تازه های آسمونی
صفحه اصلی > دین و اندیشه > اسلام > در ماه صفر بسیار صدقه دهید
تبلیغات اینترنتی

در ماه صفر بسیار صدقه دهید

safar1 1 در ماه صفر بسیار صدقه دهیدهمانطور که می دانید ماه صفر به ماه نحس معروف است که از پیامبران و امامان در مورد صدقه دادن در ماه صفر روایات زیادی نقل شده است. آسمونی در این مقاله اطلاعات بسیار مفیدی در مورد صدقه دادن در ماه صفر و نحسی در ماه صفر را برای شما همراهان خوب آسمونی تهیه کرده است که در ادامه می خوانید.

در برخى از منابع آمده است که ماه صفر، معروف به نحوست است؛ به ویژه چهار روز آخر ماه که وفات رسول‌ الله‌ صلی الله علیه و آله در آن واقع شده است. در چرایی منحوس بودن ماه صفر دلایلی از جمله رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، شهادت امام حسن علیه السلام و امام رضا علیه السلام در این ماه را ذکر می کنند. همچنین ابتدای ماه صفر با ورود کاروان اسرا به شهر شام مصادف است و نیز آغاز جنگ صفین در نخستین روز صفر بوده است.

در برخی از روایات اسلامی آمده است که مسلمانان از انجام کارهای مهم در ماه صفر، پرهیز و برای دفع آفات و بلایای این ماه بسیار صدقه دهند. به همین دلیل مسلمانان از این ماه به عنوان ماهی نحس و بدیمن یاد می کنند، چرا که در این ماه وحی قطع می شود. حضرت علی علیه السلام در این مورد فرموده است: با رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله چیزی قطع شد که با فوت هیچ احدی قطع نشد.

محدث جلیل القدر حضرت آیت الله شیخ عباس قمى هم در مفاتیح الجنان، در بخش اعمال ماه صفر و هم در وقایع الایّام به این موضوع (نحوست ماه صفر)اشاره کرده است.

در اینجا، متن گفتار این محدث بزرگ را از وقایع الایّام بیان مى کنیم: «بدان که این ماه (صفر) معروف به نحوست است و شاید سبب آن، واقع شدن وفات رسول خدا صلى اللّه علیه و آله است در آن، همچنان که نحوست دوشنبه به این سبب است و یا به جهت آن است که این ماه بعد از سه ماه حرام (ذى القعده، ذى الحجه و محرم الحرام) واقع شده که در آن سه ماه، حرب و قتال نبوده و در این ماه، شروع به قتال مى نمودند و خانه و منازل از اهلش خالى مى شد.

به هر حال از براى رفع نحوست، هیچ چیز بهتر از تصدقات و ادعیه و استعاذات وارده نیست و اگر کسى خواهد محفوظ بماند از بلاهاى نازله در این ماه، دعای هر روز ماه صفر را بخواند.

از پیامبر اکرم‌ صلی الله علیه و آله روایت است که: «هر کس بشارت پایان یافتن ماه صفر را به من دهد، من بشارت بهشت‌ به او خواهم داد».

آیا ماه صفر نحس است؟

حجت الاسلام سید غلام عباس موسوی، مدیرکل امور مبلغان دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار معارف خبرگزاری شبستان در خصوص ماه صفر و مشهور بودن آن به نحوست گفت: هر یک از ماه های سال دارای فضیلت، ویژگی ها، مزایا ،خصوصیات و شرایط و همچنین اعمال خاصی هستند. ماه صفر نیز ماهی است که بعد از سه ماه حرام در میان ماههای قمری قرار گرفته و دربردارنده اعمال، ویژگی ها، حوادث و مسایلی است که در این ماه رخ داده است. ماه صفر چندین مناسبت در خود جای داده است. روز اول صفر را به نقل مورخین آغاز جنگ صفین دانسته اند که در آن حضرت علی علیه السلام با لشکریان شام و معاویه جنگید و این جنگ بنابر نقلی 110 روز به طول انجامید و در پایان نیز ماجرای حکمیت پیش آمد.

