تازه های آسمونی
صفحه اصلی > فرهنگ و هنر > معرفی کتاب > داستان لاتاری شرلی جکسون
تبلیغات اینترنتی

داستان لاتاری شرلی جکسون

Lottery Shirley Jackson داستان لاتاری شرلی جکسونشرلی هاردی‌جکسون، نویسنده سرشناس آمریکایی نویسنده‌ای که اغلب با داستان‌های کوتاهش به ویژه داستان «لاتاری» شناخته شده است. معروف‌ترین اثر وی داستان کوتاه لاتاری است که برای اولین بار در مجله نیویورکر به چاپ رسید و از مشهورترین داستان‌های کوتاه قرن بیستم است. سایت آسمونی در این مقاله نگاهی کوتاه به داستان لاتاری شرلی جکسون به همراه نقدی از آن برای شما عزیزان تهیه کرده است که در ادامه می خوانید.

نگاهی به داستان “لاتاری”اثر شرلی جکسون

شاید اگر حدود 60 سال پیش کسی از ما می پرسید که آیا امکان دارد در 2 ساعت یک شاهکار ادبی خلق کرد با تمام خشم و با دو مشت محکم بر سر خودمان می زدیم و… اما حالا 60 سال است می دانیم که می شود!

شاید خود شرلی جکسن اتفاق مهمی در ادبیات جهان نباشد اما لاتاری یک حادثه بزرگ بود.لاتاری در 2 ساعت نوشته شد و خیلی ها بعدا گفتند که آن 2 ساعت و آن داستان 9 صفحه ای تمامت شرلی جکسن بود روی صفحه ی ادبیات جهان!

((صبح روز بیست و هفتم ژوئن،روشن و آفتابی بود و گرمای تر و تازه ی یک روز ناف تابستان را داشت.گلها دسته دسته شکفته بودند و چمن سبز سبز بود.اهالی دهکده از حدود ساعت ده در میدان بین پستخانه و بانک جمع شدند.بعضی شهرکها جمعیتشان آن قدر زیاد بود که لاتاری را دو روز طول می دادند و باید از بیست و ششم ژوئن شروع می شد،اما در این دهکده که فقط حدود سیصد نفر جمعیت داشت تمام مراسم دو ساعت هم طول نمی کشید و می شد از ساعت ده صبح شروع کرد و سر و ته قضیه را طوری هم آورد که اهالی برای ناهار به خانه هاشان برگردند))

این پاراگراف بسیار ساده،شروع لاتاری است.داستان دهکده ای که مردم آن(مانند مردم دیگر دهکده ها) هر سال 27 ژوئن دور هم جمع می شوند تا طبق رسم کهن خود با لاتاری و قرعه کشی ما بین خودشان یک نفر را برای قربانی شدن انتخاب کنند! بعد هم همه به محض مشخص شدن قربانی با سنگ هایی که از قبل آماده کرده اند روی سر او می ریزند و سنگسارش می کنند!

شاید اگر شما هم به جای دیگر خوانندگان آن سالهای مجله ی نیویورکر بودید بعد از خواندن این داستان به هر نحوی تلاش می کردید که نویسنده اش را مورد عتاب قرار دهید،همان طور که آنها این کار را کردند و بعد از انتشار لاتاری در مجله تلفن ها و نامه های متعددی به دفتر مجله ارسال شد تا هرکدام به سهم خود از آبروی به بازی گرفته شده ی انسان دفاع کنند.دفاع کردند و فحاشی کردند و سعی کردند خود را جدای از مردم دهکده ی شرلی جکسن تصور کنند اما او کار خودش را کرده بود و انسان را با تمام پستیش در داستان کوتاه خود نشان داده بود.

لاتاری طرح ندارد یا به قولی طرح لاتاری طرحی فوق العاده ساده است.نویسنده از ابتدای داستان تعریف می کند و پابه پای مخاطب می آید و خواننده هر لحظه منتظر اتفاقیست،منتظر کشمکشی که باید به وجود بیاید و نمی آید و شرلی جکسن آنقدر صبورانه پیش می آید تا به آخرین صفحه داستان برسد.به همین دلیل شاید بتوان گفت که صفحه ی پایانی لاتاری همه چیز داستان می شود.اگر تمام آنچه را که پیش از آن اتفاق افتاده و بیان شده شروع داستان بدانیم،صفحه ی آخر هم تنه ی داستان می شود و هم پایان آن.

