این بود که این کهکشان که فاصله ای حدود 3 میلیون سال نوری از ما دارد، قمر کهکشان آندرومدا است، و اخترشناسان نظراتی عینی در مورد سیستم مارپیچی آنان داشتند.

 همان طور که از زمین دیده می شود، این عکس پر جزئیات و واضح به خوبی خوشه های ستاره ای آبی و محل شکل گیری ستارگان به رنگ صورتی را که اثرشان در بازوهای مارپیچی نهفته است را نشان می دهد.
در حقیقت، NGC 604 که حالتی مشبک دارد، نورانی ترین ناحیه از شکل گیری ستارگان است، که برای دیدن آن باید موقعیت کهکشان را از مرکز در ساعت 1 تصور کنید.

با توجه به جمعیت زیاد ستارگان متغییر در کهکشان مسیه 31 و 33 می توان میزانی مناسب را برای فاصله در عالم در نظر گرفت.

 

 

223130 972 شگفتی های آسمان

NGC 1316: منظره پس از برخورد

وقتی اخترشناسان بخواهند صحنه های تکان دهنده ای مانند NGC1316 را توضیح دهند به کاراگاهی موشکاف تبدیل می شوند. تحقیقات آنها نشان می دهد که NGC1316 کهکشان غولپیکر بیضوی است که از 100 میلیون سال پیش شروع به بلعیدن همسایه مارپیچی کوچکتر خود، NGC1317 (درست در بالای آن)، کرده است.

مدرک حمایت کننده این ادعا مارپیچ های کم نور از ستاره و گاز است که دورتادور کهکشان در این تصویر ژرف دیده می شوند. شاهد دیگر خطوط تیره غبار درون این کهکشان بیضوی است که از ویژگیهای کهکشانهای مارپیچی است.

اما آنچه بی توضیح مانده است وجود خوشه های ستاره ای کروی است که به نوعی غیرعادی کوچک اند و به صورت نقاط کم نوری در این تصویر دیده می شوند. بیشتر کهکشانهای بیضوی خوشه های کروی بیشتر و پرنورتری نسبت به NGC1316 دارند.
شاید تصور شود اینها خوشه هایی تازه اند که در پی آشفتگی برخورد اخیر شکل گرفته اند.
اما خوشه های رصد شده در هاله این کهکشان بسیار پیرتر از این اند.

 یک فرضیه توضیح دهنده این است که این خوشه های کروی از کهکشانی باقی مانده اند که لقمه قبلی NGC1316 در گذشته دور بوده است.

 

223131 407 شگفتی های آسمان

سحابی پیله ابریشم

در درون سحابی پیله یک خوشه ی ستاره ای جدید در حال شکل گیری است که با نام IC 5146 دسته بندی شده است.
این سحابی زیبا گستره ای به وسعت 15 سال نوری دارد و تقریبا 4000 سال نوری از ما فاصله دارد و در صورت فلکی شمالی دجاجه جای گرفته است.

مثل بقییه ی زایشگاه های ستاره ای این سحابی عظیم هم قرمز رنگ است که از برانگیخته شدن اتم های هیدروژن گازی توسط ستارگان جوان و درخشان درون سحابی پدید می آید.
همچنین بخش های آبی سحابی حاصل انعکاس نور این ستاره ها توسط گرد و غبار های موجود در ابر مولکولی نامرئی اطراف سحابی است.

ستاره ی پر نوری که در نزدیکی های مرکز سحابی دیده می شود تنها چند صد هزار سال سن دارد و بخش زیادی از درخشش سحابی را با طوفانهای گاز و غبار خود، پدید می آورد.
این تصویر رنگی از سحابی پیله ی ابریشم، جزئیات زیبایی از ساختار درون آن و غبار اطراف آن که زایشگاه ستاره ای را احاطه کرده، نشان می دهد.

 

223132 865 شگفتی های آسمان

کهکشان مارپیچی NGC 1232

کهکشانها اجرامی سحرآمیز هم با جلوه های مرئی و هم جاذبه های نامرئی اند.

کهکشان مارپیچی خوش طرح NGC 1232 مثال بارزی از این جاذبه هاست. در اینجا یکی از چهار تلسکوپ جدید مجموعه تلسکوپ بسیار بزرگ یا VLA این کهکشان را با جزییات بسیار به تصویر کشیده است.

بخش مرئی کهکشان مملو از میلیون ها ستاره پرنور و ابرهای تیره غبار است که در سلطه گرانشی کهکشان و درون بازوهای مارپیچی به دور مرکز کهکشان در گردش اند.

خوشه های باز با ستاره های جوان و درخشان آبی در سراسر بازوها پاشیده شده اند، در حالی که خطوط تیره نواحی چگال غبار میان ستاره ای است که میان انبوه ستاره ها پخش شده است.

میلیاردها ستاره عادی کم نور و رشته های فراوان و پهناور گاز میان ستاره ای نیز در این کهکشان وجود دارند که اگرچه کمتر پیدا هستند اما رد آنها در این تصویر عمیق ثبت شده است.

همه اینها جرم عظیمی را می سازند که دینامیک بخش درونی کهکشان را در اختیار دارد. آما در کنار این همه جرم بخش نامرئی کهکشان حتی ماده بیشتری دارد، به نوعی که ما هنوز به درستی نمی شناسیم.

وجود این ماده تاریک فراگیر که سلطان گرانشی بیرون کهکشان است راه حل توجیه حرکت های اجزای مرئی کهکشان در بخش بیرونی است. واقعا چه چیزی آنجاست؟ 

 

 

223133 886 شگفتی های آسمان

< اشتراک این مطلب در شبکه های اجتماعی >

🔗 لینک کوتاه: http://www.asemooni.com/?p=164782
تبلیغات اینترنتی

اینم جالبه !

zipcode

zipcode چیست

زیپ کد همانطور که از اسم ان پیداست کدی است که با استفاده از آن …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.