ویژگی ها و شرایط خاص ماه صفر

وی افزود: روز اول و دوم ماه صفر را روز ورود رأس مبارک حضرت عبدالله الحسین علیه السلام و ورود کاروان اهل بیت به شام عنوان کرده اند. همچنین روز دوم صفر روز شهادت «زید بن علی بن الحسین علیه السلام» نیز ذکر شده که فردی شجاع، رشید و بزرگوار بود و در قیام بر علیه بنی امیه به شهادت رسید. بدن مطهر ایشان را 4 سال به دار آویختند. امیر کوفه رأس مبارک زید بن علی بن الحسین را برای هشام بن عبدالملک فرستاد و او سر مبارک را بر سردر کاخ آویخت.

این مبلغ و کارشناس دینی خاطرنشان کرد: سوم ماه صفر به نقلی ولادت امام محمد باقر علیه السلام است. 5 صفر نیز به نقلی روز شهادت رقیه دختر امام حسین علیه السلام در خرابه شام شناخته شده است. 7 صفر را روز ولادت امام موسی کاظم علیه السلام برشمرده اند، 8 صفر وفات حضرت سلمان 9 نهم صفر را روز وفات عماربن یاسر از صحابی پیامبر گرامی اسلام صل الله علیه وآله دانسته اند که پس از فداکاری و استقامت زیاد در راه اسلام به شهادت رسید .

حجت الاسلام موسوی با اشاره به واقع شدن اربعین حسینی در این ماه گفت: 20 صفر مصادف با اربعین حسینی است که هم روز بازگشت کاروان اسرای اهل بیت و روز زیارتی حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام به شمار می رود و هم روزی است که جابربن عبدالله انصاری که به همراه عطیه جهت زیارت مرقد مقدس امام حسین علیه اسلام رهسپار کربلا شده بود، به کربلا رسید و امام را زیارت کرد. روز اربعین در روایات نیز مورد توجه قرار گرفته است و امام صادق علیه السلام زیارت اربعین را یکی از نشانه های مومن عنوان کرده اند.

مدیرکل امور مبلغان دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم با بیان رخدادهای سه روز آخر ماه صفر، این رویدادها را حوادث بسیار بزرگ و قابل توجه دانست و گفت: از جمله این رویدادها شهادت امام مجتبی علیه السلام، رحلت پیامبر گرامی اسلام و شهادت امام رضا علیه السلام است.

چرا این ماه را صفر نامیده اند؟

وی در بیان دلیل نامگذاری این ماه به «صفر» تصریح کرد: محرم اولین ماه قمری و صفر دومین ماه قمری پس از محرم است، در وجه نامگذاری صفر گفته اند به دو دلیل این ماه صفر نامیده می شود. نخست این که از واژه «صفره» به معنای «زردی» گرفته شده و چون نامگذاری این ماه همزمان با پاییز و برگ ریزان و زرد شدن برگ درختان بوده، نام آن به صفر تعلق گرفته است. اما نقل دیگری وجود دارد که این نام از« صفر» به معنای تهی و خالی گرفته شده و با توجه به قرار گرفتن آن پس از ماه های حرام رجب، ذی القعده، ذی الحجه و محرم، که قبایل و طوایف عرب بار دیگر خود را برای جنگ آماده می کردند و شهرها خالی از سکنه می شد آن را صفر نامیدند.

ماه صفر در میان مردم به ماه پر نحوست معروف شده

مدیرکل امور مبلغان دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم در بیان دلیل مشهور شدن این ماه به نحوست یادآور شد: ماه صفر در میان مردم به ماه پر نحوست معروف شده است. ماهی که در آن سعادتی نیست. اما در این زمینه ابتدا باید به این نکته توجه داشت که عظمت، سعادت، مبارکی و یا نحوست زمان ها، بصورت کلی به دلیل حوادث و وقایع اتفاق افتاده در آن زمان است. هرگونه اتفاقی که در یک زمانی قرار گرفته است می تواند آن زمان را مبارک و سعادتمند کرده یا نامبارکی و نحوستی را در پی داشته باشد. در ماه صفر نیز چند رخداد بزرگ نامبارک روی داده است که از جمله آنها رحلت پیامبر گرامی اسلام صل الله علیه و آله است.

