تازه های آسمونی
صفحه اصلی > مناسبت های روز > ورود امام حسین علیه السلام به کربلا – 61 ه ق
تبلیغات اینترنتی

ورود امام حسین علیه السلام به کربلا – 61 ه ق

entry imam hussein in karbala ورود امام حسین علیه السلام به کربلا   61 ه ق

آسمونی : وقتی که به زمین کربلا رسیدند آن،روز دوم محرّم بود .

فلمّا وصلها قال: ما اسْمُ هذه الاْرْض؟.

فقیل: کرْبلاء.

فقال علیه السّلام : اءللّهُمّ إنّى اءعُوذُ بک من الْکرْب والْبلاء.

ثُمّ قال: هذا موْضعُ کرْب وبلاءٍ اءنْزلُوا، هاهُنا محطُّ رحالنا ومسْفکُ دمائنا، وهاهُنا واللّه محلُّ قُبُورنا، وهاهُنا واللّه، بهذا حدّثنى جدّى رسُولُ اللّه صلّى اللّهُ علیْه وآله.

فنزلُوا جمیعا، ونزل الْحُرُّ واءصْح ابُهُ ناحیهً، وجلس الْحُسیْنُ علیه السّلام یصْلحُ سیْفهُ ویقُولُ:

یا دهْرُ اُفٍّ لک منْ خلیل کمْ لک بالاْشْراق والاْصیل

منْ طالبٍ وصاحبٍ قتیل والدّهْرُ لا یقْنعُ بالْبدیل

وکُلُّ حیٍّ سالکُ سبیل ما اقْرب الْوعْد إلى الرّحیل

وإنّما الاْمْرُ إلى الْجلیل

چون به کربلا رسید، فرمود: نام این زمین چیست ؟

عرضه داشتند که این زمین کربلا است .

فرمود: خداوندا! به تو پناه مى برم از کرْب و بلاء.

پس از آن فرمود: این کرب و بلا است .

پیاده شوید که اینجاست محل افتادن بارهاى ما و مکان ریخته شدن خونهاى ما؛ اینجاست آرامگاه ما.

جدّم رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله مرا از این واقعه آگاه ساخته .

یاران امام حسین علیه السّلام پس از شنیدن این سخنان همگى از مرکب های خود فرود آمدند و حرّ با اصحابش نیز در کنارى منزل گرفتند و جناب سیّد مظلومان – علیْه الصّلاهُ والسّلامُ – بر روى زمین بنشست که شمشیر خود را اصلاح و آماده نماید و این اشعار را زمزمه فرمود:

اى روزگار! اُفّ باد مر تو را، چه بد دوستى هستى چه بسیار که تو در صبحگاهان و شامگاهان که طالبان و مصاحبان خویش را به قتل رسانیدى و روزگار در بلاهایى که بر شخص نازل مى شود به بدلى قانع و راضى نیست و هر زنده سبیل مرگ را رهسپار است چه بسیار وعده کوچ نمودن از این دار فنا نزدیک شده و بجز این نیست که نهایت امر هر کسى به سوى خداوند جلیل است .

چون حضرت زینب سلام الله علیها ، این کلمات را از برادر خود شنید، عرضه داشت : این سخنان از آن کسى است که یقین به کشته شدن خویش دارد.
امام حسین علیه السّلام فرمود: بلى چنین است ! اى خواهر، من هم در قتل خود بر یقینم .
آن مخدره فریاد و اثکْلاهُ بر آورد که حسین علیه السّلام دل از زندگانى برگرفته و خبر مرگ خویشتن را به من مى دهد.

زنان حرم یک مرتبه همگى به گریه و الم افتادند ، امام حسین علیه السّلام خواهر خویش را دلدارى مى داد و مى فرمود:
اى خواهر! به آداب خدایى آراسته باش و پیراسته بردبارى را شعار خویش ‍ ساز؛ به درستى که ساکنان ملکوت اعلى ، فانى مى گردند و اهل زمین همه مى میرند و جمیع خلق و همه مخلوقات جهان هستى در معرض هلاک خواهند بود.
سپس فرمود: اى خواهرم اُمّکلثوم ، و تو زینب و هم تو اى فاطمه و تو اى رباب ! نظر نمایید که چون من کشته شوم ، زنهار که گریبان پاره نکنید و صورت بر مرگ من مخراشید و سخن بیهوده نگوئی

< اشتراک این مطلب در شبکه های اجتماعی >

🔗 لینک کوتاه: http://www.asemooni.com/?p=79257
تبلیغات اینترنتی

اینم جالبه !

formation-of-supreme-council-of-cultural-revolution(2)

تشکیل شورای عالی انقلاب فرهنگی به فرمان امام خمینی – 1363 ه ش

به گزارش آسمونی: پس از فروپاشی نظام پهلوی، نهادهای مختلف یکی پس از دیگری پا …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.