شرلی جکسن می گوید: ((وقتی که این داستان را می نوشتم دیدم سریع و راحت و از اول تا آخر بدون مکث پیش می رود.بجز یکی دو اصلاح جزئی هیچ تغییری احتیاج نداشت و داستانی که سرانجام فردای آن روز تایپ کردم و برای کارگزارم فرستادم تقریبا کلمه به کلمه همان نسخه ی اصلی بود.همه ی نویسنده ها می دانند که این یک امر معمولی نیست))

آن چه که بیش از هر چیز دیگری جلب توجه می کند و سالها باعث احسنت گویی منتقدان شده معمولی بودن ارکان داستان است. یک دهکده ی معمولی که هر دهکده ای در هر کجای دنیا می تواند باشد و آدم های معمولی که هیچ وجه تمایزی با انسان های دیگر ندارند.همه مثل ما هستند؛بعضی واقعا مهربانند بعضی خودخواهند بعضی عجولند،زن ها غیبت می کنند،مردها به فکر کار و بارند، در میان اهالی هم بچه به چشم می خورد هم جوان و هم پیر، همه از یک سهم مساوی برخوردارند و…………و این یعنی جهانی بودن.روزی که در آن لاتاری برگزار می شود هم یک روز معمولی است: ((صبح روز بیست و هفتم ژوئن،روشن و آفتابی بود و گرمای تر و تازه ی یک روز ناف تابستان را داشت)).

لاتاری سرشت بد انسان را به تصویر کشید تا شاید کسی از این میان با خواندن آن به خودش بیاید.سرشتی که انسان قرن هاست در درون خود نهفته دارد و گاهی حتی آن را مایه ی سربلندی خود می داند.در قسمتی از داستان می خوانیم:

آقای آدامز به وارنر پیر که پهلویش ایستاده بود گفت: ((می گن توو اون دهکده ی بالایی صحبت هایی هست که دیگه لاتاری را بذارن کنار))

وارنر پیر غرید: ((یه مشت آدم احمق.به حرف جوونا گوش می کنن که به هیچ چی رضایت نمی دن.هیچ بعید نیس یه روز بگن می خوان برن توو غار زندگی کنن،دیگه هیچ کس کار نکنه،یه مدتی هم اینجوری زندگی کنیم.یه مثل قدیمی هس که می گه لاتاری توو ماه ژوئن،فصل ذرت رسیدن.اگه اوضاع همینجور پیش بره،طولی نمی کشه که مجبور می شیم آش علف کوفت کنیم.تا بوده لاتاری هم بوده.))

حتی لاتاری را آقای سامرزی اداره می کند که: (( هم وقتش را داشت و هم توانش را تا خودش را وقف فعالیت های اجتماعی کند.))

راوی برای ما تعریف می کند که لاتاری پیش از این با رسم و رسوم دیگری برگزار می شده؛ مراسم سلام داشته اند،آواز می خوانده اند و مجری هم می بایست به شیوه ای خاص در بین مردم قدم می زده اما حالا دیگر همه ی آنها برچیده شده اند،حتی کسی به فکر ساختن صندوق جدیدی که جایگزین صندوق کهنه ی فعلی شود نیست…اما یک چیز هنوز پابرجاست و آن خود لاتاری است.

جودی اوپنهایمر می نویسد: ((هیچ کس چه در همان زمان و چه بعدها نتوانسته است در برابر این داستان واکنشی شدید نداشته باشد.لحن آرام و زمینه ی روزمره ی آن قدرت اوج نهایی و کوبنده اش را بیشتر می کند))

یکی از خوانندگان مجله بعد از خواندن داستان در نامه ای نوشته بود: ((دلم می خواست سرم را زیر آب نگه دارم تا همه چیز تمام شود)).

و بالاخره خود شرلی جکسن می گوید: ((من تصور می کنم با قرار دادن یک مراسم بی رحمانه در زمان حال و در دهکده ی خودم امیدوار بودم خشونت بی هدف و غیر انسانی زندگی را به نمایش درآورم))

لاتاری هیچ چیز اضافه ای ندارد.همه چیز داستان در جای خودش قرار گرفته و آنچنان است که هیچ جمله ای از آن را نمی توان نادیده گرفت.