وی تصریح کرد: چون پیامبر اسلام حضرت محمد مصطفی صل الله علیه وآله که پیامبر رحمت و اشرف مخلوقات است، در این ماه از دنیا رفتند و رشته وحی و ارتباط با خدا قطع شد نوعی عدم سعادت و نحوست در این ماه دیده می شود و مردم به دلیل رخداد این حادثه در این ماه آن را نامبارک تلقی کرده اند. از سوی دیگر حادثه شهادت امام مجتبی و امام رضا علیهما السلام نیز در این ماه بوده است .

این مبلغ و کارشناس دینی با اشاره به روایتی از حضرت صادق علیه السلام گفت: امام صادق علیه السلام می فرمایند شیعیان ما کسانی هستند که در شادی ما شادند و در عزای ما غمگین. بنابراین شیعه در ماه صفر همانند محرم محزون است و باید غمگین و اندوهگین و عزادار رسول گرامی اسلام و فرزندان ایشان باشد. بنابراین ماه صفر فی نفسه نمی تواند نحوستی داشته باشد و نحس نیست بلکه به دلیل حوادثی که در آن رخ داد از جمله این که ارتباط مردم با پیامبر اعظم قطع شد، آن را ماهی نامبارک تلقی می کنند.

charity در ماه صفر بسیار صدقه دهیداعمالی که بلایای این ماه را دفع می کند

حجت الاسلام موسوی افزود: اما آنچه می تواند ما را در برطرف کردن ناملایمات، سختی ها و بلایا در این ماه و در تمام ایام سال یاری رساند، اعمالی است که در روایات به انجام آنها سفارش شده است. بعبارت دیگر برای دفع بلا و رفع مشکلات انجام چند عمل مورد سفارش قرر گرفته است که از جمله این اعمال می توان به دادن صدقه اشاره کرد. صدقه می تواند آفات این ماه را از ما دور کند. البته باید به این نکته نیز توجه داشت که صدقه دامنه گسترده ای دارد و تنها پول دادن نیست. بلکه هر کار عمرانی، کارخیر، دستگیری از دیگران به هر شکل ممکن، نوعی صدقه است اما بارزترین شکل آن که در اذهان مردم تجلی می کند پول دادن است .

دعا کردن از دیگر اعمالی بود که وی به آن اشاره کرد و گفت: دعا کنیم که خداوند ما را از آفات، بلاها، آسیب ها، ناراحتی ها و ناگواریها حفظ کند. در همین راستا دعاهایی نیز در کتب و منابع معتبر نقل شده است که به عنوان نمونه می توان به دعای «یا شدید القوی و یا شدید المحال …» اشاره کرد که سفارش شده است افراد در ایام ماه صفر ده بار در هر روز آن را بخوانند تا در پرتو عنایت خدا محفوظ باشند .

مدیرکل امور مبلغان دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم گفت:دیگر عمل سفارش شده در ماه صفر استغفار است که حجت السلام موسوی با اشاره به آن گفت: استغفار در این ماه باعث آمرزش الهی می شود و انسان را تحت چتر امنیت خداوند قرار می دهد و از ناگواری ها و سختی ها در امان می دارد. همچنین نمازها و اعمال دیگری نیز برای این ماه شمرده شده است.

از ماه صفر نهراسید و نگران نحوست آن نباشید

وی در ادامه خاطرنشان کرد: ما باید همیشه و در همه حال متوجه قدرت و عظمت خدا در هر ایامی باشیم چه مبارک و چه نامبارک و رد این مورد تفاوتی میان شب قدر یا نیمه شعبان با ماه صفر یا ماه رمضان وجود ندارد. مومن همیشه باید خود را در معرض رحمت و مغفرت الهی قرار داده و همواره آماده عروج باشد و خود را در محضر خدا احساس کند. پس این توجه در ماه صفر، اثر سازنده ای در انسان دارد. چرا که باعث توجه به دعا، صدقه، استغار و قدرت خدا می شود. انسان را متوجه این حقیقت می کند که خدا می تواند یک روز را مبارک و روز دیگر را نامبارک قرار دهد. می تواند ظرفیت یک ماه را آنچنان وسیع گرداند که سرشار از خیر و برکت باشد و ایامی را چنان ضیق قرار دهد که خیر و برکت در آن کم شود.

حجت الاسلام موسوی تاکید کرد: این انسان است که می تواند رحمات، خیرات و برکات الهی را به وسیله اعمال حسنه ، نماز، دعا و نیکی جلب کند. بنابراین نباید از ماه صفر هراس داشت و نگران نحوست آن بود بلکه در هر ماه و هر زمانی که در آن قرار می گیریم می بایست توجه ویژه به قدرت الهی داشته باشیم و بدانیم خداوند این قدرت را دارد که هر زمانی را به شکلی خاص و دارای شرایط خاص قرار دهد.

وی یادآور شد: نقل است که پیامبر صل الله علیه وآله فرمودند هر کس پایان ماه صفر را خبر دهد خداوند بشارت بهشت به او می دهد. دلیل این مسئله نیز همین توجه بیشتر به معنویات، مراقبت های این ماه و توجه به خداوند است. متاسفانه در برخی مناطق خرافاتی در این رابطه ترویج شده است مانند کوبیدن درب مساجد و غیره که هیچ منشأ، مبنا و ریشه دینی و مستندی ندارد و ماه صفر نیز یکی از ماهها و شهور الهی است مانند دیگر ماه ها و ایام.

کارشناس علوم قرآنی:

هیچ روایتی در باب نحوست ایام نداریم/نحسی صفر ریشه تاریخی دارد نه دینی!

ماه صفر در میان مسلمین به ماهی نحس و شوم شهرت دارد و برای دفع این نحوست اعمال و اذکاری توصیه شده که از مهمترین آنها صدقه دادن برای دفع بلا است. از این رو درباره چرایی نحوست ماه صفر با حجت الاسلام محمود اصغرنژاد، کارشناس علوم قرآنی به گفتگو پرداخته ایم که در ذیل می آید:

 نحس بودن ماه صفر حقیقت دارد یا خرافه است؟

ما دو مطلب را با هم ممزوج و آمیخته می کنیم؛ نخست ماه محرم که ماه عزادار بودن است و دوم ماه صفر که آن را نحس می شماریم. شروع این عزاداری و اختلاط مطلب به قضیه ورود به کربلا و ختم آن با رحلت پیامبر (ص)، امام حسن مجتبی (ع) و امام رضا (ع) است. بنابراین اغلب مردم این دو ماه را ماه عزا و نحوست می شمارند و از برگزاری مجالس شادی در این دو ماه بر حذرند و مسائلی را رعایت می کنند. در ماه محرم که شدت عزاداری به همان 10 روز نخست باز می گردد و صحبتی در خصوص آن نیست اما در این عزاداری به نوعی تا ماه صفر ادامه دارند و غالب مردم آن را نحس می دانند. اما باید دانست این مطلب (نحس شمردن ماه صفر) منشا تاریخی دارد نه دینی.

این منشا تاریخی چیست؟ توضیح بفرمایید.