لاتاری آنچه را که یک داستان باید داشته باشد دارد،هم می تواند خواننده های کلاسیکی را که شاید بیشتر به دنبال محتوای قصه گونه ی داستان هستند ارضا کند و هم آنچنان که یک خواننده ی جدید نیاز دارد داستانیست با تمام خصوصیات ساختاری یک داستان مدرن.

لاتاری اوج قدرت داستان کوتاه است و آنچنان که خود شرلی گفت: (( قبول دارم که در بعضی موارد ذهن طغیان می کند.تعداد کسانی که انتظار داشتند خانم هاچینسن در آخر داستان یک لباسشویی بندیکس برنده شود کم نبود.))

Lottery Shirley Jackson2 داستان لاتاری شرلی جکسوننقد داستان« لاتاری» شرلی جکسون

یک منتقد داستان و کتاب در مراسمی ابتدا داستان قرعه کشی «لاتاری» را برای حاضران خواند و با اشاره به این نکته که «لاتاری» داستانی به ظاهر ساده با روایتی از تجمع مردم یک دهکده برای برگزاری یک قرعه‌کشی است،گفت: این مراسم به ظاهر ساده، شروعی است برای شرلی جکسون تا خشونت انسان‌ها را در داستانی کوتاه نشان دهد. گردهمایی انسان‌های این دهکده با هدف انتخاب یک نفر برای کشته شدن صورت گرفته و این قرعه‌کشی سالانه به سنتی تبدیل شده که کسی به آن اعتراضی ندارد. در واقع برگزاری «لاتاری» برای آن‌ها فعالیتی اجتماعی محسوب می شود و برگزار نشدن آن توهین به سنت‌هاست.

او افزود: داستان «لاتاری» روایتی ساده، خطی و البته بی‌نقص دارد و سادگی‌اش سبب شده موضوع تلخ داستان و آن‌چه جکسون قصد داشته به انسان‌ها یادآوری کند بیشتر به چشم بیاید. «لاتاری» داستان خشونت درونی تمامی انسان‌ها در سراسر جهان است. داستان مردمان عادی دهکده ای که به سنت‌ها عادت کرده‌اند و برگزاری مسابقه لاتاری برای آن‌ها فعالیتی اجتماعی محسوب می‌شود و بدون تفکر، کشته شدن بی‌دلیل اطرافیانشان را پذیرفته‌اند.

او ادامه داد: لاتاری داستان مظلومیت زنانی را روایت می کند که در طول تاریخ مورد ستم سنت ها ی غلط قرار گرفتند. سنت هایی که زن را موجودی می داند که محدود به امور خانه و خانه داری است. تنها تفریحش غیبت و بازی های بچه گانه است که هیچ ارتباطی با دنیای جدی مردها ندارد.

در داستان لاتاری مردم  هر سال 27 ژوئن دور هم جمع می شوند تا طبق رسم کهن خود با لاتاری و قرعه کشی ما بین خودشان یک نفر را برای قربانی شدن انتخاب کنند. بعد هم همه به محض مشخص شدن قربانی با سنگ هایی که از قبل آماده کرده اند روی سر او می ریزند و سنگسارش می کنند.

شرلی هاردی جکسون سال ۱۹۱۶ در آمریکا زاده بدنیا آمد. معروف‌ترین اثر وی داستان کوتاه لاتاری است که برای اولین بار در مجله نیویورک به چاپ رسید و از مشهورترین داستان‌های کوتاه قرن بیستم است. لاتاری شرلی تاکنون هفت باردر نشر مرکز تجدید چاپ شده و آخرین چاپ آن در فروردین 1392 انتشار یافته است. جکسون، هشتم آگوست 1965 و در سن 48 سالگی در خواب درگذشت.

< اشتراک این مطلب در شبکه های اجتماعی >

🔗 لینک کوتاه: http://www.asemooni.com/?p=208329
تبلیغات اینترنتی

اینم جالبه !

trump-books2

لیست کتاب های دونالد ترامپ

دونالد ترامپ یک کارآفرین موفق و مدرس موفقیت است که دستی هم به قلم دارد …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.