ببینید چهار ماه از سال قمری ماه حرام شمرده می شوند که عبارتند از ماه رجب، ذی القعده، ذی الحجه و محرم. عرب در این ماه ها جنگ و کشتار نمی کردند و میان آنها آتش بس برقرار بود. ماه رجب که ماه فاصله ای کوتاه بود و هیچ؛ اما این سه ماه دیگر که به صورت متوالی و پشت سر هم قرار دارند موجب می شد بسیاری از کینه ها، عداوت ها و دشمنی های عرب در دل بماند و یکدیگر را به شروع ماه صفر که ماه های حرام تمام می شد، تهدید می کردند و با شروع این ماه، جنگ و خونریزی و بدبختی شروع می شد و از این روی عرب ماه صفر را ماه نحس و بدبختی می دانست. واژه صفر هم از صفراء به معنای زردی (و سرخی) که در لغت رنگ خون است گرفته شده و همه این ماه برای عرب زنگ خون داشت. بنابراین اصل نحس دانستن ماه صفر به واقعه ای تاریخی باز می گردد که عرب می خواست در این ماه تمام آن کینه توزی خود را در آن 90 روز تحمل، به بار بنشانند و بدی های یکدیگر را تلافی کنند و این به اخلاق جاهلی بازمی گردد. لذا اصل نحس بودنی در کار نیست.

بنابراین در سیره اهل بیت (ع) این نحوست جایگاهی نداشته است یا آنها نیز به نحس بودن ماه صفر اعتقاد داشتند؟

ما اصلا روایتی نداریم که به نحس بودن ماه یا روزی اذعان داشته باشد بلکه بالعکس از نحس شمردن ایام خدا نهی شده است. در این خصوص از پیامبر اعظم (ص) نقل شده است: “لا تُعادوُا الأَیامَ فَتُعادیکُمْ؛ با روزها دشمنی نکنید که آنها با شما دشمنی خواهند کرد” (نور الثقلین، جلد 5، ص 327) بنابراین متهم کردن ایام به نحوست با سیره اهل بیت (ع) در تضاد است و بد بودن و نحوست ایام به اعمال انسان ها باز می گردد. ضمن آن که در روایات وارد شده است هر روزی که بنده در آن گناه و نافرمانی خدا را نکند، آن روز عید است.

اما آیه قرآن داریم که به روزهای نحس اشاره می کند و اگر در دین اسلام این نحس بودن ایام معنا ندارد چرا در آیه 16 سوره فصلت فَأَرْسَلْنَا عَلَیهِمْ رِیحًا صَرْصَرًا فِی أَیامٍ نَّحِسَاتٍ لِّنُذِیقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْی فِی الْحَیاهِ الدُّنْیا وَلَعَذَابُ الْآخِرَهِ أَخْزَى وَهُمْ لَا ینصَرُونَ و البته آیات دیگری از جمله در سوره قمر، کلمه ایام نحس بیان شده است.

این آیه اشاره می کند به روز عذابی که بر قوم عاد گذشت. در این هفت شب و هشت روزی که عذاب بر قوم عاد نازل شد، این ایام به دلیل آن عذاب نازل شده نحس شمرده شد که به نتیجه اعمال و رفتار آنها باز می گردد نه خود روزها. یعنی انسان ها با اعمال خود موجب می شوند آن روزی که معصیت کرده و آن روزی که عذاب بر آنها فرود می آید، نحس شود.

بر فرض پذیرفتن نحوست ایامی خاص، چطور می توان این نحوست را برطرف کرد؟

بهترین راه دعا، پرداخت صدقه و مراقبت در اعمال است. اما باز هم تاکید می کنم ماه صفر و هیچ ماه و روز خدا نحس نیست و نحس بودن صفر میان امت ها به دلیل همان واقعه تاریخی یاد شده مشهور است که ربطی به دین ندارد.

نحسی ماه صفر؛ خرافه یا واقعیت؟

سعد و نحس بعضی ایام در اسلام به خاطر وقایعی که در آن اتفاق افتاده، پذیرفته شده است تا به این وسیله مردم به وقایع گذشته توجه کنند و از آن عبرت‌ گرفته و برای دفع آن به خدا متوسل شوند.

با فرا رسیدن ماه صفر، برخی افراد فکر می‌کنند که این ماه دارای نحسی است و هنگامی که وارد این ماه می‌شوند، هیچ کاری را آغاز نمی‌کنند تا مبادا فرجامی منحوس داشته باشد!

به راستی سعد و شومی ایام تأثیری در زندگی انسان دارد؟ برای پاسخ به این سؤال ابتدا تعریفی از دو واژه «سعد» و «نحس» ارایه می‌شود و سپس برای بررسی صحت یا سقم نحسی ایام مختلف به ویژه ماه صفر، به قرآن کریم رجوع می‌کنیم.

*معنای لغوی سعد و نحس

«سعد» به معنای فراهم شدن امور و مقدمات الهی برای رسیدن به خیر دنیوی و اخروی است و در مقابل آن، تفاوت و یا نحس قرار دارد. «نحس» در لغت به معنای سرخ شدن افق همچون مس گداخته است و در اصطلاح به هر چیز شوم نحس گفته می‌شود.  فراهم نشدن مقدمات و امور کارها نیز نحس تلقی می‌شود.

*نحوست ایام در کدام آیات آمده است؟

در آیات قرآن تنها در 2 مورد اشاره به «نحوست ایام» شده است:

1- آنجا که می‌فرماید: «ما تندباد وحشتناک و سردی را «فِی یوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ» (در یک روز شوم مستمر) بر آن‌ها فرستادیم که مردم را همچون تنه‌های نخل ریشه‌کن شده از جا بر می‌کند».

2- در آیه‌ای دیگر می‌فرماید: «فَأَرْسَلْنا عَلَیهِمْ رِیحاً صَرْصَراً فِی أَیامٍ نَحِساتٍ» مانند بادی سخت و سرد در روزها شومی بر آنها مسلّط ساختیم».

در نقطه مقابل، تعبیر «مبارک» نیز در بعضی از آیات قرآن دیده می‌شود، چنان که درباره شب قدر می‌فرماید: «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیلَهٍ مُبارَکَهٍ» ما قرآن را در شبی پربرکت نازل کردیم».

به این ترتیب قرآن فقط اشاره سربسته‌ای به این مسئله دارد، پس می‌توان گفت تا اینجا اصل سعد و مبارک بودن بعضی ایام و نحس بودن بعضی روزها را به صورت اجمال پذیرفته است.

charity2 در ماه صفر بسیار صدقه دهید*دیدگاه علامه طباطبایی و آیت‌الله مکارم درباره نحسی ایام

نظر مفسران در این باره خواندنی است:

– علامه سید محمدحسین طباطبایی در ذیل آیه 19ـ20 قمر می‌فرمایند: «از نظر عقلی نمی‌توان دلیلی اقامه کرد که فلان زمان نحس است و فلان وقت سعد، چون اجزای زمان مثل هم هستند و ما هم که بر علل و اسباب مؤثر در حوادث احاطه علمی نداریم تا بگوییم فلان قطعه از زمان نحس است و قطعه دیگر سعد، امّا از نظر شرعی دو آیه در قرآن داریم که ظاهر این آیات و سیاق آن‌ها بیش از این دلالت ندارد و آن ایام خاص (هفت شبانه روز) که عذاب بر قوم ثمود ارسال شد، روزهای نحسی بوده‌اند، ولی دیگر نمی‌رساند که حتی‌ همان روزها در هفته بعد و در ماه بعد و … ایام نحس هستند.

چون اگر تمام آن ایام نحس باشند در تمام سال، لازمه‌اش این است که تمام زمان‌ها نحس باشند و همچنین ظاهر آیاتی که دلالت بر سعد بودن ایام دارد به خاطر همراهی آن ایام با امور بزرگ و افاضات الهی و کارهای معنوی است، مثل امضا تقدیر است، نزول ملائکه و روح، انجام عبادات… و اخبار هم نتیجه‌اش این است که نحس بودن ایام به خاطر کارهای زشتی است که در آن واقع شده است و سعد بودن ایام به خاطر کارهای نیک دینی و یا عرفی است، امّا اینکه قطعه‌ای از زمان خاصیت تکوینی سعد و نحس داشته باشد، قابل اثبات نیست.

– آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی: از نظر عقل محال نیست که اجزا زمان با یکدیگر تفاوت داشته باشند، بعضی دارای ویژگی‌های نحوست و بعضی ویژگی‌های ضد آن هرچند عقلاً قابل اثبات نیست، ولی از نظر شرعی اگر دلیلی باشد قابل پذیرش است و مانعی برای آن نیست».

بعد ایشان در تفسیر نمونه روایات را مورد بررسی قرار می‌دهد و بهترین راه جمع را میان اخبار مختلف در این باب این می‌داند که اگر روزها هم تأثیری داشته باشند به فرمان خدا است، هرگز نباید برای آن‌ها تأثیر مستقلی، قائل شد و از لطف خداوند خود را بی‌نیاز دانست وانگهی نباید حوادثی را که غالباً جنبه کفاره اعمال نادرست انسان دارد به تأثیر ایام ارتباط داد و خود را تبرئه کرد.

*آیا روایات از نحسی ایام سخن به میان آورده‌اند

مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزه علمیه قم درباره اینکه آیا ائمه معصومین درباره سعد و نحس بودن ایام سخنی به میان آورده‌اند، این چنین پاسخ می‌دهد: در روایات اسلامی به احادیث زیادی در زمینه «نحس و سعد ایام» برخورد می‌کنیم که هر چند بسیاری از آن‌ها روایات ضعیف هستند، ولی در بین آن‌ها روایات معتبری داریم که به برخی روایات اشاره می‌کنیم:

-از امیرمؤمنان(ع) درباره روز «چهارشنبه» و فال بدی که به آن می‌زند و سنگینی آن و اینکه منظور کدام چهار‌شنبه است، سؤال شد، حضرت فرمود: فرمود چهارشنبه آخر ماه است که در محاق اتفاق افتد و در همین روز «قابیل» برادرش «هابیل» را کشت… و خداوند در این روز چهارشنبه تندباد را بر قوم عاد فرستاد، بنابراین بسیاری از مفسران به پیروی از روایات، آخرین چهارشنبه هر ماه را روز نحس می‌دانند و از آن به «اربعاء لاتدور» تعبیر می‌کنند، یعنی چهارشنبه‌ای که تکرار نمی‌شود.

-در بعضی دیگر از روایات می‌خوانیم که روز اوّل ماه روز سعد و مبارکی است، چرا که آدم در آن آفریده شد ‌و همچنین روز 26 چرا که خداوند دریا را برای موسی شکافت.

– امام صادق(ع) درباره نوروز فرمود: «روز مبارکی است که کشتی نوح بر جودی قرار گرفت و جبرئیل بر پیامبر اسلام نازل شد و روزی است که علی(ع) بر دوش پیامبر(ص) رفت، بت‌های کعبه را شکست و داستان غدیر خم مصادف با نوروز بود.

* چرا سعد و نحس بعضی ایام پذیرفته شده است؟

علل این امر را چند چیز می‌توان دانست:

1- وجود وقایعی که در این ایام واقع شده است باعث سعد و یا نحس آن شده است، چنان که در بعضی روایات دیگر می‌خوانیم که روز سوّم ماه روز نحسی است، چرا که آدم و حوا در آن روز از بهشت رانده شدند و لباس بهشتی از تن آن‌ها کنده شد و یا اینکه روز هفتم ماه روز مبارکی است، چرا که حضرت نوح سوار بر کشتی شد.

2- توجه دادن مسلمین به حوادثی که در گذشته واقع شده است تا رفتار و اعمال خود را بر حوادث تاریخی سازنده تطبیق دهند و از حوادث مخرّب و روش بنیان‌گذاران آن‌ها فاصله گیرند.

لذا در روایات فراوان سعد و نحس ایام را با بعضی از حوادث مطلوب یا نامطلوب پیوند می‌دهد، مخصوصاً در مورد روز عاشورا که بنی‌امیه به گمان پیروزی (ظاهری) بر اهل‌بیت آن روز مسعود و مبارکی می‌شمرده و در روایات شدیداً تبرک به آن روز نهی شده و حتی دستور داده‌اند که آن روز را روز ذخیره آذوقه سال و مانند آن قرار ندهند، بلکه کسب و کار را در آن روز تعطیل کرده و عملاً از برنامه بنی‌امیه فاصله بگیرند، پس توجه دادن اسلام به سعد و نحس ایام برای این است که به یک سلسله حوادث تاریخی آموزنده توجه شود.

3- توسل و توجه به ساحت قدس الهی و استمداد از ذات پاک پروردگار، بنابراین در روایات متعددی توصیه شده که در روزهایی که نام نحس بر آن گذارده شده با دادن صدقه و یا خواندن دعا و قرآن و توکل بر ذات الهی و استمداد از لطف او خود را بیمه کنید.

4- توجّه به این نکته که غالباً حوادث جنبه کفاره اعمال نادرست خود انسان است و ایام ارتباط و تأثیر مستقیم ندارد، بلکه ایام را می‌توان با توبه و استغفار به روزهای مبارک و سعد تبدیل کرد.

*دعایی که هر روز ماه صفر خوانده شود

در هر صورت نحوست ماه صفر به معنای متوقف کردن اموری مانند خرید و فروش و سایر فعالیت‌ها نیست،‌ بلکه باید با خواندن دعاهایی که برای دفع نحوست این ماه وارد شده مانند دعایی که شیخ عباس قمى در کتاب مفاتیح در اول اعمال ماه صفر آورده است را 10 مرتبه در هر روز بخوانیم تا این نحوست بر طرف شود، با این وجود براى دفع نحوست این ماه، هیچ چیز بهتر از صدقه دادن و دعاها و استعاذه وارده نیست:

«یا شَدیدَ الْقُوی‏ وَیا شَدیدَ الْمِحالِ یا عَزیزُ یا عَزیزُ یا عَزیزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِکَ جَمیعُ خَلْقِکَ فَاکْفِنی‏ شَرَّ خَلْقِکَ یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَکَ اِنّی‏ کُنْتُ مِنَ الظَّالِمینَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّیناهُ مِنَ الْغَمِّ وَکَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنینَ وَصَلَّی اللَّهُ عَلی‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ‏ الطَّیبینَ الطَّاهِرینَ»

*نتیجه‌گیری

در اسلام سعد و نحس بعضی ایام به خاطر وقایعی که در آن اتفاق افتاده، پذیرفته شده است تا به این وسیله مردم به وقایع گذشته توجه کنند و از آن درس‌ها و عبرت‌ها گرفته و برای دفع آن به خدا متوسل شوند، از او مدد جویند و از مجازات و مکافات اعمال خویش غافل نباشد.

هر چند افراط در مسأله سعد و نحس ایام یه هیچ وجه مورد پذیرش اسلام نیست، اینکه انسان به هر کاری بخواهد دست بزند، مثلاً به سراغ سعد و نحس ایام برود و عملاً از بسیاری فعالیت‌ها باز بماند، نه مورد تأیید عقل است و نه مورد تأیید شرع، درست نیست که انسان به جای بررسی عوامل شکست و پیروزی خود، گناه همه شکست‌ها را به گردن شومی ایام اندازد، بی‌تردید چنین کاری جز فرار از حقیقت و تبیین خرافی حوادث زندگی نیست

اما درباره ماه صفر باید گفت: چون در این ماه رحلت پیامبر اکرم(ص) و چند تن از امامان معصوم(ع) اتفاق افتاده است، در روایات آمده که برای دفع آفات و بلایای این ماه، بسیار صدقه دهند، نه از آن جهت که به آن معنا نحس باشد، بلکه به خاطر از دست دادن پیامبر(ص) برای مردم روزهای خوبی نیست.

< اشتراک این مطلب در شبکه های اجتماعی >

🔗 لینک کوتاه: http://www.asemooni.com/?p=212578
تبلیغات اینترنتی

اینم جالبه !

rabiol-aval1

ماه ربیع الاول چه ماهی است

گرچه در تمام‌ها، ماه‌ها خداوند همواره برکاتش را برای انسان‌ها ارزانی داشته و تمام ایام …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.